Números 11

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pilige ka, Izirayɛli woolo pàa kɔngɔri jɛŋgɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li na. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa kaa pe kɔngɔrimɔ pi logo, a lì si nawa ŋgban fɔ jɛŋgɛ. A lì si yɛnŋɛlɛ gbanlaga kasɔn wa pe na. A kì si pe paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ nuŋgba sogo.
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 A Izirayɛli woolo pè si gbele ŋgbanga ma Moyisi wi yɛnri wi pe saga. A Moyisi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, a kasɔn kì si figi.
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Tabeera, ko kɔrɔ wo ŋa jɔgɔwɔ kasɔn, katugu ko laga ko layi Yawe Yɛnŋɛlɛ li kasɔn kìla yigi wa pe sɔgɔwɔ.
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 Pilige ka, nambanmbala mbele pàa pye cɛngɛlɛ kele yɛgɛ woolo wa Izirayɛli woolo pe sɔgɔwɔ, a jogo cɛnlɛ pyew wà si pe yigi. Kona, a Izirayɛli woolo pè sigi lɛ na kɔngɔri fun na yuun fɔ: «Ndɛɛ ki pye we mbe ja kara ta mbe ka, ki jɛn naga jɛn!
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 E! Ŋgbanra nda wàa pye na kaa waga wa Ezhipiti tara, waa nawa tuun ti na, naa sɛrɛ yaara nda pe yinri kɔnkɔnmburu, naa melɔn, naa puwaro, naa, jawa konaa layi wi ni.
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Koni we yɛn na cogo, we woro na yaraga ka kpɛ yaan naa, kaawɔ manɛ wo, sanga pyew manɛ.»
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Manɛ wìla pye paa koriyandiri yantiire pire puuru ti yɛn, ma filige paa bedelimu tige tɔnmɔ pi yɛn.
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 Kìla pye, leele pe ma jaraga ma saa wi wulo, ko puŋgo na, pe mɛɛ saa wi tire tira na nakoma mboo sun sugulo, mbe si jɛn mboo sɔgɔ cɔgɔ nakoma mboo wa wɔn. Manɛ wi tanwa pìla pye paa gato yɛn, ŋa pè wa sinmɛ ni.
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 Yembinɛ, na fɔɔngɔ ki kaa wuun sanga ŋa ni wa paara yinrɛ cɛnsaga, manɛ wi maa wuun fun.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Sege nuŋgba nuŋgba pyew ki woolo pàa pye ma cɛn wa pe paara yinrɛ ti yeyɔnrɔ ti na, na gbele. A Moyisi wì sigi logo, a pe gbeere tì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li nawa pi ŋgban. A kì si Moyisi wi mbɛn fɔ jɛŋgɛ.
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 A wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ mi ŋa ma tunmbyee na jɔlɔ yɛɛn? Yiŋgi na, mɛɛ si kajɛŋgɛ pye na kan. Mɛlɛ mɛɛ ki leele mbele pe ni fuun pe go kala li le na kɛɛ mbeli lɛ?
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Muwi mìgi leele mbele pe ni fuun pe kugbɔrɔ ti lɛ wi le? Muwi mì pe se wi le? A mà silan pye ma yo mbe pe lɛ kotogo na paa yɛgɛ ŋga na pyɔ gbegelefɔ ma piyɛnlɛ lɛ nali gbegele, mbe kari pe ni fɔ wa tara nda màa yɔn fɔlɔ lɛ ma wugu mbe kan pe tɛlɛye pe yeri ti ni.
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 Mi yaa ki kara ti ta se mbe siri kan ki leele mbele pe ni fuun pe yeri peri ka? Pe mbele pe yɛn na gbele na na tanla na yuun fɔ: ‹Kara kan we yeri we ka.›
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Mi se ya mbege leele mbele pe ni fuun pe go kala li lɛ na yɛ. Pe go kala lì nugu ma wɛ na na.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Na kaa pye maa jaa mbe kajɛŋgɛ pye na kan, na gbo teere jaŋgo mi ka kaa na jɔlɔgɔ kagala ke yaan yɛnlɛ ni.»
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi pye fɔ: «Nambala nafa taanri ma yiri kɛ wɔ wa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe sɔgɔwɔ ma pe gbogolo na kan, mbele mà jɛn pe yɛn lelɛɛlɛ ma pye leele pe kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ. Ma kari pe ni wa filisaga paraga go ki ni, ma pe pye pe yere le ma tanla wa na yɛgɛ sɔgɔwɔ.
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Mi yaa tigi mbe para ma ni le ki laga ki ni. Mi yaa na yinnɛ na li yɛn ma ni la wɔ mbe kan pe yeri, jaŋgo pe leele pe go kala li lɛ ma ni. Pa kona ma se ka pe go kala li lɛ ma yɛ.
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 Ki yo leele pe kan fɔ: ‹Ye ye yɛɛ pye kpoyi sanni goto. Ye yaa kara ta mbe ka. Kì kaa pye yè gbele Yawe Yɛnŋɛlɛ li nuŋgbolo ma yo fɔ: Ambɔ wi yaa we kan kara we ka? Yege wele pa kìla pye ma tanla we na wa Ezhipiti tara. Ye pyeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa kara kan ye yeri ye ka.
