1 Crônicas 29
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Masacɛ Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Ala ka ne dencɛ Sulemani min kelen ɲanawoloma, ale belen ye den le ye, a ma deri nin baara ɲɔgɔn na fana, k’a sɔrɔ baaraba lo, sabu nin so tɛ mɔgɔ ta ye, Masa Ala ta lo.
1 Então o rei Davi disse a toda a assembléia: "Meu filho Salomão, e só ele, foi quem Deus escolheu. Mas ele é jovem e inexperiente e a tarefa é grande, pois o palácio não será feito para homens, mas para o Senhor Deus.
2 Ne kɔni ka ne seko bɛɛ kɛ ka ne ta Ala ta so ta minanw labɛn: baara min ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, min ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, min ka kan ka kɛ ni siranɛgɛ ye, o bɛ kɛ ni siranɛgɛ ye, min ka kan ka kɛ ni nɛgɛfin ye, o bɛ kɛ ni nɛgɛfin ye, min ka kan ka kɛ ni yiri ye, o bɛ kɛ ni yiri ye; onikisi lulu fana bɛ yi, ani lulu minw bɛna don bon kogow ra, ani lulu finman, ani lulu cɛɲuman suguya bɛɛ, ani kabakuru gbɛman cɛɲuman camanba.
2 Forneci grande quantidade de recursos para o trabalho do templo do meu Deus: ouro, prata, bronze, ferro e madeira, bem como ônix para os engastes, e ainda turquesas, pedras de várias cores e todo tipo de pedras preciosas, e mármore.
3 Ka fara o bɛɛ kan, Ala ta so kanuya kosɔn, ne yɛrɛ ta naforo, a sanin ni a warigbɛ, ne bɛ o di ne ta Ala ta so lɔri kama, ka o fara fɛn tɔw bɛɛ kan, ne ka minw labɛn ka ban Ala ta so saninman kosɔn;
3 Além disso, pelo meu amor ao templo do meu Deus, agora entrego das minhas próprias riquezas, ouro e prata para o templo do meu Deus, além de tudo o que já tenho dado para este santo templo.
4 ne bɛ Ofiri sanin tɔni kɛmɛ di, ani warigbɛ yɛrɛworo tɔni kɛmɛ fla ni bilooru, ka o lala so kogow kan;
4 Ofereço, pois, cento e cinco toneladas de ouro puro de Ofir e duzentos e quarenta e cinco toneladas de prata refinada, para o revestimento das paredes do templo,
5 baara minw ka kan ka kɛ ni sanin ye, o bɛ kɛ ni sanin ye, minw ka kan ka kɛ ni warigbɛ ye, o bɛ kɛ ni warigbɛ ye, ani baaradenw bɛna baara minw bɛɛ kɛ. Ayiwa, jɔn le b’a fɛ k’a borofɛn di bi a yɛrɛ sago ma ni a jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ta baara kosɔn?»
5 para o trabalho em ouro e em prata, e para todo o trabalho dos artesãos. Agora, quem hoje está disposto a ofertar dádivas ao Senhor? "
6 Ayiwa, gbatigiw, ani Izirayɛli ta maraw ta kuntigiw, ani kɛrɛkuntigi minw bɛ cɛ waga kelen kelen kunna, ani minw bɛ cɛ kɛmɛ kɛmɛ kunna, ani masacɛ ta baaraden kuntigiw, olugu bɛɛ ka o borofɛnw di o yɛrɛ sago ma.
6 Então os chefes das famílias, os líderes das tribos de Israel, os comandantes de mil e de cem, e os oficiais encarregados do trabalho do rei ofertaram espontaneamente.
7 O ka sanin tɔni kɛmɛ ni biwolonfla di, ani sanin kisɛ waga tan, ani warigbɛ tɔni kɛmɛ saba ni dɔɔnin, ani siranɛgɛ tɔni kɛmɛ wɔɔrɔ ɲɔgɔnna, ani nɛgɛfin tɔni waga saba ni dɔɔnin.
7 Para a obra do templo de Deus eles deram cento e setenta e cinco toneladas de ouro e dez mil moedas de ouro, trezentas e cinqüenta toneladas de prata, seiscentas e trinta toneladas de bronze e três mil e quinhentas toneladas de ferro.
