Lucas 7
ut-Hun New Testament (DUD) vs VC
1 Bo̱ Ye̱so komoste̱ m-ru̱re̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ka rii-yo à, wu̱ haaru̱ o-Kapanahum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ko-caari-wu̱ u̱n ne̱t ko-Roma, ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱ kane̱, wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ be-de u̱n wu̱ à, ka ko-gu̱w-wu̱, wu̱ ke̱e̱se̱ á, wu̱ ro̱ ma-to̱ m-mar.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Bo̱ ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t Ye̱so à, wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ ken se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ kon Ye̱so wu̱ haan wu̱ taas go̱m-o̱ u̱n ko-yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ye̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so ye̱ suru̱ wu̱ u̱s-ko̱n, “Ka ne̱t-wu̱ wo̱o̱g, o gu wu̱,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 remen wu̱ co̱no̱g hun-ne̱ na komo wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ meete̱ na kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ka da-de Ye̱so haaru̱ u̱n ye̱ ne̱. Hew-u̱r ro̱ kus a woot u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ á, wu̱ to̱mu̱ru̱ a ru̱re̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rangse̱ hi u̱n du á, remen me̱ bo'os o haan u̱n hur-o re á.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Komo me̱ de̱k u̱m bo̱'o̱ste̱ u̱m habe̱ be u̱n du u̱n hi u̱n de á. Wo̱ de̱ no̱m u̱t-ma temb, komo go̱m-o̱ u̱n ko-gu̱w re o̱a te.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Me̱ ma, ne̱t-wu̱, wu̱ a sagbe̱ u̱t-gwo̱mo n-to̱n u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ à, u̱ntu̱n wo̱, komo me̱ u̱n karma-ne̱ be u̱n de. Me̱ m-ze̱e̱ wan-gaan, ‘Neke̱!’ Komo wu̱ neke̱. Me̱ ze̱e̱ wan-gaan ‘Haan!’ Wu̱ haan komo, me̱ m-ze̱e̱ u̱n ko-gu̱w re, ‘No̱m yo ka!’ Komo wu̱ no̱m yo.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ye̱so bo̱pu̱ru̱ o-nu bo̱ wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ ro̱ wu̱ m-do̱re̱ à. “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, me̱ ro kumug wu̱ de̱ke̱ ma-u̱t re kaane̱ u̱ntu̱n ka ne̱t-wu̱ á, ko̱ u̱n dak-o o-Isra.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Yan-to̱m wargu̱ru̱ u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ka ko-gu̱w-wu̱ ba u̱n go̱m.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Bo̱ doote̱ à, Ye̱so haaru̱ o̱ ken bo̱-o̱, a o̱ m-ze̱e̱ o-Neen, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ shite̱ wu̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-mo̱ u̱n wu̱ u̱n ish o-bo̱, yan-du̱k ro̱ m-rwu̱u̱n u̱r-u ne̱. Ka wu̱ mare̱ à, wà-wu̱ u̱n wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, wu̱ ro̱ wu̱ cot wan-gaan, komo hun-ne̱ de̱e̱n ro̱ u̱n wu̱ ne̱.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Da-o̱ Go̱s-wu̱ hyane̱ wu̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱ 'wo̱n á!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Wu̱ neku̱ru̱ wu̱ ci'u̱ru̱ ka rii-o̱ ye̱ sawante̱ u̱r-u à, ye̱ e̱ssu̱ru̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wan-campo̱, u̱m ze̱e̱g wo̱ ine̱!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ka wu̱ mare̱ à, inu̱ru̱ tara, wu̱ te̱pru̱ru̱, Ye̱so muutu̱ru̱ wu̱ be-u̱r inu u̱n wu̱.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-caari-wu̱ u̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir haante̱ be-u̱r na! Shir haante̱ wu̱ guut hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ma-u̱t Ye̱so ruuru̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya u̱s-riib ne̱.