Marcos 4

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Waŋganymiyu ŋayi Djesu balayi roŋiyina Galilee-yi. Ga guḻkuꞌna dhika wirrkina yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya ŋayŋuyi. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi marthaŋayina ŋalꞌyuna, ga gaŋga yana waya ḏurꞌyuna marthaŋaya, ŋayŋu ŋayi nhinanana gurrana ŋunhaya. Ga beŋuna ŋayi gurrana ŋunhi marŋgikuŋaya dhäwuꞌya ḻakaŋaya wayaŋgu.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Ga guḻkuꞌ ŋayi gurrana ŋunhi dhäwuꞌya mayaliꞌmiya ḻakaŋaya, märr waya yurru ŋunhi yolŋuya wayay dharaŋan yana.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Yo, ŋäkuna waya: Waŋgany yolŋu djälmiyina ŋayi yurru maŋutji ŋatha djalkthun ŋunha munathaꞌyi märr yurru ŋathaya ŋuthana.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ŋayŋu ŋayi marrtjina djalkthunana. Ga wiripuya ŋunhi maŋutji galkina märr ŋunha barrkuyi dhukarryi. Ga wayatja ŋunhi wäyindhu nhäŋaya bala ḻukanana marrtjina dhawarꞌmaŋayana.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ga baḏak yana ŋayi marrtjina ŋunhi ŋuriŋiyi yolŋuyu maŋutji djalkthuna, wiripuya marrtjina galkina bitjayana bala, ga wiripuya galkina guṉḏamiyina wäŋayi.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ga ŋathaya ŋunhi maŋutjiya latjuꞌyinana ŋuthaya waḏutjana, ga ŋunhi ŋayi waluya bitjaya gorrmurꞌyina wirrkiya bala ŋunhi ḏukitja baṉḏanydhinana, gorrmurꞌyinana, bala rakunydhinana, bili guṉḏana ŋunhi, ga bäyŋuna munathaꞌya. |src="LB00094C.TIF" size="col" ref="Mark 4:6"
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ga baḏak ŋayi marrtjina bala ŋunhi djalkthuna, ga wiripuya ŋunhi maŋutji galkina ḏirriꞌṯirrimiyi. Ŋayŋu ŋuriŋiya ŋunhi ḏirriꞌṯirriyuya djorkuŋayana, ganydjarrnha dhawarꞌmaŋaya ŋuthanawuna.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ga wiripuya ŋunhi ŋatha galkina latjuꞌyi munathaꞌyi. Ŋayŋu ŋunhi ŋathaya ŋuthayana buṯ-bitjayana. Ga ŋunhi ŋayi ŋathaya bitjaya latjuꞌyina dhaŋaŋdhina, waŋganybuya gärulwuy gurrana wirrkina yana giḻyuna. Ga wiripuŋumiya-a-a ga guḻkuꞌ yana, ga wiripuŋumiya ga balanya bili, ga ŋayŋuna bala.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Ŋuli nhuma mäkiriꞌmiya, ŋäkuya waya latjuꞌkuŋu, märr nhuma yurru dharaŋan yana dhuwaya dhäwuꞌya.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ŋayŋu waya marrtjinana gunhaꞌyunana ŋunhi guḻkuꞌnaya yolŋuna wayana. Ŋayŋu ŋayi gurrana Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu ga wiripu yolŋu waya gänana nhinana. Ŋayŋu waya dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Go, ḻakaŋuna ŋanapuŋgu wanhakana ŋunhiya dhäwuꞌ mala ŋunhi nhe ḻakaŋaya, bili yaka ŋanapu ŋunhi dharaŋaya. Nhäpuy ŋunhi dhäwuꞌya malanynha?”
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Nhumaŋguya dhiyakuya wayaŋgu ŋunhi nhuma ŋuli djämamiyama ŋunhi God-Waŋarrwu rom, ŋarraya yurru warraŋulkumana nhumaŋguya mayaliꞌ. Ga wiripuwuya yolŋuwu ŋunhi ŋayi yaka dhiyalami malaŋu, wayatja yurru ŋunhi dhäwuꞌna yana ŋäma.
