1 Crônicas 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, masacɛ Dawuda donna a ta masaso kɔnɔ tuma min na, Ala ta cira min tɔgɔ tun ye ko Natan, a k’a fɔ o ye ko: «A flɛ, ne bɛ nin sɛdiriyiribon ɲumanman kɔnɔ, k’a sɔrɔ Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* bɛ fanibon le kɔnɔ.»
1 Davi estava morando no seu palácio. Um dia ele mandou chamar o profeta Natã e disse: — Veja só! Eu estou aqui, morando numa casa revestida de madeira de cedro, mas a
2 Natan ka Dawuda jaabi ko: «Miiriya o miiriya bɛ i jusu ra, o kɛ, sabu Ala bɛ ni i ye.»
2 Natã respondeu: — Faça tudo o que quiser, pois Deus está com o senhor.
3 Nka o lon su fɛ, Matigi Ala kumana Natan fɛ, k’a fɔ a ye ko:
3 Mas naquela noite o Senhor disse a Natã:
4 «Taga a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele le tɛna bon lɔ ne ye, janko ne ye don a kɔnɔ;
4 — Vá e diga ao meu servo Davi que eu mandei dizer o seguinte: “Você não é a pessoa que vai construir o templo em que eu vou morar.
5 sabu kabini lon min ne ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra, fɔ ka na se bi ma, ne ma don bon kɔnɔ ka ye; ka ne to o tagama bɛɛ ra ni o ye, ne tun bɛ fanibon le kɔnɔ wagati bɛɛ, ani yɔrɔ bɛɛ.
5 Desde o tempo em que tirei o povo de Israel do Egito até hoje, eu não tenho morado em nenhum templo. Tenho sempre morado numa tenda e mudado de um lugar para outro.
6 Ne tɛmɛna yɔrɔ minw bɛɛ ra ni Izirayɛlimɔgɔw ye, ne tun k’a fɔ kuntigi minw ye ko o ye ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔsi, yala ne k’a fɔ olugu dɔ ye ko mun na o ma sɛdiriyiribon lɔ ne ye wa?›
6 Em todas as minhas viagens com o povo de Israel, nunca perguntei a nenhum dos líderes que escolhi por que razão eles não construíram para mim um templo revestido de cedro.”
7 «O ra, a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye, ko Fangatigi Ala ko: ‹Ne le ka ele ta, o y’a sɔrɔ i tun bɛ sagagbɛnyɔrɔ ra, i ta sagaw kɔ; ne ka i ta, ka i kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye.
7 Portanto, diga ao meu servo Davi que eu, o Senhor Deus Todo-Poderoso, digo o seguinte: “Eu tirei você do trabalho de cuidar de ovelhas nos campos, para que governasse o meu povo de Israel.
8 I tɛmɛna yɔrɔ o yɔrɔ, ne ka i dɛmɛ i ta kokɛtaw bɛɛ ra. Ne ka i juguw bɛɛ gbɛn ka bɔ i ɲa. Ne bɛna i tɔgɔ bonya, ka i kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɔgɔba minw bɛ dugukolo kan.
8 Estive com você em todos os lugares por onde tem ido e o defendi de todos os seus inimigos conforme você foi avançando. Eu farei com que você seja famoso, tão famoso quanto os maiores líderes do mundo. Escolhi um lugar para o meu povo de Israel e o fiz morar ali, num lugar onde eles viverão sem nunca mais serem perseguidos. Desde que entraram nesta terra, eles têm sido atacados por povos violentos, mas isso não acontecerá mais. Prometo derrotar todos os seus inimigos e dar descendentes a você.
9 Ne bɛna jamana dɔ di ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ma, ka o sigi o jamana ra, ka o kɛ o tɔgɔrajamana ye, janko mɔgɔ si kana o lasiran tuun. Ni o kɛra, mɔgɔjuguw tɛna o minako juguya tuun, i n’a fɔ o tun b’a kɛra cogo min na fɔlɔfɔlɔ,
9 — ausente —
10 ani wagati min ne tun ka kuntigiw sigi o kunna. Ne bɛna i juguw bɛɛ bla i ta fanga kɔrɔ. Ne Matigi Ala, ne b’a fɔ i ye fana ko ne bɛna i ta so bonya.
10 — ausente —
11 « ‹Ni i ta wagati nana dafa, ni i sawagati nana se ka taga fara i bɛmaw kan tuma min na, ne bɛna i ta duruja dɔ sigi masaya ra i nɔ ra, i yɛrɛ woroden dɔ; ne bɛna a ta masaya sabati kosɛbɛ.
11 E, quando você morrer e for sepultado ao lado dos seus antepassados, eu colocarei um dos seus filhos como rei e tornarei forte o reino dele.
12 Ale le bɛna bon lɔ ne tɔgɔ ra; ne bɛna a ta fanga sabati wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.
12 Será ele quem construirá um templo para mim, e eu farei com que os seus descendentes governem para sempre.
13 Ne bɛna kɛ a fa ye, a bɛna kɛ ne dencɛ ye. Ne tɛna ne ta ɲumanya bɔ a kan ka ye, i n’a fɔ masacɛ min tun bɛ ele ɲa, ne ka ne ta ɲumanya bɔ ale kan cogo min na.
13 Eu serei pai dele, e ele será meu filho. Nunca retirarei dele o meu amor, como fiz com Saul, que foi rei antes de você.
