Eclesiastes 3

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ko bɛɛ ni a kɛwagati lo,
1 Tudo tem o seu tempo determinado, e há tempo para todo o propósito debaixo do céu:
2 Worowagati bɛ yi, sawagati bɛ yi.
2 há tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar o que se plantou;
3 Fagari wagati bɛ yi, flakɛri wagati bɛ yi.
3 tempo de matar e tempo de curar; tempo de derribar e tempo de edificar;
4 Kasi wagati bɛ yi, yɛrɛko wagati bɛ yi.
4 tempo de chorar e tempo de rir; tempo de prantear e tempo de saltar;
5 Kabakuruw firiwagati bɛ yi, kabakuruw cɛwagati bɛ yi.
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntar pedras; tempo de abraçar e tempo de afastar-se de abraçar;
6 Fɛn ɲiniwagati bɛ yi, a tunuwagati bɛ yi.
6 tempo de buscar e tempo de perder; tempo de guardar e tempo de deitar fora;
7 Fani karanwagati bɛ yi, a faranwagati bɛ yi.
7 tempo de rasgar e tempo de coser; tempo de estar calado e tempo de falar;
8 Kanuya wagati bɛ yi, kɔninya wagati bɛ yi.
8 tempo de amar e tempo de aborrecer; tempo de guerra e tempo de paz.
9 Baarakɛbaga bɛ sɛgɛ min kɛ, a bɛ mun nafa le sɔrɔ o bɛɛ ra sa?
9 Que vantagem tem o trabalhador naquilo em que trabalha?
10 Ala ka baara min la adamadenw kan janko ka o sɛgɛ, ne ka o ko jate mina.
10 Tenho visto o trabalho que Deus deu aos filhos dos homens, para com ele os afligir.
11 Ala bɛ fɛn bɛɛ kɛ k’a bɛn a wagati ma. A ka hali ko tɛmɛninw, ani ko nataw miiriya don adamaden jusukun na, k’a sɔrɔ adamaden tɛ se ka Ala ta baara cogo bɛɛ faamu, k’a ta a damina ra ka taga a bla a laban na.
11 Tudo fez formoso em seu tempo; também pôs o mundo no coração deles, sem que o homem possa descobrir a obra que Deus fez desde o princípio até ao fim.
12 O kosɔn ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ ka ɲagari ani k’a yɛrɛ ɲanagbɛ dɔrɔn, k’a ta dunuɲalatigɛ diyabɔ.
12 Já tenho conhecido que não há coisa melhor para eles do que se alegrarem e fazerem bem na sua vida;
13 Ni mɔgɔ o mɔgɔ bɛ domuni kɛ ka min, k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ, o tigi ka kan k’a lɔn ko Ala le fana ka o di a ma.
13 e também que todo homem coma e beba e goze do bem de todo o seu trabalho. Isso é um dom de Deus.
14 Ne nana a faamu ko Ala bɛ fɛn o fɛn kɛ, o bɛ to a cogo ra tuma bɛɛ; foyi tɛ se ka fara a kan, foyi fana tɛ se ka bɔ a ra. Ala bɛ o kɛ janko adamadenw ye siran ale ɲa.
14 Eu sei que tudo quanto Deus faz durará eternamente; nada se lhe deve acrescentar e nada se lhe deve tirar. E isso faz Deus para que haja temor diante dele.
15 Ko o ko bɛ kɛra bi, i b’a sɔrɔ o tun kɛra kakɔrɔ; fɛn o fɛn bɛna kɛ kɔ fɛ, i b’a sɔrɔ o tun bɛ kɛra ka ban fɔlɔfɔlɔ. Ala bɛ ko tɛmɛninw lasekɔ tuun.
15 O que é já foi; e o que há de ser também já foi; e Deus pede conta do que passou.
16 Ne ka ko wɛrɛ kɔrɔsi tuun dugukolo kan yan; ne k’a ye ko can tun ka kan ka fɔ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra. Terenninya tun ka kan ka kɛ yɔrɔ min na, terenbariyakow le bɛ kɛra o yɔrɔ ra.
16 Vi mais debaixo do sol: no lugar do juízo, impiedade; e no lugar da justiça, impiedade ainda.
17 O ra, ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko: Mɔgɔ terennin fara mɔgɔjugu kan, Ala le bɛna bɛɛ ta kiti tigɛ. Sabu fɛn bɛɛ ni a kɛwagati lo, ko bɛɛ ni a kɛtuma lo.
17 Eu disse no meu coração: Deus julgará o justo e o ímpio; porque há um tempo para todo intento e para toda obra.
18 Ne k’a fɔ ne yɛrɛ kɔnɔ ko min ye adamadenw ye, ko Ala bɛ o kɔrɔbɔ le, janko k’a yira o ra ko olugu ni bɛganw bɛɛ ka kan.
18 Disse eu no meu coração: é por causa dos filhos dos homens, para que Deus possa prová-los, e eles possam ver que são em si mesmos como os animais.
19 Sabu adamaden laban ni bɛgan laban bɛɛ ye kelen ye. Adamaden bɛ sa, bɛgan fana bɛ sa. Nin kelen le bɛ o bɛɛ ra. Adamaden man fisa ni bɛgan ye foyi le ra, sabu fɛn bɛɛ ye gbansan le ye.
19 Porque o que sucede aos filhos dos homens, isso mesmo também sucede aos animais; a mesma coisa lhes sucede: como morre um, assim morre o outro, todos têm o mesmo fôlego; e a vantagem dos homens sobre os animais não é nenhuma, porque todos são vaidade.
20 O bɛɛ bɛ taga yɔrɔ kelen le ra. O bɛɛ bɔra bɔgɔ le ra, o bɛɛ bɛ sekɔ o bɔgɔ kelen le ra fana.
20 Todos vão para um lugar; todos são pó e todos ao pó tornarão.
21 Jɔn le k’a lɔn ni adamaden nin bɛ yɛlɛn ka taga san fɛ le, walama ni bɛgan nin bɛ jigi dugukolo jukɔrɔ le?
21 Quem adverte que o fôlego dos filhos dos homens sobe para cima e que o fôlego dos animais desce para baixo da terra?
22 O ra, ne k’a ye ko foyi man fisa adamaden ma, fɔ k’a ta baara tɔnɔ diyabɔ dɔrɔn. A ninyɔrɔ ye o le ye, sabu jɔn le bɛna ale lasekɔ dunuɲa ra yan tuun, janko a ye na a flɛ min bɛ kɛra a kɔ fɛ yan?
22 Assim que tenho visto que não há coisa melhor do que alegrar-se o homem nas suas obras, porque essa é a sua porção; porque quem o fará voltar para ver o que será depois dele?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.