Atos 27
I bowon a pagpakikasungdu (DUE) vs NVT
1 Nano ay nun makapag-esip di i Pesto a nekisakoy kami de hanga a bengka a paagow de Italia ay pinabentayen ni Pesto ide Pablo pati tipide a bilanggo de Hulio a kapitan ni manga sundelo a koloy ide a te ngalan ni Hari a Agusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ta sinumakoy kami de isin a hanga a bengka a tage Adramitio a sinumulusagid de manga pigdongan de sákup ni Asia. Ta kakoloy mi i Aristarko a tage Tesalonika a sákup ni Masedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Nun abiabi ay dinumong kami de benwaan a Sidon. Misan ay i Hulio pan ay te piyon a innawa de Pablo ta pinabiyaan na a makapagbiseta i Pablo de manga ayun na ide tangani mabiyen de eya ni tabeng.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ta gepo duman ay sinumakoy kami de bengka misan ay sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a awenan ni Pugu a Kipre ta duman ay nappalimbu de palos.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Sinumila kami de tipong ni sákup ni Silisia pati Pampilia dingan dinumatong kami de benwaan a Mira a sákup ni Lisia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ay kinta pan duman nun kapitan i isin a bengka a hanga a tage Alehandria a paagow de Italia kanya sinumakoy kami duman.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mahena i pagtotul mi ta tinumakig dikami i makmuk a adow pati nahedepan kami dingan ngona nakadetong kami de tipong ni tangos a Nido. Ta duman ay ang kami nakatuloy dehil de sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a aweli ni Pugu a Kreta. Ta pagkatakig de tangos ni Salmon ay duman ay nappalimbu de palos.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ay nagtiyage kami a sinumila de kaginglan hanggen dinumatong kami de isin a lugel a te ngalan a Piyon a Pigdongan. I oyo ay alane de benwaan a Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Nano ay nakatakig di i náloy a panahon pati panganib di i pagsakoy de bengka, ta te gepo di i amiyen kanya nagpaesip i Pablo de kasakoy na ide.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Ta sinabi na, “Mangáyun, katinggesan ko a an piyon i pagsakoy tam nano de bengka ta nesede la i pangarge pati i bengka ta i edup tam pan ay te panganib.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Misan ay namas pa a peppanulusonan nun kapitan i surut ni te adi pati kapitan ni bengka a an i surut ni Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ta an depat a naaloy ide de inon a pigdongan de panahon a amiyen kanya nagsabi i kamakmokan a tumuloy la ide ta inesip de pan a makati nakadetong la ide de pigdongan a Penisea. Inon ay isin pa a pigdongan de Kreta misan ay napasagkad non de pelinoden ni adow ta duman ay piyon a pepatakigen ni panahon a amiyen.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Kanya nun pinumalos pan ni an maslog ay inesip de a nappatud la a ide ay notuloy ta sinalakat de un pasangit a nangagidkid ide a alane de Kreta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Misan ay an náloy ay pinumalos dingani ni maslog a amiyen a geapo de Pugu a Kreta.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Ta natawang un bengka a hanga ta an nappatud a nosongsong kanya pinabiyaan mi dila.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Dingan nappalimbu kami de isin pa a Pugu a Klauda kanya misan nagkehedepan kami ay sinalakat mi i untik a bengka nunde hanga a bengka.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Pagkasalakat ninon ay hinande de di a gegiptan ni hangain a lubid un bengka a hanga tangani wet nesede. Dingan nun nagkatakut ide a nassagmon de kati a langges de sákup ni Libia de Aprika ay linusong de un layag ta nagpatawang kami.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Misan ay getuloy la i maslog a palos kanya pan nun de sinumunud a adow ay ginapoan de a pebut i manga pangarge ide de atab.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ta nun de katiluwon a adow ay binut de pan ay un kasangkapan di nun bengka.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Pati náloy mi di a an pekita i adow pati manga butatala ta am pala getimok i maslog a palos kanya naeyenan kami di ni pag-asa a needup pa.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Dehil de náloy di a an gepangan i pesan a nappasakoy de bengka ay inumuddi i Pablo ta nagsurut, “Mangaayun, be nanulusun kamo tebe deko a wet kitam di ngona tumotul de Kreta ay an tebe sinumapit dikitam i magioyo a malot.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Misan ay i oyo dila i nasasabi ko nano. Patibongin yu i innawa yu ta an te napalano misan ino dikamo kanya la ay nesede di i bengka i.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ta kinta ko pan nun abi i isin a anghel nun Makedepat a eya a pepodi ko pati petabengan nano.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Sinabi ngan deko nun anghel a, ‘Wet ka matakut Pablo ta depat ka a násagkad de Hari a Kaditasan de Roma ta dehil dikaw ay leligtas ni Makedepat i pesan a nappasakoy de bengka.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Kanya patibongin yu i innawa yu ta gepanulusun ok de Makedepat a nangyeyedi i pesan a sinabi na deko.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Misan ay nassagmon kitam de isin a pugu.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Nano ay nun kasangpuwu pati apat di a abi a natongog kami pa ni palos de atab a Adriatiko ay dingan nun gitna di ni abi ay inesip di ni manga tage bengka a alane kami di de kaginglan.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Dingan nun sinokat de i kalibtong nun atab ay te duman pa a aduwa a puwu a dipa misan ay nun nagkaisul kami ay sinokat de a liwet ay sangpuwu pati lima a dipa i kalibtong na.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Misan ay dehil de takut de a nassagmon kami de kabetoan ay dinagdeg de ngani un pasangit a apat de kadepit a dipus nun bengka dingan ide ay nagpanalangin a umabiabi di tebe.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Dingan te belak i tage bengka ide a nelimok ta linusong de un untik a bengka de atab ta sinabi de la a pedegdeg de un pasangit de kadepit a dulong.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Misan ay sinabi ni Pablo de kapitan pati de manga sundelo ide a, “Be nekiblag i manga agta ide a oyo ay ang kamo ngani nakeligtas.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Kanya pinugtus pan nun sundelo ide un lubid nun untik a bengka ta pinabiyaan de a natawang.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Nano ay nun mandeli di a nátallang ay pinakisurotan ide ni Pablo a mamangan ta sinabi na, “Nano ay kasangpuwu di pati apat a abi a ang kamo gepangan ni sukul pati nagkatakut kamo a geilat.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Kanya pesabi ko dikamo a mahigpit a mamangan kamo di ta kaelangan yu yo tangani tumibong kamo a pesan ta an te napalano misan dino dikamo.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ta pagkasabi na ninon ay nangamit eya ni tinapay a nagpasalamat de pasulusagkaden de de Makedepat ta pinisang na un tinapay ta ginumapo eya a namangan.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Kanya tinumibong di i innawa ni kakmukan ta namangan pala ide.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 I kamakmuk mi ay aduwa a dian pati pito a puwu pati anim.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Dingan nun mabiyagin di un manga agta ide ay binulubut de un trigo nunde atab tangani mumiyen un bengka.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ta nun mulumatallang di ay nasayed de i isin a lugel a an de inabuyanan misan kinta de i solug a te langges kanya binalak de a noduman be nappatud la.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Kanya pagkaukas de nun timun ay pinugtus de pala un pesan a lubid nun pasangit ide a winalat de de atab dingan pinaditas de un layág de kadepit a dulong tangani matawang ni palos un bengka nunde solug a langges.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Misan ay napakang pan un bengka de kati a langges ta natapor un dulong ni bengka ta un dipus na pan ay nasede di dehil de hangain a labun.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Nano ay te belak i sundelo ide a bunoin de i manga bilanggo ide tangani wet ide makanangoy a nelimok.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Misan ay buot pan ni kapitan ni sundelo ide a ligtasin na i Pablo kanya sinablow na ide dingan dinodul na a i pesan a naketingges a nanangoy ay numangoy di.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ta i kakmukan pan ay dinodul na a mangamit ni tabla pati kasipak nun bengka ta inon i patawen de. Kanya ikami a pesan ay nakadetong nunde langges.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.