1 Crônicas 29
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Masacɛ Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Ala ka ne dencɛ Sulemani min kelen ɲanawoloma, ale belen ye den le ye, a ma deri nin baara ɲɔgɔn na fana, k’a sɔrɔ baaraba lo, sabu nin so tɛ mɔgɔ ta ye, Masa Ala ta lo.
1 Disse o rei Davi a toda a assembléia: Meu filho Salomão, o único que Deus escolheu, é ainda jovem e fraco, e a obra é considerável, pois não é a um homem que este palácio é destinado, mas ao Senhor Deus.
2 Ne kɔni ka ne seko bɛɛ kɛ ka ne ta Ala ta so ta minanw labɛn: baara min ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, min ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, min ka kan ka kɛ ni siranɛgɛ ye, o bɛ kɛ ni siranɛgɛ ye, min ka kan ka kɛ ni nɛgɛfin ye, o bɛ kɛ ni nɛgɛfin ye, min ka kan ka kɛ ni yiri ye, o bɛ kɛ ni yiri ye; onikisi lulu fana bɛ yi, ani lulu minw bɛna don bon kogow ra, ani lulu finman, ani lulu cɛɲuman suguya bɛɛ, ani kabakuru gbɛman cɛɲuman camanba.
2 Empenhei todos os meus esforços em preparar para a casa de meu Deus ouro para os objetos de ouro, prata para os objetos de prata, bronze para os objetos de bronze, ferro para os objetos de ferro, madeira para os objetos de madeira, pedras de ônix, e pedras de engaste, pedras preciosas de diversas cores, todas as espécies de pedras preciosas e mármore em grande quantidade.
3 Ka fara o bɛɛ kan, Ala ta so kanuya kosɔn, ne yɛrɛ ta naforo, a sanin ni a warigbɛ, ne bɛ o di ne ta Ala ta so lɔri kama, ka o fara fɛn tɔw bɛɛ kan, ne ka minw labɛn ka ban Ala ta so saninman kosɔn;
3 Ademais, o ouro e a prata que possuo como propriedade minha, dou-os por amor para a casa de meu Deus, além de tudo o que preparei para o santuário:
4 ne bɛ Ofiri sanin tɔni kɛmɛ di, ani warigbɛ yɛrɛworo tɔni kɛmɛ fla ni bilooru, ka o lala so kogow kan;
4 três mil talentos de ouro, ouro de Ofir, e sete mil talentos de fina prata para revestir as paredes das salas.
5 baara minw ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, minw ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, ani baaradenw bɛna baara minw bɛɛ kɛ. Ayiwa, jɔn le b’a fɛ k’a borofɛn di bi a yɛrɛ sago ma ni a jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ta baara kosɔn?»
5 Quanto a ouro para a ourivesaria, prata para a prataria, e para todo o trabalho dos artífices, quem quer, ainda hoje, oferecer espontaneamente donativos ao Senhor?
6 Ayiwa, gbatigiw, ani Izirayɛli ta maraw ta kuntigiw, ani kɛrɛkuntigi minw bɛ cɛ waga kelen kelen kunna, ani minw bɛ cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna, ani masacɛ ta baaraden kuntigiw, olugu bɛɛ ka o borofɛnw di o yɛrɛ sago ma.
6 Os chefes das famílias, os chefes das tribos de Israel, os chefes de milhares e de centenas, assim como os intendentes do rei, fizeram donativos voluntários.
7 O ka sanin tɔni kɛmɛ ni biwolonfla di, ani sanin kisɛ waga tan, ani warigbɛ tɔni kɛmɛ saba ni dɔɔnin, ani siranɛgɛ tɔni kɛmɛ wɔɔrɔ ɲɔgɔnna, ani nɛgɛfin tɔni waga saba ni dɔɔnin.
7 Deram, para o serviço do templo, cinco mil talentos de ouro, dez mil dáricos, dez mil talentos de prata, dezoito mil talentos de bronze e cem mil talentos de ferro.
