Gênesis 32

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ki goto yirifaga ki na, a Laban wì si yiri ma kɛyɛn wa wi pishyɛnwoolo naa wi sumborombiile pe yɔɔrɔ, ma duwaw pye pe kan, mɛɛ sɔngɔrɔ na kee wi ca.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Kona, a Zhakɔbu wì si konɔ li lɛ nɛɛ kee, a Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛye pèle si pan maa fili.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Naa Zhakɔbu wìla kaa pe yan, a wì sho fɔ: «Yɛnŋɛlɛ li maliŋgbɔɔnlɔ pe cɛnsaga koyi ŋga.»
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 A Zhakɔbu wì si piile tun wa wi ndɔ Ezawu wi yeri, wa Seyiri tara, wa Edɔmu wasege ki ni.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 A wì sigi sɛnrɛ nda ti yo pe kan fɔ: «Ye saga sɛnrɛ nda ti yo na tafɔ Ezawu wi kan fɔ: ‹Ma kulonaŋa Zhakɔbu wì yo wì cɛn ma mɔ wa Laban wi yeri ma saa gbɔn yiŋgɔ.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Nɛrɛ, naa sofilele, naa simbaala, naa sikaala, naa kulonambala, konaa kulojaala yɛn wi yeri. Ko wì piile tun pe saga yo mboro ŋa wi tafɔ ma kan, jaŋgo wi kala lɔɔn ndanla.› »
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 A pitunmbolo pè si kari ma saa ki yo, mɛɛ sɔngɔrɔ ma pan ma Zhakɔbu wi pye fɔ: «We saa ma ndɔ Ezawu wi yan. Wi yɛn na paan mbɔɔn fili lere cɛnmɛ tijɛrɛ (400) ni.»
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 A Zhakɔbu wì si fyɛ fɔ jɛŋgɛ, a wi jatere wì piri wi na. A wì si leele mbele pàa pye wi ni pe kɔn, a pè yiri tɛgɛsaga shyɛn, ma simbaala, naa sikaala, naa nɛrɛ, naa yɔngɔmɛye pe kɔn ŋgbeleye shyɛnzhyɛn.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Na Ezawu wiga pan mbe to tɛgɛsaga nuŋgba na mbe ya ki ni, pa tɛgɛsaga sanŋga ko mbe ya fe mbe shɔ.»
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 A Zhakɔbu wì si Yɛnŋɛlɛ li yɛnri ma yo fɔ: «E, na tɛlɛ Abirahamu naa na to Izaki Yɛnŋɛlɛ, Yawe Yɛnŋɛlɛ, mboro màla pye fɔ: ‹Sɔngɔrɔ wa ma tara, wa ma woolo pe yeri, mi yaa kajɛŋgɛ pye ma kan!›
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Kajɛŋgɛ kagala ŋgele fuun mà pye mala kan, konaa a mà koro sinŋɛ na ni, mi ŋa ma kulonaŋa, mì kologo mbege kagala ke ta. Katugu mìla Zhuridɛn gbaan wi kɔn sanga ŋa ni, na gbɔtangala lo nuŋgba làa pye na yeri; koni na sɔngɔrɔsaga we yɛn tɛgɛsaga shyɛn.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Mi yɛn nɔɔ yɛnri, mala shɔ na ndɔ Ezawu wi kɛɛ; katugu mi yɛn na fyɛ wiga ka pan mbanla gbo mbe pinlɛ jɛɛlɛ poro naa piile pe ni.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Mboro jate màga yo na kan ma yo ma yaa kajɛŋgɛ pye na kan, mbanla setirige piile pe pye pe lɛgɛ, paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ŋga ki se ya jiri ki yɛn.»
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Ki yembinɛ li ni, a Zhakɔbu wì si wɔnlɔ le ki laga ki ni. Yaara nda fuun wìla ta, a wì si ta wɔ wa ti ni, mberi kan wi ndɔ Ezawu wi yeri yarikanra.
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Yaara nda wìla kan ti nda: Sikanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa sikapɛnɛ nafa, naa simbanɛɛlɛ cɛnmɛ shyɛn (200), naa simbapɛnɛ nafa,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 naa yɔngɔmɛ nɛɛlɛ nafa ma yiri kɛ, ma pinlɛ pe pire ti ni tila wɔnri pe na, naa nanɛɛlɛ nafa shyɛn, naa napɛnɛ kɛ, naa sofile nɛɛlɛ nafa konaa sofile pɛnɛ kɛ.
