Números 11

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pilige ka, Izirayɛli woolo pàa kɔngɔri jɛŋgɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li na. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa kaa pe kɔngɔrimɔ pi logo, a lì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ. A lì si yɛnŋɛlɛ gbanlaga kasɔn wa pe na. A kì si pe paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ nuŋgba sogo.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 A Izirayɛli woolo pè si gbele ŋgbanga ma Moyisi wi yɛnri wi pe saga. A Moyisi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, a kasɔn kì si figi.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Tabeera, ko kɔrɔ wo ŋa jɔgɔwɔ kasɔn, katugu ko laga ko layi Yawe Yɛnŋɛlɛ li kasɔn kìla yigi wa pe sɔgɔwɔ.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Pilige ka, nambanmbala mbele pàa pye cɛngɛlɛ kele yɛgɛ woolo wa Izirayɛli woolo pe sɔgɔwɔ, a jogo cɛnlɛ pyew wà si pe yigi. Kona, a Izirayɛli woolo pè sigi lɛ na kɔngɔri fun na yuun fɔ: «Ndɛɛ ki pye we mbe ja kara ta mbe ka, ki jɛn naga jɛn!
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 E! Ŋgbanra nda wàa pye na kaa waga wa Ezhipiti tara, waa nawa tuun ti na, naa sɛrɛ yaara nda pe yinri kɔnkɔnmburu, naa melɔn, naa puwaro, naa, jawa konaa layi wi ni.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Koni we yɛn na cogo, we woro na yaraga ka kpɛ yaan naa, kaawɔ manɛ wo, sanga pyew manɛ.»
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Manɛ wìla pye paa koriyandiri yantiire pire puuru ti yɛn, ma filige paa bedelimu tige tɔnmɔ pi yɛn.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Kìla pye, leele pe ma jaraga ma saa wi wulo, ko puŋgo na, pe mɛɛ saa wi tire tira na nakoma mboo sun sugulo, mbe si jɛn mboo sɔgɔ cɔgɔ nakoma mboo wa wɔn. Manɛ wi tanwa pìla pye paa gato yɛn, ŋa pè wa sinmɛ ni.
8 — ausente —
9 Yembinɛ, na fɔɔngɔ ki kaa wuun sanga ŋa ni wa paara yinrɛ cɛnsaga, manɛ wi maa wuun fun.
9 — ausente —
10 Sege nuŋgba nuŋgba pyew ki woolo pàa pye ma cɛn wa pe paara yinrɛ ti yeyɔnrɔ ti na, na gbele. A Moyisi wì sigi logo, a pe gbeere tì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li nawa pi ŋgban. A kì si Moyisi wi mbɛn fɔ jɛŋgɛ.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 A wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ mi ŋa ma tunmbyee na jɔlɔ yɛɛn? Yiŋgi na, mɛɛ si kajɛŋgɛ pye na kan. Mɛlɛ mɛɛ ki leele mbele pe ni fuun pe go kala li le na kɛɛ mbeli lɛ?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Muwi mìgi leele mbele pe ni fuun pe kugbɔrɔ ti lɛ wi le? Muwi mì pe se wi le? A mà silan pye ma yo mbe pe lɛ kotogo na paa yɛgɛ ŋga na pyɔ gbegelefɔ ma piyɛnlɛ lɛ nali gbegele, mbe kari pe ni fɔ wa tara nda màa yɔn fɔlɔ lɛ ma wugu mbe kan pe tɛlɛye pe yeri ti ni.
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Mi yaa ki kara ti ta se mbe siri kan ki leele mbele pe ni fuun pe yeri peri ka? Pe mbele pe yɛn na gbele na na tanla na yuun fɔ: ‹Kara kan we yeri we ka.›
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Mi se ya mbege leele mbele pe ni fuun pe go kala li lɛ na yɛ. Pe go kala lì nugu ma wɛ na na.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Na kaa pye maa jaa mbe kajɛŋgɛ pye na kan, na gbo teere jaŋgo mi ka kaa na jɔlɔgɔ kagala ke yaan yɛnlɛ ni.»
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Nambala nafa taanri ma yiri kɛ wɔ wa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe sɔgɔwɔ ma pe gbogolo na kan, mbele mà jɛn pe yɛn lelɛɛlɛ ma pye leele pe kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ. Ma kari pe ni wa filisaga paraga go ki ni, ma pe pye pe yere le ma tanla wa na yɛgɛ sɔgɔwɔ.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Mi yaa tigi mbe para ma ni le ki laga ki ni. Mi yaa na yinnɛ na li yɛn ma ni la wɔ mbe kan pe yeri, jaŋgo pe leele pe go kala li lɛ ma ni. Pa kona ma se ka pe go kala li lɛ ma yɛ.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 Ki yo leele pe kan fɔ: ‹Ye ye yɛɛ pye kpoyi sanni goto. Ye yaa kara ta mbe ka. Kì kaa pye yè gbele Yawe Yɛnŋɛlɛ li nuŋgbolo ma yo fɔ: Ambɔ wi yaa we kan kara we ka? Yege wele pa kìla pye ma tanla we na wa Ezhipiti tara. Ye pyeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa kara kan ye yeri ye ka.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Ye se kari ka pilige nuŋgba, nakoma piliye shyɛn, nakoma piliye kaŋgurugo, nakoma piliye kɛ, nakoma piliye nafa yɛrɛ.