8 Luluw tun bɛ minw fana fɛ, olugu ka o bla Matigi Ala ta so naforoblayɔrɔ ra; Yeyɛli min tun ye Gɛrisɔn ta mɔgɔ dɔ ye, ale le tun ye o naforow marabaga ye.
8 Aqueles que possuíam pedras preciosas deram-nas para o tesouro da casa de Deus, em mãos de Jeiel, o gersonita.
9 Jama tun ka o fɛn minw di o yɛrɛ sago ma, o ko ka o yɛrɛ jusu diya, sabu o tun ka o fɛnw di o yɛrɛ sago le ma ni o jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ma. O ko ka masacɛ Dawuda yɛrɛ jusu diya kosɛbɛ.
9 O povo se alegrava com suas oferendas voluntárias, pois era de coração generoso que as faziam ao Senhor; e o próprio rei Davi sentiu uma grande alegria.
10 Ayiwa, Dawuda ka baraka la Matigi Ala ye jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na; Dawuda ko:
10 Davi bendisse o Senhor, em presença de toda a assembléia Sede bendito, disse ele, para todo o sempre, Senhor, Deus de nosso pai Israel!
11 Matigi Ala, bonya ni sebagaya ni cɛɲa,
11 A vós, Senhor, a grandeza, o poder, a honra, a majestade e a glória, porque tudo que está no céu e na terra vos pertence. A vós, Senhor, a realeza, porque sois soberanamente elevado acima de todas as coisas.
12 Fɛntigiya ni bonya bɛ bɔ ele le fɛ;
12 É de vós que vêm a riqueza e a glória, sois vós o Senhor de todas as coisas; é em vossa mão que residem a força e o poder. E é vossa mão que tem o poder de dar a todas as coisas grandeza e solidez.
13 Sisan, an ta Ala, an bɛ i fo,
13 Agora, ó nosso Deus, nós vos louvamos e celebramos vosso nome glorioso.
14 sabu ne ye jɔn le ye,
14 Quem sou eu, e quem é meu povo, para que possamos fazer-vos voluntariamente estas oferendas? Tudo vem de vós e não oferecemos senão o que temos recebido de vossa mão.
15 «An ye lonanw le ye i ɲa kɔrɔ, an ye tɛmɛbagaw le ye,
15 Diante de vós, não passamos de estrangeiros e peregrinos, como todos os nossos pais; nossos dias na terra são como a sombra, sem que haja esperança.
16 Matigi Ala, an ta Ala,
16 Senhor, nosso Deus, todas estas riquezas que preparamos para construir uma casa a vosso santo nome, é de vossa mão que elas vêm e a vós pertencem.
17 Ne ta Ala, ne k’a lɔn ko i bɛ mɔgɔ jusukun sɛgɛsɛgɛ,
17 Eu sei, meu Deus, que perscrutais os corações e amais a retidão; por isso, é na retidão e espontaneidade de meu coração que vos ofereço tudo isso e é com alegria que vejo agora vosso povo, aqui presente, fazer-vos suas oferendas voluntárias.
18 Matigi Ala, an bɛmaw Iburahima,
18 Senhor, Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, nossos pais, guardai para sempre no coração de vosso povo estas disposições e sentimentos, e dirigi seu coração para vós.
19 A to ne dencɛ Sulemani ye i ta kumaw
19 A meu filho Salomão, dai um coração íntegro para observar vossos mandamentos, vossos preceitos e vossas leis, para pô-los todos em prática, e para construir este edifício do qual fiz os preparativos.
20 Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Aw ye baraka la Matigi Ala ye, aw ta Ala!» Jama bɛɛ ka baraka la Matigi Ala ye, o bɛmaw ta Ala. O ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ani masacɛ ɲa kɔrɔ.
20 Depois disse Davi a toda a assembléia: Bendizei ao Senhor, nosso Deus. E toda a assembléia bendisse ao Senhor, o Deus de seus pais, inclinando-se e prostrando-se diante do Senhor e diante do rei.
21 O ka ninsɔndiya sarakaw* bɔ, ka saraka jɛnitaw* bɔ Matigi Ala ye o lon dugusagbɛ; o ka misitoran waga kelen kɛ saraka ye, ani sagajigi waga kelen, ani sagaden waga kelen, a bɛɛ ni a ta rɛzɛnji saraka*; o ka saraka caman wɛrɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye.
