Jó 3

Dutch (DUTCH) vs BKJ

Sair da comparação
DUTCH
BKJ BKJ
1 Daarna opende Job zijn mond, en vervloekte zijn dag.
1 Depois disso, abriu Jó a sua boca, e amaldiçoou o seu dia.
2 Want Job antwoordde en zeide:
2 E Jó falou, e disse:
3 De dag verga, waarin ik geboren ben, en de nacht, waarin men zeide: Een knechtje is ontvangen;
3 Pereça o dia em que eu nasci, e a noite em que se disse: Foi concebido um filho homem.
4 Diezelve dag zij duisternis; dat God naar hem niet vrage van boven; en dat geen glans over hem schijne;
4 Que aquele dia seja trevas; que Deus não o considere lá de cima, nem permita que a luz brilhe sobre ele.
5 Dat de duisternis en des doods schaduw hem verontreinigen; dat wolken over hem wonen; dat hem verschrikken de zwarte dampen des dags!
5 Que as trevas e a sombra da morte o maculem; que uma nuvem habite sobre ele, e que a escuridão do dia o aterrorize.
6 Diezelve nacht, donkerheid neme hem in; dat hij zich niet verheuge onder de dagen des jaars; dat hij in het getal der maanden niet kome!
6 Quanto àquela noite, que a escuridão agarre-se a ela; que ela não se alegre entre os dias do ano; que não entre no número dos meses.
7 Ziet, diezelve nacht zij eenzaam; dat geen vrolijk gezang daarin kome;
7 Ah! Que aquela noite seja solitária, e nenhuma voz de júbilo entre nela.
8 Dat hem vervloeken de vervloekers des dags, die bereid zijn hun rouw te verwekken;
8 Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para levantar o seu pranto.
9 Dat de sterren van zijn schemertijd verduisterd worden; hij wachte naar het licht, en het worde niet; en hij zie niet de oogleden des dageraads!
9 Escureçam-se as estrelas do seu crepúsculo; que procure a luz, e não tenha nenhuma; nem veja o alvorecer do dia,
10 Omdat hij niet toegesloten heeft de deuren mijns buiks, noch verborgen de moeite van mijn ogen.
10 porque não fechou as portas do útero de minha mãe; nem escondeu a tristeza de meus olhos.
11 Waarom ben ik niet gestorven van de baarmoeder af, en heb den geest gegeven, als ik uit den buik voortkwam?
11 Por que eu não morri desde o útero? Por que não entreguei o espírito quando saí do ventre?
12 Waarom zijn mij de knieen voorgekomen, en waartoe de borsten, opdat ik zuigen zou?
12 Por que me ampararam os joelhos? Ou por que os peitos me amamentaram?
13 Want nu zou ik nederliggen, en stil zijn; ik zou slapen, dan zou voor mij rust wezen;
13 Porque agora eu deveria estar deitado e quieto; deveria ter dormido, e então eu estaria em descanso;
14 Met de koningen en raadsheren der aarde, die voor zich woeste plaatsen bebouwden;
14 com os reis e conselheiros da terra, que edificaram lugares assolados para si mesmos;
15 Of met de vorsten, die goud hadden, die hun huizen met zilver vervulden.
15 ou com príncipes que possuíam ouro, que encheram suas casas com prata;
16 Of als een verborgene misdracht, zou ik niet zijn; als de kinderkens, die het licht niet gezien hebben.
16 ou como em um oculto nascimento prematuro, eu não existiria; como os bebês que nunca viram a luz.
17 Daar houden de bozen op van beroering, en daar rusten de vermoeiden van kracht;
17 Ali os perversos cessam de perturbar; e ali descansam os cansados.
18 Daar zijn de gebondenen te zamen in rust; zij horen de stem des drijvers niet.
18 Ali os prisioneiros descansam juntos; eles não ouvem a voz do opressor.
19 De kleine en de grote is daar; en de knecht vrij van zijn heer.
19 O pequeno e o grande estão lá; e o servo é livre de seu senhor.
20 Waarom geeft Hij den ellendigen het licht, en het leven den bitterlijk bedroefden van gemoed?
20 Por que se dá luz ao infeliz, e vida aos amargurados de alma?
21 Die verlangen naar den dood, maar hij is er niet; en graven daarnaar meer dan naar verborgene schatten;
21 Que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros ocultos;
22 Die blijde zijn tot opspringens toe, en zich verheugen, als zij het graf vinden;
22 que regozijam grandemente, e ficam alegres quando conseguem encontrar a sepultura?
23 Aan den man, wiens weg verborgen is, en dien God overdekt heeft?
23 Por que se dá luz ao homem, cujo caminho é oculto, e a quem Deus encobriu com sebe?
24 Want voor mijn brood komt mijn zuchting; en mijn brullingen worden uitgestort als water.
24 Porque em lugar da minha comida, vem meu suspiro, e os meus rugidos se derramam como as águas.
25 Want ik vreesde een vreze, en zij is mij aangekomen; en wat ik schroomde, is mij overkomen.
25 Porque aquilo que eu grandemente temia me sobreveio; e aquilo o que eu receava me sobreveio.
26 Ik was niet gerust; en was niet stil, en rustte niet; en de beroering is gekomen.
26 Eu não estive em segurança, nem tive descanso, e nem estava tranquilo; ainda assim, a tribulação veio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →