1 Crônicas 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Ayiwa, masacɛ Dawuda donna a ta masaso kɔnɔ tuma min na, Ala ta cira min tɔgɔ tun ye ko Natan, a k’a fɔ o ye ko: «A flɛ, ne bɛ nin sɛdiriyiribon ɲumanman kɔnɔ, k’a sɔrɔ Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* bɛ fanibon le kɔnɔ.»
1 Tendo Davi começado a morar em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que eu moro numa casa de cedro, mas a arca do pacto do Senhor está debaixo de cortinas.
2 Natan ka Dawuda jaabi ko: «Miiriya o miiriya bɛ i jusu ra, o kɛ, sabu Ala bɛ ni i ye.»
2 Então Natã disse a Davi: Tudo quanto tens no teu coração faze, porque Deus é contigo.
3 Nka o lon su fɛ, Matigi Ala kumana Natan fɛ, k’a fɔ a ye ko:
3 Mas sucedeu, na mesma noite, que a palavra de Deus veio à Natã, dizendo:
4 «Taga a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele le tɛna bon lɔ ne ye, janko ne ye don a kɔnɔ;
4 Vai e dize a Davi, meu servo: Assim diz o Senhor: Tu não me edificarás casa para eu habitar;
5 sabu kabini lon min ne ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra, fɔ ka na se bi ma, ne ma don bon kɔnɔ ka ye; ka ne to o tagama bɛɛ ra ni o ye, ne tun bɛ fanibon le kɔnɔ wagati bɛɛ, ani yɔrɔ bɛɛ.
5 porque em nenhuma casa morei, desde o dia em que fiz subir Israel até o dia e hoje, mas fui de tenda em tenda, e de tabernáculo em tabernáculo.
6 Ne tɛmɛna yɔrɔ minw bɛɛ ra ni Izirayɛlimɔgɔw ye, ne tun k’a fɔ kuntigi minw ye ko o ye ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔsi, yala ne k’a fɔ olugu dɔ ye ko mun na o ma sɛdiriyiribon lɔ ne ye wa?›
6 Por todas as partes por onde tenho andado com todo o Israel, porventura falei eu jamais uma palavra a algum dos juízes de Israel, a quem ordenei que apascentasse o meu povo, dizendo: Por que não me tendes edificado uma casa de cedro?
7 «O ra, a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye, ko Fangatigi Ala ko: ‹Ne le ka ele ta, o y’a sɔrɔ i tun bɛ sagagbɛnyɔrɔ ra, i ta sagaw kɔ; ne ka i ta, ka i kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye.
7 Agora, pois, assim dirás a meu servo Davi: Assim diz o Senhor dos exércitos: Eu te tirei do curral, de detrás das ovelhas, para que fosses chefe do meu povo Israel;
8 I tɛmɛna yɔrɔ o yɔrɔ, ne ka i dɛmɛ i ta kokɛtaw bɛɛ ra. Ne ka i juguw bɛɛ gbɛn ka bɔ i ɲa. Ne bɛna i tɔgɔ bonya, ka i kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɔgɔba minw bɛ dugukolo kan.
8 e estive contigo por onde quer que andavas, e de diante de ti exterminei todos os teus inimigos; também te farei um nome como o nome dos grandes que estão na terra.
9 Ne bɛna jamana dɔ di ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ma, ka o sigi o jamana ra, ka o kɛ o tɔgɔrajamana ye, janko mɔgɔ si kana o lasiran tuun. Ni o kɛra, mɔgɔjuguw tɛna o minako juguya tuun, i n’a fɔ o tun b’a kɛra cogo min na fɔlɔfɔlɔ,
9 Designarei um lugar para o meu povo Israel, e o plantarei, para que ele habite no seu lugar, e nunca mais seja perturbado; e nunca mais debilitarão os filhos da perversidade, como dantes,
10 ani wagati min ne tun ka kuntigiw sigi o kunna. Ne bɛna i juguw bɛɛ bla i ta fanga kɔrɔ. Ne Matigi Ala, ne b’a fɔ i ye fana ko ne bɛna i ta so bonya.
10 e como desde os dias em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel; e subjugarei todos os teus inimigos. Também te declaro que o Senhor te edificará uma casa.
11 « ‹Ni i ta wagati nana dafa, ni i sawagati nana se ka taga fara i bɛmaw kan tuma min na, ne bɛna i ta duruja dɔ sigi masaya ra i nɔ ra, i yɛrɛ woroden dɔ; ne bɛna a ta masaya sabati kosɛbɛ.
11 Quando forem cumpridos os teus dias, para ires a teus pais, levantarei a tua descendência depois de ti, um dos teus filhos, e estabelecerei o seu reino.
12 Ale le bɛna bon lɔ ne tɔgɔ ra; ne bɛna a ta fanga sabati wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.
12 Esse me edificará casa, e eu firmarei o seu trono para sempre.
13 Ne bɛna kɛ a fa ye, a bɛna kɛ ne dencɛ ye. Ne tɛna ne ta ɲumanya bɔ a kan ka ye, i n’a fɔ masacɛ min tun bɛ ele ɲa, ne ka ne ta ɲumanya bɔ ale kan cogo min na.
13 Eu lhe serei por pai, e ele me será por filho; e a minha misericórdia não retirarei dele, como a retirei daquele que foi antes de ti;
14 Ne bɛna a ta fanga sabati ne ta mɔgɔw cɛ ra, ani ne ta jamana ra wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ. Foyi si tɛna a ta fanga bɔ a nɔ ra ka ye.› »
14 mas o confirmarei na minha casa e no meu reino para sempre, e para sempre o seu trono será firme.