14 Ne bɛna a ta fanga sabati ne ta mɔgɔw cɛ ra, ani ne ta jamana ra wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ. Foyi si tɛna a ta fanga bɔ a nɔ ra ka ye.› »
14 Eu o colocarei como responsável pelo meu povo e pelo meu reino para sempre. A sua descendência real nunca terminará.”
15 Ayiwa, Ala ka kuma o kuma fɔ Natan ye, ani a ka fɛn o fɛn yira a ra, a tagara o bɛɛ lase Dawuda ma.
15 E Natã contou a Davi tudo o que Deus lhe havia revelado.
16 O ra, masacɛ Dawuda tagara sigi Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a fɔ a ye ko: «E, Masa Ala, ne ye jɔn le ye sa, walama ne ta somɔgɔw ye jɔnw le ye, ka na a kɛ ko i bɛ ne bonya fɔ ka se nin bɛɛ ma?
16 Então o rei Davi entrou na barraca, sentou-se e orou assim: — Ó
17 E, Ala, i ka min fɔ, o belen dɔgɔyara i ɲa kɔrɔ; i ko i bɛna i ta baaraden ta so fana bonya tuun wagati nataw ra. E, Masa Ala, i bɛ ne jatera k’a kɛ i n’a fɔ ne ye mɔgɔba le ye.
17 E, como se isso ainda fosse pouco, estás fazendo promessas a respeito dos meus descendentes no futuro e tu, ó Senhor Deus, já me estás tratando como um grande homem.
18 «I ka o bonya min kɛ i ta jɔncɛ ye, ne Dawuda, ne bɛ se ka mun wɛrɛ le fɔ tuun ka tɛmɛ o kan? I yɛrɛ ka i ta jɔncɛ lɔn.
18 O que mais posso te dizer? Tu me conheces bem e, no entanto, me honras a mim, teu servo .
19 Matigi Ala, i bɛ i ta jɔncɛ kanu minkɛ, o le kosɔn i ka nin kobaw bɛɛ latigɛ, ka kaɲa ni i yɛrɛ ta miiriya ye, janko ka i ta bonyaba yira.
19 Era teu desejo e propósito fazeres isso por mim e me mostrares a minha futura grandeza.
20 E, Matigi Ala, ele bɔɲɔgɔnko tɛ yi, Ala wɛrɛ fana tɛ yi ni ele tɛ. An toro ka min mɛn, o le bɛ o ye.
20 Ó Senhor , não há ninguém igual a ti; nós sempre soubemos que só tu és Deus.
21 Yala siya dɔ bɛ dugukolo kan min bɛ i ko i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw wa, Ala tagara minw labɔ jamana wɛrɛ ra, ka o kɛ a ta mɔgɔw ye? I ka kobaw kɛ, ka siranyakobaw kɛ i tɔgɔ bonya kosɔn; i ka i ta mɔgɔw kisi ka bɔ Misiran, ka siya wɛrɛw gbɛn ka bɔ o ɲa.
21 Não há nenhuma outra nação na terra como o teu povo de Israel, que libertaste para ser o teu próprio povo. As grandes e maravilhosas coisas que fizeste por eles tornaram o teu nome famoso em todo o mundo. Tu libertaste o teu povo do Egito e expulsaste as outras nações conforme o teu povo ia avançando.
22 I ka i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw sigi, ka o kɛ i yɛrɛ ta mɔgɔw ye wagati bɛɛ. Ele, Matigi Ala fana kɛra o ta Ala ye.
22 Tu fizeste com que o teu povo de Israel fosse teu para sempre e tu, ó Senhor , te tornaste o seu Deus.
23 «Ayiwa, Matigi Ala, i ka layiri min ta i ta baaraden ni a ta so ye, to o layiri kan tuma bɛɛ; i ka min fɔ, a kɛ ten.
23 — E agora, ó Senhor Deus, confirma para sempre a promessa que fizeste a meu respeito e a respeito dos meus descendentes e cumpre o que disseste que ias fazer.
24 I ka o layiri min ta, o ye kɛ can ye, janko i tɔgɔ ye bonya wagati bɛɛ, mɔgɔw ye a fɔ ko Fangatigi Ala, min ye Izirayɛli ta Ala ye, ko ale le ye Izirayɛlimɔgɔw ta Ala ye can ra.
24 A tua fama será grande, e para sempre as pessoas dirão: “O Senhor Todo-Poderoso é o Deus de Israel.” E tu farás com que sempre haja reis entre os meus descendentes.
25 Ne tigi Ala, ele yɛrɛ k’a yira i ta jɔncɛ ra ko i bɛna a ta so sabati. O le kosɔn i ta jɔncɛ k’a ja gbɛlɛya ka lɔ i ɲa kɔrɔ ka i daari.
25 Ó meu Deus, eu tenho coragem para te fazer esta oração porque revelaste a mim, teu servo, que farás com que os meus descendentes sejam reis.
26 O ra, sisan, Matigi Ala, ele le ye Ala ye; ele le ka nin koɲuman ko fɔ i ta jɔncɛ ye.
26 Tu, ó Senhor , és Deus e me fizeste essa maravilhosa promessa.
27 Ayiwa, i sɔnna ka baraka don i ta jɔncɛ ta so ra, janko a ta so ye sabati wagati bɛɛ i ɲa kɔrɔ; sabu ni ele Matigi Ala ka baraka don fɛn min na, o bɛ baraka sɔrɔ wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.»
27 Eu te peço que abençoes os meus descendentes para que eles continuem a ter sempre a tua proteção. Tu, ó Senhor , os tens abençoado, e que a tua bênção esteja com eles para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.