2 Samuel 17
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs BKJ
1 Ko puŋgo na, a Ahitofɛli wì si Abisalɔmu wi pye fɔ: «Ki yaga mbe sa lenambala waga kɛ ma yiri shyɛn (12 000) wɔ mbe taga Davidi wi puŋgo na yembinɛ na li ni.
1 Além disso, Aitofel disse a Absalão: Deixa com que eu escolha, agora, doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite;
2 Mi yaa sa fo mbe to wi na mboo ta wì te makɔ, a wi fanŋga kì kɔ. Mi yaa ti wi fyɛ fɔ jɛŋgɛ. Pa kona leele mbele fuun pe yɛn wi ni, pe yaa fyɛ mbe fe mboo yaga wi yɛ. Wunlunaŋa wo nuŋgba mi yaa gbo.
2 e eu lhe sobrevirei enquanto ele está exausto e com a mão fragilizada, e fá-lo-ei temoroso; e todo o povo que está com ele fugirá; e eu ferirei somente o rei;
3 Pa kona mi yaa pan leele pe ni fuun pe ni ma kɔrɔgɔ. Lere ŋa maa jaa na wo ka ta mbe ku makɔ, kona leele pe ni fuun pe yaa pan ma kɔrɔgɔ. Pa leele pe ni fuun pe yaa yɛyinŋge ta.»
3 e eu trarei de volta a ti todo o povo; o homem ao qual tu buscas é como se todos retornassem; assim todo o povo estará em paz.
4 A ki sɛnrɛ tì si Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo lelɛɛlɛ pe ni fuun pe ndanla.
4 E o dizer mui agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Ɛɛn fɔ, a Abisalɔmu wì sho fɔ: «Ye ti we Hushayi ŋa wì yiri wa Ariki ca wi yeri we pan woo woyoro ti logo fun.»
5 Então disse Absalão: Chame, agora, também Husai, o arquita, e ouçamos do mesmo modo o que ele diz.
6 A pè si Hushayi wi yeri, a wì pan wa Abisalɔmu wi tanla. A Abisalɔmu wì suu yewe ma yo fɔ: «Wele, pa Ahitofɛli wì yo yɛɛn. Ŋga wì yo we daga mbege pye lee we daga mbege yaga? Ŋga maa jate ki yo we kan.»
6 E quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: Aitofel falou desta maneira: Devemos proceder conforme o seu dizer? Caso não, fala tu.
7 A Hushayi wì si Abisalɔmu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɔnlɔ na lo na, yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda Ahitofɛli wì kan ti woro ma yɔn.»
7 E Husai disse a Absalão: O conselho que Aitofel deu não é bom nesta hora.
8 A Hushayi wì sho naa fɔ: «Mboro jate mɔ̀ɔ to wo naa wi lenambala pe jɛn, pe yɛn maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ. Pe yɛn mara ni paa yɛgɛ ŋga na cɛngɛ urusi na kiga ki pyɔ wi la wa wasege ki ni ki ma pye mara ni we. Ma to wi yɛn malaga gbɔnfɔ lɛɛ, wi se yɛnlɛ mbe sinlɛ wa leele sanmbala pe sɔgɔwɔ yembinɛ na li ni.Urusi wi yɛn cɛngɛ //ŋga ki yɛn ma pe|src="LB00048c.tif" size="col" ref="2 Sami 17.8"
8 Porque Husai disse: Tu conheces o teu pai e os seus homens, que são homens valentes, e estão amargurados nas suas mentes, como uma ursa cujos filhotes lhe foram roubados no campo; e o teu pai é um homem de guerra, e não se alojará com o povo.
9 Koni maga yiri wi na yɛrɛ wi yɛn ma lara waliwege ka ni nakoma laga ka yɛgɛ ni. Malaga ki lɛsanga ŋa wi ni, na Davidi woolo paga sa leele pele gbo we ni, lere pyew wi yaa ki sɛnrɛ ti logo mbaa yuun fɔ: ‹Pè ya Abisalɔmu wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni.›
9 Eis que agora ele está escondido em algum fosso, ou em algum outro lugar; e será que, quando alguns forem derrubados inicialmente, quem quer que ouvir isto dirá: Há um massacre entre o povo que segue Absalão.
10 Kona ali maliŋgbɔɔnlɔ mbele pe yɛn wɛlimbɛlɛ ma wɛ pe ni fuun na, poro mbele pe yɛn kotogo ni paa jara yɛn, pa pe yaa kotogo la; katugu Izirayɛli woolo pe ni fuun pège jɛn ma yo ma to wi yɛn maliŋgbɔɔn wɛlɛwɛ, konaa maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ si yɛn wa wi ni fun.
10 E também aquele que for valente, cujo coração for como o coração de um leão, derreter-se-á por completo; porque todo o Israel sabe que o teu pai é um homem valente, e aqueles que estão com ele são homens valentes.
