Lucas 19

ut-Hun New Testament (DUD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ye̱so co̱wu̱ru̱ o-Jeriko wu̱ ro̱ m-arag.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar jin-de u̱n wu̱ Zakka, ko-ya-o-kwu̱m-wu̱.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Wu̱ co̱no̱g wu̱ hyen ko̱ wan wu̱ ne̱ Ye̱so. Amba wu̱ hoks hyan u̱n Ye̱so á, remen hun-ne̱ no̱mo̱g de̱e̱n, komo wu̱tt m-se̱e̱b á ko̱ hiin.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Wu̱ argu̱ru̱ o-rek u̱n co-o̱ u̱n hun-ne̱ wu̱ daaru̱ o-dirimi wu̱ hyenet Ye̱so, wu̱ ro̱ m-arag ka so̱ à.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Bo̱ Ye̱so woote̱ u̱n ka be-de à, wu̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi n-to̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ Zakka, “Kergu̱ne̱ ho̱r-m-ho̱r, remen u̱n hur-o ru u̱m he m-she'et caane̱.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zakka kergu̱nu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r wu̱ barku̱ru̱ Ye̱so zak-o-zak.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Kap hun-ne̱ ye̱ hyane̱ kaane̱ à, taknu̱ru̱ u̱s-cenene, “Ka ne̱t-wu̱ haag u̱r-hamat u̱n hur-o̱ u̱n ko-ya-u̱r-ba'as!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zakka inu̱ru̱ eso wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Ho̱ge̱, man ya'as ko̱o̱b-ne̱ u̱r-pu̱ru̱g de u̱n rii re, u̱rege̱ komo u̱m rumuste̱ rii-yo u̱n wu̱ ken wu̱, man to̱pe̱ wu̱ ka rii-yo so̱ o-nass.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ka hur-o̱ kumug gwu̱ caane̱, remen ka ne̱t-wu̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir u̱ntu̱n Ibrahi.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱ wu̱ hobt, komo wu̱ guut ye̱ e̱ge̱ à.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Bo̱ hun-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱ u̱n to̱ ka à, Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ sha-mo̱ u̱t-ma. U̱n ka da-de, wu̱ ro yow yow o-Urusharima ne̱, komo ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱nze gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ ma-to̱ m-rwu̱u̱n.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken ne̱t caari-wu̱, ro̱ m-ha u̱n o̱ ken bo̱-o̱ u̱r-hew ne̱, a sagbu̱te̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo, a komse̱ wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ o-hur.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Bo̱ wu̱ ine̱ m-neke̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱n o̱p komo wu̱ yasu̱ru̱ ko̱ wu̱ ke hwo̱r. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱, ‘Se̱ngu̱ no̱, no̱ gu̱t yo no̱ he m-hoks m-kum da-o̱ me̱ neke̱.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Amba hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yagu̱te̱ wu̱, ye̱ to̱mu̱ru̱ n-jim de u̱n wu̱ u̱nze, ‘Te̱ co̱n ka ne̱t-wu̱ reete̱ u̱t-gwo̱mo á.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Komo haanu̱ru̱ a sagbu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ u̱t-gwo̱mo wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱. Bo̱ m-jo'on, wu̱ ze̱e̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ye̱ rwu̱u̱n, remen wu̱ nept yo ye̱ kume̱ à.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Wu̱ u̱r-takan haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-o̱p n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Ke̱rege̱n, wo̱ ko-gu̱w kashi-wu̱! O no̱mo̱g m-se̱nge̱ u̱n rii hiin, man sagbe̱ wo̱ u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n bo̱-u̱t o̱p.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ko-gu̱w ayoore̱-wu̱, haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-taan n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Komo wo̱a no̱m gwo̱mo-to̱ u̱n bo̱-u̱t taan.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Komo wu̱ ken ko-gu̱w-wu̱ haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, hwo̱r ru ye̱ ka, me̱ u̱n wuke̱ ye̱ u̱r-magund.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Me̱ wo̱ o-gye̱r, remen wo̱ rii-yo o-gye̱r yo. Wo̱ m-de̱k be-de wo̱ e̱sse̱ á, komo wo̱ m-ce be-de wo̱ go̱ ye̱ á.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Wo̱ ko-gu̱w-wu̱ o-hwaa! Man de̱k gom-u̱t ru, m-sabu̱rsu̱te̱ wo̱! O nepste̱ me̱ rii-yo o-gye̱r yo, me̱ m-de̱k be-de me̱ e̱sse̱ á, komo me̱ m-ce be-de me̱ go̱ á.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ¿Remen yan o̱ wo̱ heete̱ hwo̱r re o-benki á, be-de u̱m ro̱a go̱ksu̱ne̱ m-sakne̱ da-o̱ u̱m mu̱u̱ne̱ á?