1 Crônicas 21

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Setana wurira Izirayɛlimɔgɔw kama. A ka miiriya dɔ don Dawuda jusu ra, ko a ye Izirayɛlimɔgɔw jate.
1 Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a fazer um censo.
2 Dawuda k’a fɔ Yohabu ni jamana ɲamɔgɔw ye ko: «Aw ye taga Izirayɛlimɔgɔw jate, k’a ta Bɛri Seba, ka taga a bla fɔ Dan, ka na o da fɔ ne ye, janko ne ye o da lɔn.»
2 Davi disse a Joabe e aos comandantes do exército: “Façam uma contagem de todo o Israel, desde Berseba, ao sul, até Dã, ao norte, e tragam-me um relatório para que eu saiba o número exato do povo”.
3 Yohabu ka masacɛ jaabi ko: «Matigi Ala ye a ta mɔgɔw caya fɔ siɲaga kɛmɛ ka tɛmɛ nin kan! E, ne matigicɛ masacɛ, yala o bɛɛ tɛ i ta baaradenw le ye wa? Mun kosɔn ne matigicɛ b’a fɛ ka nin ko kɛ sa? I bɛna a to Izirayɛlimɔgɔw ye jaraki!»
3 Joabe, porém, respondeu: “Que o S enhor torne a população cem vezes mais numerosa do que é hoje! Mas por que meu senhor, o rei, deseja fazer essa contagem? Eles não são todos seus servos? Por que levar Israel a pecar?”.
4 Nka masacɛ kumana ka Yohabu bari. Yohabu wurira ka taga Izirayɛli jamana yɔrɔ bɛɛ ra; o kɔ, a sekɔra ka na Zeruzalɛmu.
4 Apesar da objeção de Joabe, o rei insistiu que fizessem o censo. Então Joabe saiu para contar o povo de Israel. Depois, voltou para Jerusalém
5 Yohabu ka mɔgɔw jateda sɛbɛ ka o di masacɛ ma. Cɛ miliyɔn kelen, ani cɛ waga kɛmɛ (1 100 000) le tun bɛ Izirayɛli jamana bɛɛ ra, minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra; cɛ waga kɛmɛ naani ni cɛ waga biwolonfla (470 000) tun bɛ Zuda mara ra, minw bɛ se ka taga kɛrɛ ra.
5 e informou a Davi o número de pessoas. Havia em Israel 1.100.000 homens aptos para irem à guerra que sabiam manejar a espada e, em Judá, havia 470.000.
6 Yohabu tun ma Levi ta mɔgɔw ni Boniyaminu ta mɔgɔw si jate, sabu masacɛ ta kuma tun ma bɛn Yohabu ma fiyewu.
6 Mas Joabe não incluiu no censo as tribos de Levi e Benjamim, pois achou absurda a ordem do rei.
7 Dawuda tun ka min kɛ, o ma diya Matigi Ala ye. A ka o hakɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra.
7 Deus se desagradou muito do censo e castigou Israel por isso.
8 Dawuda k’a fɔ Ala ye ko: «Ala, ne ka jurumunba le kɛ nin ye. Sisan, sabari ka i ta jɔncɛ ta jurumun yafa a ma, sabu ne ka hakirintanyako yɛrɛ le kɛ nin ye.»
8 Então Davi disse a Deus: “Pequei grandemente ao fazer essa contagem. Perdoe meu pecado, pois cometi uma insensatez”.
9 Matigi Ala kumana Gadi fɛ, Dawuda ladibaga, k’a fɔ a ye ko:
9 O S enhor falou a Gade, o vidente de Davi. Esta foi a mensagem:
10 «Taga a fɔ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kojugu saba yira i ra; ni i ka kelen min ta o ra, ne bɛna o ben jamana kan.› »
10 “Vá e diga a Davi que assim diz o S enhor : ‘Darei a você três opções. Escolha um destes castigos, e eu o aplicarei a você’”.