11 Koni mi yɛn na ye yɛrɛgi ŋga ni koyi ŋga yɛɛn fɔ: ‹Ma ti Izirayɛli tara nambala pe ni fuun pe pan pe gbogolo laga ma tanla wunlunaŋa, mbege lɛ wa Dan ca fɔ sa gbɔn wa Bɛrisheba ca. Pe lɛgɛ jɛŋgɛ paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ki yɛn. Mboro jate ma keli pe yɛgɛ ye sa malaga ki gbɔn.
11 Portanto, eu aconselho que todo o Israel se reúna a ti, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que tu saias pessoalmente em batalha.
12 Kona wiga pye laga o laga ŋga ni, we yaa saa tɔn wa ki laga ki na, mbe to wi na paa yɛgɛ ŋga na fɔɔngɔ ma kaa wo tara na we. Pa kona, wo naa leele mbele pe yɛn wi ni, wa kpɛ se shɔ pe ni.
12 Assim, viremos sobre ele em algum lugar onde ele será achado, e nos lançaremos sobre ele como o orvalho cai sobre o solo; e dele e de todos os homens que estão com ele não restará nada mais do que um.
13 Na wiga fe sa lara ca ka ni, pa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yaa manda lɛ mbe kari ki ca ki kɔrɔgɔ. We yaa saga ca ki ya mbege sinndɛɛrɛ ti ni fuun ti tilele mbe sari wa wa lawege ŋga le ki tanla ki ni. Ali sinndɛlɛgɛ nuŋgba ko se koro.› »
13 Além disso, se ele for retido em uma cidade, então todo o Israel trará cordas àquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que nela não haja mais nem uma pedrinha.
14 A Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe ni pè sho fɔ: «Ariki ca fɛnnɛ naŋa Hushayi wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti yɔn ma wɛ Ahitofɛli woro ti na.» Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lo làa ki kɔn maga tɛgɛ mbe Ahitofɛli wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti jɔgɔ, jaŋgo mbe ti kapege mbe Abisalɔmu wi ta.
14 E Absalão e todos os homens de Israel disseram: O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Porque o SENHOR ordenou a derrota do bom conselho de Aitofel, com o intento de que o SENHOR pudesse trazer o mal sobre Absalão.
15 Kona, a Hushayi wì si saa ki yo saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe kan ma yo fɔ: «Yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda to Ahitofɛli wì yo Abisalɔmu wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe kan. Mi fun nda naa nda to mì yo pe kan.
15 Então disse Husai a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes: Assim e assim Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel; e assim e assim tenho eu aconselhado.
16 Koni ye lere tun fyaw wa Davidi wi yeri wi saa pye fɔ wiga ka wɔnlɔ wa gbinri wi funwa lara ti ni, fɔ ki daga wi gbaan wi kɔn wi kari lege, jaŋgo wunlunaŋa wo naa leele mbele fuun pe yɛn wi ni paga ka pe yɛɛ kan pe pe tɔngɔ.»
16 Agora, portanto, enviai rapidamente, e contai a Davi, dizendo: Não te alojes nesta noite nas planícies do deserto, mas atravessa depressa; para que o rei não seja engolido, e todo o povo que está com ele.
17 Ko sanga wo ni, Zhonatan naa Ahimaazi poro la pye wa Eni Oroguwɛli pulugo ki tanla. Tunmbyee jɛlɛ wa wila daga saga sɛnrɛ ti yo pe kan pe sari yo wunlunaŋa Davidi wi kan; katugu pe sila pye na jaa lere mbe pe yan paa yiin wa ca ki ni.
17 Ora, Jônatas e Aimaás permaneceram em En-Rogel; porque eles não poderiam ser vistos entrando na cidade; e uma criada foi e lhes contou; e eles foram e contaram ao rei Davi.
18 Ɛɛn fɔ, a lefɔnŋɔ wà si pe yan, mɛɛ saa pe sɛnrɛ yo Abisalɔmu wi kan. Kì pye ma, a Zhonatan naa Ahimaazi, pe shyɛn pè si fyɛɛlɛ ma saa gbɔn naŋa wa go na wa Bahurimu ca. Kɔlɔ la pye wa ki naŋa wi laga nawa. A pè si tigi wa ki kɔlɔ wi ni ma lara.
18 Todavia, um moço os viu e contou a Absalão; mas os dois se foram rapidamente, e chegaram à casa de um homem em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, no qual eles desceram.
19 A ki naŋa wi jɔ wì si tɔnparaga lɛ maga sanga wa kɔlɔ wi yɔn ki na, mɛɛ muwɛ jɛrɛgi wa ki na, jaŋgo lere ka kaga jɛn.
19 E a mulher tomou e espalhou uma cobertura sobre a boca do poço, e espalhou sobre ela cereal do chão; e a coisa não era percebida.
