Gênesis 50
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA
1 Kona, a Zhozɛfu wì si fɔli wa wi to wi yɛgɛ ki na mɛɛ kɛyɛn wa wi yɔlɔgɔ ma gbele.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 A Zhozɛfu wì suu tunmbyeele mbele pàa pye wɛrɛ pyefɛnnɛ pe pye ma yo poo to gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni (wi ya wi tɛgɛ). A wɛrɛ pyefɛnnɛ pè si nuwɔ taanyaara gbegele Izirayɛli gboo wi na.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Pàa ko kala lo pye piliye nafa shyɛn ni, katugu ko piliye yɔn ko ki ma yala pe gboo wi gbegewe pi ni. Ezhipiti tara fɛnnɛ pàa Zhakɔbu kunwɔ pi gbele ma saa gbɔn piliye nafa taanri ma yiri kɛ.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Naa kunwɔ pi gbelepiliye yìla kaa toro, a Zhozɛfu wì sigi yo Farawɔn wi go woolo pe kan fɔ: «Na kaa pye na kala li ye ndanla, mila ye yɛnri, ye saga sɛnrɛ nda ti yo Farawɔn wi kan yoo pye fɔ:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‹Sanni na to wi sa ku, wìla na pye ma yo: Wugu mala kan, fɔ ma yaa ka sanla gboo wi le wa fanga ŋga mìla kɔn wa Kana tara ki ni.› Ki kala na, ye konɔ kan na yeri, mbe sanla to gboo wi le, mbe si sɔngɔrɔ mbe pan.»
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 A pè si saa ki yo Farawɔn wi kan. A wì sho fɔ: «Kari ma sɔɔn to gboo wi le ma yala wuguro nda wìla ti mà wugu ti ni.»
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 A Zhozɛfu wì si lɛ na kee saa to gboo wi le. Farawɔn wi tunmbyeele, naa wi laga ki lelɛɛlɛ konaa Ezhipiti tara lelɛɛlɛ pe ni fuun pàa pinlɛ wi ni ma kari.
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 Zhozɛfu wi go woolo pe ni fuun, naa wi to seyɛɛnlɛ poro naa wi to go woolo sanmbala pàa kari fun. Pe sila lere wo wa kpɛ yaga wa Goshɛni tara, kaawɔ pe piile jɛɛlɛ jɛɛlɛ poro naa pe simbaala, naa sikaala konaa pe nɛrɛ ti ni.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Wotoroye mbele shɔnye maa tile naa pe fevɛnnɛ la pinlɛ Zhozɛfu wi ni fun, a janwa wi lɛgɛ fɔ jɛŋgɛ.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Naa pàa ka saa gbɔn wa yarilire sunsaga ŋga pe yinri Atadi ki na, wa Zhuridɛn gbaan wi puŋgo na, a pè si kunwɔ pi pye wa maa gbɔgɔ, maa gbele fɔ jɛŋgɛ. Zhozɛfu wìla wi to kunwɔ pi gbele fɔ pilige kɔlɔshyɛn.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Ki tara woolo mbele pàa pye Kana tara fɛnnɛ, a pè sigi kunwɔ pyewe pi wele maa yan wa Atadi yarilire sunsaga ki na, ma sho fɔ: «Ki kunwɔ mba pi yɛn ma gbɔgɔ Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yeri dɛ!»
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Ko puŋgo na, a Zhakɔbu wi pinambiile pè sigi pye paa yɛgɛ ŋga na pe to wìla ki yo ma pe kan we.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Wi pinambiile pàa wi lɛ ma kari wi ni wa Kana tara, ma saa wi le wa kɛrɛ ti waliwege ki ni, wa Makipela. Abirahamu wo wìla ki kɛrɛ ti lɔ Hɛti cɛnlɛ woolo naŋa Efirɔn wi yeri maga pye gboolo lesaga wa Mamire laga ki tanla.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Naa Zhozɛfu wìla kaa wi to wi le makɔ, a wì si sɔngɔrɔ wa Ezhipiti tara, wo naa wi to seyɛɛnlɛ pe ni, konaa mbele fuun pàa saa wi torogo a wì saa wi to wi le pe ni.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Naa Zhozɛfu wi to seyɛɛnlɛ pàa kaa ki yan pe to wì ku, a pè si pe yɛɛ pye fɔ: «Koni, Zhozɛfu wi mbe ya yiri we kɔrɔgɔ mbe kapege ŋga wàa pye wi na ki fɔgɔ tɔn we na.»
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Kona, a, pè si ti a pè saa ki yo Zhozɛfu wi kan fɔ: «Sanni ma to wi sa ku, wìla ki sɛnrɛ nda ti yo ma yo fɔ:
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 ‹Pa ye yaa para Zhozɛfu wi ni yɛɛn, mbe yo fɔ: Mi yɛn naa yɛnri fɔ kapege naa katijaanga ŋga wi to seyɛɛnlɛ pàa pye wi na, wigi kala yaga pe na; katugu pàa kapege pye wi na! Koni we yɛn nɔɔ yɛnri, woro mbele we yɛn ma to wi Yɛnŋɛlɛ li tunmbyeele, ma we kapere ti kala yaga we na.› »
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Ko puŋgo na, a wi to seyɛɛnlɛ pè si kari pe yɛ ma saa fɔli wi yɛgɛ sɔgɔwɔ ma yo fɔ: «We mbele, we yɛn ma kulolo.»
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Ɛɛn fɔ, a Zhozɛfu wì si pe pye fɔ: «Yaga ka fyɛ, ko mbe pye muwi mi yɛn wa Yɛnŋɛlɛ li yɔnlɔ le?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Yoro laga sɔnri mbe kapege pye na na, a Yɛnŋɛlɛ lì sigi kapege ki kanŋga kajɛŋgɛ mbe ta mbe ŋga kila piin nala ki yɔn fili, mbe lelɛgɛrɛ go shɔ.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Koni yaga ka fyɛ, mi yaa la ye kaan yaa kaa yoro naa ye piile.»
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Zhozɛfu wìla cɛn wa Ezhipiti tara wo naa wi go woolo pe ni. Wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Zhozɛfu wìla wi pinambyɔ Efirayimu wi pishyɛnwoolo pe piile pe yan yɛnlɛ ni. Wìla wi pinambyɔ Manase wi pishyɛnwoo Makiri wi piile pe lɛ ma pe koro.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Pilige ka, a Zhozɛfu wì suu to seyɛɛnlɛ pe pye fɔ: «Sanni jɛnri, mi yaa ku! Ɛɛn fɔ, Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Li yaa ka ti ye yiri laga ki tara nda ti ni, mbe sɔngɔrɔ ye ni wa tara nda làa wugu ma yo li yaa kan Abirahamu, naa Izaki, konaa Zhakɔbu pe yeri ti ni.»
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Zhozɛfu wì si ti a Izirayɛli pinambiile pe wugu maa kan mbe ŋga wi yaa yo ki pye. Wìla pe pye fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li yaa la wele ye na, ki woro nala kɔɔn shyɛn. Na yaga kaa kee sanga ŋa ni, yanla kajeere ti lɛ ye kari ti ni, yeri wɔ laga.»
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Zhozɛfu wìla ta yɛlɛ cɛnmɛ ma yiri kɛ mɛɛ ku (110). A pè suu gboo wi gbegele nuwɔ taanyaara ni, maa le gboolo kɛsu wa ni wa Ezhipiti tara.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.