11 Jesus disse a eles:
12 Dhuwaya ŋarra yurru ḻakama gamꞌ, märr yurru nhanŋu dhäruktja maḻŋꞌthun God-Waŋarrwu ŋunha djorraꞌŋuna wukirriwuynha yuwalknha yana:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Ŋayŋu ŋayi Djesuya wayaŋgu bitjayana waŋana, “Wäy, buku-djulŋimi, yaka nhuma gurra dhuwaya dhäwuꞌya dharaŋan, ŋeniya? Ga ŋuli nhuma yurru yakaya bitjan dharaŋan dhuwaya gumurr-yalŋgiꞌya dhäwuꞌ, ga nhattjana nhuma yurru ŋunhi dharaŋan ŋunha bala wiripuya malanynha dhäwuꞌ?
13 Então Jesus perguntou:
14 Dhiyalamiya dhäwuꞌŋu, yolŋu marrtjina maŋutjiwu lämu-nherraṉawu. Ga dhuwayatja ŋayi balanyana, bitjan ŋunhi yolŋu ŋuli marrtji ŋayŋu ḻakama God-Waŋarrnha dhäruk yolŋuwu wayaŋgu.
14 E continuou:
15 Yo, ga ŋathaya ŋayi ŋunhi djalkthunaya, ga ḻurrkunꞌtja ŋunhi galkina ŋunha dhukarryina. Ga dhukarrya ŋunhi ḏälnha wirrkina ga yakana ŋayi ŋunhi ŋathaya ŋuthaya. Manymak, ga ŋuriŋiya maŋutjiyu ŋathayu gurra maŋutji-ḻakama God-Waŋarrwuna dhäruk. Ga ḻurrkunꞌthu yolŋuyu wayay ŋuli ŋäma dhäruk nhanŋu ŋayaŋuyu ḏälyu, balanyana bitjan ŋunhiyi ḏäl munathaꞌ. Ga wäyindhu gurra maŋutji-ḻakama Satan-na ŋunhi ŋayi ŋuli djawꞌyun ŋunhiyi dhäruk yolŋuwaya ŋayaŋuŋu.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ga ŋunhi ŋayi ŋatha galkina ŋunha guṉḏamiyiya, ŋuriŋiya gurra maŋutji-ḻakama ŋunhina yolŋuna ŋunhi ŋayi ŋuli ŋäma dhäruk ŋayaŋuyu latjuꞌyu bala ŋätthuna yana.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ŋayŋu ŋuli wiripuyuya yolŋuyu nhämana ŋunhi ŋayi ŋuli ŋunhiyi yolŋu märr-yuwalkthi ŋuriki dhärukku, bala ŋayi ŋuli mari-wunana nhanŋu. Ŋayŋu ŋayi yurru ŋunhiya yolŋu gulyuna dhärukŋuya nhanukaya bala ḏiltji-wekamana God-Waŋarrwutja ga dhärukkuya nhanukalaŋuwu, bili ŋatha ŋunhi maŋutji yaka ṉiṉꞌthuna gulŋiyina.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Ga ŋunhi ŋayi ŋatha galkina ḏirriꞌṯirrimiyi, ga gulkuruna ŋunhi ŋathaya ŋuthaya, bili gurra ŋunhi yätjthuya mulmuyu djorkumana. Ga ŋuriŋiya gurra maŋutji-ḻakama ŋunhina yolŋuna ŋunhi waya ŋuli ŋäma God-Waŋarrwu dhäruk,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 bala ŋuli ŋunhi wiripuŋuyuna malanyŋuyu gungama. Wiripuna ga wiripuna ŋuli garrinymama walŋayi, nhäku waya djäl. Ga rrupiyana gurra wirrkina guyaŋi ga be nhäkuna warwuyun, gulkuꞌwuna, girriꞌwu. Ŋayŋu ŋuli ŋunhi dhiyaŋuya malay galmumana God-Waŋarrwayatja dhärukŋu, ga yakana ŋayi yurru ŋunhi nhina latjuꞌkumaya nhanŋuwaya yana God-Waŋarrwuya yolŋu.