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 A wì siri le wi kulonambala pe kɛɛ ŋgbeleye ŋgbeleye, pe yɛ pe yɛ, mɛɛ pe pye fɔ: «Ye toro wa na yɛgɛ, ye fogo wa ŋgbeleye yi ni fuun nuŋgba nuŋgba yi sɔgɔwɔ pi ni.»
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 A wì si kulonaŋa ŋa wìla keli yɛgɛ wi pye fɔ: «Na na ndɔ Ezawu wiga fili ma ni mbɔɔn yewe mbe yo fɔ: ‹Ambɔ woo wi mboro? Maa kee se? Yaayoro ŋgbelege ŋga ma yɛgɛ, ambɔ wogo yi ko?›
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Kona maa yɔn sogo ma yo fɔ: Mi yɛn ma kulonaŋa Zhakɔbu wo woo. Ki yaayoro nda ti yɛn yarikanga mbe kan ma yeri, mboro ŋa ma yɛn wi tafɔ. Wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 A wì sigi sɛnrɛ nuŋgba ti yo shyɛn woo wi kan, mari yo taanri woo wi kan, konaa mbele fuun pàa taga yaayoro ŋgbeleye yi na pe kan. Anmɛ ye daga mbege yo na tafɔ Ezawu wi kan, na yaga fili wi ni we.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Yaa ki sɛnrɛ nda ti yuun yaa ti tari wa fɔ: «Ma kulonaŋa Zhakɔbu wo jate wi yɛn na paan wa we puŋgo na.»
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 A pè si keli ki yarikanra ti ni wa wi yɛgɛ. A wo jate wì si koro wa paara yinrɛ cɛnsaga ki ni ki yembinɛ li ni.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 A wì si yiri ki yembinɛ nuŋgba li ni, maa jɛɛlɛ shyɛn, naa wi kulojaala shyɛn, konaa wi pinambiile kɛ ma yiri nuŋgba pe lɛ, mɛɛ ti a pè Yabɔki gbaan wi kɔn ma yiri, wa wi kɔnsaga.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Wìla pe lɛ, ma ti a pè gbaan njege ki kɔn ma yiri, ma pinlɛ wi kɛɛ yaara ti ni fuun ti ni.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 A Zhakɔbu wì si koro wi yɛ. Kona, a naŋa wà si pan ma ŋgbeli wi ni fɔ ma saa laga ki laga.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Naa ki naŋa wìla kaa ki yan wi se ya Zhakɔbu wi ni, ma yala wila ŋgbeli wi ni, a wì suu gbɔn wa wi jeyugo ki na, a kì si fugu.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 A naŋa wì suu pye fɔ: «Na yaga mbaa kee, katugu lalaaga kila paan.» A Zhakɔbu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Mi sɔɔn yaga maa kee, na mɛɛ duwaw pye na kan.»
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 A naŋa wì si Zhakɔbu wi yewe ma yo fɔ: «Pe maa ma yinri mɛlɛ?» A wì sho fɔ: «Zhakɔbu.»
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 A naŋa wì suu pye naa fɔ: «Pe saa ma yinri naa Zhakɔbu, ɛɛn fɔ, pe yaa lɔɔn yinri Izirayɛli, katugu mà ŋgbeli Yɛnŋɛlɛ li ni, ma ŋgbeli leele pe ni, a mà fanŋga ta.»
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 A Zhakɔbu wì si naŋa wi yewe ma yo fɔ: «Mila ma yɛnri, ma mɛgɛ ki naga na na.» A naŋa wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yiŋgi na, a ma nɛɛ na yewe na mɛgɛ ko ni?»
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 A Zhakɔbu wì sigi laga ki mɛgɛ taga naga yinri Peniyɛli, katugu wìla pye naa yɛɛ piin fɔ: «Mì Yɛnŋɛlɛ li yan gbɔgɔyi, mii si ku.»
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Yɔnlɔ kìla yiri ma yala Zhakɔbu wìla pye na Penuwɛli laga ki lɔgɔ ki kɔɔn wa laga ŋga pe maa ki kɔɔn tɔɔrɔ na. Wìla pye na sege wi jeyugo ki kala na.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
33 Ko kala kì ti Izirayɛli tara woolo paa la jeyugo kapanŋga ki kaa, ali ma pan ma gbɔn nala; katugu pa Yɛnŋɛlɛ làa Zhakɔbu wi wɛlɛgɛ wa jeyugo kapanŋga ki na.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.