Jó 42
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC
1 Kona, a Zhɔbu wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɔn sogo ma yo fɔ:
1 Então, respondeu Jó ao Senhor e disse:
2 Mìgi jɛn ma yo fɔ ma mbe ya kala pyew li pye,
2 Bem sei eu que tudo podes, e nenhum dos teus pensamentos pode ser impedido.
3 Màa ki yo na kan ma yo fɔ mi yɛn nɔɔ kakɔnndɛgɛŋgɛlɛ ke gbɔɔn na ke pinri na kambajɛnmɛ sɛnyoro ti ni.
3 Quem é aquele, dizes tu, que sem conhecimento encobre o conselho? Por isso, falei do que não entendia; coisas que para mim eram maravilhosíssimas, e que eu não compreendia.
4 Màa na pye fɔ: «Ki yaga ma logo na yeri, mi yaa para ma ni;
4 Escuta-me, pois, e eu falarei; eu te perguntarei, e tu ensina-me.
5 Na nuŋgbolo làa ma sɛnrɛ logo,
5 Com o ouvir dos meus ouvidos ouvi, mas agora te veem os meus olhos.
6 Ki kala na, mi yɛn nala yɛɛ jɛrɛgi; mìlan kapere ti jɛn mari yaga,
6 Por isso, me abomino e me arrependo no pó e na cinza.
7 Naa Yawe Yɛnŋɛlɛ làa kaa para Zhɔbu wi ni ma saa kɔ, a lì si para Elifazi ŋa wìla yiri wa Tema ca ki ni, maa pye fɔ: «Mì nawa ŋgban mboro naa ma wɛnnɛ shyɛn pe ni fɔ jɛŋgɛ, katugu yee para na sɛnrɛ na kaselege ni paa yɛgɛ ŋga na na tunmbyee Zhɔbu wìgi pye we.
7 Sucedeu, pois, que, acabando o Senhor de dizer a Jó aquelas palavras, o Senhor disse a Elifaz, o temanita: A minha ira se acendeu contra ti, e contra os teus dois amigos; porque não dissestes de mim o que era reto, como o meu servo Jó.
8 Ki kala na, ye sa napɛnɛ kɔlɔshyɛn naa simbapɛnɛ kɔlɔshyɛn lagaja, ye kari pe ni na tunmbyee Zhɔbu wi kɔrɔgɔ; yeri wɔ saraga sogoworo ye kajɔgɔrɔ ti kala na. Pa wi yaa na yɛnri ye kan. Kona mi yaa wi yɛnrɛwɛ pi logo, pa mi se ye yigi mbe yala ye kambajɛnmɛ pi ni, katugu yee para na sɛnrɛ na kaselege ni paa yɛgɛ ŋga na na tunmbyee Zhɔbu wìgi pye.»
8 Tomai, pois, sete bezerros e sete carneiros, e ide ao meu servo Jó, e oferecei holocaustos por vós, e o meu servo Jó orará por vós; porque deveras a ele aceitarei, para que eu vos não trate conforme a vossa loucura; porque vós não falastes de mim o que era reto como o meu servo Jó.
9 Kona, Elifazi ŋa wìla yiri wa Tema ca, naa Bilidadi ŋa wìla yiri wa Shuwa tara konaa Zofari ŋa wìla yiri wa Naama tara, pè si kari ma saa ki pye paa yɛgɛ ŋga na Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ki yo pe kan we. A Yawe Yɛnŋɛlɛ li si Zhɔbu wi yɛnrɛwɛ pi logo.
9 Então, foram Elifaz, o temanita, e Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita, e fizeram como o Senhor lhes dissera; e o Senhor aceitou a face de Jó.
10 Naa Zhɔbu wìla kaa yɛnri wi wɛnnɛ pe kan ma kɔ, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Zhɔbu wi sɔngɔrɔ maa tɛgɛ wa wi faa cɛnlɔmɔ pi ni. Yaara nda fuun tìla pye wi yeri faa, a lì siri yɔngɔ shyɛnzhyɛn kan wi yeri.
10 E o Senhor virou o cativeiro de Jó, quando orava pelos seus amigos; e o Senhor acrescentou a Jó outro tanto em dobro a tudo quanto dantes possuía.
11 Kona, Zhɔbu wi sefɛnnɛ nambala naa jɛɛlɛ konaa mbele fuun pàa wi jɛn faa, pè si pan maa shari. A pè pinlɛ ma li wi ni wa wi go. Jɔlɔgɔ kagala ŋgele fuun Yawe Yɛnŋɛlɛ làa ti, a kè gbɔn wi na, a pè si para wi ni maa kotogo ki sogo wi na ke wogo na. Ko puŋgo na, a pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si warifuwe pyɔ nuŋgba nuŋgba naa tɛ kannjiŋgele nuŋgba nuŋgba kan wi yeri yarikanra.
11 Então, vieram a ele todos os seus irmãos e todas as suas irmãs e todos quantos dantes o conheceram, e comeram com ele pão em sua casa, e se condoeram dele, e o consolaram de todo o mal que o Senhor lhe havia enviado; e cada um deles lhe deu uma peça de dinheiro, e cada um, um pendente de ouro.
12 A Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si duwaw Zhɔbu wi yinwege puŋgo wogo ki na ma wɛ ŋga wìla pye faa ki na. Wìla simbaala waga kɛ ma yiri tijɛrɛ (14 000) ta naa, naa yɔngɔmɛye waga kɔgɔlɔni (6 000) ni, naa falinɛrɛ waga shyɛn (2 000) konaa sofile jɛɛlɛ waga kele (1 000) ni.
12 E, assim, abençoou o Senhor o último estado de Jó, mais do que o primeiro; porque teve catorze mil ovelhas, e seis mil camelos, e mil juntas de bois, e mil jumentas.
13 Wìla pinambiile kɔlɔshyɛn naa sumborombiile taanri se naa.
13 Também teve sete filhos e três filhas.
14 Wìla wi sumborombyɔ koŋgbanŋa wi mɛgɛ taga naa yinri Yemima, na shyɛn woo wi yinri Keziya, nɛɛ taanri woo wi yinri Kerɛni Hapuki.
14 E chamou o nome da primeira, Jemima, e o nome da outra, Quezia, e o nome da terceira, Quéren-Hapuque.
15 Tara ti ni fuun ti ni, jɛlɛ sila pye wa tiyɔɔn paa Zhɔbu sumborombiile pe yɛn. Wìla pe tasaga kan pe yeri wa wi kɔrɔgɔ ki ni ma yala pe nɔsepiile nambala pe ni.
15 E em toda a terra não se acharam mulheres tão formosas como as filhas de Jó; e seu pai lhes deu herança entre seus irmãos.
16 Ko puŋgo na, a Zhɔbu wì si yɛlɛ cɛnmɛ naa nafa shyɛn (140) pye naa. Wìla wi piile naa wi pishyɛnwoolo pe yan fɔ ma saa gbɔn wi setirige piile yirisaga tijɛrɛ wogo ki na.
16 E, depois disto, viveu Jó cento e quarenta anos; e viu a seus filhos e aos filhos de seus filhos, até à quarta geração.
17 Zhɔbu wìla lɛ ma tin yinwege ki na, mɛɛ jɛn ma ku.
17 Então, morreu Jó, velho e farto de dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.