Gênesis 44
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT
1 Ko puŋgo na, a Zhozɛfu wì sigi yo ŋa wìla pye wi go ki go na wi kan fɔ: «Ki nambala mbele pe kashara ti lele mari yinyin jɛŋgɛ yarilire ta ni, mbe yala pe mbe ya nda lɛ ti ni. Ma si pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe penjara ti sɔngɔrɔ mari le wa pe kashara ti nawa le yɔn na.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Mala wɔjɛnnɛ na li yɛn warifuwe wolo li le fun wa pe puŋgo jɔnlɔ wi kasha ki ni, naa penjara nda wì pan mbe bile wi lɔ ti ni.»
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Ki goto, naa laga kìla kaa laga, a pè sigi nambala poro naa pe sofilele pe yaga a pè kari.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Naa pàa kaa yiri wa ca ki ni na kee, pe sila ta mbe lali jɛŋgɛ, a Zhozɛfu wì sigi yo naŋa ŋa wìla pye wi go ki go na wi kan fɔ: «Yiri ma taga ki nambala mbele pe na ma pe purɔ, na maga sa pe yigi ma pe yewe ma pe pye fɔ: ‹Yiŋgi na, a yè si kapege tɛgɛ ma kajɛŋgɛ ki fɔgɔ tɔn?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Yiŋgi na, a yè silan tafɔ wi wɔjɛnnɛ li yu, lo na wi maa wele wa li ni na jɛɛrɛ yaan? Ŋga yè pye yɛɛn ki woro ma yɔn.› »
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Ŋa wi yɛn Zhozɛfu wi go ki go na, wì si taga pe na ma saa pe yigi konɔ mɛɛ ki sɛnrɛ ti yo pe kan.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a we tafɔ wi nɛɛ para yɛɛn? Yɛnŋɛlɛ sa woro mbele ma kulolo we shɔ ki kapege ŋga ki pyewe ni.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Wele, penjara nda wàa yan wa we kashara ti ni, wè sɔngɔrɔ ma yiri wa Kana tara ma pan ti ni ma kan. Yiŋgi na, wee penjara nakoma tɛ yu wa ma tafɔ wi go?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Na ki wɔjɛnnɛ liga yan ŋa tuguro we ni, ki daga pe wo gbo; pa woro sanmbala we yaa pye ma kulolo.»
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 A naŋa wì sho fɔ: «Kò yɔn. Sɛnrɛ nda yè yo, ki pye ki yala ti ni. Ɛɛn fɔ, na mi ka wɔjɛnnɛ li yan lere ŋa yeri, wo wi yaa pye na kulo we, yoro sanmbala ye kala se pye wa.»
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Kì kaa pye ma, a pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si fyɛɛlɛ ma pe kashara ti tirige tara mɛɛ ti yɛngɛlɛ.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 A naŋa wì si kashara ti san ma wele, maga lɛ wa ndɔfɔ wi wogo ki na, ma saa ki wa wa jɔnlɔfɔ wi wogo ki na. A pè si wɔjɛnnɛ li yan wa jɔnlɔfɔ Bɛnzhamɛ kasha ki ni.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 A pe jatere wì si piri pe na fɔ jɛŋgɛ, a pè si pe yaripɔrɔ ti walagi lawɔrɔ ti na, mɛɛ pe tuguro ti tagala wa pe sofilele pe na, mɛɛ sɔngɔrɔ wa ca.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 A Zhuda wo naa wi to seyɛɛnlɛ pe ni, pè si saa gbɔn wa Zhozɛfu wi go maa ta wa bere. A pè si to tara wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 A Zhozɛfu wì si pe pye fɔ: «Yiŋgi kala yè pye yɛɛn? Ye sigi jɛn mbe yo lere ŋa wi yɛn paa mi si yɛn, yawa yɛn wi yeri mbaa jɛɛrɛ yaan?»
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 A Zhuda wì suu pye fɔ: «We yaa yo mɛlɛ na tafɔ ma kan? Yiŋgi sɛnrɛ we yaa yo mbege naga fɔ we kapyege ma? Yɛnŋɛlɛ lo lì woro mbele ma kulolo we kapege ki yirige funwa na. Wele, we yaa pye na tafɔ ma kulolo woro naa wɔjɛnnɛ lì yan ŋa kasha wi ni.»
