Atos 27

I bowon a pagpakikasungdu (DUE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nano ay nun makapag-esip di i Pesto a nekisakoy kami de hanga a bengka a paagow de Italia ay pinabentayen ni Pesto ide Pablo pati tipide a bilanggo de Hulio a kapitan ni manga sundelo a koloy ide a te ngalan ni Hari a Agusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ta sinumakoy kami de isin a hanga a bengka a tage Adramitio a sinumulusagid de manga pigdongan de sákup ni Asia. Ta kakoloy mi i Aristarko a tage Tesalonika a sákup ni Masedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Nun abiabi ay dinumong kami de benwaan a Sidon. Misan ay i Hulio pan ay te piyon a innawa de Pablo ta pinabiyaan na a makapagbiseta i Pablo de manga ayun na ide tangani mabiyen de eya ni tabeng.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ta gepo duman ay sinumakoy kami de bengka misan ay sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a awenan ni Pugu a Kipre ta duman ay nappalimbu de palos.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Sinumila kami de tipong ni sákup ni Silisia pati Pampilia dingan dinumatong kami de benwaan a Mira a sákup ni Lisia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ay kinta pan duman nun kapitan i isin a bengka a hanga a tage Alehandria a paagow de Italia kanya sinumakoy kami duman.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Mahena i pagtotul mi ta tinumakig dikami i makmuk a adow pati nahedepan kami dingan ngona nakadetong kami de tipong ni tangos a Nido. Ta duman ay ang kami nakatuloy dehil de sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a aweli ni Pugu a Kreta. Ta pagkatakig de tangos ni Salmon ay duman ay nappalimbu de palos.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ay nagtiyage kami a sinumila de kaginglan hanggen dinumatong kami de isin a lugel a te ngalan a Piyon a Pigdongan. I oyo ay alane de benwaan a Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Nano ay nakatakig di i náloy a panahon pati panganib di i pagsakoy de bengka, ta te gepo di i amiyen kanya nagpaesip i Pablo de kasakoy na ide.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Ta sinabi na, “Mangáyun, katinggesan ko a an piyon i pagsakoy tam nano de bengka ta nesede la i pangarge pati i bengka ta i edup tam pan ay te panganib.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Misan ay namas pa a peppanulusonan nun kapitan i surut ni te adi pati kapitan ni bengka a an i surut ni Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ta an depat a naaloy ide de inon a pigdongan de panahon a amiyen kanya nagsabi i kamakmokan a tumuloy la ide ta inesip de pan a makati nakadetong la ide de pigdongan a Penisea. Inon ay isin pa a pigdongan de Kreta misan ay napasagkad non de pelinoden ni adow ta duman ay piyon a pepatakigen ni panahon a amiyen.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Kanya nun pinumalos pan ni an maslog ay inesip de a nappatud la a ide ay notuloy ta sinalakat de un pasangit a nangagidkid ide a alane de Kreta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Misan ay an náloy ay pinumalos dingani ni maslog a amiyen a geapo de Pugu a Kreta.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ta natawang un bengka a hanga ta an nappatud a nosongsong kanya pinabiyaan mi dila.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Dingan nappalimbu kami de isin pa a Pugu a Klauda kanya misan nagkehedepan kami ay sinalakat mi i untik a bengka nunde hanga a bengka.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Pagkasalakat ninon ay hinande de di a gegiptan ni hangain a lubid un bengka a hanga tangani wet nesede. Dingan nun nagkatakut ide a nassagmon de kati a langges de sákup ni Libia de Aprika ay linusong de un layag ta nagpatawang kami.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Misan ay getuloy la i maslog a palos kanya pan nun de sinumunud a adow ay ginapoan de a pebut i manga pangarge ide de atab.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ta nun de katiluwon a adow ay binut de pan ay un kasangkapan di nun bengka.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Pati náloy mi di a an pekita i adow pati manga butatala ta am pala getimok i maslog a palos kanya naeyenan kami di ni pag-asa a needup pa.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Dehil de náloy di a an gepangan i pesan a nappasakoy de bengka ay inumuddi i Pablo ta nagsurut, “Mangaayun, be nanulusun kamo tebe deko a wet kitam di ngona tumotul de Kreta ay an tebe sinumapit dikitam i magioyo a malot.