2 Samuel 17

Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko puŋgo na, a Ahitofɛli wì si Abisalɔmu wi pye fɔ: «Ki yaga mbe sa lenambala waga kɛ ma yiri shyɛn (12 000) wɔ mbe taga Davidi wi puŋgo na yembinɛ na li ni.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Mi yaa sa fo mbe to wi na mboo ta wì te makɔ, a wi fanŋga kì kɔ. Mi yaa ti wi fyɛ fɔ jɛŋgɛ. Pa kona leele mbele fuun pe yɛn wi ni, pe yaa fyɛ mbe fe mboo yaga wi yɛ. Wunlunaŋa wo nuŋgba mi yaa gbo.
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 Pa kona mi yaa pan leele pe ni fuun pe ni ma kɔrɔgɔ. Lere ŋa maa jaa na wo ka ta mbe ku makɔ, kona leele pe ni fuun pe yaa pan ma kɔrɔgɔ. Pa leele pe ni fuun pe yaa yɛyinŋge ta.»
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 A ki sɛnrɛ tì si Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo lelɛɛlɛ pe ni fuun pe ndanla.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Ɛɛn fɔ, a Abisalɔmu wì sho fɔ: «Ye ti we Hushayi ŋa wì yiri wa Ariki ca wi yeri we pan woo woyoro ti logo fun.»
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 A pè si Hushayi wi yeri, a wì pan wa Abisalɔmu wi tanla. A Abisalɔmu wì suu yewe ma yo fɔ: «Wele, pa Ahitofɛli wì yo yɛɛn. Ŋga wì yo we daga mbege pye lee we daga mbege yaga? Ŋga maa jate ki yo we kan.»
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 A Hushayi wì si Abisalɔmu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɔnlɔ na lo na, yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda Ahitofɛli wì kan ti woro ma yɔn.»
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 A Hushayi wì sho naa fɔ: «Mboro jate mɔ̀ɔ to wo naa wi lenambala pe jɛn, pe yɛn maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ. Pe yɛn mara ni paa yɛgɛ ŋga na cɛngɛ urusi na kiga ki pyɔ wi la wa wasege ki ni ki ma pye mara ni we. Ma to wi yɛn malaga gbɔnfɔ lɛɛ, wi se yɛnlɛ mbe sinlɛ wa leele sanmbala pe sɔgɔwɔ yembinɛ na li ni.Urusi wi yɛn cɛngɛ //ŋga ki yɛn ma pe|src="LB00048c.tif" size="col" ref="2 Sami 17.8"
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Koni maga yiri wi na yɛrɛ wi yɛn ma lara waliwege ka ni nakoma laga ka yɛgɛ ni. Malaga ki lɛsanga ŋa wi ni, na Davidi woolo paga sa leele pele gbo we ni, lere pyew wi yaa ki sɛnrɛ ti logo mbaa yuun fɔ: ‹Pè ya Abisalɔmu wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni.›
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Kona ali maliŋgbɔɔnlɔ mbele pe yɛn wɛlimbɛlɛ ma wɛ pe ni fuun na, poro mbele pe yɛn kotogo ni paa jara yɛn, pa pe yaa kotogo la; katugu Izirayɛli woolo pe ni fuun pège jɛn ma yo ma to wi yɛn maliŋgbɔɔn wɛlɛwɛ, konaa maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ si yɛn wa wi ni fun.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Koni mi yɛn na ye yɛrɛgi ŋga ni koyi ŋga yɛɛn fɔ: ‹Ma ti Izirayɛli tara nambala pe ni fuun pe pan pe gbogolo laga ma tanla wunlunaŋa, mbege lɛ wa Dan ca fɔ sa gbɔn wa Bɛrisheba ca. Pe lɛgɛ jɛŋgɛ paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ki yɛn. Mboro jate ma keli pe yɛgɛ ye sa malaga ki gbɔn.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Kona wiga pye laga o laga ŋga ni, we yaa saa tɔn wa ki laga ki na, mbe to wi na paa yɛgɛ ŋga na fɔɔngɔ ma kaa wo tara na we. Pa kona, wo naa leele mbele pe yɛn wi ni, wa kpɛ se shɔ pe ni.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Na wiga fe sa lara ca ka ni, pa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yaa manda lɛ mbe kari ki ca ki kɔrɔgɔ. We yaa saga ca ki ya mbege sinndɛɛrɛ ti ni fuun ti tilele mbe sari wa wa lawege ŋga le ki tanla ki ni. Ali sinndɛlɛgɛ nuŋgba ko se koro.› »
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 A Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe ni pè sho fɔ: «Ariki ca fɛnnɛ naŋa Hushayi wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti yɔn ma wɛ Ahitofɛli woro ti na.» Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lo làa ki kɔn maga tɛgɛ mbe Ahitofɛli wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti jɔgɔ, jaŋgo mbe ti kapege mbe Abisalɔmu wi ta.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Kona, a Hushayi wì si saa ki yo saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe kan ma yo fɔ: «Yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda to Ahitofɛli wì yo Abisalɔmu wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe kan. Mi fun nda naa nda to mì yo pe kan.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Koni ye lere tun fyaw wa Davidi wi yeri wi saa pye fɔ wiga ka wɔnlɔ wa gbinri wi funwa lara ti ni, fɔ ki daga wi gbaan wi kɔn wi kari lege, jaŋgo wunlunaŋa wo naa leele mbele fuun pe yɛn wi ni paga ka pe yɛɛ kan pe pe tɔngɔ.»
