Gênesis 32

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ki goto yirifaga ki na, a Laban wì si yiri ma kɛyɛn wa wi pishyɛnwoolo naa wi sumborombiile pe yɔɔrɔ, ma duwaw pye pe kan, mɛɛ sɔngɔrɔ na kee wi ca.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Kona, a Zhakɔbu wì si konɔ li lɛ nɛɛ kee, a Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛye pèle si pan maa fili.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Naa Zhakɔbu wìla kaa pe yan, a wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li maliŋgbɔɔnlɔ pe cɛnsaga koyi ŋga.»
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 A Zhakɔbu wì si piile tun wa wi ndɔ Ezawu wi yeri, wa Seyiri tara, wa Edɔmu wasege ki ni.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 A wì sigi sɛnrɛ nda ti yo pe kan fɔ: «Ye saga sɛnrɛ nda ti yo na tafɔ Ezawu wi kan fɔ: ‹Ma kulonaŋa Zhakɔbu wì yo wì cɛn ma mɔ wa Laban wi yeri ma saa gbɔn yiŋgɔ.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Nɛrɛ, naa sofilele, naa simbaala, naa sikaala, naa kulonambala, konaa kulojaala yɛn wi yeri. Ko wì piile tun pe saga yo mboro ŋa wi tafɔ ma kan, jaŋgo wi kala lɔɔn ndanla.› »
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 A pitunmbolo pè si kari ma saa ki yo, mɛɛ sɔngɔrɔ ma pan ma Zhakɔbu wi pye fɔ: «We saa ma ndɔ Ezawu wi yan. Wi yɛn na paan mbɔɔn fili lere cɛnmɛ tijɛrɛ (400) ni.»
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 A Zhakɔbu wì si fyɛ fɔ jɛŋgɛ, a wi jatere wì piri wi na. A wì si leele mbele pàa pye wi ni pe kɔn, a pè yiri tɛgɛsaga shyɛn, ma simbaala, naa sikaala, naa nɛrɛ, naa yɔngɔmɛye pe kɔn ŋgbeleye shyɛnzhyɛn.
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Na Ezawu wiga pan mbe to tɛgɛsaga nuŋgba na mbe ya ki ni, pa tɛgɛsaga sanŋga ko mbe ya fe mbe shɔ.»
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 A Zhakɔbu wì si Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «E, na tɛlɛ Abirahamu naa na to Izaki Yɛnŋɛlɛ, Yawe Yɛnŋɛlɛ, mboro màla pye fɔ: ‹Sɔngɔrɔ wa ma tara, wa ma woolo pe yeri, mi yaa kajɛŋgɛ pye ma kan!›
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Kajɛŋgɛ kagala ŋgele fuun mà pye mala kan, konaa a mà koro sinŋɛ na ni, mi ŋa ma kulonaŋa, mì kologo mbege kagala ke ta. Katugu mìla Zhuridɛn gbaan wi kɔn sanga ŋa ni, na gbɔtangala lo nuŋgba làa pye na yeri; koni na sɔngɔrɔsaga we yɛn tɛgɛsaga shyɛn.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Mi yɛn nɔɔ yɛnri, mala shɔ na ndɔ Ezawu wi kɛɛ; katugu mi yɛn na fyɛ wiga ka pan mbanla gbo mbe pinlɛ jɛɛlɛ poro naa piile pe ni.
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Mboro jate màga yo na kan ma yo ma yaa kajɛŋgɛ pye na kan, mbanla setirige piile pe pye pe lɛgɛ, paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ŋga ki se ya jiri ki yɛn.»
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Ki yembinɛ li ni, a Zhakɔbu wì si wɔnlɔ le ki laga ki ni. Yaara nda fuun wìla ta, a wì si ta wɔ wa ti ni, mberi kan wi ndɔ Ezawu wi yeri yarikanra.
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Yaara nda wìla kan ti nda: Sikanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa sikapɛnɛ nafa, naa simbanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa simbapɛnɛ nafa,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 naa yɔngɔmɛ nɛɛlɛ nafa ma yiri kɛ, ma pinlɛ pe pire ti ni tila wɔnri pe na, naa nanɛɛlɛ nafa shyɛn, naa napɛnɛ kɛ, naa sofile nɛɛlɛ nafa konaa sofile pɛnɛ kɛ.
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 A wì siri le wi kulonambala pe kɛɛ ŋgbeleye ŋgbeleye, pe yɛ pe yɛ, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye toro wa na yɛgɛ, ye fogo wa ŋgbeleye yi ni fuun nuŋgba nuŋgba yi sɔgɔwɔ pi ni.»
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 A wì si kulonaŋa ŋa wìla keli yɛgɛ wi pye fɔ: «Na na ndɔ Ezawu wiga fili ma ni mbɔɔn yewe mbe yo fɔ: ‹Ambɔ woo wi mboro? Maa kee se? Yaayoro ŋgbelege ŋga ma yɛgɛ, ambɔ wogo yi ko?›
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 Kona maa yɔn sogo ma yo fɔ: Mi yɛn ma kulonaŋa Zhakɔbu wo woo. Ki yaayoro nda ti yɛn yarikanga mbe kan ma yeri, mboro ŋa ma yɛn wi tafɔ. Wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 A wì sigi sɛnrɛ nuŋgba ti yo shyɛn woo wi kan, mari yo taanri woo wi kan, konaa mbele fuun pàa taga yaayoro ŋgbeleye yi na pe kan. Anmɛ ye daga mbege yo na tafɔ Ezawu wi kan, na yaga fili wi ni we.
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Yaa ki sɛnrɛ nda ti yuun yaa ti tari wa fɔ: «Ma kulonaŋa Zhakɔbu wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 A pè si keli ki yarikanra ti ni wa wi yɛgɛ. A wo jate wì si koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni ki yembinɛ li ni.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 A wì si yiri ki yembinɛ nuŋgba li ni, maa jɛɛlɛ shyɛn, naa wi kulojaala shyɛn, konaa wi pinambiile kɛ ma yiri nuŋgba pe lɛ, mɛɛ ti a pè Yabɔki gbaan wi kɔn ma yiri, wa wi kɔnsaga.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Wìla pe lɛ, ma ti a pè gbaan njege ki kɔn ma yiri, ma pinlɛ wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti ni.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 A Zhakɔbu wì si koro wi yɛ. Kona, a naŋa wà si pan ma ŋgbeli wi ni fɔ ma saa laga ki laga.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Naa ki naŋa wìla kaa ki yan wi se ya Zhakɔbu wi ni, ma yala wila ŋgbeli wi ni, a wì suu gbɔn wa wi jeyugo ki na, a kì si fugu.
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 A naŋa wì suu pye fɔ: «Na yaga mbaa kee, katugu lalaaga kila paan.» A Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi sɔɔn yaga maa kee, na mɛɛ duwaw pye na kan.»
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 A naŋa wì si Zhakɔbu wi yewe ma yo fɔ: «Pe maa ma yinri mɛlɛ?» A wì sho fɔ: «Zhakɔbu.»
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 A naŋa wì suu pye naa fɔ: «Pe saa ma yinri naa Zhakɔbu, ɛɛn fɔ, pe yaa lɔɔn yinri Izirayɛli, katugu mà ŋgbeli Yɛnŋɛlɛ li ni, ma ŋgbeli leele pe ni, a mà fanŋga ta.»
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 A Zhakɔbu wì si naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Mila ma yɛnri, ma mɛgɛ ki naga na na.» A naŋa wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ na yewe na mɛgɛ ko ni?»
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 A Zhakɔbu wì sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Peniyɛli, katugu wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Mì Yɛnŋɛlɛ li yan gbɔgɔyi, mii si ku.»
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Yɔnlɔ kìla yiri ma yala Zhakɔbu wìla pye na Penuwɛli laga ki lɔgɔ ki kɔɔn wa laga ŋga pe maa ki kɔɔn tɔɔrɔ na. Wìla pye na sege wi jeyugo ki kala na.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 Ko kala kì ti Izirayɛli tara woolo paa la jeyugo kapanŋga ki kaa, ali ma pan ma gbɔn nala; katugu pa Yɛnŋɛlɛ làa Zhakɔbu wi wɛlɛgɛ wa jeyugo kapanŋga ki na.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.