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Ye se kari ka pilige nuŋgba, nakoma piliye shyɛn, nakoma piliye kaŋgurugo, nakoma piliye kɛ, nakoma piliye nafa yɛrɛ.
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 Ɛɛn fɔ, ye yaa ti ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba, fɔ ti sa la kɔ ye na, tila lugo tila yinrigi wa ye numagala ke ni, katugu yè je Yawe Yɛnŋɛlɛ na li yɛn laga ye sɔgɔwɔ li na, ma gbele li yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: Yiŋgi na, a wè si yiri wa Ezhipiti tara ti ni?› »
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Moyisi wìla Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Ki leele mbele mi yɛn laga pe sɔgɔwɔ, pe yɛn nambala waga cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600 000) mbele pe mbe ya kala pye. A mà sho fɔ ma yaa kara kan pe yeri pe ka fɔ sa gbɔn yeŋge nuŋgba!
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 Ali na waga we simbaala, naa we sikaala, naa we nɛrɛ ti kɔnlɔgi pe kan, ti se pe bɔ! Ali na waga si kɔgɔje ŋgbanra ti ni fuun ti wɔ mberi gbogolo pe kan, ti se pe bɔ.»
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Moyisi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, na fanŋga kii kologo. Sanni jɛnri, ma yaa ki yan na kaa pye sɛnrɛ nda mì yo, ki kala li mbe ya pye nakoma li se ya pye.»
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Kona, a Moyisi wì si yiri ma saa sɛnrɛ nda Yawe Yɛnŋɛlɛ làa yo ti yɛgɛ yo leele pe kan. Ko puŋgo na, a wì si Izirayɛli woolo pe lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ wɔ ma pe gbogolo, ma pe yerege ma paraga go ki maga.
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si tigi kambaaga titɔnlɔgɔ yerege ka ni ma pan ma para Moyisi wi ni. Làa li yinnɛ na kan Moyisi wi yeri, a lì si la laga wa li na ma kankan lelɛɛlɛ nafa taanri ma yiri kɛ pe yeri. Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ làa kaa tigi pe na sanga ŋa ni, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun. Ɛɛn fɔ, pe sila koro mbaa ti yuun suyi.
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Nambala shyɛn la pye wa, pàa pye na nuŋgba yinri Ɛlidadi, na sanŋa wi yinri Medadi. Kagala yɛgɛ wɔfɛnnɛ nafa taanri mbele pe mɛrɛ tìla yɔnlɔgɔ, poro pele la wɛlɛ. Poro la koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni, pe sila pan wa paraga go ki tanla. Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ li yinnɛ lì si tigi pe na, a pe nɛɛ Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 A lefɔnŋɔ wà si fe ma saa ki yo Moyisi wi kan ma yo fɔ: «Ɛlidadi naa Medadi paa Yɛnŋɛlɛ li yɔn sɛnrɛ yuun wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.»
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Kona, Nuni pinambyɔ Zhozuwe ŋa wìla pye na tunŋgo piin Moyisi wi ni maga lɛ wa sanga ŋa ni wi yɛn lefɔnŋɔ, a wì sho fɔ: «Na tafɔ Moyisi, ki yo pe kan paga kaa ki piin.»
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 A Moyisi wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Maga kaa yenjaga piin na kala na. Ndɛɛ ki pye Yawe Yɛnŋɛlɛ lili yinnɛ li tirige Izirayɛli woolo pe ni fuun pe na, a pe pye li yɔn sɛnrɛ yofɛnnɛ, ki jɛn nala ndanla!»
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 Ko puŋgo na, a Moyisi wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe ni pè si yiri le ma sɔngɔrɔ wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a tifɛlɛgɛ kà yiri wa kɔgɔje wi yeri na gbɔɔn, ma pan siriŋgbangala ni, ma ke wo ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga, maga fili. Kàa wo ma kari pa pilige nuŋgba tangala fogo yɛn paara yinrɛ cɛnsaga ki kanŋgɔlɔ ki ni fuun ki na. Ke yagawa pi mbaa mɛtɛrɛ nuŋgba wo bɔ tara ti na.
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Leele pàa yiri ma siriŋgbangala ke wulo ki yɔnlɔ ki ni fuun ki na, naa ki yembinɛ li ni fuun li ni, konaa ki goto pilige ki ni fuun ki ni. Wa sila wulo wi woro ti kologo tɔni nuŋgba wo na. A pè siri jali, pe nii naa pe woro, ma paara yinrɛ cɛnsaga ki maga.
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ma kara ti ta wa pe yɔn pe fa ta mberi ka, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban pe ni ma tifɛlɛgɛ yama wa pe na.
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 A pè sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Kiburɔti Ataava, ko kɔrɔ wo yɛn jogofɛnnɛ fanra; katugu jogo wìla leele mbele yigi, pa pàa pe le wa ki laga ki na.
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 A Izirayɛli woolo pè si yiri wa Kiburɔti Ataava laga ki ni ma saa cɛn wa Hazerɔti laga ki na.
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.