Atos 27

I bowon a pagpakikasungdu (DUE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nano ay nun makapag-esip di i Pesto a nekisakoy kami de hanga a bengka a paagow de Italia ay pinabentayen ni Pesto ide Pablo pati tipide a bilanggo de Hulio a kapitan ni manga sundelo a koloy ide a te ngalan ni Hari a Agusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ta sinumakoy kami de isin a hanga a bengka a tage Adramitio a sinumulusagid de manga pigdongan de sákup ni Asia. Ta kakoloy mi i Aristarko a tage Tesalonika a sákup ni Masedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nun abiabi ay dinumong kami de benwaan a Sidon. Misan ay i Hulio pan ay te piyon a innawa de Pablo ta pinabiyaan na a makapagbiseta i Pablo de manga ayun na ide tangani mabiyen de eya ni tabeng.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ta gepo duman ay sinumakoy kami de bengka misan ay sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a awenan ni Pugu a Kipre ta duman ay nappalimbu de palos.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Sinumila kami de tipong ni sákup ni Silisia pati Pampilia dingan dinumatong kami de benwaan a Mira a sákup ni Lisia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ay kinta pan duman nun kapitan i isin a bengka a hanga a tage Alehandria a paagow de Italia kanya sinumakoy kami duman.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Mahena i pagtotul mi ta tinumakig dikami i makmuk a adow pati nahedepan kami dingan ngona nakadetong kami de tipong ni tangos a Nido. Ta duman ay ang kami nakatuloy dehil de sinongsong kami ni palos kanya nangagidkid kami de kadepit a aweli ni Pugu a Kreta. Ta pagkatakig de tangos ni Salmon ay duman ay nappalimbu de palos.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ay nagtiyage kami a sinumila de kaginglan hanggen dinumatong kami de isin a lugel a te ngalan a Piyon a Pigdongan. I oyo ay alane de benwaan a Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nano ay nakatakig di i náloy a panahon pati panganib di i pagsakoy de bengka, ta te gepo di i amiyen kanya nagpaesip i Pablo de kasakoy na ide.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ta sinabi na, “Mangáyun, katinggesan ko a an piyon i pagsakoy tam nano de bengka ta nesede la i pangarge pati i bengka ta i edup tam pan ay te panganib.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Misan ay namas pa a peppanulusonan nun kapitan i surut ni te adi pati kapitan ni bengka a an i surut ni Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ta an depat a naaloy ide de inon a pigdongan de panahon a amiyen kanya nagsabi i kamakmokan a tumuloy la ide ta inesip de pan a makati nakadetong la ide de pigdongan a Penisea. Inon ay isin pa a pigdongan de Kreta misan ay napasagkad non de pelinoden ni adow ta duman ay piyon a pepatakigen ni panahon a amiyen.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Kanya nun pinumalos pan ni an maslog ay inesip de a nappatud la a ide ay notuloy ta sinalakat de un pasangit a nangagidkid ide a alane de Kreta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Misan ay an náloy ay pinumalos dingani ni maslog a amiyen a geapo de Pugu a Kreta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ta natawang un bengka a hanga ta an nappatud a nosongsong kanya pinabiyaan mi dila.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Dingan nappalimbu kami de isin pa a Pugu a Klauda kanya misan nagkehedepan kami ay sinalakat mi i untik a bengka nunde hanga a bengka.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Pagkasalakat ninon ay hinande de di a gegiptan ni hangain a lubid un bengka a hanga tangani wet nesede. Dingan nun nagkatakut ide a nassagmon de kati a langges de sákup ni Libia de Aprika ay linusong de un layag ta nagpatawang kami.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Misan ay getuloy la i maslog a palos kanya pan nun de sinumunud a adow ay ginapoan de a pebut i manga pangarge ide de atab.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ta nun de katiluwon a adow ay binut de pan ay un kasangkapan di nun bengka.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Pati náloy mi di a an pekita i adow pati manga butatala ta am pala getimok i maslog a palos kanya naeyenan kami di ni pag-asa a needup pa.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Dehil de náloy di a an gepangan i pesan a nappasakoy de bengka ay inumuddi i Pablo ta nagsurut, “Mangaayun, be nanulusun kamo tebe deko a wet kitam di ngona tumotul de Kreta ay an tebe sinumapit dikitam i magioyo a malot.