Gênesis 43

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Fuŋgo kìla pye na ŋgbanni na seregi wa Kana tara.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Naa Zhakɔbu wi go woolo pàa kaa bile ŋa pàa yiri wa Ezhipiti tara wì ka wì kɔ, a Zhakɔbu wì suu pinambiile pe pye fɔ: «Ye sɔngɔrɔ wa Ezhipiti tara ye sa yaakara ta lɔ wa we kan.»
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 A Zhuda wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ki naŋa wìgi yo maga ŋgban we ni, ma yo waga ka sɔngɔrɔ sa yere wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Na kiga pye ma yaa Bɛnzhamɛ wi yaga wi pinlɛ we ni, pa we yaa kari sa yaakara ta lɔ wa ma kan.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Ɛɛn fɔ, na kiga pye ma se yɛnlɛ ki na Bɛnzhamɛ wi pinlɛ we ni, we se kari wa, katugu ki naŋa wì we pye ma yo waga ka sɔngɔrɔ sa yere wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.»
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Kona, a Izirayɛli wì si pe pye fɔ: «Yiŋgi na, a yè si kapege pye na na maga yo ki naŋa wi kan ma yo jɔnlɔ yɛn laga ye yeri naa?»
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ki naŋa wì we yewe jɛŋgɛ woro naa we go woolo we wogo ki na, ma yo fɔ: ‹Ye to wi yɛn yinwege na le? Jɔnlɔ wa yɛn wa ye yeri naa le?› A wè suu yɔn sogo ma yala yewige ŋga wìla we yewe ki ni. We mbaa ki jɛn mɛlɛ fɔ wi yaa we pye mbe yo we kari we jɔnlɔ wi ni wa Ezhipiti tara?»
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 A Zhuda wì suu to Izirayɛli wi pye fɔ: «Lefɔnmbile li yaga li pinlɛ na ni, we ta we yiri we kari, kiga pye ma we yaa koro yinwege na, we se ku, woro naa mboro ni, konaa we piile pe ni.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Mi yaa yere wi go kala li ni, maa wi wele na yeri. Na mii sɔngɔrɔ mbe pan wi ni ma kan, na mii si pan mboo tɛgɛ na ma yɛgɛ sɔgɔwɔ, mi yaa pye kapege pyefɔ ma na sanga pyew.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Ndɛɛ ki pye wee ja mɔlɔ, anmɛ we karisaga shyɛn ko pye makɔ ma sɔngɔrɔ ma pan.»
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 A pe to Izirayɛli wì si pe pye fɔ: «Kì kaa pye yɛɛn, ye ŋga ko pye: ‹Ye tara ti yarijɛndɛ ta lɛ yeri le wa ye tuguro ti ni, ye sari kan ki naŋa wi yeri paa yarikanga yɛn. Ye tige tɔnmɔ nuwɔ taan pa lɛ jɛnri, naa timuwɛ nuwɔ taan ni, naa nuwɔ taanyaara nda pe yinri miiri ta ni, naa sɛnrɛgɛ jɛnri ni, naa pisitashi tige pire ni, konaa amandi tige pire ta ni.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ye sɔngɔrɔsaga, yàa ye kashara ti yɛngɛlɛ ma penjara nda yan wa, yeri lɛ. Kana ki mbe ya pye lere wa wìla wa ma la mari le wa. Ye penjara shyɛn woro lɛ fun.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Koni ye ye jɔnlɔ wi lɛ ye sɔngɔrɔ wa ki naŋa wi yeri.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Yɛnŋɛlɛ na yawa pi ni fuun fɔ li ti ki naŋa wi ye yinriwɛ ta, wi ye to seyɛnlɛ Simeyɔn wo naa Bɛnzhamɛ pe yaga pe sɔngɔrɔ pe pan ye ni laga. Mi wo na, na mbanla pinambiile pe la, mbe pe la.› »
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 A pè si yarikanra ti lɛ, konaa penjara tɛgɛsaga shyɛn ni, mɛɛ kari pe jɔnlɔ Bɛnzhamɛ wi ni wa Ezhipiti tara, ma saa yere Zhozɛfu wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Naa Zhozɛfu wìla kaa Bɛnzhamɛ wi yan pe ni, a wì si ŋa wìla pye wi go ki go na wi pye fɔ: «Ki nambala mbele pe lɛ ma kari pe ni wa na go. Ma yaayogo ka yigi maga gbo, maga kan pege sɔgɔ; katugu ki nambala mbele pe yaa li na ni yɔnlɔfugo na.»