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Misan ay i oyo dila i nasasabi ko nano. Patibongin yu i innawa yu ta an te napalano misan ino dikamo kanya la ay nesede di i bengka i.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ta kinta ko pan nun abi i isin a anghel nun Makedepat a eya a pepodi ko pati petabengan nano.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Sinabi ngan deko nun anghel a, ‘Wet ka matakut Pablo ta depat ka a násagkad de Hari a Kaditasan de Roma ta dehil dikaw ay leligtas ni Makedepat i pesan a nappasakoy de bengka.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Kanya patibongin yu i innawa yu ta gepanulusun ok de Makedepat a nangyeyedi i pesan a sinabi na deko.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Misan ay nassagmon kitam de isin a pugu.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Nano ay nun kasangpuwu pati apat di a abi a natongog kami pa ni palos de atab a Adriatiko ay dingan nun gitna di ni abi ay inesip di ni manga tage bengka a alane kami di de kaginglan.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Dingan nun sinokat de i kalibtong nun atab ay te duman pa a aduwa a puwu a dipa misan ay nun nagkaisul kami ay sinokat de a liwet ay sangpuwu pati lima a dipa i kalibtong na.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Misan ay dehil de takut de a nassagmon kami de kabetoan ay dinagdeg de ngani un pasangit a apat de kadepit a dipus nun bengka dingan ide ay nagpanalangin a umabiabi di tebe.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Dingan te belak i tage bengka ide a nelimok ta linusong de un untik a bengka de atab ta sinabi de la a pedegdeg de un pasangit de kadepit a dulong.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Misan ay sinabi ni Pablo de kapitan pati de manga sundelo ide a, “Be nekiblag i manga agta ide a oyo ay ang kamo ngani nakeligtas.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Kanya pinugtus pan nun sundelo ide un lubid nun untik a bengka ta pinabiyaan de a natawang.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Nano ay nun mandeli di a nátallang ay pinakisurotan ide ni Pablo a mamangan ta sinabi na, “Nano ay kasangpuwu di pati apat a abi a ang kamo gepangan ni sukul pati nagkatakut kamo a geilat.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Kanya pesabi ko dikamo a mahigpit a mamangan kamo di ta kaelangan yu yo tangani tumibong kamo a pesan ta an te napalano misan dino dikamo.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ta pagkasabi na ninon ay nangamit eya ni tinapay a nagpasalamat de pasulusagkaden de de Makedepat ta pinisang na un tinapay ta ginumapo eya a namangan.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Kanya tinumibong di i innawa ni kakmukan ta namangan pala ide.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 I kamakmuk mi ay aduwa a dian pati pito a puwu pati anim.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Dingan nun mabiyagin di un manga agta ide ay binulubut de un trigo nunde atab tangani mumiyen un bengka.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ta nun mulumatallang di ay nasayed de i isin a lugel a an de inabuyanan misan kinta de i solug a te langges kanya binalak de a noduman be nappatud la.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Kanya pagkaukas de nun timun ay pinugtus de pala un pesan a lubid nun pasangit ide a winalat de de atab dingan pinaditas de un layág de kadepit a dulong tangani matawang ni palos un bengka nunde solug a langges.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Misan ay napakang pan un bengka de kati a langges ta natapor un dulong ni bengka ta un dipus na pan ay nasede di dehil de hangain a labun.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Nano ay te belak i sundelo ide a bunoin de i manga bilanggo ide tangani wet ide makanangoy a nelimok.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Misan ay buot pan ni kapitan ni sundelo ide a ligtasin na i Pablo kanya sinablow na ide dingan dinodul na a i pesan a naketingges a nanangoy ay numangoy di.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ta i kakmukan pan ay dinodul na a mangamit ni tabla pati kasipak nun bengka ta inon i patawen de. Kanya ikami a pesan ay nakadetong nunde langges.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.