Lucas 14
ut-Hun New Testament (DUD) vs NVI
1 De ken Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de, Ye̱so haag wu̱ reet rii-yo m-re̱ u̱n hur-o u̱n wu̱ ken caari-wu̱ wu̱ u̱n Parisa-ne̱, hun-ne̱ ro̱ Ye̱so m-gwo̱t me̱kse̱.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ na-se u̱n wu̱, u̱t-kom ne̱ ro huse̱ à, haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Ye̱so citu̱ru̱ yan-Napse̱ o-karamsa u̱n Parisa-ne̱ ne̱, “¿Karamsa-o na ze̱e̱g a taas go̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ ko̱ o̱ ze̱e̱ á?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Amba ye̱ ze̱e̱ rii á. Ye̱so deku̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, wu̱ taasu̱ru̱ go̱m-o u̱n wu̱, komo Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱ arag.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱rege̱ u̱n be-u̱r no̱, wà, ko̱ o-na yo u̱n wan-gaan he̱bu̱te̱ u̱r-dù Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱, ¿no̱a hu̱ssu̱ne̱ yo u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ ba u̱n naas o-da á?”
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Amba ye̱ hoks wu̱ m-shas u̱n ka cot-o̱ á.
6 E eles nada puderam responder.
7 Ye̱so we̱re̱g bo̱ ye̱ ken hamat-ne̱ ye̱ ro̱ m-daag u̱n be-to̱ jiishe̱ u̱r-bon à, wu̱ ru̱ru̱ ye̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 “Wu̱ ken wu̱ bene̱ no̱ gwo̱nge̱-o̱ u̱t-ge, no̱ she'et u̱n be-to̱ jiishe̱ u̱r-bon á. A nom a banag wu̱ jiishe̱ no̱ u̱t-go̱s à.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Komo wa-u̱r-ben, wu̱ banu̱ no̱ à, wu̱a haan wu̱ zee wo̱, ‘Ine̱, o 'ye wu̱ ka ká be-de.’ Ka da-de wo̱a ho̱ge̱ m-'e̱ komo o warag m-she'et u̱n de ken be-de n-dak.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Amba a bene̱ no̱, ha no̱, no̱ she'et pakse̱, remen wu̱ banu̱ no̱ à wu̱a haan be u̱n du wu̱ zee, ‘Daan n-to̱n nay yo, u̱n be-de jiishe̱ à.’ Wo̱a re̱ u̱r-ho̱ u̱n hyan-o̱ ye̱ a bane̱ à.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Remen kaane̱, co̱w-o o-gaan yo u̱n wu̱ deete̱ hi u̱n de u̱n wu̱ n-to̱n ne̱ à, Shir a kergu̱nte̱ wu̱ n-dak. Komo wu̱ e̱sse̱ hi u̱n de u̱n wu̱ n-dak à, Shir a deet wu̱ n-to̱n.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wa-o-biki, “Wo̱ band nay ru á, komo wo̱ band hen-ne̱ ru á ko̱ baag-o ru á, komo wo̱ band ya-o-kwu̱m ko̱ yan-bo̱r-se u̱n hur-o ru á, remen ye̱a topo wo̱ yo o nome̱ ye̱ à.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Amba da-o̱ wo̱ ine̱ o-biki, ban ko̱o̱b-ne̱, u̱n ryam-ne̱ ne̱ u̱n po̱-ne̱ ne̱.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Komo Shir a hu̱u̱ wo̱ u̱t-kom, remen ye̱a hoks wo̱ m-tope̱ á. Shir a hu̱u̱ wo̱ be-de u̱n hun-ne̱ kashi-ye̱ mare̱ à, ho̱-de ye̱ he m-ine̱ à.”
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Bo̱ wan-gaan be-de u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ro̱ tara, remen ye̱ reet rii-yo m-re̱ ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Ya-o-zak-ye̱ ka ye̱ he m-she'et tara be-de u̱n biki-o̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à!”
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “A no̱mo̱g wu̱ ken ne̱t-wu̱, wu̱ no̱me̱ caari-o̱ o-biki à, o̱ wu̱ bente̱ hun-ne̱ de̱e̱n à.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Bo̱ da-o̱ o-biki wo̱o̱nte̱ à, wu̱ to̱mu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱, ye̱ ru̱re̱ hamat-ne̱ ye̱ u̱n wu̱, ‘Rwu̱u̱n no̱, ko̱ wu̱ ke zo̱ngsu̱te̱!’
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 Amba ye̱ taknu̱ru̱ hoob-o u̱s-cow kap, gaan u̱n gaan. Wu̱ takne̱ à ze̱e̱ru̱ ko-gu̱w, ‘U̱m o̱o̱g o-kat, komo u̱m co̱no̱g m-ha u̱m gwo̱to̱n o̱, hakku̱re̱ ze̱e̱ wu̱ ho̱ge̱ ko̱n-u̱s re!’
