1 Crônicas 17
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, masacɛ Dawuda donna a ta masaso kɔnɔ tuma min na, Ala ta cira min tɔgɔ tun ye ko Natan, a k’a fɔ o ye ko: «A flɛ, ne bɛ nin sɛdiriyiribon ɲumanman kɔnɔ, k’a sɔrɔ Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* bɛ fanibon le kɔnɔ.»
1 Ora, sucedeu, enquanto estava assentado na sua casa, que Davi disse a Natã, o profeta: Eis que eu habito em uma casa de cedros, mas a arca do pacto do SENHOR permanece debaixo de cortinas.
2 Natan ka Dawuda jaabi ko: «Miiriya o miiriya bɛ i jusu ra, o kɛ, sabu Ala bɛ ni i ye.»
2 Então, Natã disse a Davi: Faz tudo o que está no teu coração; porque Deus está contigo.
3 Nka o lon su fɛ, Matigi Ala kumana Natan fɛ, k’a fɔ a ye ko:
3 E sucedeu, naquela mesma noite, que a palavra de Deus veio a Natã, dizendo:
4 «Taga a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye ko Matigi Ala ko: ‹Ele le tɛna bon lɔ ne ye, janko ne ye don a kɔnɔ;
4 Vai e diz a Davi, o meu servo: Assim diz o SENHOR: Tu não edificarás para mim uma casa na qual eu habite;
5 sabu kabini lon min ne ka Izirayɛlimɔgɔw labɔ Misiran jamana ra, fɔ ka na se bi ma, ne ma don bon kɔnɔ ka ye; ka ne to o tagama bɛɛ ra ni o ye, ne tun bɛ fanibon le kɔnɔ wagati bɛɛ, ani yɔrɔ bɛɛ.
5 Porque até este dia, não tenho habitado em uma casa desde o dia que fiz subir Israel; mas tenho ido de tenda em tenda, e de um tabernáculo a outro.
6 Ne tɛmɛna yɔrɔ minw bɛɛ ra ni Izirayɛlimɔgɔw ye, ne tun k’a fɔ kuntigi minw ye ko o ye ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kɔrɔsi, yala ne k’a fɔ olugu dɔ ye ko mun na o ma sɛdiriyiribon lɔ ne ye wa?›
6 Onde quer que eu tenha caminhado com todo o Israel, falei alguma palavra a qualquer dos juízes de Israel, aos quais ordenei que alimentassem o meu povo, dizendo: Por que não edificastes para mim uma casa de cedros?
7 «O ra, a fɔ ne ta jɔncɛ Dawuda ye, ko Fangatigi Ala ko: ‹Ne le ka ele ta, o y’a sɔrɔ i tun bɛ sagagbɛnyɔrɔ ra, i ta sagaw kɔ; ne ka i ta, ka i kɛ ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw kuntigi ye.
7 Agora, portanto, assim dirás ao meu servo Davi: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: Eu te tirei do aprisco, do pastoreio das ovelhas, para ser soberano sobre o meu povo, Israel;
8 I tɛmɛna yɔrɔ o yɔrɔ, ne ka i dɛmɛ i ta kokɛtaw bɛɛ ra. Ne ka i juguw bɛɛ gbɛn ka bɔ i ɲa. Ne bɛna i tɔgɔ bonya, ka i kɛ i n’a fɔ mɔgɔ tɔgɔba minw bɛ dugukolo kan.
8 e tenho estado contigo onde quer que tenhas andado; e tenho cortado todos os teus inimigos de diante de ti, e tenho feito para ti um nome semelhante o nome dos grandes homens que estão na terra.
