2 Samuel 17
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs ARIB
1 Ko puŋgo na, a Ahitofɛli wì si Abisalɔmu wi pye fɔ: «Ki yaga mbe sa lenambala waga kɛ ma yiri shyɛn (12 000) wɔ mbe taga Davidi wi puŋgo na yembinɛ na li ni.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei, e perseguirei a Davi esta noite.
2 Mi yaa sa fo mbe to wi na mboo ta wì te makɔ, a wi fanŋga kì kɔ. Mi yaa ti wi fyɛ fɔ jɛŋgɛ. Pa kona leele mbele fuun pe yɛn wi ni, pe yaa fyɛ mbe fe mboo yaga wi yɛ. Wunlunaŋa wo nuŋgba mi yaa gbo.
2 Irei sobre ele, enquanto está cansado, e fraco de mãos, e o espantarei: então fugirá todo o povo que está com ele. Ferirei tão-somente o rei;
3 Pa kona mi yaa pan leele pe ni fuun pe ni ma kɔrɔgɔ. Lere ŋa maa jaa na wo ka ta mbe ku makɔ, kona leele pe ni fuun pe yaa pan ma kɔrɔgɔ. Pa leele pe ni fuun pe yaa yɛyinŋge ta.»
3 e farei tornar a ti todo o povo, como uma noiva à casa do seu esposo; pois é a vida dum só homem que tu buscas; assim todo o povo estará em paz.
4 A ki sɛnrɛ tì si Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo lelɛɛlɛ pe ni fuun pe ndanla.
4 E este conselho agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Ɛɛn fɔ, a Abisalɔmu wì sho fɔ: «Ye ti we Hushayi ŋa wì yiri wa Ariki ca wi yeri we pan woo woyoro ti logo fun.»
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele diz.
6 A pè si Hushayi wi yeri, a wì pan wa Abisalɔmu wi tanla. A Abisalɔmu wì suu yewe ma yo fɔ: «Wele, pa Ahitofɛli wì yo yɛɛn. Ŋga wì yo we daga mbege pye lee we daga mbege yaga? Ŋga maa jate ki yo we kan.»
6 Quando Husai chegou a Absalão, este lhe disse: Desta maneira falou Aitofel; faremos conforme a sua palavra? Se não, fala tu.
7 A Hushayi wì si Abisalɔmu wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Yɔnlɔ na lo na, yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda Ahitofɛli wì kan ti woro ma yɔn.»
7 Então disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel deu esta vez não é bom.
8 A Hushayi wì sho naa fɔ: «Mboro jate mɔ̀ɔ to wo naa wi lenambala pe jɛn, pe yɛn maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ. Pe yɛn mara ni paa yɛgɛ ŋga na cɛngɛ urusi na kiga ki pyɔ wi la wa wasege ki ni ki ma pye mara ni we. Ma to wi yɛn malaga gbɔnfɔ lɛɛ, wi se yɛnlɛ mbe sinlɛ wa leele sanmbala pe sɔgɔwɔ yembinɛ na li ni.Urusi wi yɛn cɛngɛ //ŋga ki yɛn ma pe|src="LB00048c.tif" size="col" ref="2 Sami 17.8"
8 Acrescentou Husai: Tu bem sabes que teu pai e os seus homens são valentes, e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; além disso teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Koni maga yiri wi na yɛrɛ wi yɛn ma lara waliwege ka ni nakoma laga ka yɛgɛ ni. Malaga ki lɛsanga ŋa wi ni, na Davidi woolo paga sa leele pele gbo we ni, lere pyew wi yaa ki sɛnrɛ ti logo mbaa yuun fɔ: ‹Pè ya Abisalɔmu wi maliŋgbɔɔnlɔ pe ni.›
9 Eis que agora está ele escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo alguns no primeiro ataque, todo o que o ouvir dirá: Houve morticínio entre o povo que segue a Absalão.
10 Kona ali maliŋgbɔɔnlɔ mbele pe yɛn wɛlimbɛlɛ ma wɛ pe ni fuun na, poro mbele pe yɛn kotogo ni paa jara yɛn, pa pe yaa kotogo la; katugu Izirayɛli woolo pe ni fuun pège jɛn ma yo ma to wi yɛn maliŋgbɔɔn wɛlɛwɛ, konaa maliŋgbɔɔnlɔ wɛlimbɛlɛ si yɛn wa wi ni fun.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e que são valentes os que estão com ele.
11 Koni mi yɛn na ye yɛrɛgi ŋga ni koyi ŋga yɛɛn fɔ: ‹Ma ti Izirayɛli tara nambala pe ni fuun pe pan pe gbogolo laga ma tanla wunlunaŋa, mbege lɛ wa Dan ca fɔ sa gbɔn wa Bɛrisheba ca. Pe lɛgɛ jɛŋgɛ paa kɔgɔje yɔn taambugɔ ki yɛn. Mboro jate ma keli pe yɛgɛ ye sa malaga ki gbɔn.
