Romanos 8
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 Remen kaane̱ m-mo̱ka, piish u̱t-ma to̱ m-mar to̱ kus á, be-de u̱n ye̱ ro̱ u̱n gam-o̱ u̱r-hi u̱n Kiristi Ye̱so ne̱ à.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Remen be-u̱r Kiristi Ye̱so, karamsa-o̱ o-Ku̱kt ka o̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n ho̱o̱g à, o̱ rwo̱'o̱g me̱ m-posse̱ be-de u̱n be̱e̱b-de u̱r-ba'as m-mar ne̱.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Yo karamsa-o wo̱ hokse̱ m-no̱m á remen kende̱-de u̱n wu̱r-o̱ ma-hun, yo yo Shir no̱me̱. Shir to̱mo̱nte̱ Wà u̱n wu̱ wan-gaan cot u̱n sha-mo̱ u̱n wu̱r-u̱t na to̱ u̱r-ba'as remen wu̱ waragté̱ rii-yo u̱r-seke̱ rem u̱r-ba'as, Ye̱so doste̱ komo be̱e̱b-de u̱r-ba'as u̱n wu̱r-u̱t na.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Shir u̱n no̱m kaane̱, remen myet kashi u̱n rii-yo karamsa-o ze̱e̱ a nom à, Shir shoosté̱ yo u̱n na, ye̱ ro̱ u̱r-she'et u̱n be̱e̱b-de u̱n Ku̱kt-o̱ Shir à, yanze u̱n barag-se ma-hun á.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Ye̱ ro̱ u̱r-she'et bo̱ barag-se u̱n ye̱ se ma-hun ze̱e̱ ye̱ à, hur-de u̱n ye̱ shiishe̱ u̱n yo barag-se u̱n ye̱ se ma-hun co̱ne̱ à. Amba ye̱ ro̱ u̱r-she'et bo̱ Ku̱kt-o Shir ze̱e̱ ye̱ à, hur-de u̱n ye̱ shiig u̱n yo Ku̱kt-o̱ Shir co̱ne̱ à.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Muut u̱r-hi u̱n barag-se ma-hun ro̱ u̱n hante̱ m-mar, amba muut u̱r-hi u̱n rem-se Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ u̱n hante̱ u̱n ho̱o̱g, u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur ne̱.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Myet wu̱ muute̱ hi-de u̱n wu̱ u̱n barag-se ma-hun ne̱ à, wu̱ waragte̱ wa-u̱t-yage̱ to̱ Shir o̱ ká. Remen wu̱ no̱me̱ karamsa-o̱ Shir o-do̱ro̱tte̱ á, komo wu̱a hoks á.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Ye̱ ro̱ m-no̱m o-do̱ro̱tte̱ u̱n yo barag-se ma-hun ye̱ ze̱e̱ à, Shir a ho̱ge̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n go̱n ka hun-ne̱ ye̱ á.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Myet u̱n kaane̱ ne̱, ba'as-de ma-hun de garamsu̱ no̱ á. Amba Ku̱kt-o̱ Shir o̱ garamsu̱ no̱, u̱rege̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ u̱r-she'et n-me̱ hur u̱n no̱. Myet wu̱ ro̱tte̱ Ku̱kt-o Kiristi á, Kiristi nap wu̱ á.