Jó 32
Dutch (DUTCH) vs NAA
1 Toen hielden de drie mannen op van Job te antwoorden, dewijl hij in zijn ogen rechtvaardig was.
1 Aqueles três homens pararam de responder a Jó, porque ele se considerava justo.
2 Zo ontstak de toorn van Elihu, den zoon van Baracheel, den Buziet, van het geslacht van Ram; tegen Job werd zijn toorn ontstoken, omdat hij zijn ziel meer rechtvaardigde dan God.
2 Então se acendeu a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão. Ele ficou indignado contra Jó, porque este pretendia ser mais justo do que Deus.
3 Zijn toorn ontstak ook tegen zijn drie vrienden, omdat zij, geen antwoord vindende, nochtans Job verdoemden.
3 Eliú também ficou irado com os três amigos de Jó, porque, mesmo não tendo o que responder, eles o condenavam.
4 Doch Elihu had gewacht op Job in het spreken, omdat zij ouder van dagen waren dan hij.
4 Eliú, porém, havia esperado para falar a Jó, pois os outros eram mais velhos do que ele.
5 Als dan Elihu zag, dat er geen antwoord was in den mond van die drie mannen, ontstak zijn toorn.
5 Quando Eliú viu que aqueles três homens já não tinham o que responder, ficou irado. Caps.
6 Hierom antwoordde Elihu, de zoon van Baracheel, den Buziet, en zeide: Ik ben minder van dagen, maar gijlieden zijt stokouden; daarom heb ik geschroomd en gevreesd, ulieden mijn gevoelen te vertonen.
6 Então Eliú, filho de Baraquel, o buzita, tomou a palavra e disse: “Eu sou de menos idade, e vocês são idosos. Por isso, tive receio e fiquei com medo de dar a minha opinião.
7 Ik zeide: Laat de dagen spreken, en de veelheid der jaren wijsheid te kennen geven.
7 Pensei assim: ‘Que falem os que têm mais idade, e que a multidão dos anos ensine a sabedoria.’
8 Zekerlijk de geest, die in den mens is, en de inblazing des Almachtigen, maakt henlieden verstandig.
8 Na verdade, há um espírito no homem, e o sopro do Todo-Poderoso lhe dá entendimento.
9 De groten zijn niet wijs, en de ouden verstaan het recht niet.
9 Os de mais idade não são os sábios, nem são os velhos os que entendem o que é reto.
10 Daarom zeg ik: Hoor naar mij; ik zal mijn gevoelen ook vertonen.
10 Por isso digo: Escutem o que vou dizer, e também eu darei a minha opinião.”
11 Ziet, ik heb gewacht op ulieder woorden; ik heb het oor gewend tot ulieder aanmerkingen, totdat gij redenen uitgezocht hadt.
11 “Eis que esperei que vocês falassem e dei ouvidos às suas considerações, enquanto, quem sabe, buscavam o que dizer.
12 Als ik nu acht op u gegeven heb, ziet, er is niemand, die Job overreedde, die uit ulieden zijn redenen beantwoordde;
12 Dei atenção ao que diziam, mas nenhum de vocês conseguiu refutar Jó, nem responder aos seus argumentos.
13 Opdat gij niet zegt: Wij hebben de wijsheid gevonden; God heeft hem nedergestoten, geen mens.
13 Portanto, não me venham com a seguinte desculpa: ‘Descobrimos a sabedoria! Deus pode vencê-lo, e não o homem.’
14 Nu heeft hij tegen mij geen woorden gericht, en met ulieder woorden zal ik hem niet beantwoorden.
14 Ora, ele não me dirigiu palavra alguma, e eu não lhe responderei com as palavras que vocês usaram.”
15 Zij zijn ontzet, zij antwoorden niet meer; zij hebben de woorden van zich verzet.
15 “Jó, os três estão pasmados, já não respondem, faltam-lhes as palavras.
16 Ik heb dan gewacht, maar zij spreken niet; want zij staan stil; zij antwoorden niet meer.
16 Será que devo esperar, pois não falam, estão parados e nada mais respondem?
17 Ik zal mijn deel ook antwoorden, ik zal mijn gevoelen ook vertonen.
17 Também eu de minha parte vou responder e darei a minha opinião.
18 Want ik ben der woorden vol; de geest mijns buiks benauwt mij.
18 Porque tenho muito que falar, e o meu espírito me constrange.
19 Ziet, mijn buik is als de wijn, die niet geopend is; gelijk nieuwe lederen zakken zou hij bersten.
19 Eis que dentro de mim sou como o vinho, sem respiradouro, como odres novos, prestes a arrebentar.
20 Ik zal spreken, opdat ik voor mij lucht krijge; ik zal mijn lippen openen, en zal antwoorden.
20 Permitam, pois, que eu fale para poder desabafar; abrirei os lábios e responderei.
21 Och, dat ik niemands aangezicht aanneme, en tot den mens geen bijnamen gebruike!
21 Não tratarei nenhum de vocês com parcialidade e não vou lisonjear ninguém.
22 Want ik weet geen bijnamen te gebruiken; in kort zou mijn Maker mij wegnemen.
22 Porque não sei lisonjear; se assim fizesse, em breve me levaria o meu Criador.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.