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 A ki naŋa wì si tanga Zhozɛfu wi sɛnyoro ti na, mɛɛ pe lɛ ma kari pe ni wa Zhozɛfu wi go.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Naa pàa kaa ye pe ni wa Zhozɛfu wi go, a pè si fyɛ ma sho fɔ: «Penjara nda wàa yan pè le wa we kashara ti ni we tangala koŋgbanna li na, to kala na pè ye we ni lagamɛ. Pè ti wè ye laga, mbe ta mbe to we na, mbe we yigi, mbe we pye kulolo, mbe we sofilele pe shɔ we yeri.»
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Pe yesanga wi ni wa go, a pè si fulo ŋa wìla pye Zhozɛfu wi go ki go na wi tanla wa yeyɔngɔ ki na, mɛɛ para wi ni,
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 maa pye fɔ: «Ma yɛɛ yaga we tafɔ, wàa keli ma pan laga pansaga nuŋgba ma yaakara lɔ.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 We sɔngɔrɔsaga, naa wàa ka saa yere wa wɔnlɔsaga mbe wɔnlɔ le, a wè si we kashara ti yɛngɛlɛ, we ni fuun nuŋgba nuŋgba wè si we penjara ti yan wa ti ni, ma yala wàa lɔ nda ni ti yɔn ki ni. Wè sɔngɔrɔ ma pan ti ni.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Wè pan penjara ta yɛgɛ ni naa mbe yaakara ta lɔ. Wee jɛn ambɔ wìla we penjara ti sɔngɔrɔ mari le wa we kashara ti ni.»
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 A naŋa wì si pe pye fɔ: «Ye cɛn yɛw, yaga ka fyɛ. Ye Yɛnŋɛlɛ le, lo na li yɛn ye to wi Yɛnŋɛlɛ le, lo lì penjagbɔrɔ le ye kan wa ye kashara ti ni. Ye penjara tìla kan na yeri.»
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 A ki naŋa wì si pe pye a pè ye wa Zhozɛfu wi go, mɛɛ pan tɔnmɔ ni pe kan, a pè pe tɔɔrɔ ti jogo, mɛɛ yaakara kan pe sofilele pe yeri.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 A pè si pe yarikanra ti gbɛgɛlɛ na Zhozɛfu wi singi wi pan yɔnlɔfugo na; katugu pàa ki yo pe kan ma yo pe yaa pinlɛ mbe li Zhozɛfu wi ni wa wi go.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Naa Zhozɛfu wìla kaa pan ma ye wa go, a pè si yarikanra nda pàa pan ti kan wi yeri, mɛɛ sogo ma pe yɛɛrɛ ti jiile wa tara wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 A Zhozɛfu wì si pe yewe na kaa pye pe yɛn ŋgbaanla, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye to lelɛɛ ŋa yàa wi sɛnrɛ yo na kan wi wa ŋgbaan le? Wi yɛn wa go na bere?»
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma kulonaŋa, we to we, wi wa ŋgbaan, wi si yɛn go na bere.»
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 A Zhozɛfu wì suu yɛgɛ ki yirige ma wele, mɛɛ wi jɔnlɔ Bɛnzhamɛ wi yan, wo ŋa wìla pye wi ni nɔ nuŋgba we. A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Ye puŋgo jɔnlɔ ŋa yàa wi sɛnrɛ yo na kan wowi ŋa le?»
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Naa Zhozɛfu wìla kaa wi jɔnlɔ wi yan, wi la ŋga kìla wi yigi ki kala na, a wi wire tì si tanga shɔɔn wi na, a wi nɛɛ jaa mbe gbele, mɛɛ fyɛɛlɛ ma ye yumbyɔ wa ni ma saa yanli.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Naa wìla kaa wi yɛgɛ ki jogo, a wì si sɔngɔrɔ ma pan maga kun wi yɛɛ ni, mɛɛ wi tunmbyeele pe pye ma yo pe yaakara ti yɛɛlɛ.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 A pè si Zhozɛfu wi yaakara ti kan wi yeri wi yɛ, maa to seyɛɛnlɛ pe woro kan pe yeri pe yɛ, ma Ezhipiti tara fɛnnɛ mbele pàa pye na nii wa wi go pe woro kan pe yeri fun pe yɛ, katugu Ezhipiti tara fɛnnɛ pe sila pye na pinlɛlɛ mbaa nii Eburuye pe ni. Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yarifugo layi.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 A Zhozɛfu wi to seyɛɛnlɛ pè si cɛn wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, maga lɛ lɛrɛfɔ wi na, fɔ ma saa gbɔn jɔnlɔfɔ wi na ma yala pe lelɛwɛ pi ni. Kìla pe pari, a pe nɛɛ pe yɛɛ wele.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 A Zhozɛfu wì si ti a pè yaakara nda tìla pye le wi yɛgɛ sɔgɔwɔ ta wɔ pe kan. Bɛnzhamɛ wo la tasaga kaŋgurugo ta ma wɛ wi to seyɛɛnlɛ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe woro ti na. A pè si wɔ ma tin nɛɛ yɔgɔri wi ni ja.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.