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Da-o̱ yan-neke̱-m Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ru̱re̱ wu̱ kap rii-yo ye̱ hyane̱ à, wu̱ aagu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n ye̱.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so remen ye̱ cit wu̱: “¿Wo̱ wu̱ Yohana ze̱e̱ wu̱ ro̱o̱ne̱, ko̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Bo̱ ye̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ tomontu̱ te̱, te̱ cit u̱rege̱ ¿wo̱ wu̱, wu̱ zee wu̱ ro̱o̱n, ko̱ ne̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 U̱n ka da-o̱, Ye̱so taaste̱ go̱m-se u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, u̱n ye̱ ro̱ u̱n go̱m-se u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱ à, komo po̱-ne̱ kumug o-hyan.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Wu̱ shasu̱ru̱ yan-to̱m Yohana, “Warag no̱, no̱ ru̱re̱ Yohana yo no̱ hyane̱, u̱n yo no̱ ho̱ge̱ ne̱ à: Po̱-ne̱ hyanag, ryam-ne̱ kumug u̱s-na, cim-ne̱ waragte̱ po̱r po̱r, 'kato̱-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱, margan-ne̱ inu̱te̱, komo ko̱o̱b-ne̱ ho̱gu̱te̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ e̱sse̱ u̱r-hur be u̱n de à.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Bo̱ yan-to̱m Yohana aragsu̱te̱ à, Ye̱so taknu̱ru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de. “Bo̱ no̱ ruwe̱ be-u̱r Yohana be-de o-dákár à, ¿ya no̱ ro ze̱e̱ge̱ no̱ hyen? ¿M-yó, m-nakt u̱t-po̱ ye̱?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Ya no̱ ruwe̱ m-hyane̱? No̱ u̱n ru kane̱ remen no̱ hyenet ne̱t-wu̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à. Ye̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à ye̱ ro̱ u̱n pyo-o̱ u̱t-gwo̱mo!
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 No̱ ruug remen no̱ hyenet wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir. E̱e̱, kaane̱ o̱, Yohanawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱ amba no̱ hyanag yo arge̱ wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Yohana wu̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱, ‘Shir ze̱e̱g, gwo̱tbe̱ man to̱m wan-to̱m re u̱n co ru wu̱ tikshi wo̱ o-co̱w.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Yohana jiishte̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ho̱no o-dak pitip. Amba wu̱ ro̱ re̱k-wu̱ be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, wu̱ aragte̱ Yohana.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Hun-ne̱ kap ho̱gu̱te̱ wu̱, u̱n yan-go̱ks u̱n tar-ne̱. Ye̱ do̱ru̱te̱ yo Shir ze̱e̱ à, komo Yohana yo'oste̱ ye̱ m-ho̱.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Amba Parisa-ne̱, u̱n yan-Napse̱ o-karamsa ne̱, ye̱ yagu̱te̱ yo Shir hyenu̱ ye̱ à, remen ye̱ co̱n Yohana yo'os ye̱ m-ho̱ á.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ye̱so se̱ngu̱ru̱ m-ze̱e̱, “M-mo̱ka u̱n ¿yan o̱ u̱m he m-hongse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n caane̱? ¿U̱ntu̱n yan ye̱ ro̱?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ya ye̱ ro̱ u̱ntu̱n yakar-ye̱ she'ete̱ n-me̱ u̱n be-de u̱t-baab à. Bu̱u̱g-u̱r gaan kangsu̱ru̱ de ken.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ haante̱, wu̱ no̱mo̱g o-swo̱o̱t, komo wu̱ swo̱ m-ke̱ á, remen kaane̱ no̱ ze̱e̱g, ‘Ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱, wu̱ re̱e̱g, wu̱ su̱, no̱ ze̱e̱g, ‘Gwo̱t no̱ ka ne̱t-wu̱! Ko wa-o-hambo wu̱ m-re̱, m-swo̱ ne̱, ko-nay-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar, u̱n ya-u̱r-ba'as ne̱.