Lucas 7

ut-Hun New Testament (DUD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bo̱ Ye̱so komoste̱ m-ru̱re̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ka rii-yo à, wu̱ haaru̱ o-Kapanahum.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Ko-caari-wu̱ u̱n ne̱t ko-Roma, ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱ kane̱, wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ be-de u̱n wu̱ à, ka ko-gu̱w-wu̱, wu̱ ke̱e̱se̱ á, wu̱ ro̱ ma-to̱ m-mar.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Bo̱ ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t Ye̱so à, wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ ken se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ kon Ye̱so wu̱ haan wu̱ taas go̱m-o̱ u̱n ko-yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Ye̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so ye̱ suru̱ wu̱ u̱s-ko̱n, “Ka ne̱t-wu̱ wo̱o̱g, o gu wu̱,
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 remen wu̱ co̱no̱g hun-ne̱ na komo wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ meete̱ na kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir.”
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Ka da-de Ye̱so haaru̱ u̱n ye̱ ne̱. Hew-u̱r ro̱ kus a woot u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ á, wu̱ to̱mu̱ru̱ a ru̱re̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rangse̱ hi u̱n du á, remen me̱ bo'os o haan u̱n hur-o re á.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Komo me̱ de̱k u̱m bo̱'o̱ste̱ u̱m habe̱ be u̱n du u̱n hi u̱n de á. Wo̱ de̱ no̱m u̱t-ma temb, komo go̱m-o̱ u̱n ko-gu̱w re o̱a te.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Me̱ ma, ne̱t-wu̱, wu̱ a sagbe̱ u̱t-gwo̱mo n-to̱n u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ à, u̱ntu̱n wo̱, komo me̱ u̱n karma-ne̱ be u̱n de. Me̱ m-ze̱e̱ wan-gaan, ‘Neke̱!’ Komo wu̱ neke̱. Me̱ ze̱e̱ wan-gaan ‘Haan!’ Wu̱ haan komo, me̱ m-ze̱e̱ u̱n ko-gu̱w re, ‘No̱m yo ka!’ Komo wu̱ no̱m yo.”
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Ye̱so bo̱pu̱ru̱ o-nu bo̱ wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ ro̱ wu̱ m-do̱re̱ à. “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, me̱ ro kumug wu̱ de̱ke̱ ma-u̱t re kaane̱ u̱ntu̱n ka ne̱t-wu̱ á, ko̱ u̱n dak-o o-Isra.”
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Yan-to̱m wargu̱ru̱ u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ka ko-gu̱w-wu̱ ba u̱n go̱m.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Bo̱ doote̱ à, Ye̱so haaru̱ o̱ ken bo̱-o̱, a o̱ m-ze̱e̱ o-Neen, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ shite̱ wu̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-mo̱ u̱n wu̱ u̱n ish o-bo̱, yan-du̱k ro̱ m-rwu̱u̱n u̱r-u ne̱. Ka wu̱ mare̱ à, wà-wu̱ u̱n wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, wu̱ ro̱ wu̱ cot wan-gaan, komo hun-ne̱ de̱e̱n ro̱ u̱n wu̱ ne̱.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Da-o̱ Go̱s-wu̱ hyane̱ wu̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱ 'wo̱n á!”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Wu̱ neku̱ru̱ wu̱ ci'u̱ru̱ ka rii-o̱ ye̱ sawante̱ u̱r-u à, ye̱ e̱ssu̱ru̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wan-campo̱, u̱m ze̱e̱g wo̱ ine̱!”
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Ka wu̱ mare̱ à, inu̱ru̱ tara, wu̱ te̱pru̱ru̱, Ye̱so muutu̱ru̱ wu̱ be-u̱r inu u̱n wu̱.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-caari-wu̱ u̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir haante̱ be-u̱r na! Shir haante̱ wu̱ guut hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱.”