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 A Zhozɛfu wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ liga ka ti mbe ko pye! Wɔjɛnnɛ lì yan ŋa yeri wo mi yaa lɛ na kulo. Ɛɛn fɔ, yoro sanmbala ye sɔngɔrɔ yaa kee yɛyinŋge na ye to wi kɔrɔgɔ.»
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Kì kaa pye ma, a Zhuda wì si fulo wa Zhozɛfu wi tanla, ma sho fɔ: «Na tafɔ, mila ma yɛnri, ma yɛɛ yaga, mi ŋa ma kulonaŋa mila jaa mbe para ma ni, maga ka nawa ŋgban na tafɔ, katugu mboro naa Farawɔn wi ni yè yala.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Na tafɔ màa keli ma we yewe fɔ na kaa pye we to wi yɛn wa go na bere, nakosima we nɔsepyɔ wa yɛn wa naa le?
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 We tafɔ wàa ma yɔn sogo ma yo fɔ we to lelɛɛ wi yɛn wa, konaa we puŋgo jɔnlɔ wi ni. Wì wo se wa wi lelɛwɛ pi ni. Wi yɛn ma we to wi ndanla jɛŋgɛ, katugu wo nuŋgba wì koro pe nɔ yinnɛ li ni. Pinambyɔ sanŋa wo la ku.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Na tafɔ, a mà sigi yo woro mbele ma kulolo we kan ma yo we pan wi ni laga ma yeri, fɔ maa jaa mboo yan yɛnlɛ ni.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Na tafɔ, a wè sigi yo ma kan ma yo pyɔ wi se ya laga wi to wi na, fɔ na wiga laga wi na, pa tofɔ wi yaa ku.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ɛɛn fɔ, màa ki yo woro mbele ma kulolo we kan fɔ na we puŋgo jɔnlɔ wii pinlɛ mbe pan we ni, waga ka pan mbe yere ma yɛgɛ sɔgɔwɔ naa.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Na wàa kaa sɔngɔrɔ ma kari we to wi kɔrɔgɔ, ma kulonaŋa we, a wè si sɛnrɛ nda fuun màa yo we kan ti yɛgɛ yo wi kan.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 A we to wì si kaa ki yo we kan naa, ma yo we sɔngɔrɔ laga, we pan we yarilire jɛnri lɔ.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 A wè suu yɔn sogo ma yo fɔ we se ya kari wa kaawɔ we puŋgo jɔnlɔ wi pinlɛ we ni, pa kona we yaa kari; katugu we se ya yere ki naŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Ma kulonaŋa, we to we, a wì si we pye fɔ: Yège jɛn ma yo na jɔ Arashɛli pinambiile shyɛn wì se na kan,
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 pe ni, nuŋgba kɔ wa wara wara. Mi yɛn naga jate ma yo yanyaraga kùu gbo maa kɔɔnlɔ yuroyuroyuro, katugu mì suu yan naa, fɔ ma pan ma gbɔn nala.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 A ye nɛɛ jaa mbe sanŋa wo lɛ naa. Na kaŋgbanga kaa ta, pa ye yaa ti mbe kari kayaŋga ni wa kuulo tara, wa na lelɛwɛ pi ni.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 «Koni na mi ka sɔngɔrɔ wa na to ŋa wi yɛn ma kulonaŋa wi yeri, na pyɔ wi woro we ni, wì mara wi to wi na ma gbɔn yɛgɛ ŋga na,
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 na wii pyɔ wi yan wi sɔngɔrɔ ma kari we ni, pa wi yaa ku. Pa kona we yaa ti wi ku kayaŋga ni wa wi lelɛwɛ pi ni.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Katugu mi ŋa ma kulonaŋa, mì yere pyɔ wi go kala li ni, mala to wi pye fɔ: ‹Na mii sɔngɔrɔ mbe pan pyɔ wi ni ma kan, pa mi yaa pye kapege pyefɔ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ wagati wi ni fuun ni.›
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Ki kala na, mi yɛn nɔɔ yɛnri, mi ŋa ma kulonaŋa, maga yaga mbe koro laga pyɔ wi yɔnlɔ mbe pye na tafɔ ma kulonaŋa, jaŋgo pyɔ wi ta wi sɔngɔrɔ wi ndɛɛlɛ sanmbala pe ni.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Mi se ya sɔngɔrɔ wa na to wi yeri, na pyɔ wi woro na ni. Jɔlɔgɔ ŋga ki yaa na to wi ta, mi se ya mbege yan mbege kun na yɛɛ ni.»
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.