1 Crônicas 21
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Setana wurira Izirayɛlimɔgɔw kama. A ka miiriya dɔ don Dawuda jusu ra, ko a ye Izirayɛlimɔgɔw jate.
1 Satanás levantou-se contra Israel e levou Davi a fazer um recenseamento do povo.
2 Dawuda k’a fɔ Yohabu ni jamana ɲamɔgɔw ye ko: «Aw ye taga Izirayɛlimɔgɔw jate, k’a ta Bɛri Seba, ka taga a bla fɔ Dan, ka na o da fɔ ne ye, janko ne ye o da lɔn.»
2 Davi disse a Joabe e aos outros comandantes do exército: "Vão e contem os israelitas desde Berseba até Dã e tragam-me um relatório para que eu saiba quantos são".
3 Yohabu ka masacɛ jaabi ko: «Matigi Ala ye a ta mɔgɔw caya fɔ siɲaga kɛmɛ ka tɛmɛ nin kan! E, ne matigicɛ masacɛ, yala o bɛɛ tɛ i ta baaradenw le ye wa? Mun kosɔn ne matigicɛ b’a fɛ ka nin ko kɛ sa? I bɛna a to Izirayɛlimɔgɔw ye jaraki!»
3 Joabe, porém, respondeu: "Que o Senhor multiplique o povo dele por cem. Ó rei, meu senhor, não são, porventura, todos eles súditos do meu senhor? Por que o meu senhor deseja fazer isso? Por que deveria trazer culpa sobre Israel? "
4 Nka masacɛ kumana ka Yohabu bari. Yohabu wurira ka taga Izirayɛli jamana yɔrɔ bɛɛ ra; o kɔ, a sekɔra ka na Zeruzalɛmu.
4 Mas a palavra do rei prevaleceu, de modo que Joabe partiu, percorreu todo o Israel e então voltou a Jerusalém.
5 Yohabu ka mɔgɔw jateda sɛbɛ ka o di masacɛ ma. Cɛ miliyɔn kelen, ani cɛ waga kɛmɛ (1 100 000) le tun bɛ Izirayɛli jamana bɛɛ ra, minw tun bɛ se ka taga kɛrɛ ra; cɛ waga kɛmɛ naani ni cɛ waga biwolonfla (470 000) tun bɛ Zuda mara ra, minw bɛ se ka taga kɛrɛ ra.
5 Joabe apresentou a Davi o relatório com o número dos homens de combate: Em todo o Israel havia um milhão e cem mil homens habilitados para o serviço militar, sendo quatrocentos e setenta mil de Judá.
6 Yohabu tun ma Levi ta mɔgɔw ni Boniyaminu ta mɔgɔw si jate, sabu masacɛ ta kuma tun ma bɛn Yohabu ma fiyewu.
6 Mas Joabe não incluiu as tribos de Levi e de Benjamim na contagem, pois a ordem do rei lhe parecera absurda.
7 Dawuda tun ka min kɛ, o ma diya Matigi Ala ye. A ka o hakɛ bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra.
7 Essa ordem foi reprovada por Deus, e por isso ele puniu Israel.
8 Dawuda k’a fɔ Ala ye ko: «Ala, ne ka jurumunba le kɛ nin ye. Sisan, sabari ka i ta jɔncɛ ta jurumun yafa a ma, sabu ne ka hakirintanyako yɛrɛ le kɛ nin ye.»
8 Então Davi disse a Deus: "Pequei gravemente com o que fiz. Agora eu te imploro que perdoes o pecado do teu servo, porque cometi uma grande loucura! "
9 Matigi Ala kumana Gadi fɛ, Dawuda ladibaga, k’a fɔ a ye ko:
9 O Senhor disse a Gade, o vidente de Davi:
10 «Taga a fɔ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kojugu saba yira i ra; ni i ka kelen min ta o ra, ne bɛna o ben jamana kan.› »
10 "Vá dizer a Davi: ‘Assim diz o Senhor: Estou lhe dando três opções. Escolha uma delas, e eu a executarei contra você’ ".