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Ma-u̱t Ye̱so ruuru̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya u̱s-riib ne̱.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Da-o̱ yan-neke̱-m Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ru̱re̱ wu̱ kap rii-yo ye̱ hyane̱ à, wu̱ aagu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n ye̱.
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so remen ye̱ cit wu̱: “¿Wo̱ wu̱ Yohana ze̱e̱ wu̱ ro̱o̱ne̱, ko̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Bo̱ ye̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ tomontu̱ te̱, te̱ cit u̱rege̱ ¿wo̱ wu̱, wu̱ zee wu̱ ro̱o̱n, ko̱ ne̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 U̱n ka da-o̱, Ye̱so taaste̱ go̱m-se u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, u̱n ye̱ ro̱ u̱n go̱m-se u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱ à, komo po̱-ne̱ kumug o-hyan.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Wu̱ shasu̱ru̱ yan-to̱m Yohana, “Warag no̱, no̱ ru̱re̱ Yohana yo no̱ hyane̱, u̱n yo no̱ ho̱ge̱ ne̱ à: Po̱-ne̱ hyanag, ryam-ne̱ kumug u̱s-na, cim-ne̱ waragte̱ po̱r po̱r, 'kato̱-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱, margan-ne̱ inu̱te̱, komo ko̱o̱b-ne̱ ho̱gu̱te̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ e̱sse̱ u̱r-hur be u̱n de à.”
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Bo̱ yan-to̱m Yohana aragsu̱te̱ à, Ye̱so taknu̱ru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de. “Bo̱ no̱ ruwe̱ be-u̱r Yohana be-de o-dákár à, ¿ya no̱ ro ze̱e̱ge̱ no̱ hyen? ¿M-yó, m-nakt u̱t-po̱ ye̱?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Ya no̱ ruwe̱ m-hyane̱? No̱ u̱n ru kane̱ remen no̱ hyenet ne̱t-wu̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à. Ye̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à ye̱ ro̱ u̱n pyo-o̱ u̱t-gwo̱mo!
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 No̱ ruug remen no̱ hyenet wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir. E̱e̱, kaane̱ o̱, Yohanawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱ amba no̱ hyanag yo arge̱ wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Yohana wu̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱, ‘Shir ze̱e̱g, gwo̱tbe̱ man to̱m wan-to̱m re u̱n co ru wu̱ tikshi wo̱ o-co̱w.’
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Yohana jiishte̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ho̱no o-dak pitip. Amba wu̱ ro̱ re̱k-wu̱ be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, wu̱ aragte̱ Yohana.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Hun-ne̱ kap ho̱gu̱te̱ wu̱, u̱n yan-go̱ks u̱n tar-ne̱. Ye̱ do̱ru̱te̱ yo Shir ze̱e̱ à, komo Yohana yo'oste̱ ye̱ m-ho̱.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Amba Parisa-ne̱, u̱n yan-Napse̱ o-karamsa ne̱, ye̱ yagu̱te̱ yo Shir hyenu̱ ye̱ à, remen ye̱ co̱n Yohana yo'os ye̱ m-ho̱ á.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Ye̱so se̱ngu̱ru̱ m-ze̱e̱, “M-mo̱ka u̱n ¿yan o̱ u̱m he m-hongse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n caane̱? ¿U̱ntu̱n yan ye̱ ro̱?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Ya ye̱ ro̱ u̱ntu̱n yakar-ye̱ she'ete̱ n-me̱ u̱n be-de u̱t-baab à. Bu̱u̱g-u̱r gaan kangsu̱ru̱ de ken.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ haante̱, wu̱ no̱mo̱g o-swo̱o̱t, komo wu̱ swo̱ m-ke̱ á, remen kaane̱ no̱ ze̱e̱g, ‘Ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi.’
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱, wu̱ re̱e̱g, wu̱ su̱, no̱ ze̱e̱g, ‘Gwo̱t no̱ ka ne̱t-wu̱! Ko wa-o-hambo wu̱ m-re̱, m-swo̱ ne̱, ko-nay-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar, u̱n ya-u̱r-ba'as ne̱.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Da-o̱ hun-ne̱ go̱kse̱ Shir à, a hyen we̱e̱r-se u̱n Shir, nip-o̱.”
