Jó 31

Dutch (DUTCH) vs VC

Sair da comparação

DUTCH

VC Versão Católica

¹ Ik heb een verbond gemaakt met mijn ogen; hoe zou ik dan acht gegeven hebben op een maagd?

¹ Eu havia feito um pacto com meus olhos: não desejaria olhar nunca para uma virgem.

² Want wat is het deel Gods van boven, of de erve des Almachtigen uit de hoogten?

² Que parte me daria Deus lá do alto, que sorte o Todo-poderoso me enviaria dos céus?

³ Is niet het verderf voor den verkeerde, ja, wat vreemds voor de werkers der ongerechtigheid?

³ A infelicidade não está reservada ao injusto, e o infortúnio ao iníquo?

⁴ Ziet Hij niet mijn wegen, en telt Hij niet al mijn treden?

⁴ Não conhece Deus os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁵ Zo ik met ijdelheid omgegaan heb, en mijn voet gesneld heeft tot bedriegerij;

⁵ Se caminhei com a mentira, se meu pé correu atrás da fraude,

⁶ Hij wege mij op, in een rechte weegschaal, en God zal mijn oprechtigheid weten.

⁶ que Deus me pese em justas balanças e reconhecerá minha integridade.

⁷ Zo mijn gang uit den weg geweken is, en mijn hart mijn ogen nagevolgd is, en aan mijn handen iets aankleeft;

⁷ Se meus passos se desviaram do caminho, se meu coração seguiu meus olhos, se às minhas mãos se apegou qualquer mácula,

⁸ Zo moet ik zaaien, maar een ander eten, en mijn spruiten moeten uitgeworteld worden!

⁸ semeie eu e outro o coma, e que minhas plantações sejam desenraizadas!

⁹ Zo mijn hart verlokt is geweest tot een vrouw, of ik aan mijns naasten deur geloerd heb;

⁹ Se meu coração foi seduzido por uma mulher, se fiquei à espreita à porta de meu vizinho,

¹⁰ Zo moet mijn huisvrouw met een ander malen, en anderen zich over haar krommen!

¹⁰ que minha mulher gire a mó para outro e que estranhos a possuam!

¹¹ Want dat is een schandelijke daad, en het is een misdaad bij de rechters.

¹¹ Pois isso teria sido um crime, um delito dependente da justiça,

¹² Want dat is een vuur, hetwelk tot de verderving toe verteert, en al mijn inkomen uitgeworteld zou hebben.

¹² um fogo que devoraria até o abismo, e que teria arruinado todos os meus bens.

¹³ Zo ik versmaad heb het recht mijns knechts, of mijner dienstmaagd, als zij geschil hadden met mij;

¹³ Nunca violei o direito de meus escravos, ou de minha serva, em suas discussões comigo.

¹⁴ (Want wat zou ik doen, als God opstond? En als Hij bezoeking deed, wat zou ik Hem antwoorden?

¹⁴ Que farei eu quando Deus se levantar? Quando me interrogar, que lhe responderei?

¹⁵ Heeft Hij niet, Die mij in den buik maakte, hem ook gemaakt en Een ons in de baarmoeder bereid?)

¹⁵ Aquele que me criou no ventre, não o criou também a ele? Um mesmo criador não nos formou no seio da nossa mãe?

¹⁶ Zo ik den armen hun begeerte onthouden heb, of de ogen der weduwe laten versmachten;

¹⁶ Não recusei aos pobres aquilo que desejavam, não fiz desfalecer os olhos da viúva,

¹⁷ En mijn bete alleen gegeten heb, zodat de wees daarvan niet gegeten heeft;

¹⁷ não comi sozinho meu pedaço de pão, sem que o órfão tivesse a sua parte;

¹⁸ (Want van mijn jonkheid af is hij bij mij opgetogen, als bij een vader, en van mijner moeders buik af heb ik haar geleid;)

¹⁸ desde minha infância cuidei deste como um pai, desde o ventre de minha mãe fui o guia da viúva.

¹⁹ Zo ik iemand heb zien omkomen, omdat hij zonder kleding was, en dat de nooddruftige geen deksel had;

¹⁹ Se vi perecer um homem por falta de roupas, e o pobre que não tinha com que cobrir-se,

²⁰ Zo zijn lenden mij niet gezegend hebben, toen hij van de vellen mijner lammeren verwarmd werd;

²⁰ sem que seus rins me tenham abençoado, aquecido como estava com a lã de minhas ovelhas;

²¹ Zo ik mijn hand tegen den wees bewogen heb, omdat ik in de poort mijn hulp zag;

²¹ se levantei a mão contra o órfão, quando me via apoiado pelos juízes,

²² Mijn schouder valle van het schouderbeen, en mijn arm breke van zijn pijp af!