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Wu̱ ken wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘U̱m o̱o̱g na o̱p ye̱ u̱t-kerem, u̱m co̱no̱g m-ha u̱m megerte̱ ye̱, hakku̱re̱ ze̱e̱ wu̱ ho̱ge̱ ko̱n-u̱s re.’
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 Wu̱ ken wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘U̱m ko̱mo̱g o̱ ka biki-o̱ u̱t-ge, remen kaane̱ man hoks m-habe̱ á.’
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 “Ka ko-gu̱w-wu̱ wargu̱ru̱ wu̱ ru̱ru̱ wan-hur-o̱ u̱n wu̱. Wan-hur-o̱ u̱n wu̱ swo̱o̱ru̱ u̱s-ryaab. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ko-gu̱w, ‘M-mo̱ka ru, o do̱re̱ u̱s-co̱w u̱s-bu̱ ne̱ se o-bo̱, o band ko̱o̱b-ne̱, ryam-ne̱, u̱n po̱-ne̱ ne̱.’
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Bo̱ jimu̱te̱ à, ko-gu̱w ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m ho̱gu̱te̱ ma-u̱t ru, u̱m no̱mo̱g komo bo̱ o zee à, amba be-u̱r kusse̱ remen ye̱ ken ye̱.’
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Wa-o-hur ze̱e̱ru̱ ko-gu̱w, ‘Ru u̱n co̱w-se o-bo̱, u̱s-bu̱ ne̱, o ze̱e̱ hun-ne̱ co̱wo̱n n-me̱ remen hur-o re shiit.’
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ ko-wan-gaan be-de u̱n ye̱ u̱m ro bange̱ à, wu̱a rek rii-yo m-re̱ yo m-no̱me̱ á.”
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 De ken ho̱-de bo̱ bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n ro u̱n do̱re̱ u̱n Ye̱so à, wu̱ waktu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱,
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 “Yatt-wu̱ he warag wan-neke̱-m re ye̱ á, se wu̱ co̱no̱g me̱ arge̱ tato u̱n wu̱, u̱n inu u̱n wu̱ ne̱, ne'a u̱n wu̱, u̱n yakar ne̱, hen-ne̱ u̱n se̱k-ye̱ ne̱, u̱n ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ komo.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ka ye̱ 'yare̱ de̱k u̱n kan-o̱ u̱n ye̱, ye̱ do̱nd me̱ á, yan-neke̱-m re ye̱ á.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 “U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ be-u̱r no̱ co̱no̱g u̱t-mà, wu̱ she'et tara wu̱ neps yo wu̱ he m-ho̱ be-de u̱n ka mà-to̱ à, wu̱ gu̱t u̱rege̱ wu̱ ro̱ u̱n hwo̱r ne̱ ye̱ wu̱ hette̱ kom u̱n ka mà-to̱ à.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 U̱rege̱ wu̱ ro̱tt á, wu̱a hoks ko̱m u̱n ka mà-to̱, to̱ wu̱ takne̱ á, komo kap bo̱n ye̱ hyane̱ bo̱ wu̱ takne̱ à ye̱a nemes wu̱.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 Ye̱a zee, ‘Wu̱ ka ne̱t-wu̱ takante̱ u̱t-mà amba wu̱ hoks m-ko̱m á!’
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 “U̱rege̱ ko-gwo̱mo ruug u̱n hun-ne̱ ne̱ dugu-u̱s o̱p [10,000], ye̱ dumut u̱n wu̱ ken ko-gwo̱mo-wu̱ ne̱, wu̱ heene̱ wu̱ m-dum à u̱n hun-ne̱ ne̱ dugu u̱r-kwo̱o̱z, [20,000] wu̱a she'et u̱r-takan wu̱ ceker, u̱rege̱ wu̱ ro̱ m-'wo̱ns ne̱ wu̱ dumut u̱n wu̱ ka ko-gwo̱mo-wu̱ ne̱.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 U̱rege̱ wu̱ ro̱tt á, wu̱a tom yan-to̱m-ye̱ u̱n wu̱ be-de u̱n wu̱ ka ko-gwo̱mo-wu̱, wu̱ ko̱n wu̱ ye̱ she'et ba u̱t-ween cin ba ye̱ u̱n 'gone̱.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 U̱n ka bu̱-yo o-gaan, ko̱ wan-gaan be-u̱r no̱ wu̱a hoks me̱ m-do̱re̱ á, se̱ wu̱ ya'aste̱ kap bo̱ u̱n rii-yo wu̱ ro̱tte̱ à.”
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Po̱r-mo̱ u̱r-bon ne̱, amba u̱rege̱ re̱re̱m-mo̱ u̱n mo̱ teeste̱, co̱w ro̱ ko̱n, yo a hette̱ mo̱ m-muut m-po̱r komo á.
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Mo̱ kus u̱r-bon ne̱ o-dak á, ko̱ be-de u̱t-wu̱u̱r, a mo̱ m-uks. Ho̱gu̱ no̱, u̱rege̱ no̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱.”
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.