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Ko-Parisa banag Ye̱so re̱ u̱n ga-to̱ m-rim, Ye̱so haaru̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ she'etu̱ru̱ wu̱ reet u̱t-ga.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ken ne'a-wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ ro u̱n she'et-de u̱r-ba'as à. Wu̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so ro̱ m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Parisa, wu̱ hantu̱ru̱ u̱r-batta de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Wu̱ e̱su̱ru̱ u̱n jim-u̱r Ye̱so, u̱n na-se u̱n wu̱, u̱s-'wo̱n wu̱ ro̱ m-mu̱se̱ u̱n na-u̱s Ye̱so u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱. Ka da-de wu̱ pe̱gu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so u̱n hi-se u̱n wu̱, wu̱ hamtu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so, wu̱ hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Bo̱ ka ko-Parisa-wu̱ hyente̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, “U̱rege̱ de ka ne̱t-wu̱ wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱, wu̱a nep ko-yan-go̱n ne'a-wu̱ ro̱ wu̱ m-ci, wu̱a nep go̱n she'et-de u̱n ka ne'a-wu̱ de u̱r-ba'as!”Ne'a hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so|src="WA03839b.tif" size="col" copy="Wade" ref="7:36-39; Yoha 12:1-8"
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Ye̱so rwu̱ntu̱ru̱ u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Simo̱n, me̱ u̱n rii ne̱ u̱m ru̱ru̱ wo̱.”
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne̱n yoor mo̱k hwo̱r be-de u̱n wu̱ ken wu̱. Wan-gaan mo̱k zungu-u̱s taan [500] se u̱n hwo̱r, wan-gaan kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱n o̱p [50].
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Kap mo̱ u̱n ye̱ yatt-wu̱ hokse̱ m-to̱p á, remen kaane̱ wu̱ yaksu̱ru̱ ye̱ kap, ne̱n yoor mo̱ u̱n ye̱, ¿wan wu̱ ne̱ he m-jiish m-co̱n u̱n ka wu̱ mu̱u̱ge̱ ye̱ hwo̱r?”
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simo̱n shasu̱ru̱, “Man zee ka wu̱ jiishe̱ m-mo̱o̱g à.”
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Wu̱ waktu̱ru̱ be-de u̱n ka ne'a-wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Simo̱n, “¿O hyanag ka ne'a-wu̱? U̱m haante̱ n-me̱ u̱n hur-o ru, wo̱ 'ya me̱ m-ho̱ remen u̱m so'osté̱ na-u̱s re á, amba ka ne'a-wu̱ so'oste̱ na-u̱s re u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ pe̱gu̱ru̱ se u̱n hi-se u̱n wu̱.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Wo̱ hamat me̱ da-o̱ o barku̱ me̱ á, amba ka ne'a-wu̱, wu̱ yage̱ hamat u̱n na-u̱s re á, da-o̱ u̱m co̱wne̱ har m-mo̱ka.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Wo̱ e̱s m-no̱w remen hi u̱n de á, amba wu̱ duusu̱te̱ na-u̱s re m-no̱w mo̱ m-shi'igin.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Me̱ wo̱ m-ru̱re̱ u̱nze, ka co̱n-mo̱, mo̱ wu̱ kutu̱ me̱ à, kutute̱ u̱nze Shir sokste̱ ba'as-de u̱n wu̱ kap. Amba wu̱ co̱ne̱ hiin à, Shir a soks ba'as-de u̱n wu̱ hiin.”
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “A sokste̱ ba'as-u̱t ru.”
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Ka ye̱ ro tara kane̱ à, taknu̱ru̱ m-ze̱e̱, “¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱, wu̱ sokste̱ u̱r-ba'as?”
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “Shir guug wo̱ remen o she̱re̱g be u̱n de, arag u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur.”
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.