Eclesiastes 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Ko bɛɛ ni a kɛwagati lo,
1 Para tudo há uma ocasião, e um tempo para cada propósito debaixo do céu:
2 Worowagati bɛ yi, sawagati bɛ yi.
2 tempo de nascer e tempo de morrer, tempo de plantar e tempo de arrancar o que se plantou,
3 Fagari wagati bɛ yi, flakɛri wagati bɛ yi.
3 tempo de matar e tempo de curar, tempo de derrubar e tempo de construir,
4 Kasi wagati bɛ yi, yɛrɛko wagati bɛ yi.
4 tempo de chorar e tempo de rir, tempo de prantear e tempo de dançar,
5 Kabakuruw firiwagati bɛ yi, kabakuruw cɛwagati bɛ yi.
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntá-las, tempo de abraçar e tempo de se conter,
6 Fɛn ɲiniwagati bɛ yi, a tunuwagati bɛ yi.
6 tempo de procurar e tempo de desistir, tempo de guardar e tempo de lançar fora,
7 Fani karanwagati bɛ yi, a faranwagati bɛ yi.
7 tempo de rasgar e tempo de costurar, tempo de calar e tempo de falar,
8 Kanuya wagati bɛ yi, kɔninya wagati bɛ yi.
8 tempo de amar e tempo de odiar, tempo de lutar e tempo de viver em paz.
9 Baarakɛbaga bɛ sɛgɛ min kɛ, a bɛ mun nafa le sɔrɔ o bɛɛ ra sa?
9 O que ganha o trabalhador com todo o seu esforço?
10 Ala ka baara min la adamadenw kan janko ka o sɛgɛ, ne ka o ko jate mina.
10 Tenho visto o fardo que Deus impôs aos homens.
11 Ala bɛ fɛn bɛɛ kɛ k’a bɛn a wagati ma. A ka hali ko tɛmɛninw, ani ko nataw miiriya don adamaden jusukun na, k’a sɔrɔ adamaden tɛ se ka Ala ta baara cogo bɛɛ faamu, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na.
11 Ele fez tudo apropriado a seu tempo. Também pôs no coração do homem o anseio pela eternidade; mesmo assim este não consegue compreender inteiramente o que Deus fez.
12 O kosɔn ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ ka ɲagari ani k’a yɛrɛ ɲanagbɛ dɔrɔn, k’a ta dunuɲalatigɛ diyabɔ.
12 Descobri que não há nada melhor para o homem do que ser feliz e praticar o bem enquanto vive.
13 Ni mɔgɔ o mɔgɔ bɛ domuni kɛ ka min, k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ, o tigi ka kan k’a lɔn ko Ala le fana ka o di a ma.
13 Descobri também que poder comer, beber e ser recompensado pelo seu trabalho, é um presente de Deus.
14 Ne nana a faamu ko Ala bɛ fɛn o fɛn kɛ, o bɛ to a cogo ra tuma bɛɛ; foyi tɛ se ka fara a kan, foyi fana tɛ se ka bɔ a ra. Ala bɛ o kɛ janko adamadenw ye siran ale ɲa.
14 Sei que tudo o que Deus faz permanecerá para sempre; a isso nada se pode acrescentar, e disso nada se pode tirar. Deus assim faz para que os homens o temam.
15 Ko o ko bɛ kɛra bi, i b’a sɔrɔ o tun kɛra kakɔrɔ; fɛn o fɛn bɛna kɛ kɔ fɛ, i b’a sɔrɔ o tun bɛ kɛra ka ban fɔlɔfɔlɔ. Ala bɛ ko tɛmɛninw lasekɔ tuun.
15 Aquilo que é, já foi, e o que será já foi anteriormente; Deus investigará o passado.
16 Ne ka ko wɛrɛ kɔrɔsi tuun dugukolo kan yan; ne k’a ye ko can tun ka kan ka fɔ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra. Terenninya tun ka kan ka kɛ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra.
16 Descobri também que debaixo do sol: No lugar da justiça havia impiedade, no lugar da retidão, ainda mais impiedade.
17 O ra, ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: Mɔgɔ terennin fara mɔgɔjugu kan, Ala le bɛna bɛɛ ta kiti tigɛ. Sabu fɛn bɛɛ ni a kɛwagati lo, ko bɛɛ ni a kɛtuma lo.
17 Pensei comigo mesmo: O justo e o ímpio, Deus julgará a ambos, pois há um tempo para todo propósito, um tempo para tudo o que acontece.
18 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko min ye adamadenw ye, ko Ala bɛ o kɔrɔbɔ le, janko k’a yira o ra ko olugu ni bɛganw bɛɛ ka kan.
18 Também pensei: Deus prova os homens para que vejam que são como os animais.
19 Sabu adamaden laban ni bɛgan laban bɛɛ ye kelen ye. Adamaden bɛ sa, bɛgan fana bɛ sa. Nin kelen le bɛ o bɛɛ ra. Adamaden man fisa ni bɛgan ye foyi le ra, sabu fɛn bɛɛ ye gbansan le ye.
19 O destino do homem é o mesmo do animal; o mesmo destino os aguarda. Assim como morre um, também morre o outro. Todos têm o mesmo fôlego de vida; o homem não tem vantagem alguma sobre o animal. Nada faz sentido!
20 O bɛɛ bɛ taga yɔrɔ kelen le ra. O bɛɛ bɔra bɔgɔ le ra, o bɛɛ bɛ sekɔ o bɔgɔ kelen le ra fana.
20 Todos vão para o mesmo lugar; vieram todos do pó, e ao pó todos retornarão.
21 Jɔn le k’a lɔn ni adamaden nin bɛ yɛlɛn ka taga san fɛ le, walama ni bɛgan nin bɛ jigi dugukolo jukɔrɔ le?
21 Quem pode dizer se o fôlego do homem sobe às alturas e se o fôlego do animal desce para a terra?
22 O ra, ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ dɔrɔn. A ninyɔrɔ ye o le ye, sabu jɔn le bɛna ale lasekɔ dunuɲa ra yan tuun, janko a ye na a flɛ min bɛ kɛra a kɔ fɛ yan?
22 Por isso concluí que não há nada melhor para o homem do que desfrutar do seu trabalho, porque esta é a sua recompensa. Pois, quem poderá fazê-lo ver o que acontecerá depois de morto?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.