Esdras 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayiwa, o kow bɛɛ tɛmɛnin kɔ, jama ɲamɔgɔ dɔw nana ne fɛ ka na a fɔ ne ye ko: «Izirayɛlimɔgɔw, ani sarakalasebagaw*, ani Levi* ta mɔgɔw ma sɔn ka o yɛrɛ mabɔ nin jamana mɔgɔw ra; o ma sɔn ka faran nin jamana ta ko haramuninw na. O ka o ta kɛwalew kaɲa ni Kanaanakaw ta kɛwalew le ye, ani Hɛtikaw, ani Perezikaw, ani Yebusikaw, ani Amɔnkaw, ani Mohabukaw, ani Misirankaw, ani Amɔrikaw.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 O ka o siyaw ta denmusow ta ka o kɛ o ta musow ye, ka dɔw di o dencɛw fana ma; o cogo ra, o ka an ta siya saninman ɲagami ni nin jamana ta siyaw ye. Kuntigiw ni ɲamɔgɔw yɛrɛ le kɔnna ka nin terenbariyakow kɛ.»
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Ne ka o kuma mɛn minkɛ, ne ka ne ta faniw ni ne ta deregeba mina ka o faran, ka kɛ ne kunsigiw, ani ne bonbosiw tufatufa ye k’a bɔn; ne jusu kasinin siginin tora.
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 O kɛra minkɛ, Izirayɛli ta Ala ta kuma ɲasiran tun bɛ mɔgɔ minw na, olugu bɛɛ nana lajɛn ne kɔrɔ, sabu mɔgɔ minaninw ta terenbariyakow tun digira o ra. Ne kɔni jusu kasinin siginin tora fɔ ka taga wulafɛsaraka bɔwagati se.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Wulafɛsaraka bɔwagati ra, ne jusu kasinin tun siginin bɛ yɔrɔ min na, ne wurira ka bɔ o yɔrɔ ra, ni ne ta faniw ni ne ta deregeba faranfarannin ye. Ne ka ne kinbiri gban ka ne boro lawuri Matigi Ala, ne ta Ala fɛ.
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 Ne k’a daari k’a fɔ ko:
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 K’a ta an bɛmaw ta tere ra, ka na se fɔ bi ma, an ta jurumunw cayara. An ta jurumunw le kosɔn, anw ni an ta masacɛw ni an ta sarakalasebagaw donna siya wɛrɛ mɔgɔw ta masacɛw boro, k’a to o ka an faga, ka an mina ka bɔ an ta jamana ra, ka an borofɛnw cɛ, ka an lamaroya i n’a fɔ an bɛ cogo min na bi.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Nka sisan, Matigi Ala, an ta Ala, i makarira an na ka mɔgɔ dama dama kisi an ta siya ra, ka yɔrɔ dɔ to an ye, an bɛ se ka na sigi yɔrɔ min na, i ta jamana saninman kɔnɔ. O ra, an ta Ala, ele le ka i ta yeelen bɔ an ye, ka laganfiya dɔɔnin di an ma an ta jɔnya ra;
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 sabu anw ye jɔnw le ye, nka an ta Ala ma an to jɔnya ra. A ka koɲuman kɛ an ye, ka an ko diya Pɛrɛsi jamana masacɛw ye; a ka barakakura don an na, janko an ye an ta Ala ta batoso lɔ, k’a yɔrɔ cɛnninw lalaga, ani janko an ye sigiyɔrɔ ɲanaman sɔrɔ Zuda ni Zeruzalɛmu.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 «Nka nin ko min kɛra tan ka ban, an bɛ se ka mun le fɔ nin kɔ fɛ tuun, an ta Ala! An ma i ta kumaw jate;
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 i tun ka o kuma minw fɔ an ye i ta jɔnw sababu ra, minw ye ciraw ye. I tun ko: ‹Aw bɛna taga jamana min tigiya ta, o jamana mɔgɔw ka jamana lanɔgɔ ni o ta kɛwalejuguw ye. O ka o ta kɛwale haramuninw kɛ, k’a ta jamana kun kelen na, ka taga a bla a kun dɔ ra, fɔ ka jamana fa ni o ta fɛn saninyabariw ye.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 O kosɔn, aw kana aw denmusow di o dencɛw ma furu ra, aw fana kana o denmusow ta aw dencɛw ye. Aw kana foyi kɛ o ye min bɛ se ka o fɛntigiya, walama min bɛ se k’a to o ye ɲasuma sɔrɔ. Ni o kɛra, aw bɛna baraka sɔrɔ, ka jamana fɛnɲumanw domu, ani ka o fɛnw to aw ta duruja nataw fana ye wagati bɛɛ.›
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 «Ayiwa, nin ko min sera an ma, o ye an yɛrɛ ta kɛwalejuguw ni an ta hakɛ caman nɔ le ye. Nka o bɛɛ n’a ta, an ta Ala, i ka hakɛ min bɔ an na, an ta jurumun tun ka ca ni o bɛɛ ye belen; i fana ka mɔgɔ dama dama ɲanaman to an ye.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 Yala an belen ka kan ka ban i ta kuma ma, ka jɛn furu ra ni nin mɔgɔw ye, minw bɛ nin ko haramuninw ɲɔgɔn kɛ wa? Ni an ka o kɛ, i tɛna dimi an kɔrɔ ka an halaki, ka an bɛɛ ban pewu wa?
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 E, Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala, i terennin lo! Anw mɔgɔ dama dama le tora bi. An flɛ i ɲa kɔrɔ ni an ta hakɛw ye; k’a sɔrɔ mɔgɔ si tɛ se ka lɔ ele ɲa kɔrɔ nin cogo ra tan.»
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.