Atos 22
I bowon a pagpakikasungdu (DUE) vs NTLH
1 “Nano mangáyun a namas pa ikamo a matandein, patalikngan yu i sasabi ko dikamo a magi pag-ayu ko de sadile ko.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Misan ay nun iknain de a nagsurut eya de surut a Hebreo ay namas pa an ide geyamyam ta nagsurut pan a tuloy i Pablo a magi oyo,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ako ay Hudyo a pinanganak de benwaan a Tarso a sákup ni Silisea. Misan ay hinumanga ok dio de Herusalem i ta ako ay nag-adel de Gamaliel ta tinoduan ok na a mahigpit de pagdodul ide ni kaapoapohan tam ide. Ta ako ay tinumabeng pala a masépag de Makedepat a magi ikamo a pesan dena de nano a adow.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ta pinahedepan ko pati pinabuno i pesan a geabut de Bowon a Pagtodu ta pinagepus pati pinabilanggo ko ide, mahuna man pati lalaki.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 I gepamatud de inon ay i pinakaponu a maghahandug pati pesan a kapolongan a pinakamatande. Ta ako ay biniyen de pa ni solat a aadde ko de manga kabinsa a Hudyo ide de benwaan a Damasko. Kanya pan ako ay kinumang duman a nannakop tebe ni pesan a gepanulusun de Bowon a Pagtodu a addein ide a naggepus dio a poduahan.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Tinumuloy i Pablo, “Nano ay nun udto di a alane kami di de Damasko ay loktat a tinumallang de pulupalebut ko i gepakaingap di a masakut a geapo de langot.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ay dingan ako ay napaobbob de putok pati inikna ko i nagsurut a gepo de langot a magioyo, ‘Saulo, patalikngan mo, bekot pan ta peyedian ok mo ni malot?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ta ako ay tinumubeg, ‘Ino kamo man, Panginoon?’ Dingan tinumubeg eya deko, ‘Ako i Hisus a tage Nasarit a peyedian mo ni malot.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Talage ngani a kinta ni manga kakoloy ko ide i tallang misan ay an de pan kinatinggesan ti ano i sinabi deko ni nagsurut.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Dingan eya ay tinanto ko, ‘Panginoon, ano man i depat ko a yeyedi?’ Ay tinubeg ok na, ‘Umuddi ka ta kumang ka de Damasko ta duman ay sasabi dikaw i depat mo a yeyedi.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Misan ay nabulag ok dehil de gepakaingap a masakut kanya pan ako ay kinabit dila nun kakoloy ko ide a paagow de Damasko.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Te duman pan duman a isin a lalaki a te ngalan a Ananias ta eya ay te hanga a gelang de Makedepat a nagtalinga de pesan a pagdodul na pati eya ay pegelang ni pesan a Hudyo a nappataan duman.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ay kinangan ok na ta inumuddi de alane ko ta sinabi na deko, ‘Kabinsa a Saulo, nano ay nakakkita ka di.’ Ta nun nanon pala ay tinumallang di i kalawag ko kanya kinta ko eya.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Sinabi na pa deko, ‘Nano, kabinsa, ay pineta ka ni Makedepat a pinanulusonan ni kaapoapohan tam ide tangani matinggesan mo i kabuotan na, a kitain pala Eya a an te kasalanan, a eikna mo pala i busis na.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ta ikaw ay gepamatud de pesan a agta ni kinta mo pati inikna mo diya.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Kanya hale di ay tambing ka a umuddi a magpalinod ta butin mo di i malot mo a ugeli de padean ni pagpanulusun mo de ngalan ni Panginoon.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Sinabi a tuloy ni Pablo, “Nano ay nun inumampulang ok dio de Herusalem i, a nagpanalangin ok de beloy a pighandogen de Makedepat ay kinta ko i pangitaán ni Panginoon.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ta kinta ko i Panginoon a sinabi na deko, ‘Tumotul ka a tambing dio de Herusalem i, ta an de tatanggep i pagpamatud mo tungkul deko.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Misan ay sinabi ko, ‘Panginoon, talage ngani a katinggesan de a pekulukangan ko i pulupigmitengan ni Hudyo ide tangani pabilanggoin a pahedepan i manga gepanulusun ide dikamo.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Pati nun bunoin i Esteban a katabeng yu ay duman ok pala pati nappaayun non de kabuotan ko. Ta magbebentay ok pa ni manga bedu nun namuno ide diya.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Misan ay sinabi deko ni Panginoon, ‘Tumotul ka di ta dododul ko ikaw de tage alayu ide a bensa a i manga an Hudyo.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ta hanggen de inon a sinabi na ay nagpatalikngoy pa i Hudyo ide dingan sinabi de a malagdu, “Depat a bunoin i agta a iwina ta an depat a nagkeedup pa.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ta getuloy ide a geolang a pewitik de i bedu de, a pesapwar de pan i delpong ni putok a gepaabuya a ide ay gepinagbulas.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Dingan dinodul nun kaditasan a kapitan a addein i Pablo de pigtaanan ni sundelo ide a lapditin pala eya ni manga sundelo tangani sabiin na ti ano ta maginon i pag-olang diya ni Hudyo ide.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Misan ay nun magepus de eya ni katat ay tinanto ni Pablo i isin a kapitan, “Nappaayun man de betas a Roma a lapditin yu i te kapangyedihan a magi tage Roma pala ni an ngona hinatolan?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Nano ay nun iknain non nun kapitan ay kinumang eya de kaditasan a kapitan ta sinabi na, “Papalano man ay i ginapus tam mangani ay i te kapangyedihan a magi tage Roma pala?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kanya kinumang pala un kaditasan a kapitan de Pablo ta nagtanto eya, “Te kapangyedihan ka man a magi tage Roma pala?” Ay tinumubeg eya, “Ay-o.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ay dingan sinabi nun kaditasan a kapitan, “Ako ay nagbeyed ni mahal tangani magkaduman ok ni kapangyedihan a magi tage Roma.” Tinumubeg pan i Pablo, “Ay gepo nun pinanganak ok ay te kapangyedihan ok di a magi tage Roma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Kanya linumayu a tambing i manga gelapdit ide ta natakut pala i kaditasan a kapitan dehil de pinagepus na i Pablo a te kapangyedihan pala a magi tage Roma.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Talage a buot ni kaditasan a kapitan a matinggesan ti ano ta hinabla i Pablo ni Hudyo ide kanya pan nun abiabi di ay pinapagpolong na i manga ponu ide ni maghahandug ide pati pesan a kapolongan a pinakamatande dingan pinaukasan na i Pablo a pinasagkad na dide.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.