Lucas 7

ut-Hun New Testament (DUD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bo̱ Ye̱so komoste̱ m-ru̱re̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ka rii-yo à, wu̱ haaru̱ o-Kapanahum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ko-caari-wu̱ u̱n ne̱t ko-Roma, ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱ kane̱, wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ be-de u̱n wu̱ à, ka ko-gu̱w-wu̱, wu̱ ke̱e̱se̱ á, wu̱ ro̱ ma-to̱ m-mar.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Bo̱ ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t Ye̱so à, wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ ken se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ kon Ye̱so wu̱ haan wu̱ taas go̱m-o̱ u̱n ko-yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ye̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so ye̱ suru̱ wu̱ u̱s-ko̱n, “Ka ne̱t-wu̱ wo̱o̱g, o gu wu̱,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 remen wu̱ co̱no̱g hun-ne̱ na komo wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ meete̱ na kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ka da-de Ye̱so haaru̱ u̱n ye̱ ne̱. Hew-u̱r ro̱ kus a woot u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ á, wu̱ to̱mu̱ru̱ a ru̱re̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rangse̱ hi u̱n du á, remen me̱ bo'os o haan u̱n hur-o re á.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Komo me̱ de̱k u̱m bo̱'o̱ste̱ u̱m habe̱ be u̱n du u̱n hi u̱n de á. Wo̱ de̱ no̱m u̱t-ma temb, komo go̱m-o̱ u̱n ko-gu̱w re o̱a te.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Me̱ ma, ne̱t-wu̱, wu̱ a sagbe̱ u̱t-gwo̱mo n-to̱n u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ à, u̱ntu̱n wo̱, komo me̱ u̱n karma-ne̱ be u̱n de. Me̱ m-ze̱e̱ wan-gaan, ‘Neke̱!’ Komo wu̱ neke̱. Me̱ ze̱e̱ wan-gaan ‘Haan!’ Wu̱ haan komo, me̱ m-ze̱e̱ u̱n ko-gu̱w re, ‘No̱m yo ka!’ Komo wu̱ no̱m yo.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ye̱so bo̱pu̱ru̱ o-nu bo̱ wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ ro̱ wu̱ m-do̱re̱ à. “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, me̱ ro kumug wu̱ de̱ke̱ ma-u̱t re kaane̱ u̱ntu̱n ka ne̱t-wu̱ á, ko̱ u̱n dak-o o-Isra.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Yan-to̱m wargu̱ru̱ u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ka ko-gu̱w-wu̱ ba u̱n go̱m.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Bo̱ doote̱ à, Ye̱so haaru̱ o̱ ken bo̱-o̱, a o̱ m-ze̱e̱ o-Neen, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ shite̱ wu̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-mo̱ u̱n wu̱ u̱n ish o-bo̱, yan-du̱k ro̱ m-rwu̱u̱n u̱r-u ne̱. Ka wu̱ mare̱ à, wà-wu̱ u̱n wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, wu̱ ro̱ wu̱ cot wan-gaan, komo hun-ne̱ de̱e̱n ro̱ u̱n wu̱ ne̱.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Da-o̱ Go̱s-wu̱ hyane̱ wu̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱ 'wo̱n á!”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Wu̱ neku̱ru̱ wu̱ ci'u̱ru̱ ka rii-o̱ ye̱ sawante̱ u̱r-u à, ye̱ e̱ssu̱ru̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wan-campo̱, u̱m ze̱e̱g wo̱ ine̱!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ka wu̱ mare̱ à, inu̱ru̱ tara, wu̱ te̱pru̱ru̱, Ye̱so muutu̱ru̱ wu̱ be-u̱r inu u̱n wu̱.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-caari-wu̱ u̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir haante̱ be-u̱r na! Shir haante̱ wu̱ guut hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ma-u̱t Ye̱so ruuru̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya u̱s-riib ne̱.