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Ɛɛn fɔ, ye yaa ti ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba, fɔ ti sa la kɔ ye na, tila lugo tila yinrigi wa ye numagala ke ni, katugu yè je Yawe Yɛnŋɛlɛ na li yɛn laga ye sɔgɔwɔ li na, ma gbele li yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: Yiŋgi na, a wè si yiri wa Ezhipiti tara ti ni?› »
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Moyisi wìla Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Ki leele mbele mi yɛn laga pe sɔgɔwɔ, pe yɛn nambala waga cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600 000) mbele pe mbe ya kala pye. A mà sho fɔ ma yaa kara kan pe yeri pe ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba!
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Ali na waga we simbaala, naa we sikaala, naa we nɛrɛ ti kɔnlɔgi pe kan, ti se pe bɔ! Ali na waga si kɔgɔje ŋgbanra ti ni fuun ti wɔ mberi gbogolo pe kan, ti se pe bɔ.»
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, na fanŋga kii kologo. Sanni jɛnri, ma yaa ki yan na kaa pye sɛnrɛ nda mì yo, ki kala li mbe ya pye nakoma li se ya pye.»
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Kona, a Moyisi wì si yiri ma saa sɛnrɛ nda Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo ti yɛgɛ yo leele pe kan. Ko puŋgo na, a wì si Izirayɛli woolo pe lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ wɔ ma pe gbogolo, ma pe yerege ma paraga go ki maga.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si tigi kambaaga titɔnlɔgɔ yerege ka ni ma pan ma para Moyisi wi ni. Làa li yinnɛ na kan Moyisi wi yeri, a lì si la laga wa li na ma kankan lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ pe yeri. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ làa kaa tigi pe na sanga ŋa ni, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun. Ɛɛn fɔ, pe sila koro mbaa ti yuun suyi.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Nambala shyɛn la pye wa, pàa pye na nuŋgba yinri Ɛlidadi, na sanŋa wi yinri Medadi. Kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ nafa taanri mbele pe mɛrɛ tìla yɔnlɔgɔ, poro pele la wɛlɛ. Poro la koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni, pe sila pan wa paraga go ki tanla. Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ lì si tigi pe na, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 A lefɔnŋɔ wà si fe ma saa ki yo Moyisi wi kan ma yo fɔ: «Ɛlidadi naa Medadi paa Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.»
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Kona, Nuni pinambyɔ Zhozuwe ŋa wìla pye na tunŋgo piin Moyisi wi ni maga lɛ wa sanga ŋa ni wi yɛn lefɔnŋɔ, a wì sho fɔ: «Na tafɔ Moyisi, ki yo pe kan paga kaa ki piin.»
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Maga kaa yenjaga piin na kala na. Ndɛɛ ki pye Yawe Yɛnŋɛlɛ lili yinnɛ li tirige Izirayɛli woolo pe ni fuun pe na, a pe pye li yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ, ki jɛn nala ndanla!»
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Ko puŋgo na, a Moyisi wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe ni pè si yiri le ma sɔngɔrɔ wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a tifɛlɛgɛ kà yiri wa kɔgɔje wi yeri na gbɔɔn, ma pan siriŋgbangala ni, ma ke wo ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga, maga fili. Kàa wo ma kari pa pilige nuŋgba tangala fogo yɛn paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ ki ni fuun ki na. Ke yagawa pi mbaa mɛtɛrɛ nuŋgba wo bɔ tara ti na.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Leele pàa yiri ma siriŋgbangala ke wulo ki yɔnlɔ ki ni fuun ki na, naa ki yembinɛ li ni fuun li ni, konaa ki goto pilige ki ni fuun ki ni. Wa sila wulo wi woro ti kologo tɔni nuŋgba wo na. A pè siri jali, pe nii naa pe woro, ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Ma kara ti ta wa pe yɔn pe fa ta mberi ka, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban pe ni ma tifɛlɛgɛ yama wa pe na.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Kiburɔti Ataava, ko kɔrɔ wo yɛn jogofɛnnɛ fanra; katugu jogo wìla leele mbele yigi, pa pàa pe le wa ki laga ki na.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 A Izirayɛli woolo pè si yiri wa Kiburɔti Ataava laga ki ni ma saa cɛn wa Hazerɔti laga ki na.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.