11 Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Matigi Ala ko:
11 Gade foi a Davi e disse: “Estas são as três opções que o S enhor lhe deu:
12 ‹Dɔ ta nin fɛn saba ra: san wolonfla kɔngɔ, walama aw juguw ye se aw ra, ka a dɔw faga ni o ta kɛrɛkɛmuruw ye, ka se fɔ karo saba, walama Matigi Ala yɛrɛ ta kɛrɛkɛmuru le ye se aw ma, ka banajugu lase aw ma, k’a to Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ye cɛnri kɛ Izirayɛli jamana yɔrɔ bɛɛ ra.› Ayiwa, sisan a flɛ i ye dɔ latigɛ; ne ka kan ka taga min fɔ ne cibaga ye, i ye o fɔ ne ye.»
12 três anos de fome, três meses de destruição pela espada de seus inimigos, ou três dias de praga intensa, durante os quais o anjo do S enhor trará devastação sobre toda a terra de Israel. Decida o que devo responder àquele que me enviou”.
13 Dawuda ka Gadi jaabi ko: «Ne deguninba lo kosɛbɛ. E, ne bɛ ne yɛrɛ to Matigi Ala boro, sabu ale ta hina ka bon, nka an kana to adamadenw boro.»
13 “Não tenho para onde correr nesta situação!”, respondeu Davi a Gade. “Mas é melhor cair nas mãos do S enhor , pois sua misericórdia é grande. Que eu não caia nas mãos de homens.”
14 Matigi Ala ka banajugu ben Izirayɛli jamana kan; Izirayɛlimɔgɔ cɛ waga biwolonfla (70 000) le sara.
14 Então o S enhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil pessoas morreram.
15 Ala ka mɛlɛkɛ dɔ ci Zeruzalɛmu, ka taga dugumɔgɔw halaki. A nana kɛ mɔgɔw halaki ye minkɛ, Matigi Ala k’a flɛ, k’a ta miiriya yɛlɛma mɔgɔw halakiri ko ra. A k’a fɔ o halakiri mɛlɛkɛ ye ko: «A ka ɲi ten, i boro bɔ jamana kan ten!» O y’a sɔrɔ Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun lɔnin bɛ Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo estava prestes a fazê-lo, o S enhor teve compaixão e disse ao anjo da morte: “Pare! Já basta!”. Naquele momento, o anjo do S enhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Dawuda k’a ɲa kɔrɔta ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ lɔnin ye san ni dugu cɛ, a ta kɛrɛkɛmuru bɛ a boro, a bɔnin bɛ a la ra, a ɲasinnin bɛ Zeruzalɛmu fan na. Dawuda ni jamana cɛkɔrɔbaw benna ka o ɲa biri dugu ma; o tun ka bɔrɔw le don o yɛrɛ ra.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do S enhor entre o céu e a terra, com a espada desembainhada na mão, estendida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel se vestiram de pano de saco e se prostraram com o rosto no chão.
17 Dawuda k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Ne le m’a fɔ ko o ye mɔgɔw jate wa? Ne le ka nin kojuguba kɛ, ne le firira. Nin mɔgɔ barakantanw ka mun le kɛ sa? Matigi Ala, ne ta Ala, i boro se ne ni ne ta mɔgɔw le ma. Nka i kana i ta mɔgɔw halaki tuun.»
17 Davi disse a Deus: “Fui eu que ordenei o censo! Eu pequei e fiz o que era mau! Mas o povo é inocente, como ovelhas. O que fizeram? Ó S enhor , meu Deus, que tua ira caia sobre mim e minha família, mas não castigue teu povo!”.
18 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun k’a fɔ Gadi ye, ko a ye a fɔ Dawuda ye ko a ye taga sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra.
18 Então o anjo do S enhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar ao S enhor na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Dawuda wurira ka taga, ka kaɲa ni Gadi ta kuma ye, a tun ka min fɔ Matigi Ala tɔgɔ ra.
19 Davi subiu para lá a fim de cumprir a ordem que o S enhor deu por meio de Gade.
20 Ɔrinan k’a ɲa munu ka mɛlɛkɛ ye minkɛ, ale ni a dencɛ naani bɛɛ dogora. O y’a sɔrɔ o tun bɛ siman le gbasira.
20 Araúna debulhava o trigo quando virou-se e viu o anjo. Seus quatro filhos, que estavam com ele, fugiram e se esconderam.