²² que meu ombro caia de minhas costas, que meu braço seja arrancado de seu cotovelo!

²³ Want het verderf Gods was bij mij een schrik, en ik vermocht niet vanwege Zijn hoogheid.

²³ Pois o temor de Deus me invadiu, e diante de sua majestade não posso subsistir.

²⁴ Zo ik het goud tot mijn hoop gezet heb, of tot het fijn goud gezegd heb: Gij zijt mijn vertrouwen;

²⁴ Nunca pus no ouro minha segurança, nem jamais disse ao ouro puro: És minha esperança.

²⁵ Zo ik blijde ben geweest, omdat mijn vermogen groot was, en omdat mijn hand geweldig veel verkregen had;

²⁵ Nunca me rejubilei por ser grande a minha riqueza, nem pelo fato de minha mão ter ajuntado muito.

²⁶ Zo ik het licht aangezien heb, wanneer het scheen, of de maan heerlijk voortgaande;

²⁶ Quando eu via o sol brilhar, e a lua levantar-se em seu esplendor,

²⁷ En mijn hart verlokt is geweest in het verborgen, dat mijn hand mijn mond gekust heeft;

²⁷ jamais meu coração deixou-se seduzir em segredo, e minha mão não foi levada à boca para um beijo.

²⁸ Dat ware ook een misdaad bij den rechter; want ik zou den God van boven verzaakt hebben.

²⁸ Isto seria um crime digno de castigo, pois eu teria renegado o Deus do alto.

²⁹ Zo ik verblijd ben geweest in de verdrukking mijns haters, en mij opgewekt heb, als het kwaad hem vond;

²⁹ Nunca me alegrei com a ruína de meu inimigo, e nem exultei quando a infelicidade o feriu.

³⁰ (Ook heb ik mijn gehemelte niet toegelaten te zondigen, mits door een vloek zijn ziel te begeren).

³⁰ Não permiti que minha língua pecasse, reclamando sua morte por uma imprecação.

³¹ Zo de lieden mijner tent niet hebben gezegd: Och, of wij van zijn vlees hadden, wij zouden niet verzadigd worden;

³¹ Jamais as pessoas de minha tenda me disseram: Há alguém que não saiu satisfeito.

³² De vreemdeling overnachtte niet op de straat; mijn deuren opende ik naar den weg;

³² O estrangeiro não passava a noite fora, eu abria a minha porta ao viajante.

³³ Zo ik, gelijk Adam, mijn overtredingen bedekt heb, door eigenliefde mijn misdaad verbergende!

³³ Nunca dissimulei minha culpa aos homens, escondendo em meu peito minha iniqüidade,

³⁴ Zeker, ik kon wel een grote menigte geweldiglijk onderdrukt hebben; maar de verachtste der huisgezinnen zou mij afgeschrikt hebben; zodat ik gewezen zou hebben, en ter deure niet uitgegaan zijn.

³⁴ como se temesse a multidão e receasse o desprezo das famílias, a ponto de me manter quieto sem pôr o pé fora da porta.

³⁵ Och, of ik een hadde, die mij hoorde! Zie, mijn oogmerk is, dat de Almachtige mij antwoorde, en dat mijn tegenpartij een boek schrijve.

³⁵ Oh, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis a minha assinatura: que o Todo-poderoso me responda! Que o meu adversário escreva também um memorial.

³⁶ Zou ik het niet op mijn schouder dragen? Ik zou het op mij binden als een kroon.

³⁶ Será que eu não o poria sobre meus ombros, e não cingiria minha fronte com ele como de uma coroa?

³⁷ Het getal mijner treden zou ik hem aanwijzen; als een vorst zou ik tot hem naderen.

³⁷ Dar-lhe-ia conta de todos os meus passos, e me apresentaria diante dele altivo como um príncipe.

³⁸ Zo mijn land tegen mij roept, en zijn voren te zamen wenen;

³⁸ Se minha terra clamou contra mim, e seus sulcos derramaram lágrimas,

³⁹ Zo ik zijn vermogen gegeten heb zonder geld, en de ziel zijner akkerlieden heb doen hijgen;

³⁹ se comi seus frutos sem pagar, se afligi a alma de seu possuidor,

⁴⁰ Dat voor tarwe distelen voortkomen, en voor gerst stinkkruid! De woorden van Job hebben een einde.

⁴⁰ que em vez de trigo produza espinhos, e joio em vez de cevada! Aqui terminam os discursos de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →