Gênesis 32
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ
1 Ki goto yirifaga ki na, a Laban wì si yiri ma kɛyɛn wa wi pishyɛnwoolo naa wi sumborombiile pe yɔɔrɔ, ma duwaw pye pe kan, mɛɛ sɔngɔrɔ na kee wi ca.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Kona, a Zhakɔbu wì si konɔ li lɛ nɛɛ kee, a Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛye pèle si pan maa fili.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Naa Zhakɔbu wìla kaa pe yan, a wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li maliŋgbɔɔnlɔ pe cɛnsaga koyi ŋga.»
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 A Zhakɔbu wì si piile tun wa wi ndɔ Ezawu wi yeri, wa Seyiri tara, wa Edɔmu wasege ki ni.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 A wì sigi sɛnrɛ nda ti yo pe kan fɔ: «Ye saga sɛnrɛ nda ti yo na tafɔ Ezawu wi kan fɔ: ‹Ma kulonaŋa Zhakɔbu wì yo wì cɛn ma mɔ wa Laban wi yeri ma saa gbɔn yiŋgɔ.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Nɛrɛ, naa sofilele, naa simbaala, naa sikaala, naa kulonambala, konaa kulojaala yɛn wi yeri. Ko wì piile tun pe saga yo mboro ŋa wi tafɔ ma kan, jaŋgo wi kala lɔɔn ndanla.› »
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 A pitunmbolo pè si kari ma saa ki yo, mɛɛ sɔngɔrɔ ma pan ma Zhakɔbu wi pye fɔ: «We saa ma ndɔ Ezawu wi yan. Wi yɛn na paan mbɔɔn fili lere cɛnmɛ tijɛrɛ (400) ni.»
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 A Zhakɔbu wì si fyɛ fɔ jɛŋgɛ, a wi jatere wì piri wi na. A wì si leele mbele pàa pye wi ni pe kɔn, a pè yiri tɛgɛsaga shyɛn, ma simbaala, naa sikaala, naa nɛrɛ, naa yɔngɔmɛye pe kɔn ŋgbeleye shyɛnzhyɛn.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Na Ezawu wiga pan mbe to tɛgɛsaga nuŋgba na mbe ya ki ni, pa tɛgɛsaga sanŋga ko mbe ya fe mbe shɔ.»
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 A Zhakɔbu wì si Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «E, na tɛlɛ Abirahamu naa na to Izaki Yɛnŋɛlɛ, Yawe Yɛnŋɛlɛ, mboro màla pye fɔ: ‹Sɔngɔrɔ wa ma tara, wa ma woolo pe yeri, mi yaa kajɛŋgɛ pye ma kan!›
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Kajɛŋgɛ kagala ŋgele fuun mà pye mala kan, konaa a mà koro sinŋɛ na ni, mi ŋa ma kulonaŋa, mì kologo mbege kagala ke ta. Katugu mìla Zhuridɛn gbaan wi kɔn sanga ŋa ni, na gbɔtangala lo nuŋgba làa pye na yeri; koni na sɔngɔrɔsaga we yɛn tɛgɛsaga shyɛn.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Mi yɛn nɔɔ yɛnri, mala shɔ na ndɔ Ezawu wi kɛɛ; katugu mi yɛn na fyɛ wiga ka pan mbanla gbo mbe pinlɛ jɛɛlɛ poro naa piile pe ni.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Mboro jate màga yo na kan ma yo ma yaa kajɛŋgɛ pye na kan, mbanla setirige piile pe pye pe lɛgɛ, paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ŋga ki se ya jiri ki yɛn.»
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Ki yembinɛ li ni, a Zhakɔbu wì si wɔnlɔ le ki laga ki ni. Yaara nda fuun wìla ta, a wì si ta wɔ wa ti ni, mberi kan wi ndɔ Ezawu wi yeri yarikanra.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Yaara nda wìla kan ti nda: Sikanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa sikapɛnɛ nafa, naa simbanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa simbapɛnɛ nafa,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 naa yɔngɔmɛ nɛɛlɛ nafa ma yiri kɛ, ma pinlɛ pe pire ti ni tila wɔnri pe na, naa nanɛɛlɛ nafa shyɛn, naa napɛnɛ kɛ, naa sofile nɛɛlɛ nafa konaa sofile pɛnɛ kɛ.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 A wì siri le wi kulonambala pe kɛɛ ŋgbeleye ŋgbeleye, pe yɛ pe yɛ, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye toro wa na yɛgɛ, ye fogo wa ŋgbeleye yi ni fuun nuŋgba nuŋgba yi sɔgɔwɔ pi ni.»
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 A wì si kulonaŋa ŋa wìla keli yɛgɛ wi pye fɔ: «Na na ndɔ Ezawu wiga fili ma ni mbɔɔn yewe mbe yo fɔ: ‹Ambɔ woo wi mboro? Maa kee se? Yaayoro ŋgbelege ŋga ma yɛgɛ, ambɔ wogo yi ko?›
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Kona maa yɔn sogo ma yo fɔ: Mi yɛn ma kulonaŋa Zhakɔbu wo woo. Ki yaayoro nda ti yɛn yarikanga mbe kan ma yeri, mboro ŋa ma yɛn wi tafɔ. Wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 A wì sigi sɛnrɛ nuŋgba ti yo shyɛn woo wi kan, mari yo taanri woo wi kan, konaa mbele fuun pàa taga yaayoro ŋgbeleye yi na pe kan. Anmɛ ye daga mbege yo na tafɔ Ezawu wi kan, na yaga fili wi ni we.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Yaa ki sɛnrɛ nda ti yuun yaa ti tari wa fɔ: «Ma kulonaŋa Zhakɔbu wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 A pè si keli ki yarikanra ti ni wa wi yɛgɛ. A wo jate wì si koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni ki yembinɛ li ni.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 A wì si yiri ki yembinɛ nuŋgba li ni, maa jɛɛlɛ shyɛn, naa wi kulojaala shyɛn, konaa wi pinambiile kɛ ma yiri nuŋgba pe lɛ, mɛɛ ti a pè Yabɔki gbaan wi kɔn ma yiri, wa wi kɔnsaga.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Wìla pe lɛ, ma ti a pè gbaan njege ki kɔn ma yiri, ma pinlɛ wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti ni.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 A Zhakɔbu wì si koro wi yɛ. Kona, a naŋa wà si pan ma ŋgbeli wi ni fɔ ma saa laga ki laga.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Naa ki naŋa wìla kaa ki yan wi se ya Zhakɔbu wi ni, ma yala wila ŋgbeli wi ni, a wì suu gbɔn wa wi jeyugo ki na, a kì si fugu.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 A naŋa wì suu pye fɔ: «Na yaga mbaa kee, katugu lalaaga kila paan.» A Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi sɔɔn yaga maa kee, na mɛɛ duwaw pye na kan.»
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 A naŋa wì si Zhakɔbu wi yewe ma yo fɔ: «Pe maa ma yinri mɛlɛ?» A wì sho fɔ: «Zhakɔbu.»
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 A naŋa wì suu pye naa fɔ: «Pe saa ma yinri naa Zhakɔbu, ɛɛn fɔ, pe yaa lɔɔn yinri Izirayɛli, katugu mà ŋgbeli Yɛnŋɛlɛ li ni, ma ŋgbeli leele pe ni, a mà fanŋga ta.»
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 A Zhakɔbu wì si naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Mila ma yɛnri, ma mɛgɛ ki naga na na.» A naŋa wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ na yewe na mɛgɛ ko ni?»
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 A Zhakɔbu wì sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Peniyɛli, katugu wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Mì Yɛnŋɛlɛ li yan gbɔgɔyi, mii si ku.»
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Yɔnlɔ kìla yiri ma yala Zhakɔbu wìla pye na Penuwɛli laga ki lɔgɔ ki kɔɔn wa laga ŋga pe maa ki kɔɔn tɔɔrɔ na. Wìla pye na sege wi jeyugo ki kala na.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Ko kala kì ti Izirayɛli tara woolo paa la jeyugo kapanŋga ki kaa, ali ma pan ma gbɔn nala; katugu pa Yɛnŋɛlɛ làa Zhakɔbu wi wɛlɛgɛ wa jeyugo kapanŋga ki na.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.