Gênesis 44

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko puŋgo na, a Zhozɛfu wì sigi yo ŋa wìla pye wi go ki go na wi kan fɔ: «Ki nambala mbele pe kashara ti lele mari yinyin jɛŋgɛ yarilire ta ni, mbe yala pe mbe ya nda lɛ ti ni. Ma si pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe penjara ti sɔngɔrɔ mari le wa pe kashara ti nawa le yɔn na.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Mala wɔjɛnnɛ na li yɛn warifuwe wolo li le fun wa pe puŋgo jɔnlɔ wi kasha ki ni, naa penjara nda wì pan mbe bile wi lɔ ti ni.»
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Ki goto, naa laga kìla kaa laga, a pè sigi nambala poro naa pe sofilele pe yaga a pè kari.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Naa pàa kaa yiri wa ca ki ni na kee, pe sila ta mbe lali jɛŋgɛ, a Zhozɛfu wì sigi yo naŋa ŋa wìla pye wi go ki go na wi kan fɔ: «Yiri ma taga ki nambala mbele pe na ma pe purɔ, na maga sa pe yigi ma pe yewe ma pe pye fɔ: ‹Yiŋgi na, a yè si kapege tɛgɛ ma kajɛŋgɛ ki fɔgɔ tɔn?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Yiŋgi na, a yè silan tafɔ wi wɔjɛnnɛ li yu, lo na wi maa wele wa li ni na jɛɛrɛ yaan? Ŋga yè pye yɛɛn ki woro ma yɔn.› »
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ŋa wi yɛn Zhozɛfu wi go ki go na, wì si taga pe na ma saa pe yigi konɔ mɛɛ ki sɛnrɛ ti yo pe kan.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a we tafɔ wi nɛɛ para yɛɛn? Yɛnŋɛlɛ sa woro mbele ma kulolo we shɔ ki kapege ŋga ki pyewe ni.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Wele, penjara nda wàa yan wa we kashara ti ni, wè sɔngɔrɔ ma yiri wa Kana tara ma pan ti ni ma kan. Yiŋgi na, wee penjara nakoma tɛ yu wa ma tafɔ wi go?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Na ki wɔjɛnnɛ liga yan ŋa tuguro we ni, ki daga pe wo gbo; pa woro sanmbala we yaa pye ma kulolo.»
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 A naŋa wì sho fɔ: «Kò yɔn. Sɛnrɛ nda yè yo, ki pye ki yala ti ni. Ɛɛn fɔ, na mi ka wɔjɛnnɛ li yan lere ŋa yeri, wo wi yaa pye na kulo we, yoro sanmbala ye kala se pye wa.»
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Kì kaa pye ma, a pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pè si fyɛɛlɛ ma pe kashara ti tirige tara mɛɛ ti yɛngɛlɛ.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 A naŋa wì si kashara ti san ma wele, maga lɛ wa ndɔfɔ wi wogo ki na, ma saa ki wa wa jɔnlɔfɔ wi wogo ki na. A pè si wɔjɛnnɛ li yan wa jɔnlɔfɔ Bɛnzhamɛ kasha ki ni.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 A pe jatere wì si piri pe na fɔ jɛŋgɛ, a pè si pe yaripɔrɔ ti walagi lawɔrɔ ti na, mɛɛ pe tuguro ti tagala wa pe sofilele pe na, mɛɛ sɔngɔrɔ wa ca.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 A Zhuda wo naa wi to seyɛɛnlɛ pe ni, pè si saa gbɔn wa Zhozɛfu wi go maa ta wa bere. A pè si to tara wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 A Zhozɛfu wì si pe pye fɔ: «Yiŋgi kala yè pye yɛɛn? Ye sigi jɛn mbe yo lere ŋa wi yɛn paa mi si yɛn, yawa yɛn wi yeri mbaa jɛɛrɛ yaan?»
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 A Zhuda wì suu pye fɔ: «We yaa yo mɛlɛ na tafɔ ma kan? Yiŋgi sɛnrɛ we yaa yo mbege naga fɔ we kapyege ma? Yɛnŋɛlɛ lo lì woro mbele ma kulolo we kapege ki yirige funwa na. Wele, we yaa pye na tafɔ ma kulolo woro naa wɔjɛnnɛ lì yan ŋa kasha wi ni.»