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 U̱rege̱ Kiristi ro̱ u̱r-she'et be-u̱r no̱, ko̱ de wu̱r-u̱t no̱ ro̱ u̱n co̱w-yo m-mar remen u̱r-ba'as à, Ku̱kt-o̱ Shir a 'ye no̱ ho̱o̱g remen Shir go̱kste̱ no̱ kashi u̱n hun-ne̱.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Ku̱kt-o̱ Shir, o̱ 'yonse̱ Ye̱so u̱t-marimar, ro̱ u̱n hur-u̱r no̱. Wu̱ wu̱ 'yonse̱ Kiristi u̱t-marimar à, wu̱a 'ye no̱ ho̱o̱g u̱n wu̱r-u̱t no̱ to̱ m-mar u̱n bu̱-yo u̱n Ku̱kt-o̱ u̱n wu̱ o̱ ro̱ u̱n wu̱r-u̱t no̱ à.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Remen kaane̱, o̱r re ne̱, a u̱s-nu̱ ne̱ a sew, a do̱re̱ yo barag-se ma-hun na co̱ne̱ a no̱m á.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 U̱rege̱ u̱n she'et-u̱r no̱, yo barag-se ma-hun ze̱e̱ no̱ no̱ no̱m à, yo no̱ m-no̱m, no̱a mer. Amba u̱rege̱ no̱ u̱n she'et-de o-do̱ro̱tte̱ o̱ u̱n yo Ku̱kt-o̱ Shir ze̱e̱ à, no̱ yage̱ komo no̱m u̱r-ba'as, no̱a no̱m ho̱o̱g.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Ye̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ u̱n teke̱ co à, yakar-ye̱ Shir ye̱.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ku̱kt-o̱ Shir o̱ a ya'u̱ no̱ à, o̱ u̱n gu̱w-ne̱ o̱ á, remen kaane̱ no̱ she'et o-gye̱r ne̱ á. Amba ka Ku̱kt-o̱ o̱ he na m-rwo̱ a waragte̱ yakar-ye̱ Shir, u̱n be̱e̱b-de u̱n ka Ku̱kt-o̱ a hette̱ aag u̱n Shir a zee, “Abba! Tato na.”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Ku̱kt-o̱ Shir u̱n o̱ ma na ku̱kt-o̱ ne̱ ro̱ na m-ru̱re̱ cas u̱nze na yakar-ye̱ Shir ye̱.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Bo̱ a ro̱ yakar-ye̱ Shir à, a waragte̱ ya-u̱r-gwu̱u̱g o̱ ka. Yan-re̱ u̱n gwu̱u̱g-de u̱n kwu̱m-o̱ Shir, u̱n nay-ne̱ ne̱ ye̱ u̱n re̱ u̱r-gwu̱u̱g mo̱sse̱ u̱n Kiristi ne̱. A su̱'e̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n Kiristi ne̱, a se̱ke̱msu̱ na mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 U̱m nepste̱ o-nip, a hongse̱ se̱ps-mo̱ Shir he na m-'ya kane̱ n-co u̱n ko̱o̱b-de a m-swo̱ ne̱ m-mo̱ka á.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Myet yo Shir no̱me̱ à, ro̱ u̱n o-dish ne̱ o̱ m-hyan u̱n da-o̱ Shir he m-rwu̱nte̱ u̱n ye̱ ro̱ yakar-ye̱ u̱n wu̱ à.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Yo Shir no̱me̱ à, yo hyanag ra-o̱ u̱t-me̱n, yanze u̱n co̱n-mo̱ u̱n yo á, amba remen kaane̱ Shir co̱ne̱, a no̱m yo o-sakto̱ ne̱.