11 Gadi tagara Dawuda fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Matigi Ala ko:
11 Então Gade foi a Davi e lhe disse: "Assim diz o Senhor: ‘Escolha:
12 ‹Dɔ ta nin fɛn saba ra: san wolonfla kɔngɔ, walama aw juguw ye se aw ra, ka a dɔw faga ni o ta kɛrɛkɛmuruw ye, ka se fɔ karo saba, walama Matigi Ala yɛrɛ ta kɛrɛkɛmuru le ye se aw ma, ka banajugu lase aw ma, k’a to Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ye cɛnri kɛ Izirayɛli jamana yɔrɔ bɛɛ ra.› Ayiwa, sisan a flɛ i ye dɔ latigɛ; ne ka kan ka taga min fɔ ne cibaga ye, i ye o fɔ ne ye.»
12 três anos de fome, três meses fugindo de seus adversários, perseguido pela espada deles, ou três dias da espada do Senhor, isto é, três dias de praga, com o anjo do Senhor assolando todas as regiões de Israel’. Decida agora como devo responder àquele que me enviou".
13 Dawuda ka Gadi jaabi ko: «Ne deguninba lo kosɛbɛ. E, ne bɛ ne yɛrɛ to Matigi Ala boro, sabu ale ta hina ka bon, nka an kana to adamadenw boro.»
13 Davi respondeu: "É grande a minha angustia! Prefiro cair nas mãos do Senhor, pois é grande a sua misericórdia, e não nas mãos dos homens".
14 Matigi Ala ka banajugu ben Izirayɛli jamana kan; Izirayɛlimɔgɔ cɛ waga biwolonfla (70 000) le sara.
14 Então o Senhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil homens de Israel morreram.
15 Ala ka mɛlɛkɛ dɔ ci Zeruzalɛmu, ka taga dugumɔgɔw halaki. A nana kɛ mɔgɔw halaki ye minkɛ, Matigi Ala k’a flɛ, k’a ta miiriya yɛlɛma mɔgɔw halakiri ko ra. A k’a fɔ o halakiri mɛlɛkɛ ye ko: «A ka ɲi ten, i boro bɔ jamana kan ten!» O y’a sɔrɔ Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun lɔnin bɛ Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo ia fazê-lo, o Senhor olhou e arrependeu-se de trazer a catástrofe, e ele disse ao anjo destruidor: "Pare! Já basta! " Naquele momento o anjo do Senhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Dawuda k’a ɲa kɔrɔta ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ lɔnin ye san ni dugu cɛ, a ta kɛrɛkɛmuru bɛ a boro, a bɔnin bɛ a la ra, a ɲasinnin bɛ Zeruzalɛmu fan na. Dawuda ni jamana cɛkɔrɔbaw benna ka o ɲa biri dugu ma; o tun ka bɔrɔw le don o yɛrɛ ra.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do Senhor entre o céu e a terra, com uma espada na mão erguida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel, vestidos de luto, prostraram-se, rosto em terra.
17 Dawuda k’a fɔ Matigi Ala ye ko: «Ne le m’a fɔ ko o ye mɔgɔw jate wa? Ne le ka nin kojuguba kɛ, ne le firira. Nin mɔgɔ barakantanw ka mun le kɛ sa? Matigi Ala, ne ta Ala, i boro se ne ni ne ta mɔgɔw le ma. Nka i kana i ta mɔgɔw halaki tuun.»
17 Davi disse a Deus: "Não fui eu que ordenei contar o povo? Fui eu que pequei e fiz o mal. Estes não passam de ovelhas. O que eles fizeram? Ó Senhor meu Deus, que o teu castigo caia sobre mim e sobre a minha família, mas não sobre o teu povo! "
18 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tun k’a fɔ Gadi ye, ko a ye a fɔ Dawuda ye ko a ye taga sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra.
18 Então o anjo do Senhor mandou Gade dizer a Davi que construísse um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Dawuda wurira ka taga, ka kaɲa ni Gadi ta kuma ye, a tun ka min fɔ Matigi Ala tɔgɔ ra.
19 Davi foi para lá, em obediência à palavra que Gade havia falado em nome do Senhor.
20 Ɔrinan k’a ɲa munu ka mɛlɛkɛ ye minkɛ, ale ni a dencɛ naani bɛɛ dogora. O y’a sɔrɔ o tun bɛ siman le gbasira.
20 Araúna estava debulhando o trigo; virando-se, viu o anjo, e ele e seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam.
21 Dawuda tagara se Ɔrinan kɔrɔ minkɛ, Ɔrinan k’a ɲa kɔrɔta ka Dawuda ye minkɛ, a bɔra simangbasi yɔrɔ ra, ka na a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma Dawuda ɲa kɔrɔ.
21 Nisso chegou Davi e, quando Araúna o viu, saiu da eira e prostrou-se diante de Davi, rosto em terra.
22 Dawuda ko Ɔrinan ma ko: «I ta simangbasiyɔrɔ fiyeere ne ma, janko ne ye sarakabɔnan dɔ lɔ Matigi Ala ye, janko halakiri min bɛ mɔgɔw kan, Ala ye o lalɔ ten. A fiyeere ne ma a sɔngɔ yɛrɛ ra.»
22 E Davi lhe pediu: "Ceda-me o terreno da sua eira para eu construir um altar em honra do Senhor, para que cesse a praga sobre o povo. Venda-me o terreno pelo preço justo".
23 Ɔrinan ka Dawuda jaabi ko: «Ne ta yɔrɔ ta; ni saraka min fana ka ne matigicɛ masacɛ diya, a ye o bɔ. A flɛ, ne bɛ misiw di, ka o kɛ saraka jɛnita* ye; sowotoro ni misidaba yiriw bɛ kɛ lɔgɔ ye, siman bɛ kɛ siman saraka* ye. Ne bɛ o bɛɛ di.»
23 Mas Araúna disse a Davi: "Considera-o teu! Que o meu rei e senhor faça dele o que desejar. Eu darei os bois para os holocaustos, o debulhador para servir de lenha, e o trigo para a oferta de cereal. Tudo isso eu dou a ti".
24 Nka masacɛ Dawuda k’a fɔ Ɔrinan ye ko: «Ɔn-ɔn! Ne bɛ a san i fɛ a sɔngɔ yɛrɛ le ra, k’a wari di. Fɛn min ye ele ta ye, ne tɛ se ka o mina ka o di ne Matigi Ala ma saraka jɛnita ye, ne ma wari bɔ saraka min na!»
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: "Não! Faço questão de pagar o preço justo. Não darei ao Senhor aquilo que pertence a você, nem oferecerei um holocausto que não me custe nada".
25 Dawuda ka sanin kisɛ kɛmɛ wɔɔrɔ di Ɔrinan ma, a ta yɔrɔ sɔngɔ ye.
25 Então Davi pagou a Araúna sete quilos e duzentos gramas de ouro pelo terreno.
26 Dawuda ka sarakabɔnan dɔ lɔ o yɔrɔ ra, Matigi Ala tɔgɔ ra, ka saraka jɛnitaw ni ninsɔndiya sarakaw* bɔ. A ka Matigi Ala tɔgɔ wele, Matigi Ala k’a jaabi ni tasuma ye. Tasuma jigira ka bɔ san fɛ, ka na sarakabɔnan kan.
26 E Davi edificou ali um altar ao Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios de comunhão. Davi invocou o Senhor, e o Senhor lhe respondeu com fogo que veio do céu sobre o altar de holocaustos.
27 O kɛra minkɛ, Matigi Ala kumana mɛlɛkɛ fɛ; mɛlɛkɛ k’a ta kɛrɛkɛmuru don a la ra.
27 E o Senhor ordenou ao anjo que pusesse a espada na bainha.
28 K’a ta o wagati ra, kabini Dawuda k’a ye ko Matigi Ala ka ale ta daariri jaabi Yebusikacɛ Ɔrinan ta simangbasiyɔrɔ ra, Dawuda ka kɛ sarakaw bɔ ye o yɔrɔ ra.
28 Nessa ocasião viu Davi que o Senhor lhe havia respondido na eira de Araúna, o jebuseu, e passou a oferecer sacrifícios ali.
29 O wagati ra, Musa tun ka fanibon min lalaga kongokolon kɔnɔ k’a kɛ Matigi Ala batoyɔrɔ ye, ani sarakajɛnifɛn*, olugu tun bɛ Gabahɔn kongori kan.
29 Naquela época, o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar de holocaustos, estavam em Gibeom.
30 Nka Dawuda tun tɛ se ka taga Ala ɲininka o yɔrɔ ra, sabu Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ta kɛrɛkɛmuru ko tun k’a lasiran kosɛbɛ.
30 Mas Davi não podia consultar a Deus lá, pois tinha medo da espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.