Lucas 19

ut-Hun New Testament (DUD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ye̱so co̱wu̱ru̱ o-Jeriko wu̱ ro̱ m-arag.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar jin-de u̱n wu̱ Zakka, ko-ya-o-kwu̱m-wu̱.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Wu̱ co̱no̱g wu̱ hyen ko̱ wan wu̱ ne̱ Ye̱so. Amba wu̱ hoks hyan u̱n Ye̱so á, remen hun-ne̱ no̱mo̱g de̱e̱n, komo wu̱tt m-se̱e̱b á ko̱ hiin.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Wu̱ argu̱ru̱ o-rek u̱n co-o̱ u̱n hun-ne̱ wu̱ daaru̱ o-dirimi wu̱ hyenet Ye̱so, wu̱ ro̱ m-arag ka so̱ à.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Bo̱ Ye̱so woote̱ u̱n ka be-de à, wu̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi n-to̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ Zakka, “Kergu̱ne̱ ho̱r-m-ho̱r, remen u̱n hur-o ru u̱m he m-she'et caane̱.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakka kergu̱nu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r wu̱ barku̱ru̱ Ye̱so zak-o-zak.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Kap hun-ne̱ ye̱ hyane̱ kaane̱ à, taknu̱ru̱ u̱s-cenene, “Ka ne̱t-wu̱ haag u̱r-hamat u̱n hur-o̱ u̱n ko-ya-u̱r-ba'as!”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zakka inu̱ru̱ eso wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Ho̱ge̱, man ya'as ko̱o̱b-ne̱ u̱r-pu̱ru̱g de u̱n rii re, u̱rege̱ komo u̱m rumuste̱ rii-yo u̱n wu̱ ken wu̱, man to̱pe̱ wu̱ ka rii-yo so̱ o-nass.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ka hur-o̱ kumug gwu̱ caane̱, remen ka ne̱t-wu̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir u̱ntu̱n Ibrahi.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱ wu̱ hobt, komo wu̱ guut ye̱ e̱ge̱ à.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Bo̱ hun-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱ u̱n to̱ ka à, Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ sha-mo̱ u̱t-ma. U̱n ka da-de, wu̱ ro yow yow o-Urusharima ne̱, komo ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱nze gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ ma-to̱ m-rwu̱u̱n.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken ne̱t caari-wu̱, ro̱ m-ha u̱n o̱ ken bo̱-o̱ u̱r-hew ne̱, a sagbu̱te̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo, a komse̱ wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ o-hur.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Bo̱ wu̱ ine̱ m-neke̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱n o̱p komo wu̱ yasu̱ru̱ ko̱ wu̱ ke hwo̱r. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱, ‘Se̱ngu̱ no̱, no̱ gu̱t yo no̱ he m-hoks m-kum da-o̱ me̱ neke̱.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Amba hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yagu̱te̱ wu̱, ye̱ to̱mu̱ru̱ n-jim de u̱n wu̱ u̱nze, ‘Te̱ co̱n ka ne̱t-wu̱ reete̱ u̱t-gwo̱mo á.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Komo haanu̱ru̱ a sagbu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ u̱t-gwo̱mo wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱. Bo̱ m-jo'on, wu̱ ze̱e̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ye̱ rwu̱u̱n, remen wu̱ nept yo ye̱ kume̱ à.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Wu̱ u̱r-takan haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-o̱p n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Ke̱rege̱n, wo̱ ko-gu̱w kashi-wu̱! O no̱mo̱g m-se̱nge̱ u̱n rii hiin, man sagbe̱ wo̱ u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n bo̱-u̱t o̱p.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Ko-gu̱w ayoore̱-wu̱, haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-taan n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Komo wo̱a no̱m gwo̱mo-to̱ u̱n bo̱-u̱t taan.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Komo wu̱ ken ko-gu̱w-wu̱ haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, hwo̱r ru ye̱ ka, me̱ u̱n wuke̱ ye̱ u̱r-magund.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Me̱ wo̱ o-gye̱r, remen wo̱ rii-yo o-gye̱r yo. Wo̱ m-de̱k be-de wo̱ e̱sse̱ á, komo wo̱ m-ce be-de wo̱ go̱ ye̱ á.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Wo̱ ko-gu̱w-wu̱ o-hwaa! Man de̱k gom-u̱t ru, m-sabu̱rsu̱te̱ wo̱! O nepste̱ me̱ rii-yo o-gye̱r yo, me̱ m-de̱k be-de me̱ e̱sse̱ á, komo me̱ m-ce be-de me̱ go̱ á.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿Remen yan o̱ wo̱ heete̱ hwo̱r re o-benki á, be-de u̱m ro̱a go̱ksu̱ne̱ m-sakne̱ da-o̱ u̱m mu̱u̱ne̱ á?