15 Ayiwa, Ala ka kuma o kuma fɔ Natan ye, ani a ka fɛn o fɛn yira a ra, a tagara o bɛɛ lase Dawuda ma.
15 Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim falou Natã a Davi.
16 O ra, masacɛ Dawuda tagara sigi Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a fɔ a ye ko: «E, Masa Ala, ne ye jɔn le ye sa, walama ne ta somɔgɔw ye jɔnw le ye, ka na a kɛ ko i bɛ ne bonya fɔ ka se nin bɛɛ ma?
16 Então entrou o rei Davi, sentou-se perante o Senhor, e disse: Quem sou eu, ó Senhor Deus, e que é a minha casa, para que me tenhas trazido até aqui?,
17 E, Ala, i ka min fɔ, o belen dɔgɔyara i ɲa kɔrɔ; i ko i bɛna i ta baaraden ta so fana bonya tuun wagati nataw ra. E, Masa Ala, i bɛ ne jatera k’a kɛ i n’a fɔ ne ye mɔgɔba le ye.
17 E isto foi pouco aos teus olhos, O Deus; também falaste da casa do teu servo para tempos distantes, e me consideras como a um homem ilustre, ó Senhor Deus.
18 «I ka o bonya min kɛ i ta jɔncɛ ye, ne Dawuda, ne bɛ se ka mun wɛrɛ le fɔ tuun ka tɛmɛ o kan? I yɛrɛ ka i ta jɔncɛ lɔn.
18 Que mais te dirá Davi, acerca da honra feita ao teu servo? pois tu bem conheces o teu servo.
19 Matigi Ala, i bɛ i ta jɔncɛ kanu minkɛ, o le kosɔn i ka nin kobaw bɛɛ latigɛ, ka kaɲa ni i yɛrɛ ta miiriya ye, janko ka i ta bonyaba yira.
19 O Senhor! por amor do teu servo, e segundo o teu coração, fizeste todas estas grandezas, tornando conhecidas todas estas grandes coisas.
20 E, Matigi Ala, ele bɔɲɔgɔnko tɛ yi, Ala wɛrɛ fana tɛ yi ni ele tɛ. An toro ka min mɛn, o le bɛ o ye.
20 O Senhor, ninguém há semelhante a ti, e não há Deus fora de ti, segundo tudo quanto ouvimos com os nossos ouvi os.
21 Yala siya dɔ bɛ dugukolo kan min bɛ i ko i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw wa, Ala tagara minw labɔ jamana wɛrɛ ra, ka o kɛ a ta mɔgɔw ye? I ka kobaw kɛ, ka siranyakobaw kɛ i tɔgɔ bonya kosɔn; i ka i ta mɔgɔw kisi ka bɔ Misiran, ka siya wɛrɛw gbɛn ka bɔ o ɲa.
21 Também quem há como o teu povo Israel, única gente na terra a quem Deus foi remir para ser seu povo, fazendo-te nome por meio de feitos grandes e terríveis, expulsando as nações de diante do teu povo, que remiste do Egito?
22 I ka i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw sigi, ka o kɛ i yɛrɛ ta mɔgɔw ye wagati bɛɛ. Ele, Matigi Ala fana kɛra o ta Ala ye.
22 Pois fizeste o teu povo Israel povo teu para sempre; e tu, Senhor, te fizeste seu Deus.
23 «Ayiwa, Matigi Ala, i ka layiri min ta i ta baaraden ni a ta so ye, to o layiri kan tuma bɛɛ; i ka min fɔ, a kɛ ten.
23 Agora, ó Senhor, seja confirmada para sempre a palavra que falaste acerca da teu servo, e acerca da sua casa, e faze como falaste.
24 I ka o layiri min ta, o ye kɛ can ye, janko i tɔgɔ ye bonya wagati bɛɛ, mɔgɔw ye a fɔ ko Fangatigi Ala, min ye Izirayɛli ta Ala ye, ko ale le ye Izirayɛlimɔgɔw ta Ala ye can ra.
24 E seja o teu nome estabelecido e glorificado para sempre, e diga-se: O Senhor dos exércitos é o Deus de Israel, sim, é Deus para Israel; permaneça firme diante de ti a casa de Davi, teu servo.
25 Ne tigi Ala, ele yɛrɛ k’a yira i ta jɔncɛ ra ko i bɛna a ta so sabati. O le kosɔn i ta jɔncɛ k’a ja gbɛlɛya ka lɔ i ɲa kɔrɔ ka i daari.
25 Porque tu, Deus meu, revelaste ao teu servo que lhe edificarias casa; pelo que o teu servo achou confiança para orar em tua presença.
26 O ra, sisan, Matigi Ala, ele le ye Ala ye; ele le ka nin koɲuman ko fɔ i ta jɔncɛ ye.
26 Agora, pois, ó Senhor, tu és Deus, e falaste este bem acerca do teu servo.
27 Ayiwa, i sɔnna ka baraka don i ta jɔncɛ ta so ra, janko a ta so ye sabati wagati bɛɛ i ɲa kɔrɔ; sabu ni ele Matigi Ala ka baraka don fɛn min na, o bɛ baraka sɔrɔ wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.»
27 E agora foste servido abençoar a casa do teu servo, para que permaneça para sempre diante de ti; porque tu, Senhor, a abençoaste, ficará abençoada para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.