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Da-o̱ hun-ne̱ go̱kse̱ Shir à, a hyen we̱e̱r-se u̱n Shir, nip-o̱.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ko-Parisa banag Ye̱so re̱ u̱n ga-to̱ m-rim, Ye̱so haaru̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ she'etu̱ru̱ wu̱ reet u̱t-ga.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ken ne'a-wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ ro u̱n she'et-de u̱r-ba'as à. Wu̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so ro̱ m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Parisa, wu̱ hantu̱ru̱ u̱r-batta de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Wu̱ e̱su̱ru̱ u̱n jim-u̱r Ye̱so, u̱n na-se u̱n wu̱, u̱s-'wo̱n wu̱ ro̱ m-mu̱se̱ u̱n na-u̱s Ye̱so u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱. Ka da-de wu̱ pe̱gu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so u̱n hi-se u̱n wu̱, wu̱ hamtu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so, wu̱ hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Bo̱ ka ko-Parisa-wu̱ hyente̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, “U̱rege̱ de ka ne̱t-wu̱ wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱, wu̱a nep ko-yan-go̱n ne'a-wu̱ ro̱ wu̱ m-ci, wu̱a nep go̱n she'et-de u̱n ka ne'a-wu̱ de u̱r-ba'as!”Ne'a hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so|src="WA03839b.tif" size="col" copy="Wade" ref="7:36-39; Yoha 12:1-8"
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ye̱so rwu̱ntu̱ru̱ u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Simo̱n, me̱ u̱n rii ne̱ u̱m ru̱ru̱ wo̱.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne̱n yoor mo̱k hwo̱r be-de u̱n wu̱ ken wu̱. Wan-gaan mo̱k zungu-u̱s taan [500] se u̱n hwo̱r, wan-gaan kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱n o̱p [50].
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Kap mo̱ u̱n ye̱ yatt-wu̱ hokse̱ m-to̱p á, remen kaane̱ wu̱ yaksu̱ru̱ ye̱ kap, ne̱n yoor mo̱ u̱n ye̱, ¿wan wu̱ ne̱ he m-jiish m-co̱n u̱n ka wu̱ mu̱u̱ge̱ ye̱ hwo̱r?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simo̱n shasu̱ru̱, “Man zee ka wu̱ jiishe̱ m-mo̱o̱g à.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Wu̱ waktu̱ru̱ be-de u̱n ka ne'a-wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Simo̱n, “¿O hyanag ka ne'a-wu̱? U̱m haante̱ n-me̱ u̱n hur-o ru, wo̱ 'ya me̱ m-ho̱ remen u̱m so'osté̱ na-u̱s re á, amba ka ne'a-wu̱ so'oste̱ na-u̱s re u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ pe̱gu̱ru̱ se u̱n hi-se u̱n wu̱.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Wo̱ hamat me̱ da-o̱ o barku̱ me̱ á, amba ka ne'a-wu̱, wu̱ yage̱ hamat u̱n na-u̱s re á, da-o̱ u̱m co̱wne̱ har m-mo̱ka.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Wo̱ e̱s m-no̱w remen hi u̱n de á, amba wu̱ duusu̱te̱ na-u̱s re m-no̱w mo̱ m-shi'igin.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Me̱ wo̱ m-ru̱re̱ u̱nze, ka co̱n-mo̱, mo̱ wu̱ kutu̱ me̱ à, kutute̱ u̱nze Shir sokste̱ ba'as-de u̱n wu̱ kap. Amba wu̱ co̱ne̱ hiin à, Shir a soks ba'as-de u̱n wu̱ hiin.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “A sokste̱ ba'as-u̱t ru.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ka ye̱ ro tara kane̱ à, taknu̱ru̱ m-ze̱e̱, “¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱, wu̱ sokste̱ u̱r-ba'as?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “Shir guug wo̱ remen o she̱re̱g be u̱n de, arag u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.