1 Crônicas 21
Bibulu Jinmiire ni (DYI) vs NVT
1 Pilige ka, a Sɔtanla wì si yiri Izirayɛli woolo pe kɔrɔgɔ. A wì sigi le wa Davidi wi nawa ma yo fɔ wi Izirayɛli woolo pe jiri.
1 Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a fazer um censo.
2 Kona, a Davidi wì sigi yo Zhowabu wo naa Izirayɛli tara teele pe kan fɔ: «Ye yiri ye sa Izirayɛli woolo pe jiri, mbege lɛ wa Bɛrisheba ca fɔ sa gbɔn wa Dan ca ki na. Ye sɔngɔrɔ ye pan yege yɛgɛ yo na kan, jaŋgo mbe ta mbe pe yɔn ki jɛn.»
2 Davi disse a Joabe e aos comandantes do exército: “Façam uma contagem de todo o Israel, desde Berseba, ao sul, até Dã, ao norte, e tragam-me um relatório para que eu saiba o número exato do povo”.
3 A Zhowabu wì suu yɔn sogo ma yo fɔ: «Yawe Yɛnŋɛlɛ li ti li woolo pe lɛgɛ pe sa wɛ lɛgɛsaga cɛnmɛ na. E, wunlunaŋa, na tafɔ, ki leele mbele pe ni fuun pe woro ma tunmbyeele wi le? Ɛɛn fɔ, na tafɔ, yiŋgi na ma nɛɛ jaa mbege kala cɛnlɛ na li pye, mbe ti Izirayɛli woolo pe kapege pye?»
3 Joabe, porém, respondeu: “Que o S enhor torne a população cem vezes mais numerosa do que é hoje! Mas por que meu senhor, o rei, deseja fazer essa contagem? Eles não são todos seus servos? Por que levar Israel a pecar?”.
4 Ɛɛn fɔ, wunlunaŋa wi sɛnrɛ tìla fanŋga ta Zhowabu wi woro ti na. Kì pye ma, a Zhowabu wì si yiri ma saa Izirayɛli tara ti ni fuun ti yanri ma leele pe jiri, maa sɔngɔrɔ ma pan wa Zheruzalɛmu ca.
4 Apesar da objeção de Joabe, o rei insistiu que fizessem o censo. Então Joabe saiu para contar o povo de Israel. Depois, voltou para Jerusalém
5 A Zhowabu wì si pan ma leele mbele pàa jiri pe yɔn ki naga Davidi wi na. Izirayɛli woolo nambala mbele pe mbaa ya malaga gbɔn tokobi ni, pàa pye lere miliyɔn nuŋgba naa waga cɛnmɛ (1 100 000). Zhuda tara woolo poro la pye lere waga cɛnmɛ tijɛrɛ na nafa taanri ma yiri kɛ (470 000).
5 e informou a Davi o número de pessoas. Havia em Israel 1.100.000 homens aptos para irem à guerra que sabiam manejar a espada e, em Judá, havia 470.000.
6 Zhowabu wi sila Levi setirige piile naa Bɛnzhamɛ cɛnlɛ woolo poro jiri mbe pe pinlɛ wa, katugu wunlunaŋa wi tunŋgo kìla Zhowabu wi mbɛn.
6 Mas Joabe não incluiu no censo as tribos de Levi e Benjamim, pois achou absurda a ordem do rei.
7 Tunŋgo ŋga Davidi wìla pye, kìla Yɛnŋɛlɛ li mbɛn. A lì si jɔlɔgɔ wa Izirayɛli woolo pe na.
7 Deus se desagradou muito do censo e castigou Israel por isso.
8 A Davidi wì si Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Kala na mì pye yɛɛn, kapegbɔgɔ mì pye. Koni Yɛnŋɛlɛ, ki yaga ma mi ŋa ma tunmbyee na kajɔɔgɔ ki kala yaga na na, katugu mì tijinliwɛ fu kala pye.»
8 Então Davi disse a Deus: “Pequei grandemente ao fazer essa contagem. Perdoe meu pecado, pois cometi uma insensatez”.
9 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si para li yɔn sɛnrɛ yofɔ Gadi wi ni, wo ŋa wìla pye na yariyanra yaan Davidi wi kan, maa pye fɔ:
9 O S enhor falou a Gade, o vidente de Davi. Esta foi a mensagem:
10 «Kari ma saga yo Davidi wi kan, fɔ mi ŋa Yawe Yɛnŋɛlɛ, pa mì yo yɛɛn fɔ: ‹Mi yɛn na jɔlɔgɔ kagala taanri nari ma na, ma nuŋgba wele ma wɔ, mi yaa li wa ma na.› »
10 “Vá e diga a Davi que assim diz o S enhor : ‘Darei a você três opções. Escolha um destes castigos, e eu o aplicarei a você’”.