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Misan ay i oyo dila i nasasabi ko nano. Patibongin yu i innawa yu ta an te napalano misan ino dikamo kanya la ay nesede di i bengka i.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ta kinta ko pan nun abi i isin a anghel nun Makedepat a eya a pepodi ko pati petabengan nano.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Sinabi ngan deko nun anghel a, ‘Wet ka matakut Pablo ta depat ka a násagkad de Hari a Kaditasan de Roma ta dehil dikaw ay leligtas ni Makedepat i pesan a nappasakoy de bengka.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Kanya patibongin yu i innawa yu ta gepanulusun ok de Makedepat a nangyeyedi i pesan a sinabi na deko.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Misan ay nassagmon kitam de isin a pugu.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Nano ay nun kasangpuwu pati apat di a abi a natongog kami pa ni palos de atab a Adriatiko ay dingan nun gitna di ni abi ay inesip di ni manga tage bengka a alane kami di de kaginglan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Dingan nun sinokat de i kalibtong nun atab ay te duman pa a aduwa a puwu a dipa misan ay nun nagkaisul kami ay sinokat de a liwet ay sangpuwu pati lima a dipa i kalibtong na.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Misan ay dehil de takut de a nassagmon kami de kabetoan ay dinagdeg de ngani un pasangit a apat de kadepit a dipus nun bengka dingan ide ay nagpanalangin a umabiabi di tebe.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Dingan te belak i tage bengka ide a nelimok ta linusong de un untik a bengka de atab ta sinabi de la a pedegdeg de un pasangit de kadepit a dulong.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Misan ay sinabi ni Pablo de kapitan pati de manga sundelo ide a, “Be nekiblag i manga agta ide a oyo ay ang kamo ngani nakeligtas.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Kanya pinugtus pan nun sundelo ide un lubid nun untik a bengka ta pinabiyaan de a natawang.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nano ay nun mandeli di a nátallang ay pinakisurotan ide ni Pablo a mamangan ta sinabi na, “Nano ay kasangpuwu di pati apat a abi a ang kamo gepangan ni sukul pati nagkatakut kamo a geilat.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Kanya pesabi ko dikamo a mahigpit a mamangan kamo di ta kaelangan yu yo tangani tumibong kamo a pesan ta an te napalano misan dino dikamo.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ta pagkasabi na ninon ay nangamit eya ni tinapay a nagpasalamat de pasulusagkaden de de Makedepat ta pinisang na un tinapay ta ginumapo eya a namangan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kanya tinumibong di i innawa ni kakmukan ta namangan pala ide.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 I kamakmuk mi ay aduwa a dian pati pito a puwu pati anim.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Dingan nun mabiyagin di un manga agta ide ay binulubut de un trigo nunde atab tangani mumiyen un bengka.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ta nun mulumatallang di ay nasayed de i isin a lugel a an de inabuyanan misan kinta de i solug a te langges kanya binalak de a noduman be nappatud la.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Kanya pagkaukas de nun timun ay pinugtus de pala un pesan a lubid nun pasangit ide a winalat de de atab dingan pinaditas de un layág de kadepit a dulong tangani matawang ni palos un bengka nunde solug a langges.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Misan ay napakang pan un bengka de kati a langges ta natapor un dulong ni bengka ta un dipus na pan ay nasede di dehil de hangain a labun.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Nano ay te belak i sundelo ide a bunoin de i manga bilanggo ide tangani wet ide makanangoy a nelimok.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Misan ay buot pan ni kapitan ni sundelo ide a ligtasin na i Pablo kanya sinablow na ide dingan dinodul na a i pesan a naketingges a nanangoy ay numangoy di.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ta i kakmukan pan ay dinodul na a mangamit ni tabla pati kasipak nun bengka ta inon i patawen de. Kanya ikami a pesan ay nakadetong nunde langges.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.