Números 11

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pilige ka, Izirayɛli woolo pàa kɔngɔri jɛŋgɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li na. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa kaa pe kɔngɔrimɔ pi logo, a lì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ. A lì si yɛnŋɛlɛ gbanlaga kasɔn wa pe na. A kì si pe paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ nuŋgba sogo.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 A Izirayɛli woolo pè si gbele ŋgbanga ma Moyisi wi yɛnri wi pe saga. A Moyisi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, a kasɔn kì si figi.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Tabeera, ko kɔrɔ wo ŋa jɔgɔwɔ kasɔn, katugu ko laga ko layi Yawe Yɛnŋɛlɛ li kasɔn kìla yigi wa pe sɔgɔwɔ.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Pilige ka, nambanmbala mbele pàa pye cɛngɛlɛ kele yɛgɛ woolo wa Izirayɛli woolo pe sɔgɔwɔ, a jogo cɛnlɛ pyew wà si pe yigi. Kona, a Izirayɛli woolo pè sigi lɛ na kɔngɔri fun na yuun fɔ: «Ndɛɛ ki pye we mbe ja kara ta mbe ka, ki jɛn naga jɛn!
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 E! Ŋgbanra nda wàa pye na kaa waga wa Ezhipiti tara, waa nawa tuun ti na, naa sɛrɛ yaara nda pe yinri kɔnkɔnmburu, naa melɔn, naa puwaro, naa, jawa konaa layi wi ni.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Koni we yɛn na cogo, we woro na yaraga ka kpɛ yaan naa, kaawɔ manɛ wo, sanga pyew manɛ.»
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Manɛ wìla pye paa koriyandiri yantiire pire puuru ti yɛn, ma filige paa bedelimu tige tɔnmɔ pi yɛn.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Kìla pye, leele pe ma jaraga ma saa wi wulo, ko puŋgo na, pe mɛɛ saa wi tire tira na nakoma mboo sun sugulo, mbe si jɛn mboo sɔgɔ cɔgɔ nakoma mboo wa wɔn. Manɛ wi tanwa pìla pye paa gato yɛn, ŋa pè wa sinmɛ ni.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Yembinɛ, na fɔɔngɔ ki kaa wuun sanga ŋa ni wa paara yinrɛ cɛnsaga, manɛ wi maa wuun fun.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Sege nuŋgba nuŋgba pyew ki woolo pàa pye ma cɛn wa pe paara yinrɛ ti yeyɔnrɔ ti na, na gbele. A Moyisi wì sigi logo, a pe gbeere tì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li nawa pi ŋgban. A kì si Moyisi wi mbɛn fɔ jɛŋgɛ.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 A wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ mi ŋa ma tunmbyee na jɔlɔ yɛɛn? Yiŋgi na, mɛɛ si kajɛŋgɛ pye na kan. Mɛlɛ mɛɛ ki leele mbele pe ni fuun pe go kala li le na kɛɛ mbeli lɛ?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Muwi mìgi leele mbele pe ni fuun pe kugbɔrɔ ti lɛ wi le? Muwi mì pe se wi le? A mà silan pye ma yo mbe pe lɛ kotogo na paa yɛgɛ ŋga na pyɔ gbegelefɔ ma piyɛnlɛ lɛ nali gbegele, mbe kari pe ni fɔ wa tara nda màa yɔn fɔlɔ lɛ ma wugu mbe kan pe tɛlɛye pe yeri ti ni.
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Mi yaa ki kara ti ta se mbe siri kan ki leele mbele pe ni fuun pe yeri peri ka? Pe mbele pe yɛn na gbele na na tanla na yuun fɔ: ‹Kara kan we yeri we ka.›
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Mi se ya mbege leele mbele pe ni fuun pe go kala li lɛ na yɛ. Pe go kala lì nugu ma wɛ na na.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Na kaa pye maa jaa mbe kajɛŋgɛ pye na kan, na gbo teere jaŋgo mi ka kaa na jɔlɔgɔ kagala ke yaan yɛnlɛ ni.»
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Nambala nafa taanri ma yiri kɛ wɔ wa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe sɔgɔwɔ ma pe gbogolo na kan, mbele mà jɛn pe yɛn lelɛɛlɛ ma pye leele pe kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ. Ma kari pe ni wa filisaga paraga go ki ni, ma pe pye pe yere le ma tanla wa na yɛgɛ sɔgɔwɔ.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Mi yaa tigi mbe para ma ni le ki laga ki ni. Mi yaa na yinnɛ na li yɛn ma ni la wɔ mbe kan pe yeri, jaŋgo pe leele pe go kala li lɛ ma ni. Pa kona ma se ka pe go kala li lɛ ma yɛ.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Ki yo leele pe kan fɔ: ‹Ye ye yɛɛ pye kpoyi sanni goto. Ye yaa kara ta mbe ka. Kì kaa pye yè gbele Yawe Yɛnŋɛlɛ li nuŋgbolo ma yo fɔ: Ambɔ wi yaa we kan kara we ka? Yege wele pa kìla pye ma tanla we na wa Ezhipiti tara. Ye pyeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa kara kan ye yeri ye ka.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Ye se kari ka pilige nuŋgba, nakoma piliye shyɛn, nakoma piliye kaŋgurugo, nakoma piliye kɛ, nakoma piliye nafa yɛrɛ.
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Ɛɛn fɔ, ye yaa ti ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba, fɔ ti sa la kɔ ye na, tila lugo tila yinrigi wa ye numagala ke ni, katugu yè je Yawe Yɛnŋɛlɛ na li yɛn laga ye sɔgɔwɔ li na, ma gbele li yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: Yiŋgi na, a wè si yiri wa Ezhipiti tara ti ni?› »
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Moyisi wìla Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Ki leele mbele mi yɛn laga pe sɔgɔwɔ, pe yɛn nambala waga cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600 000) mbele pe mbe ya kala pye. A mà sho fɔ ma yaa kara kan pe yeri pe ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba!
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Ali na waga we simbaala, naa we sikaala, naa we nɛrɛ ti kɔnlɔgi pe kan, ti se pe bɔ! Ali na waga si kɔgɔje ŋgbanra ti ni fuun ti wɔ mberi gbogolo pe kan, ti se pe bɔ.»
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, na fanŋga kii kologo. Sanni jɛnri, ma yaa ki yan na kaa pye sɛnrɛ nda mì yo, ki kala li mbe ya pye nakoma li se ya pye.»
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Kona, a Moyisi wì si yiri ma saa sɛnrɛ nda Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo ti yɛgɛ yo leele pe kan. Ko puŋgo na, a wì si Izirayɛli woolo pe lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ wɔ ma pe gbogolo, ma pe yerege ma paraga go ki maga.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si tigi kambaaga titɔnlɔgɔ yerege ka ni ma pan ma para Moyisi wi ni. Làa li yinnɛ na kan Moyisi wi yeri, a lì si la laga wa li na ma kankan lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ pe yeri. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ làa kaa tigi pe na sanga ŋa ni, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun. Ɛɛn fɔ, pe sila koro mbaa ti yuun suyi.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Nambala shyɛn la pye wa, pàa pye na nuŋgba yinri Ɛlidadi, na sanŋa wi yinri Medadi. Kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ nafa taanri mbele pe mɛrɛ tìla yɔnlɔgɔ, poro pele la wɛlɛ. Poro la koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni, pe sila pan wa paraga go ki tanla. Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ lì si tigi pe na, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 A lefɔnŋɔ wà si fe ma saa ki yo Moyisi wi kan ma yo fɔ: «Ɛlidadi naa Medadi paa Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.»
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Kona, Nuni pinambyɔ Zhozuwe ŋa wìla pye na tunŋgo piin Moyisi wi ni maga lɛ wa sanga ŋa ni wi yɛn lefɔnŋɔ, a wì sho fɔ: «Na tafɔ Moyisi, ki yo pe kan paga kaa ki piin.»
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Maga kaa yenjaga piin na kala na. Ndɛɛ ki pye Yawe Yɛnŋɛlɛ lili yinnɛ li tirige Izirayɛli woolo pe ni fuun pe na, a pe pye li yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ, ki jɛn nala ndanla!»
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Ko puŋgo na, a Moyisi wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe ni pè si yiri le ma sɔngɔrɔ wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a tifɛlɛgɛ kà yiri wa kɔgɔje wi yeri na gbɔɔn, ma pan siriŋgbangala ni, ma ke wo ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga, maga fili. Kàa wo ma kari pa pilige nuŋgba tangala fogo yɛn paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ ki ni fuun ki na. Ke yagawa pi mbaa mɛtɛrɛ nuŋgba wo bɔ tara ti na.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Leele pàa yiri ma siriŋgbangala ke wulo ki yɔnlɔ ki ni fuun ki na, naa ki yembinɛ li ni fuun li ni, konaa ki goto pilige ki ni fuun ki ni. Wa sila wulo wi woro ti kologo tɔni nuŋgba wo na. A pè siri jali, pe nii naa pe woro, ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Ma kara ti ta wa pe yɔn pe fa ta mberi ka, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban pe ni ma tifɛlɛgɛ yama wa pe na.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Kiburɔti Ataava, ko kɔrɔ wo yɛn jogofɛnnɛ fanra; katugu jogo wìla leele mbele yigi, pa pàa pe le wa ki laga ki na.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 A Izirayɛli woolo pè si yiri wa Kiburɔti Ataava laga ki ni ma saa cɛn wa Hazerɔti laga ki na.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.