Esdras 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayiwa, o kow bɛɛ tɛmɛnin kɔ, jama ɲamɔgɔ dɔw nana ne fɛ ka na a fɔ ne ye ko: «Izirayɛlimɔgɔw, ani sarakalasebagaw*, ani Levi* ta mɔgɔw ma sɔn ka o yɛrɛ mabɔ nin jamana mɔgɔw ra; o ma sɔn ka faran nin jamana ta ko haramuninw na. O ka o ta kɛwalew kaɲa ni Kanaanakaw ta kɛwalew le ye, ani Hɛtikaw, ani Perezikaw, ani Yebusikaw, ani Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Misirankaw, ani Amɔrikaw.
1 Acabadas estas coisas, alguns dos chefes vieram falar comigo, dizendo: — O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se separaram dos povos de outras terras e das suas abominações, isto é, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 O ka o siyaw ta denmusow ta ka o kɛ o ta musow ye, ka dɔw di o dencɛw fana ma; o cogo ra, o ka an ta siya saninman ɲagami ni nin jamana ta siyaw ye. Kuntigiw ni ɲamɔgɔw yɛrɛ le kɔnna ka nin terenbariyakow kɛ.»
2 Tanto eles como os seus filhos casaram com mulheres desses povos, e assim a linhagem santa se misturou com os povos dessas terras. Os chefes e os magistrados foram os primeiros a cometer esse pecado.
3 Ne ka o kuma mɛn minkɛ, ne ka ne ta faniw ni ne ta deregeba mina ka o faran, ka kɛ ne kunsigiw, ani ne bonbosiw tufatufa ye k’a bɔn; ne jusu kasinin siginin tora.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas e o meu manto, e arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e me sentei perplexo.
4 O kɛra minkɛ, Izirayɛli ta Ala ta kuma ɲasiran tun bɛ mɔgɔ minw na, olugu bɛɛ nana lajɛn ne kɔrɔ, sabu mɔgɔ minaninw ta terenbariyakow tun digira o ra. Ne kɔni jusu kasinin siginin tora fɔ ka taga wulafɛsaraka bɔwagati se.
4 Então se reuniram em volta de mim todos os que tremiam diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos que tinham voltado do cativeiro. Porém eu permaneci sentado, perplexo, até a hora do sacrifício da tarde.
5 Wulafɛsaraka bɔwagati ra, ne jusu kasinin tun siginin bɛ yɔrɔ min na, ne wurira ka bɔ o yɔrɔ ra, ni ne ta faniw ni ne ta deregeba faranfarannin ye. Ne ka ne kinbiri gban ka ne boro lawuri Matigi Ala, ne ta Ala fɛ.
5 Na hora do sacrifício da tarde, levantei-me da minha humilhação, com as roupas e o manto já rasgados, me pus de joelhos, estendi as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 Ne k’a daari k’a fɔ ko:
6 e disse: — Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa chega até os céus.
7 K’a ta an bɛmaw ta tere ra, ka na se fɔ bi ma, an ta jurumunw cayara. An ta jurumunw le kosɔn, anw ni an ta masacɛw ni an ta sarakalasebagaw donna siya wɛrɛ mɔgɔw ta masacɛw boro, k’a to o ka an faga, ka an mina ka bɔ an ta jamana ra, ka an borofɛnw cɛ, ka an lamaroya i n’a fɔ an bɛ cogo min na bi.
7 Desde os dias dos nossos pais até hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes fomos entregues aos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à vergonha, como hoje se vê.
8 Nka sisan, Matigi Ala, an ta Ala, i makarira an na ka mɔgɔ dama dama kisi an ta siya ra, ka yɔrɔ dɔ to an ye, an bɛ se ka na sigi yɔrɔ min na, i ta jamana saninman kɔnɔ. O ra, an ta Ala, ele le ka i ta yeelen bɔ an ye, ka laganfiya dɔɔnin di an ma an ta jɔnya ra;
8 Agora, por um breve momento, se manifestou a graça do Senhor , nosso Deus, deixando que alguns escapassem, dando-nos estabilidade no seu santo lugar. Assim, iluminaste os nossos olhos, ó nosso Deus, e nos deste um pouco de vida em meio à nossa servidão.