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Da-o̱ yan-neke̱-m Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ru̱re̱ wu̱ kap rii-yo ye̱ hyane̱ à, wu̱ aagu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n ye̱.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so remen ye̱ cit wu̱: “¿Wo̱ wu̱ Yohana ze̱e̱ wu̱ ro̱o̱ne̱, ko̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Bo̱ ye̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ tomontu̱ te̱, te̱ cit u̱rege̱ ¿wo̱ wu̱, wu̱ zee wu̱ ro̱o̱n, ko̱ ne̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 U̱n ka da-o̱, Ye̱so taaste̱ go̱m-se u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, u̱n ye̱ ro̱ u̱n go̱m-se u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱ à, komo po̱-ne̱ kumug o-hyan.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Wu̱ shasu̱ru̱ yan-to̱m Yohana, “Warag no̱, no̱ ru̱re̱ Yohana yo no̱ hyane̱, u̱n yo no̱ ho̱ge̱ ne̱ à: Po̱-ne̱ hyanag, ryam-ne̱ kumug u̱s-na, cim-ne̱ waragte̱ po̱r po̱r, 'kato̱-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱, margan-ne̱ inu̱te̱, komo ko̱o̱b-ne̱ ho̱gu̱te̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ e̱sse̱ u̱r-hur be u̱n de à.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Bo̱ yan-to̱m Yohana aragsu̱te̱ à, Ye̱so taknu̱ru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de. “Bo̱ no̱ ruwe̱ be-u̱r Yohana be-de o-dákár à, ¿ya no̱ ro ze̱e̱ge̱ no̱ hyen? ¿M-yó, m-nakt u̱t-po̱ ye̱?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ¿Ya no̱ ruwe̱ m-hyane̱? No̱ u̱n ru kane̱ remen no̱ hyenet ne̱t-wu̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à. Ye̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à ye̱ ro̱ u̱n pyo-o̱ u̱t-gwo̱mo!
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 No̱ ruug remen no̱ hyenet wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir. E̱e̱, kaane̱ o̱, Yohanawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱ amba no̱ hyanag yo arge̱ wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Yohana wu̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱, ‘Shir ze̱e̱g, gwo̱tbe̱ man to̱m wan-to̱m re u̱n co ru wu̱ tikshi wo̱ o-co̱w.’
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Yohana jiishte̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ho̱no o-dak pitip. Amba wu̱ ro̱ re̱k-wu̱ be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, wu̱ aragte̱ Yohana.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Hun-ne̱ kap ho̱gu̱te̱ wu̱, u̱n yan-go̱ks u̱n tar-ne̱. Ye̱ do̱ru̱te̱ yo Shir ze̱e̱ à, komo Yohana yo'oste̱ ye̱ m-ho̱.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Amba Parisa-ne̱, u̱n yan-Napse̱ o-karamsa ne̱, ye̱ yagu̱te̱ yo Shir hyenu̱ ye̱ à, remen ye̱ co̱n Yohana yo'os ye̱ m-ho̱ á.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ye̱so se̱ngu̱ru̱ m-ze̱e̱, “M-mo̱ka u̱n ¿yan o̱ u̱m he m-hongse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n caane̱? ¿U̱ntu̱n yan ye̱ ro̱?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Ya ye̱ ro̱ u̱ntu̱n yakar-ye̱ she'ete̱ n-me̱ u̱n be-de u̱t-baab à. Bu̱u̱g-u̱r gaan kangsu̱ru̱ de ken.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ haante̱, wu̱ no̱mo̱g o-swo̱o̱t, komo wu̱ swo̱ m-ke̱ á, remen kaane̱ no̱ ze̱e̱g, ‘Ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱, wu̱ re̱e̱g, wu̱ su̱, no̱ ze̱e̱g, ‘Gwo̱t no̱ ka ne̱t-wu̱! Ko wa-o-hambo wu̱ m-re̱, m-swo̱ ne̱, ko-nay-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar, u̱n ya-u̱r-ba'as ne̱.