Gênesis 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nka Ala hakiri tora Nuho ra, ani kongosogow ni bɛgan minw tun bɛ ni a ye kurunba kɔnɔ. Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ dugukolo kan; ji jigira dɔɔnin.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Dugukolo bununjiw lɔra, sankolo jibɔyɔrɔw datugura; sanji tigɛra.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Ji tora ka woyo ka bɔ dugukolo kan ka taga. Sani tere kɛmɛ ni tere bilooru cɛ, ji dɔgɔyara.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Ayiwa, a karo wolonflanan, o karo tere tan ni wolonflanan, kurunba tagara sigi Ararati jamana kuruw kan.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ji ka kɛ dɔgɔya ye fɔ ka taga se san karo tannan ma. San karo tannan, o karo tere fɔlɔ, kuruw kunw bɔra.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Tere binaani tɛmɛnin kɔ, Nuho tun ka da min bɔ kurunba ra, a ka o dayɛlɛ.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 A ka kankan bla ka bɔ; o kɔnɔ bɔra, ka to tagakasegi ra, sabu ji tun ma ja dugukolo kan ban.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 A ka tugani fana bla ka bɔ, k’a flɛ ni a kɛra ko ji dɔgɔyara dugukolo kan.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Nka tugani bɔra minkɛ, a ma sigiyɔrɔ sɔrɔ. A sekɔra ka na Nuho fɛ kurunba kɔnɔ, sabu ji tun bɛ dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra hali bi. Nuho k’a boro bɔ ka tugani mina, k’a ladon kurunba kɔnɔ.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Nuho k’a to tere wolonfla tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani bla ka taga tuun.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Wula fɛ le tugani sekɔra ka na, oliviye flaburu dɔ tigɛnin bɛ a dakala ra. Nuho k’a lɔn o le ra ko dɔ bɔra ji ra.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 A k’a to tere wolonfla wɛrɛ tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani labɔ tuun. Tugani tagara o ra minkɛ, a ma sekɔ tuun.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 San min Nuho si tun bɛ san kɛmɛ wɔɔrɔ ni san kelen, o san karo fɔlɔ, ani o karo tere fɔlɔ, ji jara dugukolo kan. Da min tun bɛ kurunba san fɛ, Nuho ka o dayɛlɛ. A ka yɔrɔ flɛ, k’a ye ko ji jara dugukolo kan.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 O san karo flanan, o karo tere mugan ni wolonflanan, ji jara dugukolo kan pewu.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 O tuma, Ala kumana Nuho fɛ ko:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 «Bɔ kurunba kɔnɔ sisan, i ni i ta muso, ni i dencɛw ni o ta musow.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Kongosogow ni bɛgan minw bɛ ni i ye, o bɛɛ ni o siya, ani kɔnɔw, ani fɛn fofotaw bɛɛ, o bɛɛ labɔ; o ye taga dugukolo yɔrɔ bɛɛ, ka woro, ka caya dugukolo kan.»
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ayiwa, Nuho bɔra kurunba kɔnɔ, ani a dencɛw, ni a muso, ni a dencɛw ta musow.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Kongosogow ni bɛganw bɛɛ, ani fɛnɲanaman minw bɛɛ bɛ fofo, ani fɛn o fɛn ni nin b’a ra, o bɛɛ ni o siya, o bɛɛ bɔra kurunba kɔnɔ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Nuho ka sarakabɔnan dɔ lalaga, ka Matigi Ala bato. Kongosogow ni bɛgan minw saninyanin lo, ani kɔnɔ minw saninyanin lo, a ka o dɔw kɛ saraka ye, ka o jɛni sarakabɔnan kan ka Ala bato.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 O saraka kasadiman diyara Matigi Ala ye. Matigi Ala fana k’a latigɛ ko: «Ne tɛna dugukolo danga tuun adamadenw kosɔn, hali ni mɔgɔ jusukun miiriyaw man ɲi kabini a denmisɛnman. Ne tɛna sɔn ka fɛnɲanamanw bɛɛ halaki tuun, i n’a fɔ ne k’a kɛ cogo min na.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Ka dugukolo to yi kɔni,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.