9 sabu anw ye jɔnw le ye, nka an ta Ala ma an to jɔnya ra. A ka koɲuman kɛ an ye, ka an ko diya Pɛrɛsi jamana masacɛw ye; a ka barakakura don an na, janko an ye an ta Ala ta batoso lɔ, k’a yɔrɔ cɛnninw lalaga, ani janko an ye sigiyɔrɔ ɲanaman sɔrɔ Zuda ni Zeruzalɛmu.
9 Porque éramos escravos, mas o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão. Pelo contrário, estendeu sobre nós a sua misericórdia, e achamos favor diante dos reis da Pérsia, para revivermos, para levantarmos o templo do nosso Deus, para restaurarmos as suas ruínas e para nos dar um muro de segurança em Judá e em Jerusalém.
10 «Nka nin ko min kɛra tan ka ban, an bɛ se ka mun le fɔ nin kɔ fɛ tuun, an ta Ala! An ma i ta kumaw jate;
10 — Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 i tun ka o kuma minw fɔ an ye i ta jɔnw sababu ra, minw ye ciraw ye. I tun ko: ‹Aw bɛna taga jamana min tigiya ta, o jamana mɔgɔw ka jamana lanɔgɔ ni o ta kɛwalejuguw ye. O ka o ta kɛwale haramuninw kɛ, k’a ta jamana kun kelen na, ka taga a bla a kun dɔ ra, fɔ ka jamana fa ni o ta fɛn saninyabariw ye.
11 que ordenaste por meio dos teus servos, os profetas, dizendo: “A terra em que vocês estão entrando, para dela tomar posse, é terra impura por causa da impureza dos seus povos, por causa das coisas abomináveis com que, na sua corrupção, eles encheram a terra de uma extremidade à outra.
12 O kosɔn, aw kana aw denmusow di o dencɛw ma furu ra, aw fana kana o denmusow ta aw dencɛw ye. Aw kana foyi kɛ o ye min bɛ se ka o fɛntigiya, walama min bɛ se k’a to o ye ɲasuma sɔrɔ. Ni o kɛra, aw bɛna baraka sɔrɔ, ka jamana fɛnɲumanw domu, ani ka o fɛnw to aw ta duruja nataw fana ye wagati bɛɛ.›
12 Por isso, não deem as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham para os seus filhos mulheres do meio das filhas deles. Jamais procurem a paz e o bem desses povos, para que vocês sejam fortes e comam o melhor da terra, e a deixem como herança aos filhos de vocês, para sempre.”
13 «Ayiwa, nin ko min sera an ma, o ye an yɛrɛ ta kɛwalejuguw ni an ta hakɛ caman nɔ le ye. Nka o bɛɛ n’a ta, an ta Ala, i ka hakɛ min bɔ an na, an ta jurumun tun ka ca ni o bɛɛ ye belen; i fana ka mɔgɔ dama dama ɲanaman to an ye.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, e vendo ainda que tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e ainda nos deste este restante que escapou,
14 Yala an belen ka kan ka ban i ta kuma ma, ka jɛn furu ra ni nin mɔgɔw ye, minw bɛ nin ko haramuninw ɲɔgɔn kɛ wa? Ni an ka o kɛ, i tɛna dimi an kɔrɔ ka an halaki, ka an bɛɛ ban pewu wa?
14 será que poderíamos voltar a transgredir os teus mandamentos e nos unir em casamento com os povos que praticam essas abominações? Não te indignarias contra nós, ao ponto de nos destruíres completamente, sem que houvesse nenhum remanescente nem alguém que escapasse?
15 E, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala, i terennin lo! Anw mɔgɔ dama dama le tora bi. An flɛ i ɲa kɔrɔ ni an ta hakɛw ye; k’a sɔrɔ mɔgɔ si tɛ se ka lɔ ele ɲa kɔrɔ nin cogo ra tan.»
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, pois somos o restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti com a nossa culpa, porque não há ninguém que possa estar na tua presença por causa disto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.