21 No dia seguinte, imolaram as vítimas ao Senhor, e ofereceram em holocausto mil touros, mil carneiros e mil cordeiros, com as libações ordinárias, e outros sacrifícios em grande quantidade por todo o Israel.
22 O ka domuni kɛ ka min o lon na Matigi Ala ɲa kɔrɔ o jusu diyaninba. O ka Dawuda dencɛ Sulemani sigi masaya ra a siɲaga flanan na, ka turu kɛ a kun na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a kɛ o ta ɲamɔgɔ ye, ka Sadɔki fana kɛ sarakalasebaga* ye.
22 Nesse dia comeram e beberam diante do Senhor com grande alegria. Pela segunda vez, proclamaram rei a Salomão, filho de Davi, e ungiram-no chefe diante do Senhor. Ungiram também Sadoc, como sumo sacerdote.
23 Sulemani sigira o cogo le ra Matigi Ala ta masasiginan kan, ka kɛ masacɛ ye a facɛ Dawuda nɔ ra; a ta masaya fana diyara a ra. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun bɛ a kan mina.
23 Salomão tomou posse do trono do Senhor como rei, no lugar de Davi, seu pai; prosperou, e todo o Israel lhe obedeceu.
24 Jamana ɲamɔgɔw, ani kɛrɛkɛdenw, hali masacɛ Dawuda yɛrɛ dencɛ tɔw bɛɛ tun ka o yɛrɛ majigi masacɛ Sulemani ye.
24 Todos os chefes e heróis, e mesmo todos os filhos do rei Davi, sujeitaram-se ao rei Salomão.
25 Matigi Ala ka bonyaba la Sulemani kan Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa kɔrɔ; masacɛ minw bɛɛ sigira masaya ra Izirayɛli jamana ra a ɲa fɛ, Matigi Ala k’a ta masaya dawula bonya ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
25 O Senhor elevou ao mais alto grau a grandeza de Salomão, à vista de todo o Israel e deu a seu reino tal esplendor que nenhum rei de Israel jamais possuíra antes dele.
26 Ayiwa, Yese dencɛ Dawuda tun sigira fanga ra Izirayɛli jamana bɛɛ kunna.
26 Davi, filho de Isaí, tinha reinado sobre todo o Israel.
27 A ka san binaani le kɛ masaya ra Izirayɛli jamana kunna. A ka san wolonfla kɛ Heburɔn, ka san bisaba ni saba kɛ Zeruzalɛmu.
27 A duração de seu reinado sobre Israel foi de quarenta anos: sete anos em Hebron, e trinta e três anos em Jerusalém.
28 A kɔrɔra hɛra ra, ka kɔrɔya fɔ ka sijan sɔrɔ, ani naforo ni bonya. A dencɛ Sulemani sigira masaya ra a nɔ ra.
28 Faleceu numa feliz velhice, carregado de dias, de riquezas e de glória. Seu filho Salomão sucedeu-lhe no trono.
29 Masacɛ Dawuda ta kɛwalew bɛɛ, k’a ta a damina ra, ka taga a bla a laban na, o bɛɛ sɛbɛnin bɛ flɛrikɛbaga Samawilu ta sɛbɛw kɔnɔ, ani cira Natan ta sɛbɛw, ani flɛrikɛbaga Gadi ta sɛbɛw.
29 Os feitos do rei Davi, dos primeiros aos últimos, estão relatados no livro de Samuel, o vidente, no livro do profeta Natã, e no livro de Gad, o vidente.
30 A ta masaya ta wagati ta kow bɛɛ, ani a ta cɛfariya, ani fɛn o fɛn kɛra a yɛrɛ ra, ani Izirayɛli jamana ra, ani min kɛra jamana tɔw ra, o bɛɛ sɛbɛra yi.
30 com todo o seu reino e todos os seus feitos, e as vicissitudes pelas quais passou, assim como Israel e todos os reinos das terras vizinhas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.