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 Yo Shir no̱me̱ à u̱n hi u̱n de u̱n yo a po̱sse̱ u̱n gu̱w-mo̱ u̱r-wu̱m, yoa kum u̱r-ke̱e̱r de m-po̱sse̱ m-se̱ps ne̱ mo̱ a he m-'ya u̱n yakar-ye̱ Shir à.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 A nepste̱ har caane̱ yo Shir hwo̱o̱ne̱ à ro̱ u̱s-'yong sa o zee ne'a-wu̱ ro̱ u̱n ma-to̱ o-mat à.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Ba yo Shir hwo̱o̱ne̱ à ro̱ u̱s-'yong u̱n ho̱n-de u̱n yo á, har u̱n na ne̱. Na ye̱ go̱kse̱ Ku̱kt-o̱ Shir o̱ a takne̱ na m-ya'a a u̱s-'yong u̱n ho̱o̱g-m na, a u̱r-'er u̱r-go̱p ne̱ de̱e̱n remen Shir muutú̱ na yakar-ye̱ u̱n wu̱ hond hond komo wu̱ rur wu̱r-u̱t na, wu̱ 'ye na komo ke̱e̱r-de m-posse̱.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Remen ka sakto̱-o̱ o̱ a kumte̱ gwu̱ na. Amba a hyense̱ yo a o-sakto̱ u̱n yo à, ai, sakto̱-o̱ o̱ kuse̱ á. ¿Wan wu̱ ne̱ ro̱ sakto̱-o̱ u̱n yo wu̱ kumse̱ à?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Amba a ro̱ u̱n sakto̱ u̱n rii-yo a kume̱ á, a m-'er u̱n yo u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 U̱n kaane̱ Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ na m-gu u̱n ko̱o̱b-de u̱n be̱e̱b-u̱r na. A nap bo̱ depe̱ a ko̱n á, Ku̱kt-o̱ Shir ro̱ u̱s-ko̱n be-de Shir rem na u̱s-'yong ne̱ se ba u̱n hoks m-rwu̱nte̱ u̱t-gom.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Shir komo, wu̱ nape̱ hur-de u̱n ne̱t à, nepste̱ barag-se o-Ku̱kt, remen Ku̱kt-o ro̱ m-ko̱n remen yakar-ye̱ Shir u̱n bu̱-yo Shir co̱ne̱ à.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 A nepste̱ u̱n ho̱n u̱n rii kap Shir ro̱ u̱n no̱m u̱n rii-yo u̱r-bon, remen ye̱ wasse̱ u̱n wu̱ ne̱ à. Wu̱a no̱m komo kaane̱ u̱n bu̱-yo u̱n zo̱nge̱-to̱ u̱n wu̱.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Remen ye̱ Shir ekse̱ à, ye̱ wu̱ m-hu̱s ye̱ waragté̱ u̱ntu̱n Wà u̱n wu̱, remen Wà u̱n wu̱ waragté̱ mat-de co wu̱ o-hur be-de u̱n hen-ne̱ ye̱ u̱t-mo̱o̱r.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Remen ye̱ Shir daage̱ à, ye̱ wu̱ aage̱. Ye̱ wu̱ aage̱ à, ye̱ wu̱ ro̱ m-muut yan-ba-u̱r-ba'as be-de u̱n wu̱. Ye̱ kume̱ she'et-de u̱n ba u̱r-ba'as be-de u̱n wu̱ à, ye̱ ye̱ komo wu̱ se̱pse̱.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 U̱n gwo̱t-o̱ u̱n ka ma-to̱, ¿ya a he m-ze̱e̱ ne̱? ¿U̱rege̱ Shir ro̱ na m-tose̱ wa he no̱m u̱r-hwu̱'u̱s u̱n na ne̱?
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Shir we̱n na Wà u̱n wu̱ à, amba wu̱ ya'astu̱ wu̱ rem na kap. ¿Wu̱a hoks na ya'as u̱n ko̱yan kom-u̱t yoor á?
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 ¿Wa he m-heet u̱s-ce̱te̱nte̱ se u̱n ye̱ Shir daage̱ à? Ko̱ ne̱t! Shir u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ muute̱ ye̱ yan-ba-u̱r-ba'as be-de u̱n wu̱.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 ¿Wa bo̱'o̱se̱ na m-kaps? Ko̱ ne̱t! Ye̱so Kiristi marag, ko̱ a zee, Shir 'yonste̱ wu̱ u̱t-marimar, m-mo̱ka wu̱ ro̱ tara u̱r-re̱ de Shir. Wu̱ ro̱ u̱s-ko̱n be-de Shir rem na.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 ¿Ya he na m-wongse̱ u̱n was-m Kiristi ne̱? ¿Range̱-o̱? ¿Ko̱ swo̱ u̱r-ko̱o̱b, ko̱ me̱r, ko̱ ko̱o̱b-de u̱n rii, ko̱ o-ra, ko̱ m-mar? Ko̱ rii!
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Bo̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱ à,
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 U̱n ka rem-se a argu̱te̱ hun-ne̱ zee na, a re̱e̱g u̱r-ho̱ cot remen was-mo̱ Kiristi wasse̱ na à.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 — ausente —
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.