Hebreus 7

ut-Hun New Testament (DUD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Markisadik ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n bo̱-o̱ o-Sare̱m wu̱ ro'e̱. Wu̱ ro̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir o̱ jiishe̱ à. Da-o̱ Ibrahi ro'e̱ m-jo'on so̱ u̱r-gu̱n à de a hoote̱ gwo̱mo-ne̱ à, Markisadik gontu̱ Ibrahi, wu̱ hu̱u̱ru̱ Ibrahi nu-o̱ u̱r-bon.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ibrahi ya'asu̱ru̱ wu̱ u̱r-gwu̱u̱g de u̱n rem-se wu̱ jo'onte̱ so̱ u̱r-gu̱n à. Wu̱ hu̱ssu̱ru̱ rii gaan be-de u̱n o̱p u̱n ko yo ke rii-yo wu̱ kumne̱ à, wu̱ ya'asu̱ru̱ wu̱. Jin-de u̱n wu̱ u̱r-takan de ro, “Ko-Gwo̱mo Kashi,” tomso ne̱ “Ko-Gwo̱mo-wu̱ o-Sare̱m,” de ro̱ “Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n Gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-Hur.”
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Wu̱tt o-tato á. Wu̱tt o-inu á. A napu̱ ne̱ baag-o̱ u̱n wu̱ á. A napu̱ ne̱ ho̱-de a mate̱ wu̱ á. Komo a nap ho̱-de wu̱ mare̱ á. Wu̱ waragte̱ u̱ntu̱n Ye̱so Wà-wu̱ Shir, wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ u̱n ba m-ta.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 War no̱ go̱ u̱n go̱s-to̱ u̱n wu̱, har tato na Ibrahi ya'aste̱ wu̱ o-gaan be-de u̱n o̱p u̱n rem-se u̱r-gu̱n!
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Ye̱ kà yan-ko̱n-se Shir ye̱, yakar Rewi, karamsa-o Mosa ze̱e̱g ye̱a ma'as u̱n go̱ks o-gaan be-de u̱n o̱p be-to̱ u̱n hun-ne̱, o̱r u̱n ye̱ ne̱, ko̱ de̱ ro̱tte̱ kap mo̱ u̱n ye̱ yakar Ibrahi ye̱ à.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Ko̱ de, Markisadik ro̱ baag-o̱ gaan u̱n Rewi ne̱ á, amba wu̱ go̱kste̱ o-gaan be-de o̱p be-u̱r Ibrahi, har Markisadik hu̱u̱ru̱ Ibrahi nu-o so̱-o̱, Ibrahi wu̱ Shir swo̱re̱ o-nu u̱n wu̱ ne̱ à.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ko̱wan toru̱sse̱ nu u̱nze ne̱t-wu̱ hu̱'e̱ wu̱ ken nu-o so̱-o̱ à, jiishte̱ ka wu̱ a hu̱'e̱ nu-o so̱-o̱ à u̱t-go̱s.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Myet ko̱wan ko̱n-se Shir a mer, amba ye̱ ro̱ m-go̱ks o-gaan be-de u̱n o̱p be-de u̱n hun-ne̱, Markisadik wu̱ cot go̱kse̱ o-gaan be-de o̱p komo wu̱ ro̱ u̱n mar á. Komo Ma-to̱ Shir yoosu̱tu̱ na wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 — ausente —
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 — ausente —
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Ko̱ de karamsa-o Mosa zette̱ se̱ u̱n baag-o Rewi a he, kum u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir à, ye̱a hoks muut u̱n ne̱t kashi hond hond á. Remen kaane̱ se̱ a kumug wu̱ ken wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ u̱ntu̱n Markisadik, o̱tte̱ wu̱ ken wu̱ so̱ u̱n baag-o Haruna.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 U̱rege̱ a kumug se̱k-wu̱ pu̱-wu̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir pu̱-wu̱, ka da-o̱ karamsa-o he m-barme̱.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Ye̱so wu̱ a u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ m-mo̱ka à, yatt-wu̱ take̱ nom u̱n gu̱w-mo̱ u̱n seke̱-de o-hana u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ á.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Ko̱wan nepste̱ Wan-Ko̱yan na u̱n baag-o Yahuda-ne̱ o̱ a mate̱ wu̱. Da-de Mosa ro'e̱ m-ru̱re̱ u̱n Ibra-ne̱ ma-to̱ u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir à, wu̱ tan baag-o Yahuda á, remen a u̱n daag u̱n yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir u̱n ka baag-o̱ á.