11 Kona, a Gadi wì si kari wa Davidi wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Pa Yawe Yɛnŋɛlɛ lì yo yɛɛn fɔ:
11 Gade foi a Davi e disse: “Estas são as três opções que o S enhor lhe deu:
12 ‹Ki kagala taanri ŋgele, la wele ma wɔ: Maa jaa fuŋgo mbe to wa ma tara fɔ sa gbɔn yɛlɛ taanri ni lee, nakoma ma juguye pe ya ma ni, pe pele gbo ye ni tokobi ni fɔ sa gbɔn yeŋge taanri, nakosima Yawe Yɛnŋɛlɛ li ye gbɔn li tokobi wi ni, li tifɛlɛgɛ yama wa wa tara ti ni piliye taanri ni? Ki piliye taanri yi ni Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yaa jɔgɔwɔ pye Izirayɛli tara ti lagapyew ki ni.› Koni jatere pye, ma ka yo na kan, mbe saga yo ŋa wìlan tun wi kan.»
12 três anos de fome, três meses de destruição pela espada de seus inimigos, ou três dias de praga intensa, durante os quais o anjo do S enhor trará devastação sobre toda a terra de Israel. Decida o que devo responder àquele que me enviou”.
13 A Davidi wì si Gadi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Na nawa pì piri na na fɔ jɛŋgɛ. Mbanla yɛɛ le Yawe Yɛnŋɛlɛ lo kɛɛ lilan jɔlɔ ko mbɔnrɔ na yeri, katugu li yinriwɛ taga ki yɛn ma gbɔgɔ. Ɛɛn fɔ, kii daga mbanla yɛɛ le leele poro kɛɛ.»
13 “Não tenho para onde correr nesta situação!”, respondeu Davi a Gade. “Mas é melhor cair nas mãos do S enhor , pois sua misericórdia é grande. Que eu não caia nas mãos de homens.”
14 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si tifɛlɛgɛ yama wa wa Izirayɛli tara, ma lere waga nafa taanri ma yiri kɛ (70 000) gbo pe ni.
14 Então o S enhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil pessoas morreram.
15 A Yɛnŋɛlɛ lì si mɛrɛgɛ wa torogo wi sa Zheruzalɛmu ca ki tɔngɔ. Naa mɛrɛgɛ wìla kaa na ki tɔnri sanga ŋa ni, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì sigi yan, mɛɛ li jatere wi kanŋga jɔlɔgɔ ŋga kìla to ca ki na ki wogo na. A lì sigi yo mɛrɛgɛ ŋa wìla pye na jɔgɔwɔ pi piin wi kan fɔ: «Yere ma. Jɔgɔwɔ pi yerege ma!» Kìla yala Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wìla pye wa Zhebusi cɛnlɛ woolo naŋa Ɔrina wi yarilire sunsaga ki tanla.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo estava prestes a fazê-lo, o S enhor teve compaixão e disse ao anjo da morte: “Pare! Já basta!”. Naquele momento, o anjo do S enhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Naa Davidi wìla kaa wi yɛgɛ ki yirige ma wele, a wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere tara to naa naayeri wi sɔgɔwɔ pi ni, wi tokobi wi ni wi kɛɛ, wùu kɔw wa wi wofogo ki ni, maa yirige maa yɛgɛ ki sin wa Zheruzalɛmu ca ki yeri. A Davidi wo naa Izirayɛli tara lelɛɛlɛ pe ni, pè si to ma pe yɛrɛ ti jiile wa tara; pàa jatere piriwɛn yaripɔrɔ le.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do S enhor entre o céu e a terra, com a espada desembainhada na mão, estendida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel se vestiram de pano de saco e se prostraram com o rosto no chão.
17 A Davidi wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li pye fɔ: «Muwi mì yo pe leele pe jiri. Mi nuŋgba mì kapege ki pye konaa ma jɔgɔwɔ pi pye. Ɛɛn fɔ ki leele mbele yiŋgi pè pye? Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ, ma kɛɛ ki yirige ma jɔlɔgɔ wa mi naa na go woolo woro na. Ɛɛn fɔ maga ka jɔlɔgɔ wa ma woolo poro na.»
17 Davi disse a Deus: “Fui eu que ordenei o censo! Eu pequei e fiz o que era mau! Mas o povo é inocente, como ovelhas. O que fizeram? Ó S enhor , meu Deus, que tua ira caia sobre mim e minha família, mas não castigue teu povo!”.
18 Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wìla ki yo Gadi wi kan ma yo wi sa para Davidi wi ni, fɔ wi kari wa Zhebusi cɛnlɛ woolo naŋa Ɔrina wi yarilire sunsaga ki ni, wi sa saraga wɔsaga kan wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan.
18 Então o anjo do S enhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar ao S enhor na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Kì pye ma, a Davidi wì si yiri ma kari, ma yala Yawe Yɛnŋɛlɛ làa sɛnrɛ nda yo Gadi wi kan, a wìri yo wi kan ti ni.
19 Davi subiu para lá a fim de cumprir a ordem que o S enhor deu por meio de Gade.
20 Naa Ɔrina wìla kaa kanŋga ma wele, mɛɛ mɛrɛgɛ wi yan. A wo naa wi pinambiile tijɛrɛ mbele pàa pye wa wi ni, pè si lara. Kìla yala wìla pye na bile suun.
