1 Crônicas 29
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Masacɛ Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Ala ka ne dencɛ Sulemani min kelen ɲanawoloma, ale belen ye den le ye, a ma deri nin baara ɲɔgɔn na fana, k’a sɔrɔ baaraba lo, sabu nin so tɛ mɔgɔ ta ye, Masa Ala ta lo.
1 Disse mais o rei Davi a toda a congregação: Salomão, meu filho, o único a quem Deus escolheu, é ainda moço e tenro, e esta obra é grande; porque não é palácio para homem, senão para o Senhor Deus.
2 Ne kɔni ka ne seko bɛɛ kɛ ka ne ta Ala ta so ta minanw labɛn: baara min ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, min ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, min ka kan ka kɛ ni siranɛgɛ ye, o bɛ kɛ ni siranɛgɛ ye, min ka kan ka kɛ ni nɛgɛfin ye, o bɛ kɛ ni nɛgɛfin ye, min ka kan ka kɛ ni yiri ye, o bɛ kɛ ni yiri ye; onikisi lulu fana bɛ yi, ani lulu minw bɛna don bon kogow ra, ani lulu finman, ani lulu cɛɲuman suguya bɛɛ, ani kabakuru gbɛman cɛɲuman camanba.
2 Eu, pois, com todas as minhas forças já tenho preparado para a Casa do meu Deus ouro para as obras de ouro, e prata para as de prata, e cobre para as de cobre, e ferro para as de ferro, e madeira para as de madeira, e pedras sardônicas, e as de engaste, e pedras de ornato, e obra de embutido, e toda sorte de pedras preciosas, e pedras marmóreas em abundância.
3 Ka fara o bɛɛ kan, Ala ta so kanuya kosɔn, ne yɛrɛ ta naforo, a sanin ni a warigbɛ, ne bɛ o di ne ta Ala ta so lɔri kama, ka o fara fɛn tɔw bɛɛ kan, ne ka minw labɛn ka ban Ala ta so saninman kosɔn;
3 E ainda, de minha própria vontade para a Casa do meu Deus, o ouro e prata particular que tenho demais eu dou para a Casa do meu Deus, afora tudo quanto tenho preparado para a casa do santuário:
4 ne bɛ Ofiri sanin tɔni kɛmɛ di, ani warigbɛ yɛrɛworo tɔni kɛmɛ fla ni bilooru, ka o lala so kogow kan;
4 três mil talentos de ouro, do ouro de Ofir, e sete mil talentos de prata purificada, para cobrir as paredes das casas;
5 baara minw ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, minw ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, ani baaradenw bɛna baara minw bɛɛ kɛ. Ayiwa, jɔn le b’a fɛ k’a borofɛn di bi a yɛrɛ sago ma ni a jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ta baara kosɔn?»
5 e ouro para os objetos de ouro, e prata para os de prata, e para toda obra de mãos artífices. Quem, pois, está disposto a encher a sua mão, para oferecer hoje voluntariamente ao Senhor ?
6 Ayiwa, gbatigiw, ani Izirayɛli ta maraw ta kuntigiw, ani kɛrɛkuntigi minw bɛ cɛ waga kelen kelen kunna, ani minw bɛ cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna, ani masacɛ ta baaraden kuntigiw, olugu bɛɛ ka o borofɛnw di o yɛrɛ sago ma.
6 Então, os chefes dos pais, e os príncipes das tribos de Israel, e os capitães dos milhares e das centenas e até os capitães da obra do rei voluntariamente contribuíram
7 O ka sanin tɔni kɛmɛ ni biwolonfla di, ani sanin kisɛ waga tan, ani warigbɛ tɔni kɛmɛ saba ni dɔɔnin, ani siranɛgɛ tɔni kɛmɛ wɔɔrɔ ɲɔgɔnna, ani nɛgɛfin tɔni waga saba ni dɔɔnin.
7 e deram para o serviço da Casa de Deus cinco mil talentos de ouro, e dez mil dracmas, e dez mil talentos de prata, e dezoito mil talentos de cobre, e cem mil talentos de ferro.