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ye̱ ro eso kane̱ à, ‘Rumus no̱ ka hwo̱r-ye̱ be-de u̱n wu̱, no̱ ya'as ka ko-gu̱w-wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱ à.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Amba ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱, ay, wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Wu̱ shasu̱ru̱, ‘Me̱ no̱ m-ru̱re̱, kap ka ye̱ ro̱ u̱n rii ne̱ à, Shir a do ye̱, amba ka ye̱ rotte̱ rii á, ka yo ye̱ ro̱tte̱ hiin à, Shir a rumus ye̱ yo.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 M-mo̱ka, ka yan-yage̱-u̱t re ye̱, ka ye̱ co̱ne̱ a sagbe̱ me̱ u̱t-gwo̱mo á, hantu̱ no̱ ye̱ kane̱, ho̱ no̱ ye̱ u̱n hyan-o re!’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Bo̱ Ye̱so komte̱ ka ma-to̱ à, wu̱ taku̱ru̱ co wu̱ ro̱ m-ha o-Urusharima yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ wu̱ m-do̱rbe̱ n-jim.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Bapaji ne̱ o-Betanya ne̱ à, u̱n 'wu̱n-de o-haag o̱ hun-ne̱ m-ze̱e̱, Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, wu̱ to̱mu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱n yoor
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 u̱n kà ma-to̱ ne̱: “Ha no̱ u̱n ka bo̱-de ro̱ u̱n co no̱ à. Da-o̱ no̱ m-co̱w à, no̱a hyen wà-yo o-janka yo a ce̱te̱ m-da á gego. Ussu̱ndu̱ no̱ yo, no̱ hante̱ kane̱.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ cikt no̱, ‘¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?’ Zee no̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ye̱ do̱ru̱ru̱ o-co̱w, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ hond hond, bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Bo̱ ye̱ ro̱ m-us u̱n ka wà-yo o-janka yo à, wan-yo ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ye̱ shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo̱.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ye̱ de̱ku̱ru̱ ka wà-yo o-janka yo ye̱ heetu̱ru̱ Ye̱so. Ka da-de, ye̱ saku̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n cin-o̱ u̱n ka janka-yo, ye̱ detu̱ru̱ Ye̱so n-to̱n.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Bo̱ wu̱ da n-to̱n à, hun-ne̱ neksu̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n co̱w.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, be-de ka co̱w-yo do̱re̱ u̱n 'wu̱n-de u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ taknu̱ru̱ bo̱ngo̱n-de Shir u̱n 'yons u̱s-co̱r remen rii-yo o-made̱ yo ye̱ hyane̱ kap à.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Ye̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, ye̱ ze̱e̱ru̱,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka da-de ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ kane̱ te̱psu̱ru̱ Ye̱so. “Wa-u̱r-Yoos, ze̱e̱ yan-neke̱-m ru ye̱ re̱s temb!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ye̱so shasu̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, u̱rege̱ ye̱ reks temb, ta'ar-u̱t to̱a takan te̱p.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Bo̱ Ye̱so wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, komo bo̱ wu̱ hyente̱ o̱ à, wu̱ 'wo̱nu̱ru̱ u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n remen o̱, u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ ro̱ n-me̱ à.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ no̱ nak caane̱ rii-yo he no̱ m-hante̱ she'et-de u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur à! Amba m-mo̱ka Shir wukute̱ no̱ yo, remen no̱ go̱ks me̱ á!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Da-o̱ ro̱o̱n da-o̱ yan-yage̱-u̱t no̱ he no̱ m-rigu̱mse̱ à, ye̱ wo̱o̱ngsu̱ no̱ komo ye̱ hebu̱tu̱ no̱ ko̱ o̱ ke raag-o̱ komo no̱a ru á.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Ye̱a ho no̱ u̱n yakar no̱ ne̱, komo ye̱ sabu̱rse̱ bo̱-o no̱, ko̱ o-pam a yage̱ yo n-to̱n u̱n yo ken yo á, remen no̱ baks da-o̱ Shir haane̱ wu̱ guut no̱ á!”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ka da-de Ye̱so haaru̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Wu̱ taknu̱ru̱ yan-se u̱n ya-m-o̱ u̱n ya-u̱t-baab ne̱.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Wu̱ ro̱ ye̱ m-ze̱e̱, “A ge̱ne̱g u̱n Ma-to̱ Shir, ‘Hur-o re be-de u̱s-ko̱n de’ amba no̱ muute̱ o̱ be-de u̱n hyow-ne̱!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ko̱ de ke ho̱-de Ye̱so yooste̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, yan-Yoos-de o-karamsa, u̱n se̱k-ye̱ ne̱ co̱nu̱ru̱ ye̱ ho wu̱.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Amba ye̱ hoks m-kum o-co̱w á, remen hun-ne̱ kap ro̱ wu̱ m-ho̱ge̱, ye̱ co̱n ye̱ ba'as u̱r-gom á.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.