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ye̱ ro eso kane̱ à, ‘Rumus no̱ ka hwo̱r-ye̱ be-de u̱n wu̱, no̱ ya'as ka ko-gu̱w-wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱ à.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Amba ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱, ay, wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Wu̱ shasu̱ru̱, ‘Me̱ no̱ m-ru̱re̱, kap ka ye̱ ro̱ u̱n rii ne̱ à, Shir a do ye̱, amba ka ye̱ rotte̱ rii á, ka yo ye̱ ro̱tte̱ hiin à, Shir a rumus ye̱ yo.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 M-mo̱ka, ka yan-yage̱-u̱t re ye̱, ka ye̱ co̱ne̱ a sagbe̱ me̱ u̱t-gwo̱mo á, hantu̱ no̱ ye̱ kane̱, ho̱ no̱ ye̱ u̱n hyan-o re!’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Bo̱ Ye̱so komte̱ ka ma-to̱ à, wu̱ taku̱ru̱ co wu̱ ro̱ m-ha o-Urusharima yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ wu̱ m-do̱rbe̱ n-jim.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Bapaji ne̱ o-Betanya ne̱ à, u̱n 'wu̱n-de o-haag o̱ hun-ne̱ m-ze̱e̱, Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, wu̱ to̱mu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱n yoor
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 u̱n kà ma-to̱ ne̱: “Ha no̱ u̱n ka bo̱-de ro̱ u̱n co no̱ à. Da-o̱ no̱ m-co̱w à, no̱a hyen wà-yo o-janka yo a ce̱te̱ m-da á gego. Ussu̱ndu̱ no̱ yo, no̱ hante̱ kane̱.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ cikt no̱, ‘¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?’ Zee no̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ye̱ do̱ru̱ru̱ o-co̱w, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ hond hond, bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Bo̱ ye̱ ro̱ m-us u̱n ka wà-yo o-janka yo à, wan-yo ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ye̱ shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo̱.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ye̱ de̱ku̱ru̱ ka wà-yo o-janka yo ye̱ heetu̱ru̱ Ye̱so. Ka da-de, ye̱ saku̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n cin-o̱ u̱n ka janka-yo, ye̱ detu̱ru̱ Ye̱so n-to̱n.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Bo̱ wu̱ da n-to̱n à, hun-ne̱ neksu̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n co̱w.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, be-de ka co̱w-yo do̱re̱ u̱n 'wu̱n-de u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ taknu̱ru̱ bo̱ngo̱n-de Shir u̱n 'yons u̱s-co̱r remen rii-yo o-made̱ yo ye̱ hyane̱ kap à.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ye̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, ye̱ ze̱e̱ru̱,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka da-de ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ kane̱ te̱psu̱ru̱ Ye̱so. “Wa-u̱r-Yoos, ze̱e̱ yan-neke̱-m ru ye̱ re̱s temb!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ye̱so shasu̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, u̱rege̱ ye̱ reks temb, ta'ar-u̱t to̱a takan te̱p.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Bo̱ Ye̱so wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, komo bo̱ wu̱ hyente̱ o̱ à, wu̱ 'wo̱nu̱ru̱ u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n remen o̱, u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ ro̱ n-me̱ à.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ no̱ nak caane̱ rii-yo he no̱ m-hante̱ she'et-de u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur à! Amba m-mo̱ka Shir wukute̱ no̱ yo, remen no̱ go̱ks me̱ á!
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Da-o̱ ro̱o̱n da-o̱ yan-yage̱-u̱t no̱ he no̱ m-rigu̱mse̱ à, ye̱ wo̱o̱ngsu̱ no̱ komo ye̱ hebu̱tu̱ no̱ ko̱ o̱ ke raag-o̱ komo no̱a ru á.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ye̱a ho no̱ u̱n yakar no̱ ne̱, komo ye̱ sabu̱rse̱ bo̱-o no̱, ko̱ o-pam a yage̱ yo n-to̱n u̱n yo ken yo á, remen no̱ baks da-o̱ Shir haane̱ wu̱ guut no̱ á!”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ka da-de Ye̱so haaru̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Wu̱ taknu̱ru̱ yan-se u̱n ya-m-o̱ u̱n ya-u̱t-baab ne̱.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Wu̱ ro̱ ye̱ m-ze̱e̱, “A ge̱ne̱g u̱n Ma-to̱ Shir, ‘Hur-o re be-de u̱s-ko̱n de’ amba no̱ muute̱ o̱ be-de u̱n hyow-ne̱!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ko̱ de ke ho̱-de Ye̱so yooste̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, yan-Yoos-de o-karamsa, u̱n se̱k-ye̱ ne̱ co̱nu̱ru̱ ye̱ ho wu̱.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Amba ye̱ hoks m-kum o-co̱w á, remen hun-ne̱ kap ro̱ wu̱ m-ho̱ge̱, ye̱ co̱n ye̱ ba'as u̱r-gom á.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.