8 Luluw tun bɛ minw fana fɛ, olugu ka o bla Matigi Ala ta so naforoblayɔrɔ ra; Yeyɛli min tun ye Gɛrisɔn ta mɔgɔ dɔ ye, ale le tun ye o naforow marabaga ye.
8 E os que se acharam com pedras preciosas as deram para o tesouro da Casa do Senhor , na mão de Jeiel, o gersonita.
9 Jama tun ka o fɛn minw di o yɛrɛ sago ma, o ko ka o yɛrɛ jusu diya, sabu o tun ka o fɛnw di o yɛrɛ sago le ma ni o jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ma. O ko ka masacɛ Dawuda yɛrɛ jusu diya kosɛbɛ.
9 E o povo se alegrou do que deram voluntariamente; porque, com coração perfeito, voluntariamente deram ao Senhor ; e também o rei Davi se alegrou com grande alegria.
10 Ayiwa, Dawuda ka baraka la Matigi Ala ye jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na; Dawuda ko:
10 Pelo que Davi louvou ao Senhor perante os olhos de toda a congregação e disse: Bendito és tu, Senhor , Deus de nosso pai Israel, de eternidade em eternidade.
11 Matigi Ala, bonya ni sebagaya ni cɛɲa,
11 Tua é, Senhor , a magnificência, e o poder, e a honra, e a vitória, e a majestade; porque teu é tudo quanto há nos céus e na terra; teu é, Senhor , o reino, e tu te exaltaste sobre todos como chefe.
12 Fɛntigiya ni bonya bɛ bɔ ele le fɛ;
12 E riquezas e glória vêm de diante de ti, e tu dominas sobre tudo, e na tua mão há força e poder; e na tua mão está o engrandecer e dar força a tudo.
13 Sisan, an ta Ala, an bɛ i fo,
13 Agora, pois, ó Deus nosso, graças te damos e louvamos o nome da tua glória.
14 sabu ne ye jɔn le ye,
14 Porque quem sou eu, e quem é o meu povo, que tivéssemos poder para tão voluntariamente dar semelhantes coisas? Porque tudo vem de ti, e da tua mão to damos.
15 «An ye lonanw le ye i ɲa kɔrɔ, an ye tɛmɛbagaw le ye,
15 Porque somos estranhos diante de ti e peregrinos como todos os nossos pais; como a sombra são os nossos dias sobre a terra, e não há outra esperança.
16 Matigi Ala, an ta Ala,
16 Senhor , Deus nosso, toda esta abundância que preparamos, para te edificar uma casa ao teu santo nome, vem da tua mão e é toda tua.
17 Ne ta Ala, ne k’a lɔn ko i bɛ mɔgɔ jusukun sɛgɛsɛgɛ,
17 E bem sei eu, Deus meu, que tu provas os corações e que da sinceridade te agradas; eu também, na sinceridade de meu coração, voluntariamente dei todas estas coisas; e agora vi com alegria que o teu povo, que se acha aqui, voluntariamente te deu.
18 Matigi Ala, an bɛmaw Iburahima,
18 Senhor , Deus de nossos pais Abraão, Isaque e Israel, conserva isso para sempre no intento dos pensamentos do coração de teu povo; e encaminha o seu coração para ti.
19 A to ne dencɛ Sulemani ye i ta kumaw
19 E a Salomão, meu filho, dá um coração perfeito para guardar os teus mandamentos, os teus testemunhos e os teus estatutos; e para fazer tudo, e para edificar este palácio que tenho preparado.
20 Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Aw ye baraka la Matigi Ala ye, aw ta Ala!» Jama bɛɛ ka baraka la Matigi Ala ye, o bɛmaw ta Ala. O ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ani masacɛ ɲa kɔrɔ.
20 Então, disse Davi a toda a congregação: Agora, louvai ao Senhor , vosso Deus. Então, toda a congregação louvou ao Senhor , Deus de seus pais; e inclinaram-se e prostraram-se perante o Senhor e perante o rei.
21 O ka ninsɔndiya sarakaw* bɔ, ka saraka jɛnitaw* bɔ Matigi Ala ye o lon dugusagbɛ; o ka misitoran waga kelen kɛ saraka ye, ani sagajigi waga kelen, ani sagaden waga kelen, a bɛɛ ni a ta rɛzɛnji saraka*; o ka saraka caman wɛrɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye.