20 Araúna debulhava o trigo quando virou-se e viu o anjo. Seus quatro filhos, que estavam com ele, fugiram e se esconderam.
21 Naa Davidi wìla ka saa gbɔn wa Ɔrina wi tanla, a Ɔrina wì suu yɛgɛ ki yirige ma wele, mɛɛ Davidi wi yan. A wì si yiri wa yarilire sunsaga ki na, ma saa sogo maa yɛgɛ ki jiile tara Davidi wi yɛgɛ sɔgɔwɔ maa gbɔgɔ.
21 Quando Araúna viu que o rei se aproximava, saiu da eira e curvou-se diante de Davi com o rosto no chão.
22 A Davidi wì si Ɔrina wi pye fɔ: «Ma yarilire sunsaga ki pɛrɛ na yeri, jaŋgo mbe saraga wɔsaga kan wa Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan, jaŋgo tifɛlɛgɛ yama mba pi yɛn leele pe na, pi kɔ pi laga pe na. Ki pɛrɛ na yeri ma yala ki penjara yɔn ki ni.»
22 Davi disse a Araúna: “Quero comprar de você esta eira pelo preço justo. Construirei nela um altar para o S enhor , a fim de que ele faça cessar a praga”.
23 A Ɔrina wì si Davidi wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Laga ki lɛ. Wunlunaŋa, na tafɔ, yaraga ŋga kɔɔn ndanla, ma ko pye. Wele, mi yɛn na tunŋgo pyenɛrɛ ti kaan ma yeri ti pye saraga sogowogo, naa yarilire sunkanŋgaga ki ni, ki pye saraga ki sogokanŋgirɛ konaa bile wi ni, wi pye muwɛ saraga. Mi yɛn na ki yaara ti ni fuun ti kaan ma yeri.»
23 “Pode ficar com a eira, meu senhor, o rei”, disse Araúna. “Use-a como lhe parecer melhor. Eu lhe darei os bois para os holocaustos, as tábuas de trilhar como lenha para o fogo do altar e o trigo como oferta de cereais. Eu lhe darei tudo, ó rei.”
24 Ɛɛn fɔ, a wunlunaŋa Davidi wì si Ɔrina wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Ayoo, mila jaa mberi lɔ ma yeri ti sɔnŋgɔ ki na win, mbege penjara ti kan; katugu mi se yaraga ŋga ki yɛn ma wogo ka lɛ mbege wɔ saraga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yeri. Mii penjara wɔ yaraga ŋga na, mi se yɛnlɛ mbege wɔ saraga sogowogo li yeri.»
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: “Não! Faço questão de comprá-la pelo preço justo. Não tomarei o que é seu para oferecer ao S enhor . Não apresentarei holocaustos que nada me custaram”.
25 A Davidi wì si yarilire sunsaga ki lɔ Ɔrina wi yeri tɛ pyɔ cɛnmɛ kɔgɔlɔni (600) na.
25 Então Davi pagou a Araúna seiscentas peças de ouro pela eira.
26 A Davidi wì si saraga wɔsaga kan wa ki laga ki na Yawe Yɛnŋɛlɛ li kan, mɛɛ saara sogoworo naa nayinmɛ saara wɔ wa ki na li yeri. A wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li yɛnri, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì suu yɔn sogo kasɔn ni. Kasɔn kìla yiri wa yɛnŋɛlɛ na, ma pan ma to saara sogoworo ti ma sogo saraga wɔsaga ŋga na ki na.
26 Davi construiu ali um altar ao S enhor e ofereceu holocaustos e ofertas de paz. E, quando Davi orou, o S enhor respondeu com fogo do céu para queimar a oferta sobre o altar.
27 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si para mɛrɛgɛ wi ni, a wì suu tokobi wi le wa wi wofogo ki ni.
27 Então o S enhor deu ordem para que o anjo pusesse a espada de volta na bainha.
28 Ki wagati wi ni, naa Davidi wìla kaa ki yan Yawe Yɛnŋɛlɛ lùu yɛnrɛwɛ pi logo wa Zhebusi cɛnlɛ woolo naŋa Ɔrina wi yarilire sunsaga ki na, a wi nɛɛ saara woo wa ki laga ki na.
28 Quando Davi percebeu que o S enhor havia respondido à sua oração, ofereceu sacrifícios ali na eira de Araúna, o jebuseu.
29 Ki wagati wi ni, Yawe Yɛnŋɛlɛ li cɛnsaga paraga go ŋga Moyisi wìla gbegele konaa saara sogoworo ti ma sogo saraga wɔsaga ŋga na, tìla pye wa Gabawɔn ca Yɛnŋɛlɛ gbɔgɔsaga ki ni.
29 Naquela época, o tabernáculo do S enhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar de holocaustos estavam no lugar de adoração em Gibeom.
30 Ɛɛn fɔ, Davidi wi saa ya kari wa ki saraga wɔsaga ki na mbe sa Yɛnŋɛlɛ li yewe, katugu wìla fyɛ Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi tokobi wi yɛgɛ.
30 Mas Davi não podia ir até lá para consultar Deus, pois tinha pavor da espada do anjo do S enhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.