Gênesis 43
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NAA
1 Fuŋgo kìla pye na ŋgbanni na seregi wa Kana tara.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Naa Zhakɔbu wi go woolo pàa kaa bile ŋa pàa yiri wa Ezhipiti tara wì ka wì kɔ, a Zhakɔbu wì suu pinambiile pe pye fɔ: «Ye sɔngɔrɔ wa Ezhipiti tara ye sa yaakara ta lɔ wa we kan.»
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 A Zhuda wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ki naŋa wìgi yo maga ŋgban we ni, ma yo waga ka sɔngɔrɔ sa yere wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Na kiga pye ma yaa Bɛnzhamɛ wi yaga wi pinlɛ we ni, pa we yaa kari sa yaakara ta lɔ wa ma kan.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Ɛɛn fɔ, na kiga pye ma se yɛnlɛ ki na Bɛnzhamɛ wi pinlɛ we ni, we se kari wa, katugu ki naŋa wì we pye ma yo waga ka sɔngɔrɔ sa yere wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, na we jɔnlɔ wi woro we ni.»
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Kona, a Izirayɛli wì si pe pye fɔ: «Yiŋgi na, a yè si kapege pye na na maga yo ki naŋa wi kan ma yo jɔnlɔ yɛn laga ye yeri naa?»
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ki naŋa wì we yewe jɛŋgɛ woro naa we go woolo we wogo ki na, ma yo fɔ: ‹Ye to wi yɛn yinwege na le? Jɔnlɔ wa yɛn wa ye yeri naa le?› A wè suu yɔn sogo ma yala yewige ŋga wìla we yewe ki ni. We mbaa ki jɛn mɛlɛ fɔ wi yaa we pye mbe yo we kari we jɔnlɔ wi ni wa Ezhipiti tara?»
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 A Zhuda wì suu to Izirayɛli wi pye fɔ: «Lefɔnmbile li yaga li pinlɛ na ni, we ta we yiri we kari, kiga pye ma we yaa koro yinwege na, we se ku, woro naa mboro ni, konaa we piile pe ni.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Mi yaa yere wi go kala li ni, maa wi wele na yeri. Na mii sɔngɔrɔ mbe pan wi ni ma kan, na mii si pan mboo tɛgɛ na ma yɛgɛ sɔgɔwɔ, mi yaa pye kapege pyefɔ ma na sanga pyew.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Ndɛɛ ki pye wee ja mɔlɔ, anmɛ we karisaga shyɛn ko pye makɔ ma sɔngɔrɔ ma pan.»
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 A pe to Izirayɛli wì si pe pye fɔ: «Kì kaa pye yɛɛn, ye ŋga ko pye: ‹Ye tara ti yarijɛndɛ ta lɛ yeri le wa ye tuguro ti ni, ye sari kan ki naŋa wi yeri paa yarikanga yɛn. Ye tige tɔnmɔ nuwɔ taan pa lɛ jɛnri, naa timuwɛ nuwɔ taan ni, naa nuwɔ taanyaara nda pe yinri miiri ta ni, naa sɛnrɛgɛ jɛnri ni, naa pisitashi tige pire ni, konaa amandi tige pire ta ni.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ye sɔngɔrɔsaga, yàa ye kashara ti yɛngɛlɛ ma penjara nda yan wa, yeri lɛ. Kana ki mbe ya pye lere wa wìla wa ma la mari le wa. Ye penjara shyɛn woro lɛ fun.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Koni ye ye jɔnlɔ wi lɛ ye sɔngɔrɔ wa ki naŋa wi yeri.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Yɛnŋɛlɛ na yawa pi ni fuun fɔ li ti ki naŋa wi ye yinriwɛ ta, wi ye to seyɛnlɛ Simeyɔn wo naa Bɛnzhamɛ pe yaga pe sɔngɔrɔ pe pan ye ni laga. Mi wo na, na mbanla pinambiile pe la, mbe pe la.› »
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 A pè si yarikanra ti lɛ, konaa penjara tɛgɛsaga shyɛn ni, mɛɛ kari pe jɔnlɔ Bɛnzhamɛ wi ni wa Ezhipiti tara, ma saa yere Zhozɛfu wi yɛgɛ sɔgɔwɔ.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Naa Zhozɛfu wìla kaa Bɛnzhamɛ wi yan pe ni, a wì si ŋa wìla pye wi go ki go na wi pye fɔ: «Ki nambala mbele pe lɛ ma kari pe ni wa na go. Ma yaayogo ka yigi maga gbo, maga kan pege sɔgɔ; katugu ki nambala mbele pe yaa li na ni yɔnlɔfugo na.»
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 A ki naŋa wì si tanga Zhozɛfu wi sɛnyoro ti na, mɛɛ pe lɛ ma kari pe ni wa Zhozɛfu wi go.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Naa pàa kaa ye pe ni wa Zhozɛfu wi go, a pè si fyɛ ma sho fɔ: «Penjara nda wàa yan pè le wa we kashara ti ni we tangala koŋgbanna li na, to kala na pè ye we ni lagamɛ. Pè ti wè ye laga, mbe ta mbe to we na, mbe we yigi, mbe we pye kulolo, mbe we sofilele pe shɔ we yeri.»