21 Dawuda tagara se Ɔrinan kɔrɔ minkɛ, Ɔrinan k’a ɲa kɔrɔta ka Dawuda ye minkɛ, a bɔra simangbasi yɔrɔ ra, ka na a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma Dawuda ɲa kɔrɔ.
21 Quando Araúna viu que o rei se aproximava, saiu da eira e curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
22 Dawuda ko Ɔrinan ma ko: «I ta simangbasiyɔrɔ fiyeere ne ma, janko ne ye sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye, janko halakiri min bɛ mɔgɔw kan, Ala ye o lalɔ ten. A fiyeere ne ma a sɔngɔ yɛrɛ ra.»
22 Davi disse a Araúna: “Quero comprar de você esta eira pelo preço justo. Construirei nela um altar para o S enhor , a fim de que ele faça cessar a praga”.
23 Ɔrinan ka Dawuda jaabi ko: «Ne ta yɔrɔ ta; ni saraka min fana ka ne matigicɛ masacɛ diya, a ye o bɔ. A flɛ, ne bɛ misiw di, ka o kɛ saraka jɛnita* ye; sowotoro ni misidaba yiriw bɛ kɛ lɔgɔ ye, siman bɛ kɛ siman saraka* ye. Ne bɛ o bɛɛ di.»
23 “Pode ficar com a eira, meu senhor, o rei”, disse Araúna. “Use-a como lhe parecer melhor. Eu lhe darei os bois para os holocaustos, as tábuas de trilhar como lenha para o fogo do altar e o trigo como oferta de cereais. Eu lhe darei tudo, ó rei.”
24 Nka masacɛ Dawuda k’a fɔ Ɔrinan ye ko: «Ɔn-ɔn! Ne bɛ a san i fɛ a sɔngɔ yɛrɛ le ra, k’a wari di. Fɛn min ye ele ta ye, ne tɛ se ka o mina ka o di ne Matigi Ala ma saraka jɛnita ye, ne ma wari bɔ saraka min na!»
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: “Não! Faço questão de comprá-la pelo preço justo. Não tomarei o que é seu para oferecer ao S enhor . Não apresentarei holocaustos que nada me custaram”.
25 Dawuda ka sanin kisɛ kɛmɛ wɔɔrɔ di Ɔrinan ma, a ta yɔrɔ sɔngɔ ye.
25 Então Davi pagou a Araúna seiscentas peças de ouro pela eira.
26 Dawuda ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, Matigi Ala tɔgɔ ra, ka saraka jɛnitaw ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ. A ka Matigi Ala tɔgɔ wele, Matigi Ala k’a jaabi ni tasuma ye. Tasuma jigira ka bɔ san fɛ, ka na sarakabɔnan kan.
26 Davi construiu ali um altar ao S enhor e ofereceu holocaustos e ofertas de paz. E, quando Davi orou, o S enhor respondeu com fogo do céu para queimar a oferta sobre o altar.
27 O kɛra minkɛ, Matigi Ala kumana mɛlɛkɛ fɛ; mɛlɛkɛ k’a ta kɛrɛkɛmuru don a la ra.
27 Então o S enhor deu ordem para que o anjo pusesse a espada de volta na bainha.
28 K’a ta o wagati ra, kabini Dawuda k’a ye ko Matigi Ala ka ale ta daariri jaabi Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra, Dawuda ka kɛ sarakaw bɔ ye o yɔrɔ ra.
28 Quando Davi percebeu que o S enhor havia respondido à sua oração, ofereceu sacrifícios ali na eira de Araúna, o jebuseu.
29 O wagati ra, Musa tun ka fanibon min lalaga kongokolon kɔnɔ k’a kɛ Matigi Ala batoyɔrɔ ye, ani sarakajɛnifɛn*, olugu tun bɛ Gabahɔn kongori kan.
29 Naquela época, o tabernáculo do S enhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar de holocaustos estavam no lugar de adoração em Gibeom.
30 Nka Dawuda tun tɛ se ka taga Ala ɲininka o yɔrɔ ra, sabu Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ta kɛrɛkɛmuru ko tun k’a lasiran kosɛbɛ.
30 Mas Davi não podia ir até lá para consultar Deus, pois tinha pavor da espada do anjo do S enhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.