Gênesis 50

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kona, a Zhozɛfu wì si fɔli wa wi to wi yɛgɛ ki na mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ ma gbele.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 A Zhozɛfu wì suu tunmbyeele mbele pàa pye wɛrɛ pyefɛnnɛ pe pye ma yo poo to gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni (wi ya wi tɛgɛ). A wɛrɛ pyefɛnnɛ pè si nuwɔ taanyaara gbegele Izirayɛli gboo wi na.
2 Em seguida deu ordens aos médicos, que estavam ao seu serviço, que embalsamassem seu pai Israel. E eles o embalsamaram.
3 Pàa ko kala lo pye piliye nafa shyɛn ni, katugu ko piliye yɔn ko ki ma yala pe gboo wi gbegewe pi ni. Ezhipiti tara fɛnnɛ pàa Zhakɔbu kunwɔ pi gbele ma saa gbɔn piliye nafa taanri ma yiri kɛ.
3 Levaram quarenta dias completos, pois esse era o tempo para o embalsamamento. E os egípcios choraram sua morte setenta dias.
4 Naa kunwɔ pi gbelepiliye yìla kaa toro, a Zhozɛfu wì sigi yo Farawɔn wi go woolo pe kan fɔ: «Na kaa pye na kala li ye ndanla, mila ye yɛnri, ye saga sɛnrɛ nda ti yo Farawɔn wi kan yoo pye fɔ:
4 Passados os dias de luto, José disse à corte do faraó: "Se posso contar com a bondade de vocês, falem com o faraó em meu favor. Digam-lhe que
5 ‹Sanni na to wi sa ku, wìla na pye ma yo: Wugu mala kan, fɔ ma yaa ka sanla gboo wi le wa fanga ŋga mìla kɔn wa Kana tara ki ni.› Ki kala na, ye konɔ kan na yeri, mbe sanla to gboo wi le, mbe si sɔngɔrɔ mbe pan.»
5 meu pai fez-me prestar-lhe o seguinte juramento: ‘Estou à beira da morte; sepulte-me no túmulo que preparei para mim na terra de Canaã’. Agora, pois, peçam-lhe que me permita partir e sepultar meu pai; logo depois voltarei".
6 A pè si saa ki yo Farawɔn wi kan. A wì sho fɔ: «Kari ma sɔɔn to gboo wi le ma yala wuguro nda wìla ti mà wugu ti ni.»
6 Respondeu o faraó: "Vá e faça o sepultamento de seu pai como este o fez jurar".
7 A Zhozɛfu wì si lɛ na kee saa to gboo wi le. Farawɔn wi tunmbyeele, naa wi laga ki lelɛɛlɛ konaa Ezhipiti tara lelɛɛlɛ pe ni fuun pàa pinlɛ wi ni ma kari.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Com ele foram todos os conselheiros do faraó, as autoridades da sua corte e todas as autoridades do Egito,
8 Zhozɛfu wi go woolo pe ni fuun, naa wi to seyɛɛnlɛ poro naa wi to go woolo sanmbala pàa kari fun. Pe sila lere wo wa kpɛ yaga wa Goshɛni tara, kaawɔ pe piile jɛɛlɛ jɛɛlɛ poro naa pe simbaala, naa sikaala konaa pe nɛrɛ ti ni.
8 e, além deles, todos os da família de José, os seus irmãos e todos os da casa de seu pai. Somente as crianças, as ovelhas e os bois foram deixados em Gósen.
9 Wotoroye mbele shɔnye maa tile naa pe fevɛnnɛ la pinlɛ Zhozɛfu wi ni fun, a janwa wi lɛgɛ fɔ jɛŋgɛ.
9 Carruagens e cavaleiros também o acompanharam. A comitiva era imensa.
10 Naa pàa ka saa gbɔn wa yarilire sunsaga ŋga pe yinri Atadi ki na, wa Zhuridɛn gbaan wi puŋgo na, a pè si kunwɔ pi pye wa maa gbɔgɔ, maa gbele fɔ jɛŋgɛ. Zhozɛfu wìla wi to kunwɔ pi gbele fɔ pilige kɔlɔshyɛn.
10 Chegando à eira de Atade, perto do Jordão, lamentaram em alta voz, com grande amargura; e ali José guardou sete dias de pranto pela morte do seu pai.
11 Ki tara woolo mbele pàa pye Kana tara fɛnnɛ, a pè sigi kunwɔ pyewe pi wele maa yan wa Atadi yarilire sunsaga ki na, ma sho fɔ: «Ki kunwɔ mba pi yɛn ma gbɔgɔ Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yeri dɛ!»
11 Quando os cananeus que lá habitavam viram aquele pranto na eira de Atade, disseram: "Os egípcios estão celebrando uma cerimônia de luto solene". Por essa razão, aquele lugar, próximo ao Jordão, foi chamado Abel Mizraim.
12 Ko puŋgo na, a Zhakɔbu wi pinambiile pè sigi pye paa yɛgɛ ŋga na pe to wìla ki yo ma pe kan we.
12 Assim fizeram os filhos de Jacó o que este lhes havia ordenado:
13 Wi pinambiile pàa wi lɛ ma kari wi ni wa Kana tara, ma saa wi le wa kɛrɛ ti waliwege ki ni, wa Makipela. Abirahamu wo wìla ki kɛrɛ ti lɔ Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Efirɔn wi yeri maga pye gboolo lesaga wa Mamire laga ki tanla.