11 Eu, porém, aconselho que com toda a pressa se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Kona wiga pye laga o laga ŋga ni, we yaa saa tɔn wa ki laga ki na, mbe to wi na paa yɛgɛ ŋga na fɔɔngɔ ma kaa wo tara na we. Pa kona, wo naa leele mbele pe yɛn wi ni, wa kpɛ se shɔ pe ni.
12 Então iremos a ele, em qualquer lugar em que se achar, e desceremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem sequer um só.
13 Na wiga fe sa lara ca ka ni, pa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe yaa manda lɛ mbe kari ki ca ki kɔrɔgɔ. We yaa saga ca ki ya mbege sinndɛɛrɛ ti ni fuun ti tilele mbe sari wa wa lawege ŋga le ki tanla ki ni. Ali sinndɛlɛgɛ nuŋgba ko se koro.› »
13 se ele, porém, se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade, e arrastá-la-emos até o ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha
14 A Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni fuun pe ni pè sho fɔ: «Ariki ca fɛnnɛ naŋa Hushayi wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti yɔn ma wɛ Ahitofɛli woro ti na.» Ɛɛn fɔ, Yawe Yɛnŋɛlɛ lo làa ki kɔn maga tɛgɛ mbe Ahitofɛli wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti jɔgɔ, jaŋgo mbe ti kapege mbe Abisalɔmu wi ta.
14 Então Absalão e todos os homens e Israel disseram: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel: Porque assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, a fim de trazer o mal sobre Absalão.
15 Kona, a Hushayi wì si saa ki yo saraga wɔfɛnnɛ Zadɔki naa Abiyatari pe kan ma yo fɔ: «Yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda to Ahitofɛli wì yo Abisalɔmu wo naa Izirayɛli lelɛɛlɛ pe kan. Mi fun nda naa nda to mì yo pe kan.
15 Também disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém eu aconselhei assim e assim.
16 Koni ye lere tun fyaw wa Davidi wi yeri wi saa pye fɔ wiga ka wɔnlɔ wa gbinri wi funwa lara ti ni, fɔ ki daga wi gbaan wi kɔn wi kari lege, jaŋgo wunlunaŋa wo naa leele mbele fuun pe yɛn wi ni paga ka pe yɛɛ kan pe pe tɔngɔ.»
16 Agora, pois, mandai apressadamente avisar a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto; mas passa sem falta à outra banda, para que não seja devorado o rei, e todo o povo que com ele está.
17 Ko sanga wo ni, Zhonatan naa Ahimaazi poro la pye wa Eni Oroguwɛli pulugo ki tanla. Tunmbyee jɛlɛ wa wila daga saga sɛnrɛ ti yo pe kan pe sari yo wunlunaŋa Davidi wi kan; katugu pe sila pye na jaa lere mbe pe yan paa yiin wa ca ki ni.
17 Ora, Jônatas e Aimaaz estavam esperando junto a En-Rogel; e foi uma criada, e lhes avisou, para que eles fossem e o dissessem ao rei Davi; pois não deviam ser vistos entrando na cidade.
18 Ɛɛn fɔ, a lefɔnŋɔ wà si pe yan, mɛɛ saa pe sɛnrɛ yo Abisalɔmu wi kan. Kì pye ma, a Zhonatan naa Ahimaazi, pe shyɛn pè si fyɛɛlɛ ma saa gbɔn naŋa wa go na wa Bahurimu ca. Kɔlɔ la pye wa ki naŋa wi laga nawa. A pè si tigi wa ki kɔlɔ wi ni ma lara.
18 Viu-os todavia um moço, e avisou a Absalão. Ambos, porém, partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha no pátio de sua casa um poço, para o qual eles desceram.
19 A ki naŋa wi jɔ wì si tɔnparaga lɛ maga sanga wa kɔlɔ wi yɔn ki na, mɛɛ muwɛ jɛrɛgi wa ki na, jaŋgo lere ka kaga jɛn.
19 E a mulher, tomando a tampa, colocou-a sobre a boca do poço, e espalhou grão triturado sobre ela; assim nada se soube.
20 A Abisalɔmu wi tunmbyeele pèle si kari ma saa ye wa ki jɛlɛ wi go, mɛɛ wi yewe ma yo fɔ: «Ahimaazi naa Zhonatan pe yɛn se yeri?»
20 Chegando, pois, os servos de Absalão àquela casa, perguntaram à mulher: Onde estão Aimaaz e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram a corrente das águas. E, havendo-os procurado sem os encontrarem, voltaram para Jerusalém.