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Da-o̱ hun-ne̱ go̱kse̱ Shir à, a hyen we̱e̱r-se u̱n Shir, nip-o̱.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ko-Parisa banag Ye̱so re̱ u̱n ga-to̱ m-rim, Ye̱so haaru̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ she'etu̱ru̱ wu̱ reet u̱t-ga.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ken ne'a-wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ ro u̱n she'et-de u̱r-ba'as à. Wu̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so ro̱ m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Parisa, wu̱ hantu̱ru̱ u̱r-batta de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Wu̱ e̱su̱ru̱ u̱n jim-u̱r Ye̱so, u̱n na-se u̱n wu̱, u̱s-'wo̱n wu̱ ro̱ m-mu̱se̱ u̱n na-u̱s Ye̱so u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱. Ka da-de wu̱ pe̱gu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so u̱n hi-se u̱n wu̱, wu̱ hamtu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so, wu̱ hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Bo̱ ka ko-Parisa-wu̱ hyente̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, “U̱rege̱ de ka ne̱t-wu̱ wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱, wu̱a nep ko-yan-go̱n ne'a-wu̱ ro̱ wu̱ m-ci, wu̱a nep go̱n she'et-de u̱n ka ne'a-wu̱ de u̱r-ba'as!”Ne'a hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so|src="WA03839b.tif" size="col" copy="Wade" ref="7:36-39; Yoha 12:1-8"
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ye̱so rwu̱ntu̱ru̱ u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Simo̱n, me̱ u̱n rii ne̱ u̱m ru̱ru̱ wo̱.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne̱n yoor mo̱k hwo̱r be-de u̱n wu̱ ken wu̱. Wan-gaan mo̱k zungu-u̱s taan [500] se u̱n hwo̱r, wan-gaan kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱n o̱p [50].
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Kap mo̱ u̱n ye̱ yatt-wu̱ hokse̱ m-to̱p á, remen kaane̱ wu̱ yaksu̱ru̱ ye̱ kap, ne̱n yoor mo̱ u̱n ye̱, ¿wan wu̱ ne̱ he m-jiish m-co̱n u̱n ka wu̱ mu̱u̱ge̱ ye̱ hwo̱r?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simo̱n shasu̱ru̱, “Man zee ka wu̱ jiishe̱ m-mo̱o̱g à.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Wu̱ waktu̱ru̱ be-de u̱n ka ne'a-wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Simo̱n, “¿O hyanag ka ne'a-wu̱? U̱m haante̱ n-me̱ u̱n hur-o ru, wo̱ 'ya me̱ m-ho̱ remen u̱m so'osté̱ na-u̱s re á, amba ka ne'a-wu̱ so'oste̱ na-u̱s re u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ pe̱gu̱ru̱ se u̱n hi-se u̱n wu̱.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Wo̱ hamat me̱ da-o̱ o barku̱ me̱ á, amba ka ne'a-wu̱, wu̱ yage̱ hamat u̱n na-u̱s re á, da-o̱ u̱m co̱wne̱ har m-mo̱ka.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Wo̱ e̱s m-no̱w remen hi u̱n de á, amba wu̱ duusu̱te̱ na-u̱s re m-no̱w mo̱ m-shi'igin.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Me̱ wo̱ m-ru̱re̱ u̱nze, ka co̱n-mo̱, mo̱ wu̱ kutu̱ me̱ à, kutute̱ u̱nze Shir sokste̱ ba'as-de u̱n wu̱ kap. Amba wu̱ co̱ne̱ hiin à, Shir a soks ba'as-de u̱n wu̱ hiin.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “A sokste̱ ba'as-u̱t ru.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ka ye̱ ro tara kane̱ à, taknu̱ru̱ m-ze̱e̱, “¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱, wu̱ sokste̱ u̱r-ba'as?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “Shir guug wo̱ remen o she̱re̱g be u̱n de, arag u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.