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 A Zhozɛfu wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ liga ka ti mbe ko pye! Wɔjɛnnɛ lì yan ŋa yeri wo mi yaa lɛ na kulo. Ɛɛn fɔ, yoro sanmbala ye sɔngɔrɔ yaa kee yɛyinŋge na ye to wi kɔrɔgɔ.»
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Kì kaa pye ma, a Zhuda wì si fulo wa Zhozɛfu wi tanla, ma sho fɔ: «Na tafɔ, mila ma yɛnri, ma yɛɛ yaga, mi ŋa ma kulonaŋa mila jaa mbe para ma ni, maga ka nawa ŋgban na tafɔ, katugu mboro naa Farawɔn wi ni yè yala.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Na tafɔ màa keli ma we yewe fɔ na kaa pye we to wi yɛn wa go na bere, nakosima we nɔsepyɔ wa yɛn wa naa le?
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 We tafɔ wàa ma yɔn sogo ma yo fɔ we to lelɛɛ wi yɛn wa, konaa we puŋgo jɔnlɔ wi ni. Wì wo se wa wi lelɛwɛ pi ni. Wi yɛn ma we to wi ndanla jɛŋgɛ, katugu wo nuŋgba wì koro pe nɔ yinnɛ li ni. Pinambyɔ sanŋa wo la ku.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Na tafɔ, a mà sigi yo woro mbele ma kulolo we kan ma yo we pan wi ni laga ma yeri, fɔ maa jaa mboo yan yɛnlɛ ni.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Na tafɔ, a wè sigi yo ma kan ma yo pyɔ wi se ya laga wi to wi na, fɔ na wiga laga wi na, pa tofɔ wi yaa ku.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Ɛɛn fɔ, màa ki yo woro mbele ma kulolo we kan fɔ na we puŋgo jɔnlɔ wii pinlɛ mbe pan we ni, waga ka pan mbe yere ma yɛgɛ sɔgɔwɔ naa.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Na wàa kaa sɔngɔrɔ ma kari we to wi kɔrɔgɔ, ma kulonaŋa we, a wè si sɛnrɛ nda fuun màa yo we kan ti yɛgɛ yo wi kan.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 A we to wì si kaa ki yo we kan naa, ma yo we sɔngɔrɔ laga, we pan we yarilire jɛnri lɔ.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 A wè suu yɔn sogo ma yo fɔ we se ya kari wa kaawɔ we puŋgo jɔnlɔ wi pinlɛ we ni, pa kona we yaa kari; katugu we se ya yere ki naŋa wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ma kulonaŋa, we to we, a wì si we pye fɔ: Yège jɛn ma yo na jɔ Arashɛli pinambiile shyɛn wì se na kan,
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 pe ni, nuŋgba kɔ wa wara wara. Mi yɛn naga jate ma yo yanyaraga kùu gbo maa kɔɔnlɔ yuroyuroyuro, katugu mì suu yan naa, fɔ ma pan ma gbɔn nala.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 A ye nɛɛ jaa mbe sanŋa wo lɛ naa. Na kaŋgbanga kaa ta, pa ye yaa ti mbe kari kayaŋga ni wa kuulo tara, wa na lelɛwɛ pi ni.
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 «Koni na mi ka sɔngɔrɔ wa na to ŋa wi yɛn ma kulonaŋa wi yeri, na pyɔ wi woro we ni, wì mara wi to wi na ma gbɔn yɛgɛ ŋga na,
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 na wii pyɔ wi yan wi sɔngɔrɔ ma kari we ni, pa wi yaa ku. Pa kona we yaa ti wi ku kayaŋga ni wa wi lelɛwɛ pi ni.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Katugu mi ŋa ma kulonaŋa, mì yere pyɔ wi go kala li ni, mala to wi pye fɔ: ‹Na mii sɔngɔrɔ mbe pan pyɔ wi ni ma kan, pa mi yaa pye kapege pyefɔ ma yɛgɛ sɔgɔwɔ wagati wi ni fuun ni.›
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Ki kala na, mi yɛn nɔɔ yɛnri, mi ŋa ma kulonaŋa, maga yaga mbe koro laga pyɔ wi yɔnlɔ mbe pye na tafɔ ma kulonaŋa, jaŋgo pyɔ wi ta wi sɔngɔrɔ wi ndɛɛlɛ sanmbala pe ni.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Mi se ya sɔngɔrɔ wa na to wi yeri, na pyɔ wi woro na ni. Jɔlɔgɔ ŋga ki yaa na to wi ta, mi se ya mbege yan mbege kun na yɛɛ ni.»
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.