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ga dhiyaŋuya dhäwuꞌyu, ŋatha ŋunhi galkina latjuꞌyi munathaꞌyi, ŋunhiya maŋutji ŋuthaya balwakmiyinana latjuꞌyinana, ŋayŋu ŋathamiyinana. Ga dhiyaŋuya gurra maŋutji-ḻakama ŋunhina yolŋuna ŋunhi ŋayi ŋuli ŋäma God-Waŋarrwu dhäruk ŋayŋu ŋuli djämamiyamana yana. Yo, balanyana waya ŋunhi yulŋuya bitjan ŋunhi waŋganybuy gärulwuy giḻyunana gurrana guḻkuꞌna yana wirrkina dhika. Ga wiripuŋuya-a-a guḻkuꞌ yana, ga wiripuŋumiya ga balanya bili.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjayana waŋana, “Ŋunhi ŋuli yolŋuyu baḏayala dhuŋgurꞌyun, yaka ŋayi ŋuli ŋunhi banikinꞌthuya bilkthun, ŋeniya?... wo ŋoyyi betthiya djuḻuḻꞌmama. Ŋunhi ŋayi yurru ŋalꞌmama ŋunha garrwaryi, märr yurru bukmakthu yana nhäma nhäranhaya.
21 Jesus continuou:
22 Ga balanyana ŋunhi yulŋuya God-Waŋarrwuya dhäruk. Nhä malanynha gurra ŋunhi ŋoyŋu djuḻuḻꞌyun, ŋunhiya yana ŋayipina yurru God-Waŋarryuna dhawaṯmama, bala bukmakthuya yolŋuyu wayay ŋuli nhäŋuna ŋayŋu marŋgithina.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Maꞌ, ŋuli nhe mäkiriꞌmiya latjuꞌkuŋu ŋäkuya ŋarrana märr nhe yurru dharaŋan yana. |src="LB00148C.tif" size="col" ref="Mark 4:23"
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ga guyaŋi marrtji dhäruktja ŋarrana. Ŋuli nhe yurru gurra wirrkiya yana ŋarraku mäkiriꞌ-witjun, ŋayiya yurru God-Waŋarryuya nhokaya gathan nhanŋuwaynha dharaŋanami rom, ŋunhi nhe yurru gurra dharaŋana nhäya malanynha ŋunhi latjuꞌya wirrkiya.
24 Disse também:
25 Ga ŋuli nhe yolŋu djäl marŋgithinyawu God-Waŋarrwalaŋuwu ŋayaŋuwu, nheya yurru yana gaḏamandhina. Ga ŋuli nhe yurru yakaya bitjan ŋayaŋumiyi, ŋayiya yurru ŋunhi guḻmamana nhuna dharaŋanaŋuya, ga ŋunhiya nhe yurru dhuŋana nhina nhanŋu God-Waŋarrwu.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Ga bulu ŋayi Djesu waŋana bitjaya, “Marŋgithi nhuma yurru nhattjan ŋuli gurra God-Waŋarryu gurruṯumina wayana ŋuthanmama. Yo, dhuwayatja dhäwuꞌ mayaliꞌmina: Yolŋu djälmiyina ŋayi yurru ḻämu-nherraṉ maŋutji ŋatha, ŋayŋu ŋayi ŋuli marrtjina ŋunhi ŋathaya djalkthuna munathaꞌyina, bala gunhaꞌyuna ŋuli ŋunhi maŋutjiya ŋunhimana, ga marrtjina wäŋayina.
