Jó 3
Dutch (DUTCH) vs NTLH
1 Daarna opende Job zijn mond, en vervloekte zijn dag.
1 — ausente —
2 Want Job antwoordde en zeide:
2 — ausente —
3 De dag verga, waarin ik geboren ben, en de nacht, waarin men zeide: Een knechtje is ontvangen;
3 “Maldito o dia em que nasci! Maldita a noite em que disseram: ‘Já nasceu! É homem!’
4 Diezelve dag zij duisternis; dat God naar hem niet vrage van boven; en dat geen glans over hem schijne;
4 Que aquele dia vire escuridão! Que Deus, lá do alto, não se importe com ele, e que nunca mais a luz o ilumine!
5 Dat de duisternis en des doods schaduw hem verontreinigen; dat wolken over hem wonen; dat hem verschrikken de zwarte dampen des dags!
5 Que a escuridão e as trevas o dominem; que as nuvens o cubram e apaguem a luz do sol!
6 Diezelve nacht, donkerheid neme hem in; dat hij zich niet verheuge onder de dagen des jaars; dat hij in het getal der maanden niet kome!
6 Que aquela noite fique sempre escura e que desapareça do calendário!
7 Ziet, diezelve nacht zij eenzaam; dat geen vrolijk gezang daarin kome;
7 Que seja solitária e triste aquela noite, e que nela não se escutem gritos de alegria!
8 Dat hem vervloeken de vervloekers des dags, die bereid zijn hun rouw te verwekken;
8 Que seja amaldiçoada pelos feiticeiros, aqueles que têm poder sobre o monstro Leviatã !
9 Dat de sterren van zijn schemertijd verduisterd worden; hij wachte naar het licht, en het worde niet; en hij zie niet de oogleden des dageraads!
9 Que escureçam as estrelas da sua manhã; que ela espere a luz, e a luz não venha; e que a sua madrugada não chegue,
10 Omdat hij niet toegesloten heeft de deuren mijns buiks, noch verborgen de moeite van mijn ogen.
10 pois ela deixou que minha mãe me desse à luz e não me poupou de todo este sofrimento!
11 Waarom ben ik niet gestorven van de baarmoeder af, en heb den geest gegeven, als ik uit den buik voortkwam?
11 “Por que não nasci morto? Por que não morri ao nascer?
12 Waarom zijn mij de knieen voorgekomen, en waartoe de borsten, opdat ik zuigen zou?
12 Por que a minha mãe me segurou no colo? Por que me deu o seio e me amamentou?
13 Want nu zou ik nederliggen, en stil zijn; ik zou slapen, dan zou voor mij rust wezen;
13 Se eu tivesse morrido naquele momento, agora estaria dormindo, descansando em paz.
14 Met de koningen en raadsheren der aarde, die voor zich woeste plaatsen bebouwden;
14 Estaria com reis e altas autoridades que reconstruíram palácios antigos
15 Of met de vorsten, die goud hadden, die hun huizen met zilver vervulden.
15 ou estaria com governadores que encheram as suas casas de ouro e de prata.
16 Of als een verborgene misdracht, zou ik niet zijn; als de kinderkens, die het licht niet gezien hebben.
16 Se a minha mãe tivesse tido um aborto, às escondidas, eu não teria existido e seria como as crianças que nunca viram a luz do dia.
17 Daar houden de bozen op van beroering, en daar rusten de vermoeiden van kracht;
17 Na sepultura acaba a agitação dos maus, e ali repousam os que estão cansados.
18 Daar zijn de gebondenen te zamen in rust; zij horen de stem des drijvers niet.
18 Ali os prisioneiros descansam juntos e já não ouvem mais os gritos do capataz.
19 De kleine en de grote is daar; en de knecht vrij van zijn heer.
19 Ali estão os importantes e os humildes, e os escravos ficam livres dos seus donos.
20 Waarom geeft Hij den ellendigen het licht, en het leven den bitterlijk bedroefden van gemoed?
20 “Por que os infelizes continuam vendo a luz? Por que deixar que vivam os que têm o coração amargurado?
21 Die verlangen naar den dood, maar hij is er niet; en graven daarnaar meer dan naar verborgene schatten;
21 Eles esperam a morte, e ela não vem, embora a desejem mais do que riquezas.
22 Die blijde zijn tot opspringens toe, en zich verheugen, als zij het graf vinden;
22 Eles ficam muito alegres e felizes quando por fim descem para a sepultura.
23 Aan den man, wiens weg verborgen is, en dien God overdekt heeft?
23 Deus os faz caminhar às cegas e os cerca de todos os lados.
24 Want voor mijn brood komt mijn zuchting; en mijn brullingen worden uitgestort als water.
24 “Em vez de comer, eu choro, e os meus gemidos se derramam como água.
25 Want ik vreesde een vreze, en zij is mij aangekomen; en wat ik schroomde, is mij overkomen.
25 Aquilo que eu temia foi o que aconteceu, e o que mais me dava medo me atingiu.
26 Ik was niet gerust; en was niet stil, en rustte niet; en de beroering is gekomen.
26 Não tenho paz, nem descanso, nem sossego; só tenho agitação.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.