8 Luluw tun bɛ minw fana fɛ, olugu ka o bla Matigi Ala ta so naforoblayɔrɔ ra; Yeyɛli min tun ye Gɛrisɔn ta mɔgɔ dɔ ye, ale le tun ye o naforow marabaga ye.
8 Quem tinha pedras preciosas deu-as para o depósito dos tesouros do templo do Senhor, cujo responsável era Jeiel, o gersonita.
9 Jama tun ka o fɛn minw di o yɛrɛ sago ma, o ko ka o yɛrɛ jusu diya, sabu o tun ka o fɛnw di o yɛrɛ sago le ma ni o jusukun bɛɛ ye Matigi Ala ma. O ko ka masacɛ Dawuda yɛrɛ jusu diya kosɛbɛ.
9 O povo alegrou-se diante da atitude de seus líderes, pois fizeram essas ofertas voluntariamente e de coração íntegro ao Senhor. E o rei Davi também encheu-se de alegria.
10 Ayiwa, Dawuda ka baraka la Matigi Ala ye jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na; Dawuda ko:
10 Davi louvou o Senhor na presença de toda a assembléia, dizendo: "Bendito sejas, ó Senhor, Deus de Israel, nosso pai, de eternidade a eternidade.
11 Matigi Ala, bonya ni sebagaya ni cɛɲa,
11 Teus, ó Senhor, são a grandeza, o poder, a glória, a majestade e o esplendor, pois tudo o que há nos céus e na terra é teu. Teu, ó Senhor, é o reino; tu estás acima de tudo.
12 Fɛntigiya ni bonya bɛ bɔ ele le fɛ;
12 A riqueza e a honra vêm de ti; tu dominas sobre todas as coisas. Nas tuas mãos estão a força e o poder para exaltar e dar força a todos.
13 Sisan, an ta Ala, an bɛ i fo,
13 Agora, nosso Deus, damos-te graças, e louvamos o teu glorioso nome.
14 sabu ne ye jɔn le ye,
14 "Mas quem sou eu, e quem é o meu povo para que pudéssemos contribuir tão generosamente como fizemos? Tudo vem de ti, e nós apenas te demos o que vem das tuas mãos.
15 «An ye lonanw le ye i ɲa kɔrɔ, an ye tɛmɛbagaw le ye,
15 Diante de ti somos estrangeiros e forasteiros, como os nossos antepassados. Os nossos dias na terra são como uma sombra, sem esperança.
16 Matigi Ala, an ta Ala,
16 Ó Senhor, nosso Deus, toda essa riqueza que ofertamos para construir um templo em honra do teu santo nome vem das tuas mãos, e toda ela pertence a ti.
17 Ne ta Ala, ne k’a lɔn ko i bɛ mɔgɔ jusukun sɛgɛsɛgɛ,
17 Sei, ó meu Deus, que sondas o coração e que te agradas com a integridade. Tudo o que dei foi espontaneamente e com integridade de coração. E agora vi com alegria com quanta disposição o teu povo, que aqui está, tem contribuído.
18 Matigi Ala, an bɛmaw Iburahima,
18 Ó Senhor, Deus de nossos antepassados Abraão, Isaque e Israel, conserva para sempre este desejo no coração de teu povo, e mantém o coração deles leal a ti.
19 A to ne dencɛ Sulemani ye i ta kumaw
19 E dá ao meu filho Salomão um coração íntegro para obedecer aos teus mandamentos, aos teus preceitos e aos teus decretos, a fim de construir este templo para o qual fiz os preparativos necessários".
20 Dawuda k’a fɔ jama bɛɛ lajɛnnin ye ko: «Aw ye baraka la Matigi Ala ye, aw ta Ala!» Jama bɛɛ ka baraka la Matigi Ala ye, o bɛmaw ta Ala. O ka o kinbiri gban ka o ɲa biri dugu ma Matigi Ala ɲa kɔrɔ, ani masacɛ ɲa kɔrɔ.
20 Então Davi disse a toda a assembléia: "Louvem o Senhor, o seu Deus". E todos eles louvaram o Senhor, o Deus dos seus antepassados, inclinando-se e prostrando-se diante do Senhor e diante do rei.