26 Jesus disse:
27 Manymak, munha ga munha djuḻkthuna ga yakana ŋayi gurrana ŋuriŋiya yolŋuyu guyaŋinaya ŋunhiya maŋutjiya ŋathaya.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Ŋayŋu marrtjina ŋunhi maŋutjiya mala ŋuthana gänana yana. Yo, bala ŋunhi ḏukitja dhamanyꞌtjunana, bitjaya ŋurru-walmanana. Ga yaka wiyinꞌtja, ŋayŋu yaŋaraꞌmiyinana, ga yurruna muḻkurrya ŋathamiyina.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ga ŋunhi ŋathaya muḻkurrya ḏälthina, ŋayŋu yolŋuya ŋuli marŋgithina ŋunhi ŋathaya bilina latjuꞌthinana, ŋayŋu ŋayi ŋuli marrtjina gulkthunawuna ŋurikina ŋathawuna. Waya, God-Waŋarryu dhuwaya ŋayipi ŋuli marrtji djäma bitjan ŋuthanmama.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Ga bulu ŋayi Djesuyu ḻakaŋaya wiripu mayaliꞌmi dhäwuꞌ bitjaya, “Dhuwaya ŋarra gurra wiripu dhäwuꞌ nhumaŋgu guyaŋina, ŋunhi yurru nhumana guŋgaꞌyun märr nhuma yurru dharaŋan, nhattjan yurru gurra God-Waŋarrwu gurruṯumi waya ŋuthan.
30 Jesus continuou:
31 God-Waŋarrwutja dhuwaya gurruṯumi yolŋu waya balanya bitjan yutjuwaḻaꞌna wirrkina maŋutji.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ga ŋunhi yurru ŋunhiyi maŋutji galki munathaꞌyi ŋayŋu yurru ŋunhi maŋutjiya ŋuthana marrtji buṯ-bitjana ga yana bili ga bathalayi yurru, ŋayŋu yurru baṉdjaya mala ḏälthina. Ga ŋurrŋgitjnha ŋunhi yulŋuya. Ŋayŋu yurru wäyindja marrtjina ŋayŋu yaluna ŋamaŋamayun ŋunhimaya warrawꞌyi. Yo, bitjana yurru ŋunhi God-Waŋarrwuya yolŋu waya gurruṯumi ŋuthan marrtji, bathalayina yana mala.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Yo, bitjayana ŋayi gurrana ŋunhi Djesuyu marŋgikuŋayatja yolŋuna wayana. Ga guḻkuꞌmi ŋayi gurrana dhäwuꞌ mala mayaliꞌmi ḻakaŋaya.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ga ŋunhi waya gurrana wayawuy mala nhinana, Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya yana nhanŋu, ŋayiya ŋuli wayaŋgu mayaliꞌ bitjana dhawaṯmanha.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ga ŋunhi marrtjina waluya gulŋiyina ŋayiya gurrana baḏak yana Djesuya nhinana marthaŋaŋu. Ŋayŋu ŋayi waŋana nhanukalaŋuwu ḻuṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bitjaya, “Go, ŋilimu marrtjina dhiyaŋu marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Ŋayŋu wayatja ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya ŋalꞌŋalyunana ŋayŋu marrtjinana. Ga gunhaꞌyuna waya ŋunhi guḻkuꞌna yolŋuna wayana bäymayi. Ga wiripu yolŋu waya marthaŋami malthuna wayaŋgu.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 — ausente —
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 — ausente —
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gayŋiŋuya gaŋgathinana bala dhunupa yana ŋayi waŋana ḏälyuna dhärukthu watanaya, “Gulyuna!” ga ḏowuwuya ŋayi bitjaya waŋana, “Ḻinyguna gulyuna!” bitjaya. Ŋayŋu dhunupa yana ŋunhi wataya gulyunana boꞌyunaŋuya ga ḏowuya marrtjina nyimdhunana bala wapurarrnha gurrana dhärrana.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana wayaŋgu bitjayana, “Nhäku nhuma biyaṉiyinaya?... yaka nhuma gurra ŋarrakuya märr-yuwalkthi?”
40 Aí ele perguntou:
41 Ŋayŋu wayatja ŋunhi wirrkina biyaṉiyina, maŋmaŋdhuna manapaya ŋayŋu marrtjina bitjayana waŋanhamina, “Nhäŋaya nhuma? Ŋunha watayuya ga gapuyuya ŋäkuya ŋanya dhäruk waŋanhaya! Dhuwayatja yuwalknha ganydjarrmina yolŋu!... ŋe?” bitjaya.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.