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Ko sanga wo ni, Zhonatan naa Ahimaazi poro la pye wa Eni Oroguwɛli pulugo ki tanla. Tunmbyee jɛlɛ wa wila daga saga sɛnrɛ ti yo pe kan pe sari yo wunlunaŋa Davidi wi kan; katugu pe sila pye na jaa lere mbe pe yan paa yiin wa ca ki ni.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Ɛɛn fɔ, a lefɔnŋɔ wà si pe yan, mɛɛ saa pe sɛnrɛ yo Abisalɔmu wi kan. Kì pye ma, a Zhonatan naa Ahimaazi, pe shyɛn pè si fyɛɛlɛ ma saa gbɔn naŋa wa go na wa Bahurimu ca. Kɔlɔ la pye wa ki naŋa wi laga nawa. A pè si tigi wa ki kɔlɔ wi ni ma lara.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 A ki naŋa wi jɔ wì si tɔnparaga lɛ maga sanga wa kɔlɔ wi yɔn ki na, mɛɛ muwɛ jɛrɛgi wa ki na, jaŋgo lere ka kaga jɛn.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 A Abisalɔmu wi tunmbyeele pèle si kari ma saa ye wa ki jɛlɛ wi go, mɛɛ wi yewe ma yo fɔ: «Ahimaazi naa Zhonatan pe yɛn se yeri?»
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Abisalɔmu tunmbyeele pe kariŋgɔlɔ, a Ahimaazi naa Zhonatan pè si yiri wa kɔlɔ ma saa ki sɛnrɛ ti yɛgɛ yo wunlunaŋa Davidi wi kan. Pàa Davidi wi pye fɔ: «Ye yiri ye fyɛɛlɛ, ye gbaan wi kɔn, katugu yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda naa nda to Ahitofɛli wì yo ye kanŋgɔlɔ.»
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Kona, a Davidi wo naa leele mbele fuun pàa pye wi ni, pè si yiri ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri. Sanni laga ki sa laga lere kpɛ wo sila koro ŋa wi sila gbaan wi kɔn.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Naa Ahitofɛli wìla kaa ki yan pee yɛnlɛ wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti na, a wì suu sofile jɔngɔ ki pɔ wi sofile wi na, mɛɛ yiri ma kari wi ca wa wi go. Kona, a wì suu go kagala ke ni fuun ke yɛgɛ wɔ. Ko puŋgo na, a wì si yiri maa yɛɛ to. Pa Ahitofɛli wìla ku yɛɛn. A pè si saa wi le wa wi to fanga ki ni.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Kona, a Davidi wì si saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na. Ko la yala fun Abisalɔmu wì Zhuridɛn gbaan wi kɔn wo naa Izirayɛli nambala mbele fuun pàa pye wi ni pe ni.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Ki sanga wi ni, Amasa wo Abisalɔmu wìla tɛgɛ wi maliŋgbɔɔnlɔ ŋgbelege ki go na Zhowabu wi yɔnlɔ. Amasa wìla pye Izirayɛli woolo naŋa ŋa pàa pye na yinri Yitira wo pinambyɔ. Yitira wìla Nahashi sumborombyɔ Abigayili wi pɔri wi jɔ. Abigayili wìla pye Zeruya wi nɔsepyɔ sumboro; Zhowabu nɔ wo lawi ŋa Zeruya.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni pè si saa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa Galaadi tara ma cɛn.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Naa Davidi wìla ka saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na sanga ŋa ni, Nahashi pinambyɔ Shobi ŋa wìla yiri wa Araba ca, Amɔ cɛnlɛ woolo pe ca ye, wo naa Amiyɛli pinambyɔ Makiri ŋa wìla yiri wa Lodebari ca konaa Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Barizilayi ŋa wìla yiri wa Orogelimu ca,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
28 pè si pan sinlɛyaara, naa yaapire, naa cɔrɔ ni ma pan mari kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri; ma pinlɛ bile naa ɔrizhi ni, naa muwɛ ni, naa yarilire pikaara ni, naa yara ni, naa yara yɛnrɛ ni konaa yarilire pikaara ta yɛgɛ ni,
28 — ausente —
29 naa sɛnrɛgɛ ni, naa nɔnɔ nara ni, naa simbaala konaa sikaala ni, naa nɛrɛ nɔnɔ sinmɛ yinŋgele ni. Pàa pan maga yaara ti ni fuun ti kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri peri ka; katugu pàa pe yɛɛ pye fɔ: «Maga yiri wa, ki leele mbele pe yɛn na jɔlɔ fuŋgo naa tege konaa wɔgɔ ki kɛɛ wa gbinri wi ni.»
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.