Jó 32
Dutch (DUTCH) vs BKJ
1 Toen hielden de drie mannen op van Job te antwoorden, dewijl hij in zijn ogen rechtvaardig was.
1 Então, estes três homens cessaram de responder a Jó, porque ele era justo aos seus próprios olhos.
2 Zo ontstak de toorn van Elihu, den zoon van Baracheel, den Buziet, van het geslacht van Ram; tegen Job werd zijn toorn ontstoken, omdat hij zijn ziel meer rechtvaardigde dan God.
2 E acendeu-se a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão; contra Jó se acendeu a sua ira, porque se justificava por si mesmo, mais do que por Deus.
3 Zijn toorn ontstak ook tegen zijn drie vrienden, omdat zij, geen antwoord vindende, nochtans Job verdoemden.
3 Também contra os seus três amigos a sua ira se acendeu, porque eles não haviam achado resposta, e ainda assim haviam condenado Jó.
4 Doch Elihu had gewacht op Job in het spreken, omdat zij ouder van dagen waren dan hij.
4 Ora, Eliú esperou até que Jó terminasse de falar, porque eles eram mais velhos do que ele.
5 Als dan Elihu zag, dat er geen antwoord was in den mond van die drie mannen, ontstak zijn toorn.
5 Quando Eliú viu que não havia resposta na boca destes três homens, então sua ira se acendeu.
6 Hierom antwoordde Elihu, de zoon van Baracheel, den Buziet, en zeide: Ik ben minder van dagen, maar gijlieden zijt stokouden; daarom heb ik geschroomd en gevreesd, ulieden mijn gevoelen te vertonen.
6 E Eliú, filho de Baraquel, o buzita, respondeu e disse: Eu sou jovem, e vós sois muito velhos; portanto, eu tive receio, e não ousei mostrar-lhes minha opinião.
7 Ik zeide: Laat de dagen spreken, en de veelheid der jaren wijsheid te kennen geven.
7 Eu disse: Os dias deveriam falar, e a multidão dos anos deveria ensinar a sabedoria.
8 Zekerlijk de geest, die in den mens is, en de inblazing des Almachtigen, maakt henlieden verstandig.
8 Mas há um espírito no homem; e a inspiração do Todo-Poderoso lhes dá entendimento.
9 De groten zijn niet wijs, en de ouden verstaan het recht niet.
9 Os grandes homens não são sempre sábios, nem os velhos entendem julgamento.
10 Daarom zeg ik: Hoor naar mij; ik zal mijn gevoelen ook vertonen.
10 Portanto, eu disse: Escutai-me. Eu também mostrarei minha opinião.
11 Ziet, ik heb gewacht op ulieder woorden; ik heb het oor gewend tot ulieder aanmerkingen, totdat gij redenen uitgezocht hadt.
11 Eis que aguardei as vossas palavras; eu dei ouvidos às vossas razões, enquanto buscáveis o que dizer.
12 Als ik nu acht op u gegeven heb, ziet, er is niemand, die Job overreedde, die uit ulieden zijn redenen beantwoordde;
12 Sim, eu escutei a vós, e eis que não houve nenhum de vós que convencesse Jó, ou que respondesse suas palavras.
13 Opdat gij niet zegt: Wij hebben de wijsheid gevonden; God heeft hem nedergestoten, geen mens.
13 Para que não digais: Nós achamos sabedoria; Deus o derruba, não o homem.
14 Nu heeft hij tegen mij geen woorden gericht, en met ulieder woorden zal ik hem niet beantwoorden.
14 Ora, ele não dirigiu suas palavras contra mim, nem eu lhe responderei com os vossos discursos.
15 Zij zijn ontzet, zij antwoorden niet meer; zij hebben de woorden van zich verzet.
15 Eles estavam atônitos, não responderam mais, eles deixaram de falar.
16 Ik heb dan gewacht, maar zij spreken niet; want zij staan stil; zij antwoorden niet meer.
16 Quando eu esperara (pois eles não falavam, mas permaneciam imóveis, e não mais respondiam);
17 Ik zal mijn deel ook antwoorden, ik zal mijn gevoelen ook vertonen.
17 eu disse: Responderei também a minha parte, também mostrarei minha opinião.
18 Want ik ben der woorden vol; de geest mijns buiks benauwt mij.
18 Porque eu sou cheio de assunto; o espírito dentro de mim me constrange.
19 Ziet, mijn buik is als de wijn, die niet geopend is; gelijk nieuwe lederen zakken zou hij bersten.
19 Eis que minha barriga é como um vinho que não tem ventilação, pronta para arrebentar como novos odres.
20 Ik zal spreken, opdat ik voor mij lucht krijge; ik zal mijn lippen openen, en zal antwoorden.
20 Falarei, para que eu me refresque; eu abrirei os meus lábios, e responderei.
21 Och, dat ik niemands aangezicht aanneme, en tot den mens geen bijnamen gebruike!
21 Não permitam que eu, vos rogo, aceite a pessoa de qualquer homem, nem permitam que eu use de lisonjas para com um homem.
22 Want ik weet geen bijnamen te gebruiken; in kort zou mijn Maker mij wegnemen.
22 Porque eu não sei usar de lisonjas; se assim fizesse, meu Criador logo me tomaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.