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Myet to̱ ka ma-to̱ ro̱ m-rwu̱u̱n cas, da-o̱ a dege̱ wu̱ ken wu̱ u̱ntu̱n Markisadik, wu̱ waragte̱ wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 A sagab Ye̱so wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir ba remen karamsa-o no̱mo̱g ma-to̱ u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ á, amba Shir u̱n sagab wu̱ remen ho̱o̱g-o̱ u̱n wu̱ o̱ m-ta o̱ á.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Kaa a ge̱ne̱ be-to̱ u̱n Ma-to̱ Shir, a zee,
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 A e̱sste̱ ká karamsa-o̱ n-ga o̱ n-riib o̱ ka, remen o̱t m-'wo̱ns á, komo o̱ waragte̱ hwaa.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Ká karamsa-o̱ hoksu̱ ne̱ muut u̱n ne̱t kashi hond hond be-de Shir á. Remen kaane̱ ne̱, Shir nomu̱ru̱ na co̱w-yo o-dish yo jiishe̱ u̱r-bon à, komo yo he na m-muut yow yow u̱n Shir ne̱.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 — ausente —
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 — ausente —
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Remen to̱nd-o̱ Shir to̱nde̱ à, o̱ rwo̱'e̱ Ye̱so waragte̱ e̱su̱nte̱ de u̱n shoos u̱n ká ma-to̱, to̱ jiishe̱ u̱r-bon à.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir, yakar Rewi, ye̱ ro̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱ remen mar-m we̱ne̱g ye̱ m-she'et de̱e̱n be-de u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Ye̱so ro̱ m-mar á. Remen kaane̱, se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱ u̱n wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir mo̱ u̱n ba m-ta.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Remen kaane̱, wu̱a hoks ca u̱n ko de ke ho̱-de ne̱, gu u̱n ye̱ ro̱ m-hyokne̱ yow yow be-de Shir u̱n raag-o̱ u̱n wu̱ à, remen wu̱ ro̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ o̱ ba m-ta, wu̱ ro̱ komo m-ha co be-de u̱n ko̱n-se Shir remen ye̱.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Go̱n ka ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir wu̱, wu̱ a m-ho̱o̱b, wu̱ ro̱ ba m-ku̱ko̱p à, ba u̱n rii-yo u̱t-re̱e̱b, ba u̱r-ba'as, Shir hu̱ste̱ wu̱ u̱n hon remen wu̱t u̱r-ba'as á be-de u̱n ya-u̱r-ba'as. Shir ya'aste̱ Ye̱so m-se̱k arge̱ ko yo ke rii-yo n-To̱n shir.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Wu̱ ba u̱ntu̱n ka Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir ye̱, wu̱ ro̱ á. Ye̱ u̱n hoob-o̱, ye̱ ma'aste̱ u̱n seke̱ u̱r-seke̱ ko̱ de ke ho̱-de. Ye̱ seke̱ de ma u̱n ye̱ seke̱-de u̱r-ba'as de, ka da-de ye̱ seke̱te̱ de u̱n ba'as-to̱ u̱n hun-ne̱. Amba wu̱ u̱n seke̱ de ma u̱n wu̱ seke̱-de o-gaan cot, da-o̱ wu̱ ya'ase̱ hi u̱n de u̱n wu̱ à.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Karamsa-o Mosa ze̱e̱g, a deeg ne̱t be-to̱ u̱n o̱r u̱n wu̱ u̱n hun-ne̱ yan-ko̱o̱b-de u̱r-be̱e̱b remen u̱t-ba'as. A ya'as wu̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir. Amba u̱n bu̱-yo u̱n ka to̱nd-o̱, o̱ wo̱o̱ne̱ u̱n jim-de u̱n ka karamsa-o̱ à, o̱ ze̱e̱g a deeg Wà-wu̱ Shir, wu̱ Shir muute̱ shiishe̱ hond hond à, har da-o̱ ba m-ta.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.