21 O ka ninsɔndiya sarakaw* bɔ, ka saraka jɛnitaw* bɔ Matigi Ala ye o lon dugusagbɛ; o ka misitoran waga kelen kɛ saraka ye, ani sagajigi waga kelen, ani sagaden waga kelen, a bɛɛ ni a ta rɛzɛnji saraka*; o ka saraka caman wɛrɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye.
21 No dia seguinte fizeram sacrifícios ao Senhor e lhe apresentaram holocaustos: mil novilhos, mil carneiros e mil cordeiros, acompanhados de ofertas derramadas, e muitos outros sacrifícios, em favor de todo o Israel.
22 O ka domuni kɛ ka min o lon na Matigi Ala ɲa kɔrɔ o jusu diyaninba. O ka Dawuda dencɛ Sulemani sigi masaya ra a siɲaga flanan na, ka turu kɛ a kun na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a kɛ o ta ɲamɔgɔ ye, ka Sadɔki fana kɛ sarakalasebaga* ye.
22 Naquele dia, comeram e beberam com grande alegria na presença do Senhor. Então pela segunda vez proclamaram Salomão, filho de Davi, como rei, ungindo-o diante do Senhor como soberano, e Zadoque como sacerdote.
23 Sulemani sigira o cogo le ra Matigi Ala ta masasiginan kan, ka kɛ masacɛ ye a facɛ Dawuda nɔ ra; a ta masaya fana diyara a ra. Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ tun bɛ a kan mina.
23 De maneira que Salomão assentou-se como rei no trono do Senhor, em lugar de Davi, seu pai. Ele prosperou, e todo o Israel lhe obedecia.
24 Jamana ɲamɔgɔw, ani kɛrɛkɛdenw, hali masacɛ Dawuda yɛrɛ dencɛ tɔw bɛɛ tun ka o yɛrɛ majigi masacɛ Sulemani ye.
24 Todos os líderes e principais guerreiros, bem como todos os filhos do rei Davi prometeram submissão ao rei Salomão.
25 Matigi Ala ka bonyaba la Sulemani kan Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa kɔrɔ; masacɛ minw bɛɛ sigira masaya ra Izirayɛli jamana ra a ɲa fɛ, Matigi Ala k’a ta masaya dawula bonya ka tɛmɛ olugu bɛɛ ta kan.
25 O Senhor exaltou muitíssimo Salomão em todo o Israel e concedeu-lhe tal esplendor em seu reinado como nenhum rei de Israel jamais tivera.
26 Ayiwa, Yese dencɛ Dawuda tun sigira fanga ra Izirayɛli jamana bɛɛ kunna.
26 Davi, filho de Jessé, reinou sobre todo Israel.
27 A ka san binaani le kɛ masaya ra Izirayɛli jamana kunna. A ka san wolonfla kɛ Heburɔn, ka san bisaba ni saba kɛ Zeruzalɛmu.
27 Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.
28 A kɔrɔra hɛra ra, ka kɔrɔya fɔ ka sijan sɔrɔ, ani naforo ni bonya. A dencɛ Sulemani sigira masaya ra a nɔ ra.
28 Morreu em boa velhice, tendo desfrutado vida longa, riqueza e honra. Seu filho Salomão foi o seu sucessor.
29 Masacɛ Dawuda ta kɛwalew bɛɛ, k’a ta a damina ra, ka taga a bla a laban na, o bɛɛ sɛbɛnin bɛ flɛrikɛbaga Samawilu ta sɛbɛw kɔnɔ, ani cira Natan ta sɛbɛw, ani flɛrikɛbaga Gadi ta sɛbɛw.
29 Os feitos do rei Davi, desde o início até o fim do seu reinado, estão escritos nos registros do vidente Samuel, do profeta Natã e do vidente Gade,
30 A ta masaya ta wagati ta kow bɛɛ, ani a ta cɛfariya, ani fɛn o fɛn kɛra a yɛrɛ ra, ani Izirayɛli jamana ra, ani min kɛra jamana tɔw ra, o bɛɛ sɛbɛra yi.
30 incluindo os detalhes do seu reinado e do seu poder, e os acontecimentos relacionados a ele, com Israel e com os reinos das outras terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.