21 E, ao outro dia, sacrificaram ao Senhor sacrifícios e ofereceram holocaustos ao Senhor : mil bezerros, mil carneiros, mil cordeiros, com as suas libações, e sacrifícios em abundância por todo o Israel.
22 O ka domuni kɛ ka min o lon na Matigi Ala ɲa kɔrɔ o jusu diyaninba. O ka Dawuda dencɛ Sulemani sigi masaya ra a siɲaga flanan na, ka turu kɛ a kun na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a kɛ o ta ɲamɔgɔ ye, ka Sadɔki fana kɛ sarakalasebaga* ye.
22 E comeram e beberam, naquele dia, perante o Senhor , com grande gozo; e, segunda vez, fizeram rei a Salomão, filho de Davi, e o ungiram ao Senhor por guia, e a Zadoque, por sacerdote.
23 Sulemani sigira o cogo le ra Matigi Ala ta masasiginan kan, ka kɛ masacɛ ye a facɛ Dawuda nɔ ra; a ta masaya fana diyara a ra. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun bɛ a kan mina.
23 Assim, Salomão se assentou no trono do Senhor , rei, em lugar de Davi, seu pai, e prosperou; e todo o Israel lhe deu ouvidos.
24 Jamana ɲamɔgɔw, ani kɛrɛkɛdenw, hali masacɛ Dawuda yɛrɛ dencɛ tɔw bɛɛ tun ka o yɛrɛ majigi masacɛ Sulemani ye.
24 E todos os príncipes, e os grandes, e até todos os filhos do rei Davi se submeteram ao rei Salomão.
25 Matigi Ala ka bonyaba la Sulemani kan Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa kɔrɔ; masacɛ minw bɛɛ sigira masaya ra Izirayɛli jamana ra a ɲa fɛ, Matigi Ala k’a ta masaya dawula bonya ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
25 E o Senhor magnificou a Salomão grandissimamente perante os olhos de todo o Israel; e deu-lhe majestade real, qual antes dele não teve nenhum rei em Israel.
26 Ayiwa, Yese dencɛ Dawuda tun sigira fanga ra Izirayɛli jamana bɛɛ kunna.
26 Ora, Davi, filho de Jessé, reinou sobre todo o Israel.
27 A ka san binaani le kɛ masaya ra Izirayɛli jamana kunna. A ka san wolonfla kɛ Heburɔn, ka san bisaba ni saba kɛ Zeruzalɛmu.
27 E foram os dias que reinou sobre Israel quarenta anos: em Hebrom reinou sete anos e em Jerusalém reinou trinta e três.
28 A kɔrɔra hɛra ra, ka kɔrɔya fɔ ka sijan sɔrɔ, ani naforo ni bonya. A dencɛ Sulemani sigira masaya ra a nɔ ra.
28 E morreu numa boa velhice, cheio de dias, riquezas e glória; e Salomão, seu filho, reinou em seu lugar.
29 Masacɛ Dawuda ta kɛwalew bɛɛ, k’a ta a damina ra, ka taga a bla a laban na, o bɛɛ sɛbɛnin bɛ flɛrikɛbaga Samawilu ta sɛbɛw kɔnɔ, ani cira Natan ta sɛbɛw, ani flɛrikɛbaga Gadi ta sɛbɛw.
29 Os atos, pois, do rei Davi, assim os primeiros como os últimos, eis que estão escritos nas crônicas de Samuel, o vidente, e nas crônicas do profeta Natã, e nas crônicas de Gade, o vidente,
30 A ta masaya ta wagati ta kow bɛɛ, ani a ta cɛfariya, ani fɛn o fɛn kɛra a yɛrɛ ra, ani Izirayɛli jamana ra, ani min kɛra jamana tɔw ra, o bɛɛ sɛbɛra yi.
30 juntamente com todo o seu reino, e o seu poder, e os tempos que passaram sobre ele, e sobre Israel, e sobre todos os reinos daquelas terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.