9 Ne bɛna jamana dɔ di ne ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ma, ka o sigi o jamana ra, ka o kɛ o tɔgɔrajamana ye, janko mɔgɔ si kana o lasiran tuun. Ni o kɛra, mɔgɔjuguw tɛna o minako juguya tuun, i n’a fɔ o tun b’a kɛra cogo min na fɔlɔfɔlɔ,
9 Também ordenarei um lugar para o meu povo, Israel, e haverei de plantá-los, e eles habitarão no seu lugar, e não mais serão removidos; tampouco os filhos da iniquidade voltarão a se aproveitar deles, como no princípio,
10 ani wagati min ne tun ka kuntigiw sigi o kunna. Ne bɛna i juguw bɛɛ bla i ta fanga kɔrɔ. Ne Matigi Ala, ne b’a fɔ i ye fana ko ne bɛna i ta so bonya.
10 e desde o tempo em que eu ordenei aos juízes para estarem acima do meu povo, Israel. Além disso, subjugarei todos os teus inimigos. Sobretudo, digo-te que o SENHOR edificará para ti uma casa.
11 « ‹Ni i ta wagati nana dafa, ni i sawagati nana se ka taga fara i bɛmaw kan tuma min na, ne bɛna i ta duruja dɔ sigi masaya ra i nɔ ra, i yɛrɛ woroden dɔ; ne bɛna a ta masaya sabati kosɛbɛ.
11 E sucederá, quando estiverem expirados os teus dias, quando tiveres que ir para estar com os teus pais, que levantarei a tua semente após ti, a qual será dos teus filhos; e eu estabelecerei o seu reino.
12 Ale le bɛna bon lɔ ne tɔgɔ ra; ne bɛna a ta fanga sabati wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.
12 Ele edificará uma casa para mim, e eu estabelecerei o seu trono para sempre.
13 Ne bɛna kɛ a fa ye, a bɛna kɛ ne dencɛ ye. Ne tɛna ne ta ɲumanya bɔ a kan ka ye, i n’a fɔ masacɛ min tun bɛ ele ɲa, ne ka ne ta ɲumanya bɔ ale kan cogo min na.
13 Eu serei o seu pai, e ele será o meu filho; e não removerei a minha misericórdia dele, como a removi daquele que esteve antes de ti;
14 Ne bɛna a ta fanga sabati ne ta mɔgɔw cɛ ra, ani ne ta jamana ra wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ. Foyi si tɛna a ta fanga bɔ a nɔ ra ka ye.› »
14 mas eu o assentarei na minha casa e no meu reino para sempre; e o seu trono será estabelecido para todo o sempre.
15 Ayiwa, Ala ka kuma o kuma fɔ Natan ye, ani a ka fɛn o fɛn yira a ra, a tagara o bɛɛ lase Dawuda ma.
15 De acordo com todas estas palavras, e de acordo com toda esta visão, assim falou Natã a Davi.
16 O ra, masacɛ Dawuda tagara sigi Matigi Ala ɲa kɔrɔ, k’a fɔ a ye ko: «E, Masa Ala, ne ye jɔn le ye sa, walama ne ta somɔgɔw ye jɔnw le ye, ka na a kɛ ko i bɛ ne bonya fɔ ka se nin bɛɛ ma?
16 E o rei Davi, entrou, e se assentou diante do SENHOR, e disse: Quem sou eu, ó SENHOR Deus? O que é a minha casa, para que me tenhas trazido até aqui?
17 E, Ala, i ka min fɔ, o belen dɔgɔyara i ɲa kɔrɔ; i ko i bɛna i ta baaraden ta so fana bonya tuun wagati nataw ra. E, Masa Ala, i bɛ ne jatera k’a kɛ i n’a fɔ ne ye mɔgɔba le ye.
17 E, contudo, isto foi pouca coisa aos teus olhos, ó Deus; pois tu tens falado da casa do teu servo para um distante no porvir, e tens me respeitado como um homem de alto nível, ó SENHOR Deus.
18 «I ka o bonya min kɛ i ta jɔncɛ ye, ne Dawuda, ne bɛ se ka mun wɛrɛ le fɔ tuun ka tɛmɛ o kan? I yɛrɛ ka i ta jɔncɛ lɔn.