13 Levaram-no à terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, perto de Manre, que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, para que lhe servisse de propriedade para sepultura, juntamente com o campo.
14 Naa Zhozɛfu wìla kaa wi to wi le makɔ, a wì si sɔngɔrɔ wa Ezhipiti tara, wo naa wi to seyɛɛnlɛ pe ni, konaa mbele fuun pàa saa wi torogo a wì saa wi to wi le pe ni.
14 Depois de sepultar seu pai, José voltou ao Egito, com os seus irmãos e com todos os demais que o tinham acompanhado.
15 Naa Zhozɛfu wi to seyɛɛnlɛ pàa kaa ki yan pe to wì ku, a pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Koni, Zhozɛfu wi mbe ya yiri we kɔrɔgɔ mbe kapege ŋga wàa pye wi na ki fɔgɔ tɔn we na.»
15 Vendo os irmãos de José que seu pai havia morrido, disseram: "E se José guardar rancor contra nós e resolver retribuir todo o mal que lhe causamos? "
16 Kona, a, pè si ti a pè saa ki yo Zhozɛfu wi kan fɔ: «Sanni ma to wi sa ku, wìla ki sɛnrɛ nda ti yo ma yo fɔ:
16 Então mandaram um recado a José, dizendo: "Antes de morrer, teu pai nos ordenou
17 ‹Pa ye yaa para Zhozɛfu wi ni yɛɛn, mbe yo fɔ: Mi yɛn naa yɛnri fɔ kapege naa katijaanga ŋga wi to seyɛɛnlɛ pàa pye wi na, wigi kala yaga pe na; katugu pàa kapege pye wi na! Koni we yɛn nɔɔ yɛnri, woro mbele we yɛn ma to wi Yɛnŋɛlɛ li tunmbyeele, ma we kapere ti kala yaga we na.› »
17 que te disséssemos o seguinte: ‘Peço-lhe que perdoe os erros e pecados de seus irmãos que o trataram com tanta maldade! ’ Agora, pois, perdoa os pecados dos servos do Deus do teu pai". Quando recebeu o recado, José chorou.
18 Ko puŋgo na, a wi to seyɛɛnlɛ pè si kari pe yɛ ma saa fɔli wi yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: «We mbele, we yɛn ma kulolo.»
18 Depois vieram seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: "Aqui estamos. Somos teus escravos! "
19 Ɛɛn fɔ, a Zhozɛfu wì si pe pye fɔ: «Yaga ka fyɛ, ko mbe pye muwi mi yɛn wa Yɛnŋɛlɛ li yɔnlɔ le?
19 José, porém, lhes disse: "Não tenham medo. Estaria eu no lugar de Deus?
20 Yoro laga sɔnri mbe kapege pye na na, a Yɛnŋɛlɛ lì sigi kapege ki kanŋga kajɛŋgɛ mbe ta mbe ŋga kila piin nala ki yɔn fili, mbe lelɛgɛrɛ go shɔ.
20 Vocês planejaram o mal contra mim, mas Deus o tornou em bem, para que hoje fosse preservada a vida de muitos.
21 Koni yaga ka fyɛ, mi yaa la ye kaan yaa kaa yoro naa ye piile.»
21 Por isso, não tenham medo. Eu sustentarei vocês e seus filhos". E assim os tranqüilizou e lhes falou amavelmente.
22 Zhozɛfu wìla cɛn wa Ezhipiti tara wo naa wi go woolo pe ni. Wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ (110).
22 José permaneceu no Egito, com toda a família de seu pai. Viveu cento e dez anos
23 Zhozɛfu wìla wi pinambyɔ Efirayimu wi pishyɛnwoolo pe piile pe yan yɛnlɛ ni. Wìla wi pinambyɔ Manase wi pishyɛnwoo Makiri wi piile pe lɛ ma pe koro.
23 e viu a terceira geração dos filhos de Efraim. Além disso, recebeu como seus os filhos de Maquir, filho de Manassés.
24 Pilige ka, a Zhozɛfu wì suu to seyɛɛnlɛ pe pye fɔ: «Sanni jɛnri, mi yaa ku! Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Li yaa ka ti ye yiri laga ki tara nda ti ni, mbe sɔngɔrɔ ye ni wa tara nda làa wugu ma yo li yaa kan Abirahamu, naa Izaki, konaa Zhakɔbu pe yeri ti ni.»
24 Antes de morrer José disse a seus irmãos: "Estou à beira da morte. Mas Deus certamente virá em auxílio de vocês e os tirará desta terra, levando-os para a terra que prometeu com juramento a Abraão, a Isaque e a Jacó".
25 Zhozɛfu wì si ti a Izirayɛli pinambiile pe wugu maa kan mbe ŋga wi yaa yo ki pye. Wìla pe pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Na yaga kaa kee sanga ŋa ni, yanla kajeere ti lɛ ye kari ti ni, yeri wɔ laga.»
25 E José fez que os filhos de Israel lhe prestassem um juramento, dizendo-lhes: "Quando Deus intervier em favor de vocês, levem os meus ossos daqui".
26 Zhozɛfu wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ mɛɛ ku (110). A pè suu gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni, maa le gboolo kɛsu wa ni wa Ezhipiti tara.
26 Morreu José com a idade de cento e dez anos. E, depois de embalsamado, foi colocado num sarcófago no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.