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Pe yesanga wi ni wa go, a pè si fulo ŋa wìla pye Zhozɛfu wi go ki go na wi tanla wa yeyɔngɔ ki na, mɛɛ para wi ni,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 maa pye fɔ: «Ma yɛɛ yaga we tafɔ, wàa keli ma pan laga pansaga nuŋgba ma yaakara lɔ.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 We sɔngɔrɔsaga, naa wàa ka saa yere wa wɔnlɔsaga mbe wɔnlɔ le, a wè si we kashara ti yɛngɛlɛ, we ni fuun nuŋgba nuŋgba wè si we penjara ti yan wa ti ni, ma yala wàa lɔ nda ni ti yɔn ki ni. Wè sɔngɔrɔ ma pan ti ni.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Wè pan penjara ta yɛgɛ ni naa mbe yaakara ta lɔ. Wee jɛn ambɔ wìla we penjara ti sɔngɔrɔ mari le wa we kashara ti ni.»
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 A naŋa wì si pe pye fɔ: «Ye cɛn yɛw, yaga ka fyɛ. Ye Yɛnŋɛlɛ le, lo na li yɛn ye to wi Yɛnŋɛlɛ le, lo lì penjagbɔrɔ le ye kan wa ye kashara ti ni. Ye penjara tìla kan na yeri.»
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 A ki naŋa wì si pe pye a pè ye wa Zhozɛfu wi go, mɛɛ pan tɔnmɔ ni pe kan, a pè pe tɔɔrɔ ti jogo, mɛɛ yaakara kan pe sofilele pe yeri.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 A pè si pe yarikanra ti gbɛgɛlɛ na Zhozɛfu wi singi wi pan yɔnlɔfugo na; katugu pàa ki yo pe kan ma yo pe yaa pinlɛ mbe li Zhozɛfu wi ni wa wi go.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Naa Zhozɛfu wìla kaa pan ma ye wa go, a pè si yarikanra nda pàa pan ti kan wi yeri, mɛɛ sogo ma pe yɛɛrɛ ti jiile wa tara wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 A Zhozɛfu wì si pe yewe na kaa pye pe yɛn ŋgbaanla, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye to lelɛɛ ŋa yàa wi sɛnrɛ yo na kan wi wa ŋgbaan le? Wi yɛn wa go na bere?»
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 A pè suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Ma kulonaŋa, we to we, wi wa ŋgbaan, wi si yɛn go na bere.»
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 A Zhozɛfu wì suu yɛgɛ ki yirige ma wele, mɛɛ wi jɔnlɔ Bɛnzhamɛ wi yan, wo ŋa wìla pye wi ni nɔ nuŋgba we. A wì si pe yewe ma yo fɔ: «Ye puŋgo jɔnlɔ ŋa yàa wi sɛnrɛ yo na kan wowi ŋa le?»
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Naa Zhozɛfu wìla kaa wi jɔnlɔ wi yan, wi la ŋga kìla wi yigi ki kala na, a wi wire tì si tanga shɔɔn wi na, a wi nɛɛ jaa mbe gbele, mɛɛ fyɛɛlɛ ma ye yumbyɔ wa ni ma saa yanli.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Naa wìla kaa wi yɛgɛ ki jogo, a wì si sɔngɔrɔ ma pan maga kun wi yɛɛ ni, mɛɛ wi tunmbyeele pe pye ma yo pe yaakara ti yɛɛlɛ.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 A pè si Zhozɛfu wi yaakara ti kan wi yeri wi yɛ, maa to seyɛɛnlɛ pe woro kan pe yeri pe yɛ, ma Ezhipiti tara fɛnnɛ mbele pàa pye na nii wa wi go pe woro kan pe yeri fun pe yɛ, katugu Ezhipiti tara fɛnnɛ pe sila pye na pinlɛlɛ mbaa nii Eburuye pe ni. Ezhipiti tara fɛnnɛ pe yarifugo layi.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 A Zhozɛfu wi to seyɛɛnlɛ pè si cɛn wi yɛgɛ sɔgɔwɔ, maga lɛ lɛrɛfɔ wi na, fɔ ma saa gbɔn jɔnlɔfɔ wi na ma yala pe lelɛwɛ pi ni. Kìla pe pari, a pe nɛɛ pe yɛɛ wele.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 A Zhozɛfu wì si ti a pè yaakara nda tìla pye le wi yɛgɛ sɔgɔwɔ ta wɔ pe kan. Bɛnzhamɛ wo la tasaga kaŋgurugo ta ma wɛ wi to seyɛɛnlɛ pe ni fuun nuŋgba nuŋgba pe woro ti na. A pè si wɔ ma tin nɛɛ yɔgɔri wi ni ja.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.