20 A Abisalɔmu wi tunmbyeele pèle si kari ma saa ye wa ki jɛlɛ wi go, mɛɛ wi yewe ma yo fɔ: «Ahimaazi naa Zhonatan pe yɛn se yeri?»
20 E quando os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, eles disseram: Onde está Aimaás e Jônatas? E a mulher disse a eles: Eles passaram por cima do regato de água. E quando procuraram e não conseguiram encontrá-los, eles retornaram a Jerusalém.
21 Abisalɔmu tunmbyeele pe kariŋgɔlɔ, a Ahimaazi naa Zhonatan pè si yiri wa kɔlɔ ma saa ki sɛnrɛ ti yɛgɛ yo wunlunaŋa Davidi wi kan. Pàa Davidi wi pye fɔ: «Ye yiri ye fyɛɛlɛ, ye gbaan wi kɔn, katugu yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda naa nda to Ahitofɛli wì yo ye kanŋgɔlɔ.»
21 E sucedeu que, depois que eles partiram, eles saíram do poço, e foram e falaram ao rei Davi, e disseram a Davi: Levanta-te e passa depressa sobre a água; porquanto assim Aitofel aconselhou contra ti.
22 Kona, a Davidi wo naa leele mbele fuun pàa pye wi ni, pè si yiri ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri. Sanni laga ki sa laga lere kpɛ wo sila koro ŋa wi sila gbaan wi kɔn.
22 Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão; pela luz da manhã não faltava ali nenhum deles que não houvesse atravessado o Jordão.
23 Naa Ahitofɛli wìla kaa ki yan pee yɛnlɛ wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti na, a wì suu sofile jɔngɔ ki pɔ wi sofile wi na, mɛɛ yiri ma kari wi ca wa wi go. Kona, a wì suu go kagala ke ni fuun ke yɛgɛ wɔ. Ko puŋgo na, a wì si yiri maa yɛɛ to. Pa Ahitofɛli wìla ku yɛɛn. A pè si saa wi le wa wi to fanga ki ni.
23 E quando Aitofel viu que o seu conselho não fora seguido, ele selou o seu jumento, e se levantou, e o levou para a sua casa, para a sua cidade, e pôs a sua casa em ordem, e se enforcou, e morreu, e foi enterrado no sepulcro do seu pai.
24 Kona, a Davidi wì si saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na. Ko la yala fun Abisalɔmu wì Zhuridɛn gbaan wi kɔn wo naa Izirayɛli nambala mbele fuun pàa pye wi ni pe ni.
24 Então Davi veio até Maanaim. E Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Ki sanga wi ni, Amasa wo Abisalɔmu wìla tɛgɛ wi maliŋgbɔɔnlɔ ŋgbelege ki go na Zhowabu wi yɔnlɔ. Amasa wìla pye Izirayɛli woolo naŋa ŋa pàa pye na yinri Yitira wo pinambyɔ. Yitira wìla Nahashi sumborombyɔ Abigayili wi pɔri wi jɔ. Abigayili wìla pye Zeruya wi nɔsepyɔ sumboro; Zhowabu nɔ wo lawi ŋa Zeruya.
25 E Absalão constitui Amasa capitão do exército em lugar de Joabe; esse Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, um israelita, que entrou em Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni pè si saa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa Galaadi tara ma cɛn.
26 Assim, Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Naa Davidi wìla ka saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na sanga ŋa ni, Nahashi pinambyɔ Shobi ŋa wìla yiri wa Araba ca, Amɔ cɛnlɛ woolo pe ca ye, wo naa Amiyɛli pinambyɔ Makiri ŋa wìla yiri wa Lodebari ca konaa Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Barizilayi ŋa wìla yiri wa Orogelimu ca,
27 E sucedeu que, quando Davi havia chegado a Maanaim, Sobi, o filho de Naás de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, o filho de Amiel de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita de Rogelim,
28 pè si pan sinlɛyaara, naa yaapire, naa cɔrɔ ni ma pan mari kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri; ma pinlɛ bile naa ɔrizhi ni, naa muwɛ ni, naa yarilire pikaara ni, naa yara ni, naa yara yɛnrɛ ni konaa yarilire pikaara ta yɛgɛ ni,
28 trouxeram camas, e bacias, e vasos de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e cereal tostado, e feijões, e lentilhas, e legumes tostados,
29 naa sɛnrɛgɛ ni, naa nɔnɔ nara ni, naa simbaala konaa sikaala ni, naa nɛrɛ nɔnɔ sinmɛ yinŋgele ni. Pàa pan maga yaara ti ni fuun ti kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri peri ka; katugu pàa pe yɛɛ pye fɔ: «Maga yiri wa, ki leele mbele pe yɛn na jɔlɔ fuŋgo naa tege konaa wɔgɔ ki kɛɛ wa gbinri wi ni.»
29 e mel, e manteiga, e ovelhas e queijo de vacas para Davi, e para o povo que estava com ele comer; porquanto disseram: O povo está faminto, exausto e sedento no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.