Eclesiastes 3

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ko bɛɛ ni a kɛwagati lo,
1 Há um momento certo para tudo, um tempo para cada atividade debaixo do céu.
2 Worowagati bɛ yi, sawagati bɛ yi.
2 Há tempo de nascer, e tempo de morrer; tempo de plantar, e tempo de colher.
3 Fagari wagati bɛ yi, flakɛri wagati bɛ yi.
3 Tempo de matar, e tempo de curar; tempo de derrubar, e tempo de construir.
4 Kasi wagati bɛ yi, yɛrɛko wagati bɛ yi.
4 Tempo de chorar, e tempo de rir; tempo de se entristecer, e tempo de dançar.
5 Kabakuruw firiwagati bɛ yi, kabakuruw cɛwagati bɛ yi.
5 Tempo de espalhar pedras, e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar, e tempo de se afastar.
6 Fɛn ɲiniwagati bɛ yi, a tunuwagati bɛ yi.
6 Tempo de procurar, e tempo de deixar de buscar; tempo de guardar, e tempo de jogar fora.
7 Fani karanwagati bɛ yi, a faranwagati bɛ yi.
7 Tempo de rasgar, e tempo de remendar; tempo de calar, e tempo de falar.
8 Kanuya wagati bɛ yi, kɔninya wagati bɛ yi.
8 Tempo de amar, e tempo de odiar; tempo de guerra, e tempo de paz.
9 Baarakɛbaga bɛ sɛgɛ min kɛ, a bɛ mun nafa le sɔrɔ o bɛɛ ra sa?
9 O que as pessoas ganham com tanto trabalho árduo?
10 Ala ka baara min la adamadenw kan janko ka o sɛgɛ, ne ka o ko jate mina.
10 Vi o fardo que Deus pôs sobre toda a humanidade.
11 Ala bɛ fɛn bɛɛ kɛ k’a bɛn a wagati ma. A ka hali ko tɛmɛninw, ani ko nataw miiriya don adamaden jusukun na, k’a sɔrɔ adamaden tɛ se ka Ala ta baara cogo bɛɛ faamu, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na.
11 E, no entanto, Deus fez tudo apropriado para seu devido tempo. Ele colocou um senso de eternidade no coração humano, mas mesmo assim ninguém é capaz de entender toda a obra de Deus, do começo ao fim.
12 O kosɔn ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ ka ɲagari ani k’a yɛrɛ ɲanagbɛ dɔrɔn, k’a ta dunuɲalatigɛ diyabɔ.
12 Concluí, portanto, que a melhor coisa a fazer é ser feliz e desfrutar a vida enquanto é possível.
13 Ni mɔgɔ o mɔgɔ bɛ domuni kɛ ka min, k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ, o tigi ka kan k’a lɔn ko Ala le fana ka o di a ma.
13 Cada um deve comer e beber e desfrutar os frutos de seu trabalho, pois são presentes de Deus.
14 Ne nana a faamu ko Ala bɛ fɛn o fɛn kɛ, o bɛ to a cogo ra tuma bɛɛ; foyi tɛ se ka fara a kan, foyi fana tɛ se ka bɔ a ra. Ala bɛ o kɛ janko adamadenw ye siran ale ɲa.
14 E sei que tudo que Deus faz é definitivo; não se pode acrescentar ou tirar nada. O propósito de Deus é que as pessoas o temam.
15 Ko o ko bɛ kɛra bi, i b’a sɔrɔ o tun kɛra kakɔrɔ; fɛn o fɛn bɛna kɛ kɔ fɛ, i b’a sɔrɔ o tun bɛ kɛra ka ban fɔlɔfɔlɔ. Ala bɛ ko tɛmɛninw lasekɔ tuun.
15 O que acontece agora já aconteceu antes, e o que acontecerá no futuro também já aconteceu, pois Deus faz as mesmas coisas acontecerem repetidamente.
16 Ne ka ko wɛrɛ kɔrɔsi tuun dugukolo kan yan; ne k’a ye ko can tun ka kan ka fɔ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra. Terenninya tun ka kan ka kɛ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra.
16 Observei também que debaixo do sol há maldade onde deveria haver justiça. Sim, até os tribunais são corruptos.
17 O ra, ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: Mɔgɔ terennin fara mɔgɔjugu kan, Ala le bɛna bɛɛ ta kiti tigɛ. Sabu fɛn bɛɛ ni a kɛwagati lo, ko bɛɛ ni a kɛtuma lo.
17 Disse a mim mesmo: “No devido tempo, Deus julgará tanto os justos como os perversos, por tudo que fizeram”.
18 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko min ye adamadenw ye, ko Ala bɛ o kɔrɔbɔ le, janko k’a yira o ra ko olugu ni bɛganw bɛɛ ka kan.
18 Também refleti sobre a condição humana, como Deus mostra às pessoas que elas não são melhores que os animais.
19 Sabu adamaden laban ni bɛgan laban bɛɛ ye kelen ye. Adamaden bɛ sa, bɛgan fana bɛ sa. Nin kelen le bɛ o bɛɛ ra. Adamaden man fisa ni bɛgan ye foyi le ra, sabu fɛn bɛɛ ye gbansan le ye.
19 Pois tanto pessoas como animais têm o mesmo destino: ambos respiram e ambos morrem. As pessoas não têm vantagem alguma sobre os animais. Isso não faz o menor sentido!
20 O bɛɛ bɛ taga yɔrɔ kelen le ra. O bɛɛ bɔra bɔgɔ le ra, o bɛɛ bɛ sekɔ o bɔgɔ kelen le ra fana.
20 Todos vão para o mesmo lugar: vieram do pó e a ele retornam.
21 Jɔn le k’a lɔn ni adamaden nin bɛ yɛlɛn ka taga san fɛ le, walama ni bɛgan nin bɛ jigi dugukolo jukɔrɔ le?
21 Afinal, quem pode afirmar que o espírito dos seres humanos vai para cima e o espírito dos animais desce para a terra?
22 O ra, ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ dɔrɔn. A ninyɔrɔ ye o le ye, sabu jɔn le bɛna ale lasekɔ dunuɲa ra yan tuun, janko a ye na a flɛ min bɛ kɛra a kɔ fɛ yan?
22 Vi, portanto, que a melhor coisa a fazer é alegrar-se com seu trabalho. É isso que nos cabe na vida. Ninguém nos trará de volta para ver o que acontece depois que morremos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.