Gênesis 50
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH
1 Kona, a Zhozɛfu wì si fɔli wa wi to wi yɛgɛ ki na mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ ma gbele.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 A Zhozɛfu wì suu tunmbyeele mbele pàa pye wɛrɛ pyefɛnnɛ pe pye ma yo poo to gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni (wi ya wi tɛgɛ). A wɛrɛ pyefɛnnɛ pè si nuwɔ taanyaara gbegele Izirayɛli gboo wi na.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Pàa ko kala lo pye piliye nafa shyɛn ni, katugu ko piliye yɔn ko ki ma yala pe gboo wi gbegewe pi ni. Ezhipiti tara fɛnnɛ pàa Zhakɔbu kunwɔ pi gbele ma saa gbɔn piliye nafa taanri ma yiri kɛ.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Naa kunwɔ pi gbelepiliye yìla kaa toro, a Zhozɛfu wì sigi yo Farawɔn wi go woolo pe kan fɔ: «Na kaa pye na kala li ye ndanla, mila ye yɛnri, ye saga sɛnrɛ nda ti yo Farawɔn wi kan yoo pye fɔ:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‹Sanni na to wi sa ku, wìla na pye ma yo: Wugu mala kan, fɔ ma yaa ka sanla gboo wi le wa fanga ŋga mìla kɔn wa Kana tara ki ni.› Ki kala na, ye konɔ kan na yeri, mbe sanla to gboo wi le, mbe si sɔngɔrɔ mbe pan.»
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 A pè si saa ki yo Farawɔn wi kan. A wì sho fɔ: «Kari ma sɔɔn to gboo wi le ma yala wuguro nda wìla ti mà wugu ti ni.»
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 A Zhozɛfu wì si lɛ na kee saa to gboo wi le. Farawɔn wi tunmbyeele, naa wi laga ki lelɛɛlɛ konaa Ezhipiti tara lelɛɛlɛ pe ni fuun pàa pinlɛ wi ni ma kari.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Zhozɛfu wi go woolo pe ni fuun, naa wi to seyɛɛnlɛ poro naa wi to go woolo sanmbala pàa kari fun. Pe sila lere wo wa kpɛ yaga wa Goshɛni tara, kaawɔ pe piile jɛɛlɛ jɛɛlɛ poro naa pe simbaala, naa sikaala konaa pe nɛrɛ ti ni.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Wotoroye mbele shɔnye maa tile naa pe fevɛnnɛ la pinlɛ Zhozɛfu wi ni fun, a janwa wi lɛgɛ fɔ jɛŋgɛ.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Naa pàa ka saa gbɔn wa yarilire sunsaga ŋga pe yinri Atadi ki na, wa Zhuridɛn gbaan wi puŋgo na, a pè si kunwɔ pi pye wa maa gbɔgɔ, maa gbele fɔ jɛŋgɛ. Zhozɛfu wìla wi to kunwɔ pi gbele fɔ pilige kɔlɔshyɛn.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ki tara woolo mbele pàa pye Kana tara fɛnnɛ, a pè sigi kunwɔ pyewe pi wele maa yan wa Atadi yarilire sunsaga ki na, ma sho fɔ: «Ki kunwɔ mba pi yɛn ma gbɔgɔ Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yeri dɛ!»
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Ko puŋgo na, a Zhakɔbu wi pinambiile pè sigi pye paa yɛgɛ ŋga na pe to wìla ki yo ma pe kan we.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Wi pinambiile pàa wi lɛ ma kari wi ni wa Kana tara, ma saa wi le wa kɛrɛ ti waliwege ki ni, wa Makipela. Abirahamu wo wìla ki kɛrɛ ti lɔ Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Efirɔn wi yeri maga pye gboolo lesaga wa Mamire laga ki tanla.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Naa Zhozɛfu wìla kaa wi to wi le makɔ, a wì si sɔngɔrɔ wa Ezhipiti tara, wo naa wi to seyɛɛnlɛ pe ni, konaa mbele fuun pàa saa wi torogo a wì saa wi to wi le pe ni.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Naa Zhozɛfu wi to seyɛɛnlɛ pàa kaa ki yan pe to wì ku, a pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Koni, Zhozɛfu wi mbe ya yiri we kɔrɔgɔ mbe kapege ŋga wàa pye wi na ki fɔgɔ tɔn we na.»
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Kona, a, pè si ti a pè saa ki yo Zhozɛfu wi kan fɔ: «Sanni ma to wi sa ku, wìla ki sɛnrɛ nda ti yo ma yo fɔ:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‹Pa ye yaa para Zhozɛfu wi ni yɛɛn, mbe yo fɔ: Mi yɛn naa yɛnri fɔ kapege naa katijaanga ŋga wi to seyɛɛnlɛ pàa pye wi na, wigi kala yaga pe na; katugu pàa kapege pye wi na! Koni we yɛn nɔɔ yɛnri, woro mbele we yɛn ma to wi Yɛnŋɛlɛ li tunmbyeele, ma we kapere ti kala yaga we na.› »
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ko puŋgo na, a wi to seyɛɛnlɛ pè si kari pe yɛ ma saa fɔli wi yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: «We mbele, we yɛn ma kulolo.»
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ɛɛn fɔ, a Zhozɛfu wì si pe pye fɔ: «Yaga ka fyɛ, ko mbe pye muwi mi yɛn wa Yɛnŋɛlɛ li yɔnlɔ le?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Yoro laga sɔnri mbe kapege pye na na, a Yɛnŋɛlɛ lì sigi kapege ki kanŋga kajɛŋgɛ mbe ta mbe ŋga kila piin nala ki yɔn fili, mbe lelɛgɛrɛ go shɔ.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Koni yaga ka fyɛ, mi yaa la ye kaan yaa kaa yoro naa ye piile.»
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Zhozɛfu wìla cɛn wa Ezhipiti tara wo naa wi go woolo pe ni. Wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Zhozɛfu wìla wi pinambyɔ Efirayimu wi pishyɛnwoolo pe piile pe yan yɛnlɛ ni. Wìla wi pinambyɔ Manase wi pishyɛnwoo Makiri wi piile pe lɛ ma pe koro.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Pilige ka, a Zhozɛfu wì suu to seyɛɛnlɛ pe pye fɔ: «Sanni jɛnri, mi yaa ku! Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Li yaa ka ti ye yiri laga ki tara nda ti ni, mbe sɔngɔrɔ ye ni wa tara nda làa wugu ma yo li yaa kan Abirahamu, naa Izaki, konaa Zhakɔbu pe yeri ti ni.»
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Zhozɛfu wì si ti a Izirayɛli pinambiile pe wugu maa kan mbe ŋga wi yaa yo ki pye. Wìla pe pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Na yaga kaa kee sanga ŋa ni, yanla kajeere ti lɛ ye kari ti ni, yeri wɔ laga.»
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Zhozɛfu wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ mɛɛ ku (110). A pè suu gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni, maa le gboolo kɛsu wa ni wa Ezhipiti tara.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.