21 Abisalɔmu tunmbyeele pe kariŋgɔlɔ, a Ahimaazi naa Zhonatan pè si yiri wa kɔlɔ ma saa ki sɛnrɛ ti yɛgɛ yo wunlunaŋa Davidi wi kan. Pàa Davidi wi pye fɔ: «Ye yiri ye fyɛɛlɛ, ye gbaan wi kɔn, katugu yɛrɛwɛ sɛnrɛ nda naa nda to Ahitofɛli wì yo ye kanŋgɔlɔ.»
21 Depois que eles partiram, Aimaaz e Jônatas, saindo do poço, foram e avisaram a Davi; e disseram-lhe: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Kona, a Davidi wo naa leele mbele fuun pàa pye wi ni, pè si yiri ma Zhuridɛn gbaan wi kɔn ma yiri. Sanni laga ki sa laga lere kpɛ wo sila koro ŋa wi sila gbaan wi kɔn.
22 Então se levantou Davi e todo o povo que com ele estava, e passaram o Jordão; e ao raiar da manhã não faltava nem um só que não o tivesse passado.
23 Naa Ahitofɛli wìla kaa ki yan pee yɛnlɛ wi yɛrɛwɛ sɛnrɛ ti na, a wì suu sofile jɔngɔ ki pɔ wi sofile wi na, mɛɛ yiri ma kari wi ca wa wi go. Kona, a wì suu go kagala ke ni fuun ke yɛgɛ wɔ. Ko puŋgo na, a wì si yiri maa yɛɛ to. Pa Ahitofɛli wìla ku yɛɛn. A pè si saa wi le wa wi to fanga ki ni.
23 Vendo, pois, Aitofel que não se havia seguido o seu conselho, albardou o jumento e, partindo, foi para casa, para a sua cidade; e, tendo posto em ordem a sua casa, se enforcou e morreu; e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Kona, a Davidi wì si saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na. Ko la yala fun Abisalɔmu wì Zhuridɛn gbaan wi kɔn wo naa Izirayɛli nambala mbele fuun pàa pye wi ni pe ni.
24 Então Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Ki sanga wi ni, Amasa wo Abisalɔmu wìla tɛgɛ wi maliŋgbɔɔnlɔ ŋgbelege ki go na Zhowabu wi yɔnlɔ. Amasa wìla pye Izirayɛli woolo naŋa ŋa pàa pye na yinri Yitira wo pinambyɔ. Yitira wìla Nahashi sumborombyɔ Abigayili wi pɔri wi jɔ. Abigayili wìla pye Zeruya wi nɔsepyɔ sumboro; Zhowabu nɔ wo lawi ŋa Zeruya.
25 E Absalão colocou Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Ora, Amasa era filho de um homem que se chamava Itra, o jizreelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Abisalɔmu wo naa Izirayɛli woolo pe ni pè si saa pe maliŋgbɔɔnlɔ cɛnsaga ki kan wa Galaadi tara ma cɛn.
26 Israel e Absalão se acamparam na terra de Gileade.
27 Naa Davidi wìla ka saa gbɔn wa Mahanayimu laga ki na sanga ŋa ni, Nahashi pinambyɔ Shobi ŋa wìla yiri wa Araba ca, Amɔ cɛnlɛ woolo pe ca ye, wo naa Amiyɛli pinambyɔ Makiri ŋa wìla yiri wa Lodebari ca konaa Galaadi tara fɛnnɛ naŋa Barizilayi ŋa wìla yiri wa Orogelimu ca,
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 pè si pan sinlɛyaara, naa yaapire, naa cɔrɔ ni ma pan mari kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri; ma pinlɛ bile naa ɔrizhi ni, naa muwɛ ni, naa yarilire pikaara ni, naa yara ni, naa yara yɛnrɛ ni konaa yarilire pikaara ta yɛgɛ ni,
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro; trigo, cevada, farinha, grão tostado, favas, lentilhas e torradas;
29 naa sɛnrɛgɛ ni, naa nɔnɔ nara ni, naa simbaala konaa sikaala ni, naa nɛrɛ nɔnɔ sinmɛ yinŋgele ni. Pàa pan maga yaara ti ni fuun ti kan Davidi wo naa leele mbele pàa pye wi ni pe yeri peri ka; katugu pàa pe yɛɛ pye fɔ: «Maga yiri wa, ki leele mbele pe yɛn na jɔlɔ fuŋgo naa tege konaa wɔgɔ ki kɛɛ wa gbinri wi ni.»
29 mel, manteiga, ovelhas e queijos de vaca, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem; pois diziam: O povo está faminto, cansado e sedento, no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.