18 O que mais Davi pode falar a ti para a honra do teu servo? Porque tu conheces o teu servo.
19 Matigi Ala, i bɛ i ta jɔncɛ kanu minkɛ, o le kosɔn i ka nin kobaw bɛɛ latigɛ, ka kaɲa ni i yɛrɛ ta miiriya ye, janko ka i ta bonyaba yira.
19 Ó SENHOR, por causa do teu servo, e segundo o teu próprio coração, tu tens feito toda esta grandeza, ao tornares conhecidas todas estas grandes coisas.
20 E, Matigi Ala, ele bɔɲɔgɔnko tɛ yi, Ala wɛrɛ fana tɛ yi ni ele tɛ. An toro ka min mɛn, o le bɛ o ye.
20 Ó SENHOR, pois não há nenhum como tu, nem há qualquer Deus ao teu lado, segundo tudo o que temos ouvido com os nossos ouvidos.
21 Yala siya dɔ bɛ dugukolo kan min bɛ i ko i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw wa, Ala tagara minw labɔ jamana wɛrɛ ra, ka o kɛ a ta mɔgɔw ye? I ka kobaw kɛ, ka siranyakobaw kɛ i tɔgɔ bonya kosɔn; i ka i ta mɔgɔw kisi ka bɔ Misiran, ka siya wɛrɛw gbɛn ka bɔ o ɲa.
21 E que nação na terra é como o teu povo Israel, ao qual Deus foi redimir para ser o seu próprio povo, para fazer um nome de grandeza e temor para ti, ao expulsares nações de diante do teu povo, o qual tens redimido do Egito?
22 I ka i ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw sigi, ka o kɛ i yɛrɛ ta mɔgɔw ye wagati bɛɛ. Ele, Matigi Ala fana kɛra o ta Ala ye.
22 Porque do teu povo, Israel, fizeste o teu próprio povo para sempre; e tu, SENHOR, tornaste-te o seu Deus.
23 «Ayiwa, Matigi Ala, i ka layiri min ta i ta baaraden ni a ta so ye, to o layiri kan tuma bɛɛ; i ka min fɔ, a kɛ ten.
23 Portanto, agora, SENHOR, que a palavra que tens falado acerca do teu servo e acerca da sua casa seja estabelecida para sempre, e faz conforme tens dito.
24 I ka o layiri min ta, o ye kɛ can ye, janko i tɔgɔ ye bonya wagati bɛɛ, mɔgɔw ye a fɔ ko Fangatigi Ala, min ye Izirayɛli ta Ala ye, ko ale le ye Izirayɛlimɔgɔw ta Ala ye can ra.
24 Que, de fato, seja estabelecido, que o teu nome possa ser magnificado para sempre, e diga-se: O SENHOR dos Exércitos é o Deus de Israel, é o Deus para Israel; e que a casa de Davi, o teu servo, seja estabelecida diante de ti.
25 Ne tigi Ala, ele yɛrɛ k’a yira i ta jɔncɛ ra ko i bɛna a ta so sabati. O le kosɔn i ta jɔncɛ k’a ja gbɛlɛya ka lɔ i ɲa kɔrɔ ka i daari.
25 Porque tu, ó meu Deus, disseste ao teu servo que edificarás para ele uma casa; porquanto o teu servo achou valor no seu coração para orar diante de ti.
26 O ra, sisan, Matigi Ala, ele le ye Ala ye; ele le ka nin koɲuman ko fɔ i ta jɔncɛ ye.
26 E, agora, SENHOR, tu és Deus, e tens prometido a tua bondade ao teu servo.
27 Ayiwa, i sɔnna ka baraka don i ta jɔncɛ ta so ra, janko a ta so ye sabati wagati bɛɛ i ɲa kɔrɔ; sabu ni ele Matigi Ala ka baraka don fɛn min na, o bɛ baraka sɔrɔ wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ.»
27 Agora, portanto, foste servido abençoar a casa do teu servo, para que ela possa estar diante de ti para sempre; porque tu abençoas, ó SENHOR, e ela será abençoada para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.